Nog even en dan is het voor mij weer gebeurt met de barbeelvisserij dit seizoen. Op zich is het nu wel een mooie periode, want de barbelen zijn zich lekker aan het volvreten voor de winter. Zondag 21-09-2014 had ik eindelijk weer eens tijd voor een lange sessie. De stek die mij een paar weken geleden eindelijk een fatsoenlijke barbeel opleverde heeftd mij de sessies erna niet veel gegeven. Daarom maar eens naar een andere plek waarvan ik weet dat het goed barbeelvissen is in deze periode van het jaar. Ik had niet echt zin in een hele vroege sessie, dus eerst thuis rustig het voer aanmaken. Helaas kwam ik er achter dat mijn reguliere voer (Sonubaits Hemp and Halicrunch) bijna op was, dus dan maar aanlengen met één of ander groen methodfeeder voer en een partijtje 2mm halibut pellets. Verder een schep knoflookpoeder, een blik mais, flink wat gekiemde hennep en een paar handen pellets in verschillende formaten en smaken. Dit keer eens geen monkeymix mee. Veel voeren was het plan.

Tegen 9:30 was ik ter plaatse. Tot mijn schrik echter stond het vol geparkeerd met Duitse en Britse auto’s. Wat is dit nu? Al snel viel mijn oog op dit plakkaat.

Daar ging mijn plan. Ik weet niet hoe dat voor jullie is, maar ik kan daar heel slecht tegen. Ik heb een plan in mijn hoofd en als dat dan verstoord wordt vind ik het lastig schakelen. Ik zat er sterk aan te denken om maar gewoon naar huis te gaan. Maar ja, ik had al een enorme bak voer gemaakt. Uiteindelijk besloten om toch naar mijn andere stek te gaan waar ik de laatste sessie dus zeer slecht heb gevangen. Helaas moest ik ook nog eerst naar huis om mijn portomonee op te halen. Die was ik vergeten en ik had geld nodig voor de pont.

Balend en met weinig vertrouwen naar de stek gereden en met heel m’n hebben en houden naar ‘mijn’ krib gesjokt. Op deze stek vis ik eigenlijk altijd 1 hengel met monkeymix (geweekte pellets), maar dat had ik dus niet gemaakt. Ach, genoeg voer en we zien wel waar het schip strand. Éénmaal op de stek komt al snel het genieten gevoel weer boven. Harde wind, maar een lekker zonnetje en op een buitje na zijn de weersvoorspellingen verder ook goed.

Zoals altijd allereerst een paar handen pellets voor de kop van de krib en ook maar eens 2 flinke voerballen om een eerste geurspoor op te starten. Daarna de steun goed stevig neerzetten en de eerste hengel klaar maken. 180grams krulspeld korf aan de de runrig en flink wat korven voeren op de ‘dichtbij’ stek (meter of 25 schuin richting de volgende krib in de volle stroom). Hierna de 1,5 meter onderlijn er aan met als aas een 11mm Sonubaits crab pellet die ik bewaar in de zalmolie. Zo blijven ze lang goed onderwater en wasemen ze lekker. Als stopper een immitatie maiskorrel voor een visueel effect. Ook omdat ik aardig wat mais door het voer had gedaan,leek me dat wel een goed idee. Hierna de verre hengel klaargemaakt en ook daar flink wat korven gevoerd. Deze zover als mogelijk richting de volgende krib in de volle stroom natuurlijk. Als aas een dubbele 12mm ‘code red’ boilie van Sonubaits.

Haak onderin de korf, dat werpt makkelijker met lange onderlijnen

Als de hengels liggen rustig de werkplek inrichten: landingsnet klaar, onthaakmat klaar, camera op het statief en instellen (met een goede onherkenbare achtergrond), schepnet in elkaar draaien, stoel perfect instellen etc.

