In memoriam: Henk (01/09/1959 – 16/04/2019)

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vismaat Henk is er niet meer. Dinsdagavond 16-04-2019 om 23:05 is hij overleden. Hij was al enige tijd ziek en we wisten dat het ging gebeuren, maar wat een schok als het dan toch zo ver is. ‘Gelukkig’ hebben Marco en ik vlak hiervoor nog afscheid van hem kunnen nemen. We troffen toen een man aan die in vrede was met de situatie zonder angst.

Maar wat gaan we hem missen ‘die ouwe’ of ‘de snor’ zoals Marco en ik hem soms noemden. In 2011 heb ik Henk ontmoet op een forumdag op van het ondertussen ter ziele gegane sportvistotaal forum. Online hadden we al contact en op die dag raakten we natuurlijk ook aan de praat. Al snel werd ik (en Marco ook volgens mij) uitgenodigd om een keer te komen vissen op roofvis vanaf zijn boot. Die lag op een camping in Eck & Wiel waar Henk met z’n vrouw Marion een stacaravan had staan.

De eerste keer was gelijk gezellig en vanaf dat moment werden met enige regelmaat vissessies ingepland. Indien mogelijk ook met z’n drieën. Die dagen werden bijna altijd gekenmerkt door 2 dingen: gezelligheid en zeer slechte vangsten. Qua vangsten was het ook wel eens goed hoor, maar de gezelligheid was altijd. Er werd veel gepraat. Natuurlijk gingen de gesprekken over vissen, maar ook over het leven, persoonlijk dingen die we meemaakten of meegemaakt hadden. En omdat we alle drie ‘open’ mensen zijn ontstond er ondanks onze verschillen in werk, woonplaats en leeftijd een innige band met als grote gemeenschappelijke deler natuurlijk sportvissen.

henk

Prachtige dagen

Op het gebied van sportvissen was Henk absoluut een wandelende encyclopedie met jarenlange ervaring. Hij was een ‘pure’ visser die handelde op gevoel en logisch nadenken en zich niet liet gek maken door nieuwerwetse commerciële ideeën. Af en toe was hij daardoor wel eens wat conservatief. Maar goed, hij ving vis en degene die vangt heeft gelijk ;-). Voor mij persoonlijk was mijn mooiste avontuur met Henk onze gezamenlijk trip naar Zweden in 2013. Ook hier vielen de vangsten tegen, maar het was een trip die ik nooit had willen missen.

henk

Henk in zijn jonge jaren met zijn PR snoek: 1.24

Henk, we gaan je ongelooflijk missen. Nooit meer ronddobberen op je geliefde Neder-Rijn. Nooit meer klagen over de slechte vangsten. Nooit meer balen dat je die meerval maar niet te pakken kan krijgen. Nooit meer je appjes met je vangsten na een mooie dag / avond. Nooit meer euforisch zijn over die mega snoekbaars. De jaren dat wij je mee mochten maken waren voor Marco en mijzelf fantastisch. Bedankt voor alles en bij de (gezamenlijk) vissessies die Marco en ik gaan houden ga je altijd een beetje met ons mee.

Zomaar een avond, nacht en ochtend vissen op barbeel

Vismaten Marcel en Tom hebben sinds kort de beschikking over een bootje welke ze mogen lenen wanneer het hen uitkomt. Afgelopen weekend hebben ze op de bonnefooi hun hele hebben en houden ingescheept en zijn ze naar een afgelegen strandje op de IJssel gevaren om een lange sessie op barbeel te doen. Het resultaat mocht er wezen: vier barbelen mochten de binnenkant van het landingsnet even bekijken. Marcel heeft zijn video edit skills uit de kast gehaald en er onderstaande compilatie van gemaakt. Toen ik de video voor het eerst zag, baalde ik dat ik er zelf niet bij was. Super gedaan mannen!! Spoiler alert: er is ook een ‘uit het boekje’ (keiharde) barbeelaanbeet vastgelegd, kijken dus zou ik zeggen!

