Wedstrijdverslag van “De nacht van Koedijk” 2014

Wedstrijdvissen: een tak van de hengelsport die mij eigenlijk helemaal niet trekt. Één keer per jaar echter is er een wedstrijd waar ik graag één en ander voor aan de kant zet: de nacht van Koedijk. Een nachtelijke wedstrijd op witvis waarbij er in koppels gevist wordt van 20:00 tot 8:00. Deze wedstrijd wordt georganiseerd door hengelsportforum http://www.sportvistotaal.nl. Dit jaar was het alweer de 4e editie van dit evenement dat werd gehouden in de nacht van 27 op 28 juni. In totaal is er ruimte voor 12 koppels en er doen sportvissers uit alle windstreken van het land aan mee. Fanatieke wedstrijdvissers, maar ook doorgedraaide hobbyisten zoals ikzelf en mijn koppelmaat Michaël (team Sjors en Sjimmie). Enige voorwaarde voor deelname is dat je lid bent van het forum. Doel van een wedstrijd is natuurlijk winnen, maar de meeste deelnemers (waaronder ikzelf) vinden vooral het meedoen het leukst.

Zoals de titel al doet vermoeden vindt de wedstrijd plaats in het Noord Hollandse Koedijk. Het viswater is het Noord-Hollandskande kanaal. Zoals elk jaar (ik doe nu voor de 3e keer mee) is het tegen 17:00 verzamelen in molen ‘De Gouden Engel’ voor de loting, alwaar we ontvangen worden met versie koffie. Hard nodig, want vele vissers hebben een lange rit achter de rug om hier te komen. Brabant, België, Gelderland, Friesland, Overijssel, overal komen de mensen vandaan om hier een goede prestatie neer te zetten, maar vooral ook om leden van het forum nu eens in ‘real live’ te ontmoeten.

Zoals altijd wordt er alweer veel gepocht en geblaat over wie nu wie nu gaat verslaan. Niks vreemds dus. Er hangt echter ook een mysterieuze sfeer over de groep. Er is iets geks aan de hand. We staan allemaal buiten, er zijn mensen die alleen een t-shirtje aan hebben (en ook een broek hoor ;-)). De zon schijnt en er staat een zacht aangenaam briesje. Dit klopt niet, bij alle vorige edities was er storm en regende het keihard. Zou dit dan het jaar worden waarbij we super weer hebben? Een vreemde gewaarwording.

Tegen 17:30 is het tijd voor de loting. Er is 1 vak, maar dit vak is wel opgedeeld in 2 stukken vanwege een onvisbare oever in het midden. Hierdoor zijn feitelijk 4 van de 12 stekken kop-/ staartstek. Vorig jaar hadden Michaël en ik zo’n plek en werden we 2e met 37kg. We hoopten er dit jaar dus weer op, maar helaas was het een plek middenin het eerste gedeelte van het vak (stek 4). Ook prima, wij vangen onze vis wel…. toch??

Rond 18:00 was het tijd om naar de stek te rijden en de boel op te bouwen. Dit moet secuur en goed gebeuren, want de komende 12 uur zit je op die plek en je moet het dus wel even kunnen uithouden. In het donker is het ook lastig om nog dingen te veranderen. Aangezien er nog 2 uur de tijd was, konden we daar rustig opbouwen. Dus alles goed klaarzetten, peilen voor de vastestokkers, lijnen uitlopen voor de feedereraars etc.


De stekken zijn mooi gemaaid, wat het allemaal nog makkelijker maakt om je plek perfect in te richten.

Ongeveer een half uur voor het begin waren we klaar en konden we onder genot van koffie de tactiek nog eens doornemen die wij als niet wedstrijdvissers toch hadden uitgedacht. Allebei vissen we met de feeder en allebei gingen we twee stekken onderhouden. Één strak aan de overkant en één op zo’n 17 meter. Michaël ging beginnen op de korte stek en ik op de lange. De korte stekken gingen we aanvoeren met een zoet vismeel voertje en de lange stek met een ‘klassiek’ feedervoer (dus geen vismeel). Michaël is vanaf woensdagavond al bezig geweest de voeren perfect te bevochtigen en zeven. Daar zal het niet aan liggen. Beide voeren konden we opvullen met allerlei lekkers zoals geknipte mais, geknipte wormen en casters.