Al na een half uur een paar flinke tikken op de dichtbij hengel en hangen. Ik voel al snel dat dit geen barbeel kan zijn, maar de strijd is te heftig voor een slome brasem. Het hevige ‘schudden’ doet vermoeden dat het om winde gaat. Inderdaad kan ik evenlater het net onder een mooie vette winde schuiven. Precies 54cm en deze mag even op de foto. Niet de doelvis, maar dit zijn bijvangsten waar ik helemaal geen moeite mee heb. Nu al een betere sessie als de vorige paar keer, dus wie weet waar dit nog heengaat.

Een half uurtje later wederom een aanbeet op de dichtbij hengel, maar deze zet niet door. Dat heb ik niet vaak bij deze visserij. Meestal is het pakken en hangen. Ik vul de korf van de verre hengel opnieuw. Binnen 2 minuten volgt een klassieke barbeel aanbeet op die hengel. De top klapt dubbel en de baitrunner loopt hard af. Ik pak hem uit de steun en voel heel even weerstand, maar dan is het afgelopen. Jammer, maar tot dusver lijkt het er op dat de vis los is vandaag.

Tegen 13:00 weer heftige tikken op de dichtbij hengel en wederom een mooie winde van alweer 54cm mag op de foto. Op het zware barbeelmateriaal zijn ze vrij snel binnen te vissen, maar het is toch een prachtige sportvis.

Nog geen 5 minuten later op de verre hengel wederom een echte barbeel aanbeet uit het boekje. Ik pak de hengel en hangen! Het is gelijk duidelijk: dit is barbeel! Een massief stuk vis begint aan de strijd. Ik hang echt keihard in de hengel met de slip strak, want op deze obstakelrijke stek moet je koste wat het kost voorkomen dat de vis de bassaltblokken induikt. Gevolg daarvan is namelijk dat de de korf vast komt te zitten en / of dat de onderlijn doorschuurt. Het gaat goed en vlak voor de kant kijk ik halsreikend uit naar de korf die elk moment boven moet komen. De vis neemt nog wat korte runs die ik redelijk kan pareren en dan…. spanning weg, nee!! Toch de onderlijn doorgeschuurd te beoordelen aan het rafelige restje van de lijn. Ik vis met 30/100 onderlijnen met een trekkracht van ruim 10kg. Die kunnen wel wat hebben. Maar tegen een basaltblok kan je niks beginnen. Balen, maar het is nog vroeg dus wie weet wat de dag nog gaat brengen. Het is wel grappig om het verschil in aanbeten te zien tussen barbeel of winde. Bij de windes tikt alleen de top, bij barbeel klapt ie dubbel en begint de baitrunner gelijk te gieren.

Lang tijd om te piekeren heb ik niet, want een kwartiertje later weer een heftig tikkende top op de dichtbijhengel. De vis hang en ik voel gelijk dat het weer een winde betreft. Dit keer gaat mijn PR er aan, deze vis is namenlijk 55,5 cm. Helaas had ik geen weegschaal meegenomen, want het was weer zo’n lekkere dikzak.

Het belooft een mooie dagje te worden. Nog geen barbeel, maar een hoop actie. Mijn vertrouwen groeit en ik begin zelf te geloven dat er ook nog wel een barbeel het net in gaat glijden. Het blijft nu een tijdje stil, maar tegen 15:00 toch weer een winde van 45cm op de dichtbij hengel.

Terwijl de vis terugzet merk ik dat de de verre hengel waarschijnlijk wat vuil op de lijn heeft gekregen. De top buigt vervaarlijk door en de baitrunner loopt heel langzaam en gelijkmatig af. Ik besluit dat ik die wel opnieuw ingooi als de ander hengel ook weer ligt. Zo gezegd zo gedaan en als ik klaar ben pak ik de hengel. Onmiddelijk wordt er iets wakker aan de andere kant van de lijn….vis!! Ook nu weer is het duidelijk: barbeel! Ik dril nog strakker als die eerste vis die ontsnapte. Dit keer loopt het goed af er komt een mooie dikke barbeel boven. Onmiddellijk zie ik dat dit mijn pr is! Ik kan haar makkelijk scheppen en ik spring een gat in de lucht.
Na meting blijkt ze 71,5cm en dus inderdaad een mooi PR. Na even op adem gekomen te zijn, kiest ze weer het ruime sop, mij achterlatend in euforie. Schitterende vis, maar met een bizarre aanbeet.