De rivier blijft geven

Voorwoordje: vismaten Henk en Marco zijn gisteren wederom de rivier opgegaan in de hoop weer een flink aantal rovers te verleiden. Hieronder het relaas. Leuk eindelijk weer eens verslag van je te kunnen plaatsen Marco!

Door Marco

Zoals jullie konden lezen in het verslag van Joris hadden hij, ik en Henk verleden week een mooie dag op de rivier achter de rug. Met het plannen van die dag had ik aangegeven dat ik 20 juni eventueel ook kon. Voor Henk was dat geen probleem en was de afspraak snel gemaakt. Helaas kon Joris die dag niet, dus Henk en ik zouden het alleen waar moesten maken. Rond 8 uur stond ik bij Henk op de stoep en na een welkome kop koffie scheepten we in. Plan was om zoveel mogelijk te gaan dropshotten en Henk had zich even kwaad gemaakt en 72 aasvisjes gevangen.

Varend op de electromotor deden we de eerste krib aan en rustig begonnen we te dropshotten. Henk gaf mij via de dieptemeter de waterdieptes aan en proberend de snorkels tot aanbeten te verleiden visten we de krib af. Na ongeveer 10 minuten vond Henk de electromotor niet optimaal werken en begon eraan te rommelen. Hij had zijn hengel tegen de bootrand aan gezet en was bezig met de electromotor, mij een aanblik gevend van een heuse ”bouwvakkersspleet”

Ineens zag ik zijn hengel richting water schuiven en met een heuse snoekduik pakte ik zijn hengel. Hem zo de kans gevend de eerste snoekbaars te drillen.

175085

Dat ging lekker snel van de 1 af, en hoopvol gestemd gingen we verder, maar toen volgde de Henk show. Die gaf effe een snelcursus dopshottten weg en ving er al snel een stuk of 6 vissen bij

175066
175053

En ik zei de gek werd gek. Beten waren er wel maar ze verzilveren lukte niet. Na een tijdje werden ook bij Henk de vangsten minder en besloten we trollend naar de andere kant te varen en daar verder te gaan dropshotten. Allebei hadden we een Spro power catcher aan de speld, een aasje dat door menig roofvisser niet bekeken word, maar bij Henk goed aangeschreven staat. Meerdere vangsten zijn hiermee al geboekt, en met een prijs van rond de 3 euro is je plug op de bodem parkeren nog wel te overzien.

Na ongeveer een 2 a 300 meter gevaren te hebben bonkte er een snoekbaars van effe 40cm bij Henk op de plug en zowaar bij het indraaien klapte mijn eerste vis op de spro. De 4de double hook up (in alle gezamenlijke sessies) was een feit.

175091

Na deze eerste vis voor mij, besloten we weer te gaan dropshotten en dat leverde hetzelfde beeld op als eerder. Henk pakte zijn visjes en ik had wel actie, maar vangen ho maar. Rond 12 uur besloten we te gaan lunchen. Het was niet echt warm en een warme bak koffie zou er ook wel in gaan. Trollend terug naar de thuisbasis en dan overleggen wat er verder zou gaan gebeuren. Een goeie 100 meter voor de haven kreeg ik een harde beuk op de trolhengel. En na een strakke dril had ik een mooie 79cm riviersnoek in mijn handen.

175052

Na de lunch besloten we te gaan kribhoppen met de dropshot en ik had ondertussen besloten wat meer risico te gaan nemen door het loodje wat meer te laten slepen dan te heffen. Hoewel Henk vrij vlot weer met een kromme hengel stond leverde mij deze verandering van techniek een mooie baars op van 48cm.