Om 20:00 klonk het start signaal (denken we, we begonnen maar in overleg met de buren) en het jaarlijks voerbombardement begon weer. Korven vlogen door de lucht en voerballen plompten met veel bombarie in het water. De lange zit kon beginnen. Het zonnetje scheen nog steeds heerlijk en de voorspellingen gaven aan dat het voorlopig ook wel zo zou blijven. Alleen ’s nachts was er een kans op een klein buitje. Uniek dus voor dit evenement, dat al jaren geteisterd wordt door noodweer. Het aanvoeren van 2 stekken koste toch wel een half uur dus tegen 20:30 ging de beaaste onderlijn er aan en kon het echte vissen beginnen. Na ongeveer 15 minuten kreeg ik de eerste aanbeet op de lange stek en het eerste halfwas brasempje kon in het leefnet. Niet de vissen waar je op hoopt, maar vang er heel veel van en je komt een eind.

De eerste uren bleven bij mij de aanbeten en vissen doorkomen. Helaas waren het meestal ronduit kleine visjes met af en toe zo’n halfwas brasempje ertussen. De dikke zware platten lieten het bij ons massaal afweten. Onze buren zagen we af en toe wel een visje vangen, maar ook daar leek het er op dat de grote brasems niet dik op het voer lagen. Bij Michaël op de korte stek bleef het lang stil. Nadat hij geswitcht was van stek echter begon ook hij zijn vis te vangen.

Totdat het donker werd konden we onze directe buren nog wel een beetje in de gaten houden, maar daarna was het gissen hoe het in de rest van het parcours ging. We bleven wel vangen, maar het bleef kleine vis. Op de korte stek kreeg ik helemaal geen actie, maar ik bleef daar wel doorvoeren voor de zekerheid, maar ik bleef vissen op lang. Ook Michaël was nu overgeschakeld op de overkant stek wat toch het beste liep. De breekstaafjes op onze feedertoppen gaven de aanbeten goed door. Voor ons de beste methode, lekker simpel.

Met dat het donker werd kwam ook de eerste paling voor Michaël. Irritant, want ze tellen natuurlijk niet mee en je bent bijna zeker je onderlijn kwijt. We vangen die beesten eigenlijk nooit behalve hier. Gedurende de nacht loopt het niet storm bij ons. Er gaat geen uur voorbij zonder vis, maar de vis ligt er niet dik op. Een buurman komt nog eens een praatje maken en ook bij hen is het niet wild. Het blijft natuurlijk afwachten hoe het met de rest gaat. We krijgen niet veel mee uit de rest van het deelnemersveld

Voordat we het weten begint het alweer te gloren en om 5:00 is het licht. Bizar hoe snel zo’n nacht voorbij gaat. Bij Michaël komen de aanbeten ondertussen in een wat hoger tempo door dan bij mij, maar het blijft allemaal klein spul. Beiden hebben we nu slechts 1 ‘fatsoenlijke’ brasem (50cm+). We beseffen heel goed dat we er echt meer moeten hebben om een kans te maken.

Helaas voor ons blijft het bij kleine vis en voordat we het weten is het alweer 8:00. We proberen in te schatten hoeveel gewicht we in de netten hebben en hopen dat we de 7kg halen. Heel wat anders als de 37kg van vorig jaar. Na het opruimen kletsen we wat met de buren. Zij hebben ook niet tientallen kilo’s, maar net als wij ook wel genoeg actie gehad. Ze hadden zelfs enkele snoekbaarsjes gevangen op de worm. Leuk, maar telt helaas niet voor de wedstrijd.

Het wachten was nu op de weegploeg. Het begin van onze sector werd als eerste gewogen. Geen extreme hoge gewichten, maar we zagen al meer grote brasems dan wij ons in onze netten hadden. Na weging bleken we precies 13kg te hebben. Michaël en ik hadden praktisch hetzelfde gewicht (6,85 voor mij en 6,15 voor Michaël). Zeker niet het hoogste gewicht uit onze sector, maar het viel mee. De laatste weging was van de weegploeg zelf (Antoine en Alex). Bij aankomst bij hun stek was al duidelijk dat dit wel eens de klapper kon worden aangezien Antoine 2 leefnetten in het water had hangen. Na weging bleek dit team ruim 42kg te hebben. Ruime winnaar van onze sector, maar we wisten nog niet wat de andere sector (met een andere weegploeg) had gedaan.