Heerlijke dikke pens!

Omdat mijn voer op begint te raken besluit ik met de droge pelletes die ik bij me heb toch wat monkyemix te maken. Gelukkig heb nog een flesje Sonubaits krill flavour bij me. Even een smalle korf er aan en weer zover mogelijk richting de volgedende krib. Het is even 3 kwartier rustig maar dan weer een winde van 42 cm op de dichtbij hengel. Vlak nadat ik de hengel opnieuw ingegooid heb stuitert de verre hengel zowat de steun uit en de baitrunner loopt hard af. Het zal toch niet? Maar jawel het zal wel! Wederom een harde strijd waarbij ik vol in de hengel ga hangen. Na wat gedoe met de lijn van de andere hengel waar de vis doorheen zwemt, kan ik ook deze landen. Een iets slankere vis, maar toch ook weer keurig aan de maat met 68cm. Deze dame / heer was nog behoorlijk levendig op de mat en de reanimatie duurde dan ook niet lang. Prachtig gezicht om zo’n vis weg te zien zwemmen in het heldere water van de IJssel.

Het blijft weer even rustig, maar nadat ik rond 17:00 de laatste keer de oliepellet van de dichtbij hengel heb ververst begint de top weer vervaarlijk te stuiteren. De baitrunner loopt niet af, dus ik verwacht weer een winde. Alle winde’s van vandag komen immers ook van die stek af. De vis hangt en het bonkerige schudden bevestigt mijn voorgevoel van winde. Dan echter zwemt de vis plotseling een stuk harder als verwacht richting stroming. Echt in de problemen kom ik niet en even later komt er toch een klein barbeeltje boven van 55,5 cm. Deze heeft mooie rode vinnen.

Ongelovelijk wat een dag. Zo vang je na vele sessie in meerdere seizoenen slechts 2 barbelen en nu 3 op 1 dag! Eindelijk bevestiging dat ik goed bezig ben en dat ik het spelletje wel snap. Ook de bijvangsten zijn van het soort waar ik heel blij van wordt (geen brasem). En dan te bedenken dat ik eigenlijk helemaal niet op deze stek wilde vissen vandaag. Zo zie je maar weer, altijd doorzetten bij een tegenslagje. Tegen 17:30 is het mooi geweest. Mijn voer is ook op, dus dat komt goed uit. Een geweldige dag waar ik ook wel weer aan toe was. Drie barbelen gevangen en één verspeeld. Daarnaast ook nog eens vijf mooie windes. Zowel mijn barbeel PR als mijn winde PR verbetert en naast de die ene onderlijn helemaal geen materiaal verspeeld. Dat is ook uniek. Vandaag was dus zo’n dag dat alles samenvalt, heerlijk!

Barbeel, mijn grote passie en tevens grote frustratie. Ik zit qua techniek, materiaal en inzet best op de goede weg, maar op één of andere manier willen de vangsten niet loskomen. Dit seizoen ben ik daarom maar weer begonnen met uren maken. Het vroege seizoen (voorjaar) heb ik bewust een beetje overgeslagen, want het is voor mij al moeilijk genoeg vis op de kant te krijgen in de ‘toptijd’. Nu echter probeer ik zoveel mogelijk uren te maken. Afgelopen zondag heb ik 2 (waarschijnlijk barbelen) verspeeld door onderlijnbreuk. Frustrerend, maar eindelijk heb ik dus een plek ontdekt waar ‘ze’ zitten.