175058

Vrij kort daarna kreeg Henk een beet van ”iets” dat absoluut weigerde mee te werken aan een gang naar boven. Vijf minuten lang vocht Henk met iets dat lak had aan zijn 25/100 gevlochten lijn. Uiteindelijk loste de dreg, zwaar balen, maar Henk hield zich goed in. Wat was het? Allebei hadden we geen idee. Snoek en roofblei geloofde Henk niet in, dus of een monsterlijk grote snoekbaars of meerval.

Lekker slap kletsend en stevig balend visten we verder tot we weer aan de dropshot stek kwamen van die morgen. Wat toen volgde was een 2 uur durend vis walhalla. Dit was vissen pur sang. Iedere drift leverde een beet op en veel beten werden dit keer verzilverd

175064
175092

Ondertussen had ik het roer van Henk overgenomen voor een praktijkles ”electromotor gebruikend om te driften om een kop met een stroming van 200+ m3 per uur”. Goed kapitein als ik ben stelde ik Henk in staat om een mooie riviersnoek te haken en te drillen. Vlak voor het scheppen dachten we allebei dat dit een meter snoek was, mede door zijn bouw en kracht. De meetmat stopte bij 93cm maar aan Henk zijn lichaamstaal te zien was het een zware vis.

175057

Henk en ik hadden een geweldige middag, veel actie en veel vis, de teller stond op 20 vissen, 1 baars 2 snoeken en 17 snoekbaarzen, het was ff pauze tijd. Dus rechtstreeks naar de haven was het devies. Effe een happie en daarna weer door, nog even dropshotten en dan voor anker op een krib en met doodaas verder vissen.

Zo gezegd zo gedaan, van krib naar krib varend wist Henk er nog 3 snorkels bij te vangen waaronder 1 van 73cm.

Rond half 9 ankerden we en met een zachte regen die ondertussen was neergedaald wachten we de gebeurtenissen af. terwijl ik en Henk onze zonden aan het bespreken waren veerde de top van mijn rechter hengel door, na even gewacht te hebben sloeg ik aan en daar was nr 24. Perfect gehaakt in het scharnier.

175093

Voor de rest bleef het vrij rustig. Ik had ondertussen 1 hengel opgeruimd na mijn montage verloren te hebben. Henk had zijn dropshot hengel in een steun gezet met een aasvisje ongeveer 50cm boven de bodem. Henk tipte mij om een aasvis klein te snijden en bij die hengel te gooien. Net toen ik dat wou gaan doen zag ik de top heen en weer gaan en verwittigde ik Henk met een droog ” dat hoeft niet meer” drilde ik vis nr 25

175094

Kort daarna besloten we op te houden en na een kort stukkie varen zat deze visdag erop. Na de boot leeg geruim en even kort nagepraat te hebben begon ik aan de thuisreis. Einduitslag was 15-10 in het voordeel van Henk.

Henk, bedankt voor een geweldige dag op 1 van Nederlands mooiste wateren. Ik heb ontzettend genoten en weer veel opgestoken. Enne die “mysterie vis” pakken we nog.

Gelukkig hebben we de foto`s nog (roofvis)

Voorwoordje: Vismaat Henk heeft gisteravond weer eens een echte specimen snoekbaars gevangen. Dit keer was er iemand mee om de foto’s te maken. Hieronder het relaas. Henk gefeliciteerd met deze prachtige jaloersmakende snorkel en bedankt weer voor je fijne verhaal!!

Door Henk

Vakantie, dus 3 weken nederrijn, wat een straf. De afgelopen tijd best wel leuk vis gevangen, zowel witvis als rovers, maar in tegenstelling tot vorige jaren blijven de grote snoekbaarzen buiten het net. Vorig jaar had ik rond deze tijd al 9 80+ vissen. Dit jaar stond het maximum nog op 79! Maar goed, gewoon stug door vissen. Ze zitten er en ze komen ongetwijfeld nog een keertje voorbij.