Na het wegen konden we aanschuiven voor het ontbijt in ‘De Gouden Engel’. De gewichten werden op een rijtje gezet en na het ontbijt werden uitslagen bekend gemaakt en de prijzen uitgereikt.

Uitslag:

1 Team Alex en Twanneke———– 42.100 Grs.
2 Team Maurice en Franske——— 31.925 Grs.
3 Team Erik en Ron—————— 27.700 Grs.
4 Team Hans en Pascal————– 20.440 Grs.
5 Team Adje en Akkie—————- 19.730 Grs.
6 Team Sander en Frank————- 17.900 Grs.
7 Team John en Jan—————— 14.000 Grs.
8 Team Ruud en Vincent————-13.250 Grs.
9 Team Sjoris en Sjimmie————13.000 Grs.
10 Team Mark en Marinus———–10.300 Grs.
11 Team Martin en Leon————–8.990 Grs.
12 Team Sil en Fred——————-4.300 Grs.

Een 9e plaats voor ons. Geen topscore, maar we hebben ons weer prima vermaakt en lekker gevist. Op een klein buitje in de nacht na was het weer perfect. Er was wel onweer in de buurt, maar dat bleef boven zee (je kon de flitsen op afstand zien). Er is in totaal toch weer een groter gewicht gevangen dan vorig jaar (223.635 om 210.150 kg).

Hans en Pascal (eigenaren forum), wederom bedankt voor de perfecte organisatie. Sponsor http://www.jwh-hengelsport.nl, bedankt voor het ter beschikking stellen van prijzen.

Een zeeltig dagje

Na 2 minder succesvolle sessies op de Neder-Rijn (witwis) en de IJssel (barbeel) wilde ik wel weer eens terug naar ‘mijn’ nieuw ontdekte zeeltstek. Een maand geleden ben ik daar voor het eerst geweest en toen ving ik gelijk 2 stuks + nog een partijtje brasems en voorn. Zo gezegd zo gedaan en om 7:00 was ik ter plaatse. Het is een prachtige kruising tussen twee weteringen met plompebladeren, een overhangende boom en een brug. Het water stroomt heel licht en is alweer een stuk helderder dan een maand geleden. Aan de andere kant van de brug zat (of lag) een karpervisser, maar er was nog ruimte zat om te vissen zonder elkaar tot last te zijn. Hoofddoel van vandaag is zeelt, maar alle andere hongerige vissen zijn ook van harte welkom.

Net als de vorige keer was het plan om met 2 hengels te gaan vissen. Één op de statische methode met een inline lood montage. Bij deze hengel geen voerplek, behalve een pva zakje met met 4mm pellets en gecrushte boilies. Deze hengel lag binnen 15 minuten in het water waarna ik begon met opbouwen van de tweede hengel: de method feeder. Het methodvoer bestond uit 2 soorten sonubaits: ‘Hemp and Hali Crush’ en ‘Supercrush Green’. Dit voer had ik thuis al bevochtigd met het kookvocht van de gekiemde hennep wat ik er ook doorheen zat. Om het af te maken nog een paar handjes 4mm pellets. Na een korfje of 6 gevoerd te hebben kon het wachten beginnen. De statische hengel gaf af en toe wel wat piepjes, maar het zette allemaal niet echt lekker door. Op de method bleef het erg rustig, dus bracht ik regelmatig voer om op die manier de vis te activeren.

Tegen 8:00 plotseling uit het niets een volle fluiter op de statische hengel. De vis had zichzelf al gehaakt en ik voelde gelijk al dat dit zeker geen brasem kon zijn. Na een mooi gevecht, wat vooral vlak voor de kant nog spannend was ivm het riet wat al flink begint te groeien, kon ik deze mooi zeelt van precies 50cm landen.