Daarom besloten om donderdagavond 31 juli weer terug te gaan naar dezelfde plek. Vissen tot het donker wordt is het credo. Tegen 17:00 kom ik bij de stek en zie ik dat het best druk is met dagjesmensen en een enkele visser. Helaas zit op de door mij beoogde krib een half naakte man wijn te drinken en te zonnebaden, dat is even een tegenvaller. De paar kribben erna staan onderwater, dus moet ik een flink stuk doorlopen. De eerst volgende krib die begaanbaar is wordt mijn stek. Wel balen, want op de bezette krib heb ik zondag die 2 vissen verspeeld en dat geeft vertrouwen.

Na opzetten van mijn steun één hengel met een 180gram korf met monkymix (geflavourde / geweekte pelletes van 6 tot 11 mm) zo ver mogelijk tegen de volgende krib aan in de stroming. Het is een flink stuk werpen en daarom voor de verandering maar eens de 2.2 top er op gezet, zodat je flink kracht kan zetten. Op de hair 2x 12 mm Sonubaits Code Red boilies.

Deze boilies zijn me aangeraden door barbeelcrack Tim Janssen. Ik ben eerlijk gezegd altijd een beetje sceptisch over ‘heilige’ aasjes, maar wanhopig dat ik was heb ik toch maar eens een zak besteld via ebay. In Nederland zijn deze boilies niet te krijgen. Voordeel van deze (en andere boilies) is dat ze veel langer goed blijven in het warme water dan de in olie bewaarde pellets die ik normaal gebruik.

De andere hengel leg ik iets dichterbij. Ook met een 180grams korf, maar dan gevuld met Sonubaits Hemp and Halicrunch lokvoer. Voorzien van een grote schep knoflookpoeder en verder op smaak gebracht met een krill flavour. Verder natuurlijk gekiemde hennep toegevoegd en pellets in verschillende formaten (6 tot 11mm). Als aas een Rix kaasboilie. De verre hengel wil ik lang laten liggen (ongeveer een uur). De korte hengel zal ik iets regelmatiger binnenhalen, zodat ik steeds wat voer kan brengen.

Als ik de verre hengel na een uur voor het eerst binnenhaal heb ik ongemerkt ook mijn eerste vangst.Het is ongelofelijk dat je nu al grondels vangt op dubbele boilies! Vals gehaakt weliswaar, maar toch. Het had me in ieder geval een mooie snoekbaars kunnen opleveren ;-).

Het blijft helaas angstvallig stil en de uren tikken weg. Ik verspil nog 2 volledige montages door vastzitten en zit er aan te denken om misschien toch nog voor het donker alvast op te ruimen. Dan uit het niks op de verre hengel toch een aanbeet. Ik pak de hengel en de vis hangt. Het zwemt, maar het lijkt wel een blok beton. Er wordt wel lijn genomen, maar dat is minimaal. Ik hang flink in de hengel, maar er komt weinig beweging in. De vis lijkt strak op de bodem te gaan liggen. Na 10 minuten drillen begin ik te twijfelen wat er aan mijn lijn hangt. Alleen meerval kan in mijn optiek zo sterk en zwaar zijn dat ie op de bodem gaat liggen en af en toe wat zwemt. Ik zal het nooit weten, want nog 5 minuten later knapt mijn bovenlijn. Het uiteinde van de lijn ziet er gerafeld uit, dus is het stuk gesleten tegen een steen of mosselbank.

Overtuigd van het feit dat ik een meerval verspeeld heb app ik wat vismaten. Na wat discussie over en weer denk ik echter niet dat ik een meerval aan de lijn had, maar een andere vis die de korf vastgezwommen heeft. Door het runrig systeem dat ik gebruik, kan er nog steeds lijn genomen worden. Dat is dus dus wat ik voelde. Via de app kreeg ik van Tim de tip om vooral nog wat dikker te gaan vissen (35/100 bovenlijn, 33/100 onderlijn). Dan kan je simpelweg nog meer kracht zetten om een vis uit de obstakels te houden. Ook bij vastzitten helpt dit om de boel te redden natuurlijk. Volgende week dus maar weer eens naar de hengelsport zaak voor een nog zwaardere configuratie.