Wellicht vanavond, als opstapper had ik Peter aan boord. Een aardige vent, fanatiek visser en vol verhalen. Die komt 2 keer per jaar en vist dan dus ook de hele dag (met kinderen). Peters passie is vliegvissen, dus een keertje statisch op snoekbaars was eens totaal iets anders.

Om 20.00 uur afgesproken en een half uurtje later gaan de hengels met dode vis te water en kon het wachten beginnen. Het blijft angstvallig stil, op de krabben na die binnen het half uur van je aasvis enkel graat over laten. Tegen de schemering worden de hengels verplaatst naar ondieper water, soms is dat gewoon de truuk om alsnog een snoekbaars te strikken. Ik vis met een halve kleine brasem, ik ga immers voor groot. Na een klein kwartiertje buigt de top rustig een beetje door, ik pak de hengel en er wordt voorzichtig wat lijn genomen dus aanslaan!!!

Alles blijft op lomp gewicht na een paar seconden stil. Ik zeg meteen tegen Peter: “da`s een goeie”. Dan volgt een typische snoekbaars bonk en buigt de hengel tot in het handvat en begint de slip te lopen. Ik hou de vis zo dicht mogelijk bij de boot. Als deze dame de momenteel lopende harde stroming in kan duiken ben ik bang dat ik met 10 kg lijn te weinig in te brengen heb!!! Na enkele spannende momenten waarbij het ankertouw maar net gemeden kan worden komt de vis even aan het oppervlak, Peter gaat uit z`n dak: “man, ik wist niet dat die zo groot konden worden!”. Ik wel, hahaha. Na een laatste vluchtpoging waarbij nog ff alles uit de kast wordt gehaald kan het net er onder. Die is eigenlijk te klein en moet met 2 handen aan boord getild worden. Gaat deze vis over mijn pr?
Het meetlint stopt met 98 cm, geen pr maar wat een beest. Toch maar eens een weger aanschaffen want deze vis zit geschat toch dicht aan de 10 kg. De reanimatie duurt lang, want het water is bijna 25 graden en we vrezen het ergste. Gelukkig kiest ze uiteindelijk de diepte.
Dit keer niet alleen aan het vissen zoals met mijn pr dus gelukkig hebben we de foto`s nog………..

bild0027
bild0028-1
bild0029-1
bild0033
bild0035

06-06-2014 Soms is ééntje genoeg (roofvis)

Door Henk

Na een drukke dag en de dames naar de stad om te “winkelen” waren we eigenlijk van plan om `s avonds nog een paar uurtjes lekker lui met dood aas voor anker te gaan.
Aangezien ik het niet al te laat wilde maken en dropschotten met een visje al een aantal keren behoorlijk succesvol is geweest, alsnog besloten om met de dropshot te gaan driften.
Bij aankomst op de stek viel op de dieptemeter al op dat het mager was. Geen typische rode ballen tegen de bodem en ook weinig vis op half water. Maar ach, het was top weer met een klein windje in de lengte van het water dus voor de kapitein een makkie. Ook was het te laat om nog 20 minuten naar een andere stek te varen.
Na een paar driftjes toch nog een snoekbaarsje weten te pakken, ook nu viel het op dat ipv de vinnige tikken van de afgelopen keren de snoekbaars niet echt gretig was, want de aanbeet was nauwelijks te voelen. Tijdens het achteruit terug varen naar het begin van het talud laat ik eigenlijk gewoon uit ballorigheid mijn montage in het water en zeg tegen mij maat “en dan zal je zien dat er een snoek op klapt”. Gelijk gaat de hengel krom en krijst de slip, we kijken elkaar aan…….. snoek 😀 , ja soms moet je de goden een beetje verzoeken hahaha.
bild0530
bild0533

Net geen meter (99.5 cm), maar een, zeker voor de rivier, zwaar gebouwde vis die het relatief lichte dropshot materiaal zwaar op de proef stelde. Daarna nog ff doorgevist maar niks meer gevangen, ach mij hoor je niet klagen, soms is eentje genoeg……….