Ja, tis lastig met de zelfontspanner en dan ook nog de vingertjes niet voor de vis houden. Het is me helaas niet helemaal gelukt 😉

Na opnieuw beazen de hengel snel weer in de steun en verder vissen. Het weer was prachtig met een lekker zonnetje. Het waaide wel aardig, maar ik zat precies een beetje uit de wind. Gelukkig maar, want qua aanbeten bleef het heel rustig. Met de methodfeeder bleef ik bijvoeren en af en toe voerde ik een aaswissel door. Vlak voor 9:30 besloot ik maar eens over te stappen op het oude vertrouwde mais. Twee korreltjes op de hair en gaan met die banaan. Een goede keus, want nog geen 5 minuten later een paar zachte tikjes en een terugvallende top. Ook deze vis had zichzelf keurig gehaakt en ook nu was duidelijk dat het zeker geen brasem was. De vis zwom hard naar links en even dacht ik aan karper, maar al snel voelde ik het kenmerkende bonken van een zeelt. Voor de kant gaf de vis nog een paar keer goed partij, maar daarna mocht ik ook deze vis verwelkomen in mijn ruime o zo comfortabele landingsnet. Deze was 46 cm. De vis leek groter, maar dat komt vooral omdat ie erg hoog is. Ook weer een mooi vol exemplaar.

Op zich weinig actie, maar twee mooie zeelten ruim voor het einde van de ochtend: daar ben ik heel tevreden mee. Dat smaakt naar meer. Dat meer kwam echter niet. De met de methodfeeder aangelegde voerplek trok op één of andere manier geen vis aan. Ik bleef voeren en af en toe een aaswissel uitvoeren, maar er was geen enkele actie te bespeuren. Tegen het einde van de ochtend ging de karpervisser weg en hij kwam nog even een praatje maken. Hij had de avond van tevoren alleen een brasem gevangen en verder niks. Hij was ook erg verbaast over de passiviteit van de witvis waar ie normaal meer ‘last’ van had. Een witvisser die kennelijk een eind verderop gezeten had fietste langs en maakte ook even een praatje. Hij had met wormen en maden zitten vissen, maar hij had slechts 2 voorntjes gevangen. Al met al heb ik het tot nu toe nog helemaal niet zo slecht gedaan dus! Na de middag kreeg ik op de statische hengel nog een aantal plaag aanbeetjes. Ongeveer 10 minuten lang ging de waker lichtjes op en neer en af en toe kreeg ik een piepje, maar doorzetten was er niet bij. Wellicht voorzichtige zeelt? Dat kunnen immers enorme treuzelaars zijn.

Maar wat ga je doen als je niks vangt? Juist dan ga je om je heen kijken. En in mijn geval ga je dan ook fotograferen. Dus hieronder een paar fijne sfeerplaatjes.


Tegen 14:00 begon ik er langzaam aan te denken om op te gaan ruimen. Het zag er niet naar uit dat er nog veel vis de kant op ging komen. Echter om 14:15 toch weer een paar tikken op de methodfeeder en hangen. Ik voelde gelijk dat het weer om een zeelt ging door het kenmerkende gebonk. Deze vis was het sterkst van de tot nu toe gehaakte vissen, maar ik kwam gelukkig niet echt in de problemen. Deze was 53 cm, de grootste van de dag.

Na deze vis viel het weer helemaal dood en om 15:30 ben ik de boel dan echt gaan inpakken. Tijdens het opruimen kreeg ik nog vispas controle van een wat oudere (55+) zeer gezette heer. Ik zat onderaan een dijkje en om hem tegemoet te komen liep ik naar boven. Echter was hij zelf ook aan de afdaling begonnen en gleed hij uit. Door het nogal ronde postuur van de beste man kon hij niet meer overeind komen en moest ie op handen en voeten naar boven kruipen alwaar ik hem met enige pijn en moeite weer overeind kon helpen. Het was op zich lachwekkend, maar ook wel erg sneu voor deze BOA.

Resumerend: gezien het aantal visuren is de vangst slecht te noemen. Drie zeelten in één sessie echter is voor mij een groot succes. Het gebrek aan actie is volledig te wijten aan de totale inactiviteit van de brasems. Ik had verwacht veel van deze vissen te vangen met af en toe een zeelt, maar het werd dus alleen af en toe een zeelt. Al met al ben ik best tevreden met 5 zeelten in 2 zeeltsessies

2013 alweer voorbij, een terugblik

En zo is 2013 alweer voorbij. Daarom aan iedereen ten eerste de beste wensen voor het nieuwe jaar. Natuurlijk in combinatie met veel en / of grote vangsten.