Het is ondertussen al 21:00 en ik twijfel of ik nog door ga vissen. Ik besluit de hengel met de verspeelde montage niet opnieuw op te tuigen en de andere hengel nu in te zetten voor de verre stek. Even een smallere korf er aan voor de monkeymix, 2 code red boiles aan de hair en gaan met die banaan. Werpen gaat iets moeizamer, omdat deze hengel een 1.75 topdeel heeft, maar ik kom aardig ver. Na een half uurtje of zo begin ik langzaam een beetje op te ruimen. Ik sta met mijn rug naar de hengel als plotseling de baitrunner begint af te lopen. Niet een paar tikjes als bij een brasem, maar echt hard. De hengel stuitert in de steun en de vis hangt! Zou het dan toch?

Een ijzersterke vis aan de andere kant van de lijn begint zijn strijd. zonder ooit een grote barbeel gevangen te hebben weet ik: dit is er één, wat een power! Ik dacht dat de verhalen altijd wat overdreven waren, maar niet dus. Even heb ik het gevoel dat de vis zich weer vast heeft gezwommen, dus loop ik even van mijn krib af het kribvak in. De vis komt nu weer mee. Hij geeft enorm tegengas, maar ik besluit zoveel mogelijk risico te nemen en flink druk te zetten. Af en toe gaat ie een beetje door de slip heen, maar meer ook niet. Dan komt ie voor het eerst boven en even later kan kan ik het net onder mijn eerste fasoenlijk barbeel schuiven. Ik ben euforisch! Na al die investering, wordt ik eindelijk beloond. Het smaakt extreem zoet. Na het fotomomentje mag deze schitterende vis van 67cm weer op adem komen in het net en na een minuut of 3 vertrekt ze weer de diepte in.

Zoals op de release foto’s te zien is werd het ondertussen alweer snel donker. Dus met een blij gevoel de spullen ingepakt en naar huis. Eindelijk een stek gevonden. Hier ga ik de komende tijd zeker nog tijd in investeren. Volgende week helaas niet, vanwege storingsdienst, maar dan heb ik in ieder geval even de tijd om de zwaardere lijn op te spoelen 😉

Na al een tijdje geen barbeelsessie meer gedaan te hebben (door drukte, weer, werk etc.) begon het echt te kriebelen. Woensdagavond 11 september zouden er regentechnisch hoogstens wat buien vallen. Paraplu mee en dan moet het lukken. Ondanks dat de goede barbeeltijd (volgens de theorie) nu toch echt gaat beginnen, ging ik met zeer weinig vertrouwen naar mijn vaste IJsselstek. Ik heb wel wat vissessies gehad de laatste tijd, maar deze brachten me niet wat ik er van hoopte. Zo ben ik al een tijd bezig met een zeeltmissie die maar niet wil lukken ondanks het harde werk (komt nog wel en dan komt ook het verhaal). Van mijn vismaten hoor ik ook niet al te denderende verhalen dus het lijkt een beetje komkommertijd of zo. Maar goed, als je niet gaat vang je zeker niets, dus toch naar het water.

Woensdagavond wat vroeger weg van het werk en op naar de stek die toch weer zo’n 50 minuten rijden is. Onderweg niks dan regen, dus de weersvoorspellingen lijken niet echt te kloppen. Wonder boven wonder is het bij aankomst droog, zodat ik de wandeltocht naar de IJssel gewoon droog kan doorkomen. Als je eenmaal zit onder je plu, dan maakt het niet meer uit wat mij betreft. De stek ziet er goed uit en ik begin met de opbouw (dit keer dus eerst de paraplu neerzetten, daarna de rest). Tegen 17:15 liggen beide lijnen in het water met de voor mij standaard configuratie. De ‘achterste’ korf met Sonubaits Hemp en Halibut lokvoer voorzien van allerlei grove lekkernijen (pellets, mais, hennep) en afgeblust met een culinaire krill flavour van Sonubaits. In de ‘voorste’ korf ‘monkeymix’ (geweekte pellets gesoaked in lever flavour). Beide hengels voorzien van een lange (2 meter) onderlijn van 28/100 nylon met haak 8. Beide hengels een meter of 15 van de kant vol de hoofdstroom in. Daar zit een talud waar ik in wil liggen (nou ja, ik zelf niet, maar mijn aas). Ik vis op een stuk zonder kribben en dus veel stroming. De krulspeld korven van 180 gram blijven maar net liggen.