Sportvistechnisch is dit jaar voorbij gevlogen, tijd voor een terugblik / overzicht. Ik heb de nodige uren aan de waterkant kunnen doorbrengen, maar mijn eerste gevoel is dat het qua vangsten allemaal niet spectaculair was. Zowel qua aantallen als qua grootte van de gevangen vissen. Toch waren alle visdagen stuk voor stuk genieten.

Het begin van dit jaar herinner ik me vooral als: koud! Het voorjaar wilde maar niet beginnen. Na wat taaie roofvissessies in het begin van het jaar was het 1 april tijd voor de traditie van Marco, Henk en mij: de start van het (wit)visseizoen bij Henk op de camping. Lekker rustig feederen in de hoop op die mooie voorjaarswindes en dikke brasems. Dit jaar vond dat op 1 april plaats (in 2012 een mooie lentedag), maar dit jaar leek het wel ijsvissen zo koud.

Twee weken later was de gemiddelde temperatuur nog steeds zeer laag voor de tijd van het jaar, maar ik kon wel de eerste methodfeeder sessie er uit persen. Dat leverde gelijk de eerste echt mooie vis van het jaar op: deze prachtige moddervette schubkarper. Na zo’n lange kou periode was ik daar erg blij mee.

Vlak hierna begon het ook weer tijd te worden voor de hoofdbevlieging: barbeel. Na de eerste mislukte pogingen van het jaar ervoor had ik wat aanpassingen doorgevoerd in mijn methodes. Helaas was het de eerste sessie(s) van dit jaar vooral dit uitzicht: roerloze toppen en afwachten (met af en toe een brasem tussendoor).

Voordat ik het wist was het juni. In deze maand ging het hoogtepunt van het visjaar plaatsvinden: een vistrip van een week naar het prachtige visland Zweden. Een trip die ik heb gemaakt met vismaat Henk en Hans en Pascal van sportvisforum http://www.sportvistotaal.nl. Samengevat vielen de vangsten tegen, maar de ervaring was onvergetelijk. Ik kan nog steeds genieten van de foto’s en verslagen die ik ervan gemaakt heb. Vooral de robuuste natuur is het gene wat me het meest is bijgebleven


Een maand na deze ervaring was het eindelijk zo ver: de vangst van mijn eerste IJssel barbeel. Wat heb ik daar lang voor moeten knokken.

Triest maar waar is dat het daar ook bij is gebleven dit jaar. Nog steeds ben ik dus meer “Basterd” dan “Barbeel”. In mijn laatste barbeelsessie dit jaar echter heb ik wel een schitterende bijvangst gehad in de vorm van deze ijzersterke IJsselkarper van ruim 23 pond.
Gezien de enorme strijd die deze vis mij gegeven heeft is dit dan ook de vis van het jaar. Ook al had ik hem / haar graag ingeruild voor een grote barbeel 😉

Op dit moment zitten we natuurlijk midden in het snoekseizoen. Dit is een visserij die dit jaar erg goed verloopt (qua aantallen in ieder geval). In oktober ben ik daar weer actief mee begonnen en tot nu toe heeft daar nog geen enkele blanksessie plaatsgevonden. Het roofvissen vanaf de kant is voor mij weer echt leuk geworden. De felheid waarmee vooral snoek 1 meter van de kant je kunstaas aanvalt is iets wat je mee moet maken.

Samengevat: wederom een mooi visjaar met vele leuke sessies, maar in z’n totaal waren de vangsten niet echt heel geweldig. Gelukkig heb ik ook de nodige uren aan de waterkant mogen doorbrengen met Marco en Henk. Mannen, ik hoop dat we dat we dat in 2014 ook weer kunnen doen.

Eerste method sessie van 2013

Zaterdag 13 april 2013. Het eerste weekend van het jaar waar de lente zich echt zou laten gelden volgens de voorspellingen. Vooral zondag zou het lekker weer worden met temperaturen boven de 20graden, maar helaas had ik dan geen tijd om te vissen. Dan maar op zaterdag. ’s Middags ging mijn dochter afzwemmen voor haar B diploma, dus alleen de ochtend was mogelijk. Wat te doen, wat te doen? Het liefst naar de IJssel voor barbeel. Maar ik moet nog wat stekken verkennen en ik heb maar een ochtendje. Op één van de lokale stekken dan maar. De Overijsselse Vecht met de feeder? Leuk, maar ik wilde eigenlijk grote kans maken op zeelt. Uiteindelijk besloten: naar de ‘zeeltvijver’, een stadsvijver in Westenholte (wijk van Zwolle) met een mooi bestand aan zeelt, brasem en karper. Een echt method feeder water eigenlijk. Maar ja, met de temperaturen van de laatste tijd. Is het water al wel warm genoeg voor de method en vooral voor het voer op vismeelbasis? Uiteindelijk de knoop doorgehakt: ik ga het gewoon proberen.

Tegen 7:00 was ik ter plaatse. Het ooievaarsnest op een paal naast de stek was alweer bewoond. Toen ik uitstapte vloog de ooievaar weg om in het naastgelegen weiland op zoek te gaan naar eten. Door de trage start van de natuur kon ik meerdere zitplekken uitkiezen. Normaal zijn er door overdadige rietgroei maximaal 2 a 3 plekjes beschikbaar op die locatie. Ik kon kiezen voor wind in het gezicht of van opzij. Gezien de bewolking en toch nog kans op regen, besloot ik van opzij te nemen, zodat ik nog achter de plu kon schuilen. De wind was stevig, dus ik wist dat het werpen met de lichte methodkorfjes (28 gram) nog wel eens lastig kon gaan worden.

Na opbouw kon feeder 1 te water. Deze hengel had ik voorzien van een Preston inline pelletfeeder korf van 25 gram. Deze was gevuld met geweekte Sonubaits Krill Feed 4mm pellets en gekiemde hennep. Dat leek me wel een mooie mix van vismeelbasis, met een aloude visverleider. Na een korfje of 3 gevoerd te hebben een gevlochten 10cm onderlijn bevestigd, de hair beaast met 2 maiskorrels en vissen maar. Een meter of 20 uit de kant in het midden van de vijver, recht tegenover me. ik weet dat ik daar precies tussen 2 plantenbedden in lig. Deze plantenbedden waren echter nog niet zichtbaar.

Daarna hengel nummer 2 optuigen. Met deze hengel ging ik vissen met een ‘standaard’ Guru elasticated methodfeeder korf. Als onderlijn gewoon 10cm 18/100 nylon met karperhaak maat 10. Als voer een mix van ‘Sonubaits Supercrush Green’ en ‘Sonubaits Hemp and Hali Crush’. Als extraatje wat 2mm Gulp ‘Carp’ micro pellets en ook weer gekiemde hennep. Deze hengel ging een stuk verder een brede uitloper van de vijver in. Als aas een gele 10 Ringers shellfish boilie. Beide hengels lagen dus niet strak tegen de overkant, omdat dat een relatief drukke wandelroute is van een woonwijk. Zoals ik al voorspelde ging het werpen moeizaam vanwege de wind waardoor de voerplek niet echt strak was, maar ik moest het ermee doen.


De twee menu keuzes van de dag

Tegen 7:45 lag ook hengel 2 te water en het wachten kon beginnen. Beide plekken elk kwartier a 20 minuten voorzien van wat extra voer. Minder frequent dan in de zomer vanwege de relatief koude watertemperatuur van 8,6 graden. Vorige week op de IJssel was dat 5.2 dus dit is al een stuk beter. Helpt ook dat dit een ondiepe vijver is natuurlijk. Helaas was het vooral door de wind nog flink koud eigenlijk. De muts kon thuisblijven, maar voor de rest zat ik in volledig wintertenue.

Watertemperatuur: niet extreem koud, maar kan veel beter…

Tegen 8:45 besluit ik met hengel 2 maar weer eens te gaan voeren. Ik begon in te draaien en plotseling weerstand. Vis?….. nee het voelt te log, lomp en het zwemt niet. Hmmm, er hangt vast iets in mijn lijn, maar ik kan het wel binnenhalen. Inderdaad verschijnt er naar verloop van tijd een plastic plantenpot. Deze zit aan de hoofdlijn vast een meter of 3 van de methodkorf. Maar wat is dat? Er zit ook nog een vis aan de haak. Ha, ha een klein brasempje helpt me van de 0 af. Geen beet gezien, maar toch vis. Omdat ik geen idee heb wat de dag me gaat brengen besluit ik met dit visje op de foto te gaan, zodat ik in ieder geval nog wat in een verslag kan zetten 😉