Als aas vis ik meestal met 1 of 2 pellets die ik in de zalm / hennep olie bewaar. Echt een gouden tip als je wilt dat je pellets het langer dan 15 minuten uithouden in het warme, hardstromende water. Daarnaast geeft het natuurlijk ook een mooi geurspoor af. Dit keer echter wilde ik ook met natuurlijk aas in de weer. Daar is het nu toch echt de tijd voor. Het probleem hierbij is het overschot aan grondels die in deze tijd van het jaar actief zijn. Deze snoepen maden en mais binnen enkele seconden van de haak en je ziet geen enkele beweging op de top. Daarom tijd voor een list. Drie oranje kunstmaden op de hair en als stopper een nepmaiskorrel. Op de haak dan nog een stuk of 8 maden. Als de grondels de echte maden eventueel opvreten, blijft er altijd genoeg (nep)lekkers over.

Ondertussen kwamen de beloofde buien over, maar ik zat perfect onder mijn paraplu en ik en mijn spullen bleven mooi droog. Na 20 a 30 minuten begonnen de toppen van de 1,75lb Korums Neoteric wel heel vervaarlijk door te buigen, dus vermoede ik drijfvuil op de lijn. Na binnendraaien zagende lijnen er inderdaad zo uit:

Op het water zag ik inderdaad ook al veel takken en dergelijke voorbij komen, dus dat zou nog wel een probleem kunnen zijn. Inderdaad kon ik de lijnen niet langer dan 20 minuten laten liggen zonder drijfvuil te verwijderen, maar het is niet anders.

Vlak voor 18:30 weer het vuil verwijderd van de achterste hengel en de haak voorzien van nieuwe maden. Bij binnendraaien zaten de kunstmaden en maiskorrel nog wel op de hair, maar de echte maden waren allemaal van de haak af. Stroming of grondels? Vijf minuten na het ingooien begon de top rustig te tikken. Het eerste wat door mijn hoofd spookte was: brasem. De baitrunner gaf wel lijn, maar het ging heel rustig. Ik pak de hengel……BAM! Het wezen aan de andere kant van de lijn bespeurd dat het niet goed is wat er gebeurd en gaat er vandoor. Wat is dit? De hengel gaat volledig krom en de vis gebruikt de hoofdstroom om vol gas weg te spurten. Ik kan alleen de hengel vasthouden en de slip zo strak mogelijk zetten (maar niet te strak natuurlijk). Verder niks, de vis gaat gewoon. Is dit barbeel? Zo ja, dan een hele grote. Ik vis met 30/100 Shimano Technium hoofdlijn dus die kan kan wel wat hebben. Pas na een minuut of 5 kan ik de eerste echte slagen maken met de molen. Gelijk daarna gaat ie weer. “Is het misschien meerval”? spookt er door mijn hoofd. Ik hang echt vol in de hengel (hij buigt mooi), maar de vis blijft maar gaan. Als de onderlijn het maar houdt. Op de rivieren is er altijd het risico van een half doorgesleten lijn door mossels of stenen. Na ongeveer 15 minuten en een stijve rechterarm zie ik de korf voor het eerst bovenkomen. Helaas zit er natuurlijk nog 2 meter onderlijn onder, dus de vis zie ik nog niet. Vlak daarna een grote oranje staart? Het is karper!! En een grote ook. De vis neemt nog een spurt tegen de stroom in! Wat een power. Dan is de vis moe. Op het stilstaande water sleep je dan de vis naar je net en landen maar. Dat is even andere koek op de rivier. Zoals eerder gezegd zit ik niet op kribben waar je je vangst een beetje in de luwte van de kribben kan slepen. Door de stroming en het gewicht is het nauwelijks mogelijk de vis naar het net te krijgen. Na een paar minuten prutsen lukte het toch (waar zijn vismaten als je ze echt nodig hebt ;-)). Een schitterende super sterke en dikke rivierkarper ligt in mijn net. Keurig in de onderlip gehaakt. De haak in het water al uit de bek en op naar de mat om te meten en te wegen. Precies 80cm en 23,6 pond, wat een geweldige vangst. Ik sta helemaal te shaken. Dit zag ik niet aankomen. Ik heb toch wel wat karpers gevangen, maar nog nooit heb ik ze zo sterk meegemaakt. Vorig jaar had ik een qua grote vergelijkbaar exemplaar op de pen in een vijver. Ook sterk, maar niet te vergelijken met dit.

Net vandaag had ik mijn camera met zelfontspanner thuis gelaten vanwege de regen. Met wat kunst en vliegwerk de mobiele telefoon op mijn stoel neergezet en even een filmpje maken, want dit moet wel vastgelegd worden natuurlijk. Kwaliteit niet al te best, maar het is wel duidelijk volgens mij.

“Still” uit de video

en de video zelf

Aan alle boiliebakkers en rig fetisjisten: gevangen met een totaal niet karper montage. Normale voerkorf, twee meter onderlijn van nylon. En met maden, geen geheime boilies of wat dan ook. Zo kan het ook ;-).

Na deze vis moest ik echt even zitten. Zwetend als een otter (fijn zo’n regenpak) de hele wereld appen met mijn vangst. Na een minuut of 20 de onderlijn weer beaast en verder vissen. Ik moet toegeven dat de concentratie wel wat afgenomen was. De rest van de avond heb ik ook geen beet meer gezien, maar de buit was al binnen. Na wat onderlijnen en een volledige montage opgeofferd te hebben was het tegen 21:00 tijd om op te ruimen. Het is lang geleden dat ik met zo’n euforisch gevoel mijn visspullen opgeruimd heb. Geen barbeel, maar wauw wat een bijvangst!

Woensdag 14 augustus ben ik voor het eerst wezen vissen op de IJssel met Marcel en Tom. Doel was natuurlijk barbeel. Marcel was een week ervoor voor het eerst op deze stek geweest en had toen de vis van zijn leven verspeeld. Deze bleef door de slip heengaan totdat de onderlijn knapte. Tijd voor een herkansing dus. Met 3 bezette kribben hadden we allen goede hoop. Helaas werd deze hoop door de vissen niet gehonoreerd. We hebben gevist vanaf 16:00 tot donker. Met 2 brasems op een stukje bifi worst was ik de enige met vis, maar dat was natuurlijk niet het doel. Een gezellige middag / avond was het wel. Ook had ik nog enorm geluk, want ik was namelijk mijn vispas vergeten. Ik besloot het risico te nemen en te blijven zitten, want we zaten vrij afgelegen. Ik achtte de kans op controle klein. Tot mijn schrik echter stopte er ’s avonds een politiebusje. De agenten namen gelukkig genoegen met een foto van mijn vispas die mijn vriendin naar me geappt had. Ze kwamen meer controleren op het achterlaten van rotzooi. Iets waar de eigenaar van het aangrenzende weiland (waar paarden liepen) nogal last van had. Pfff, dat is nog eens geluk hebben.

Marcel had voor de gelegenheid zijn videocamera meegenomen en heeft daarmee de middag / avond vastgelegd. Na het nodige montage werk heeft hij deze sfeerimpressie gemaakt welke precies weergeeft hoe een barbeelsessie er uitziet. Helaas heeft hij mijn gejongleer met brasems ook vastgelegd ;-). Maar dat maakt het filmpje waarschijnlijk nog leuker. Marcel, echt super gemaakt!

Marcel / Tom, bedankt voor de gezellige middag / avond. Gaan we zeker nog eens overdoen, maar dan met veel vis voor ons alledrie.