Gesterkt door het feit dat er in ieder geval vis actief is. Gaat de gele Ringers weer naar de stek. Een kwartier na deze vis wel een mooie aanbeet en ik voel gelijk dat dit een flinke vis is. Niet heel sterk, dus waarschijnlijk een grote brasem? Ik zal het nooit weten, want na een paar molenslagen los ik de vis, balen! Ondertussen is er een politieauto gestopt en wordt ik gecontroleerd op de juiste vispapieren. Als de agenten mijn spullen zien vinden ze mij echt een professionele visser, ha, ha. ;-).

Vlak na deze losser alweer beet en hangen! Het lijkt er op dat een school brasems mijn voerstek heeft gevonden. Deze keer haal ik hem wel binnen en na een makke dril ligt er een brasem van ongeveer 50cm in het net. Ach, ook op maar op de foto en terwijl ik de fotocamera instel….. PLOP! Hengel 2 van de steun! ik pak de hengel en voel gelijk: dit is geen brasem. De vis bereikt al snel de lijnclip (is maar een paar cm lijn). Gelukkig zit mijn hoofdlijn niet echt achter de clip, maar gebruik ik een stukje van 12/100 nylon die ik om mijn lijn sla en dat zit achter de lijnclip. Mocht ik iets sterks haken, dan zal dat altijd eerder breken dan de dikkere hoofdlijn. Maar goed, ondertussen kon ik een paar slagen maken en de vis zwom er vandoor. Is het zeelt? Ik vermoede van wel. De net gevangen brasem lag nog naar lucht te happen, dus deze snel weer met het net in het water gezet. Die 5 seconden van afleiding zorgden ervoor dat de sterke vis om een rietkraag was gezwommen. Shit! Hengel hoog houden zodat ik over die kraag heen kon drillen. Daarna met het net onder de oksel zo goed en kwaad als het kon ook om de rietkraag waggelen een meter of 10 verder. Zag er niet echt professioneel uit denk ik ;-). Wonder bovenwonder lukte dat en kon ik een eindje van mijn plek rustig de dril afmaken. Wat hangt er aan mijn haak? Ik wilde de vis zien, maar deze gaf zich niet makkelijk gewonnen. Na een paar minuten zag het: een mooie schubkarper!! Gaaf, die vang ik niet zo vaak en met de method feeder heb ik die zelfs nog nooit gevangen (behalve op ’t Mun, maar dat telt niet). Ik dril de karper rustig maar met het hart in de keel en na een minuut of 5 zwemt de vis zo in mijn net. YES!! in de pocket. Vol adrenaline loop terug naar de onthaakmat om de vangst te bewonderen. Een moddervet exemplaar van 66 cm mag met mij poseren. Hier wordt ik echt blij van. En alweer op de 10mm Verpa leverboilie. Bijna al mijn karpers heb ik hiermee gevangen. Naast de ringers één van mijn favoriete aasjes dus.


Lekker buikie…

Helemaal blij gaat de pellet korf weer naar de stek en app ik de halve wereld de vangst door. Ik vis gestaag verder en teer nog lang op het gevoel. Ik vang niet heel veel karpers en het was natuurlijk sowieso alweer een tijdje geleden dat ik er één in handen had. Voor mij is dit dit een droomstart van het visseizoen. Barbeel is en blijft mijn ultieme droom, maar dit is ook zo gaaf.

Helaas moet ik het hiermee doen, want beide hengels blijven roerloos. Dus ik wissel af en toe wat van aas en voer bij, maar het helpt niet. De school brasems van hengel 2 is waarschijnlijk alweer verder getrokken. Vlak voor 12:00 besluit ik nog 1x een aaswissel uit te voeren en bevestig ik een rode ringers op de hair van de method hengel. Na 5 minuten een slap vallende top en hangen. Een vrij slome massa doet kort een poging tot gevecht, maar daarna trek ik de vis zo naar de kant. Ik voel al wel dat dit een zwaar exemplaar is. En inderdaad mijn eerste 60er brasem van het jaar is een feit. Precies 60cm en heel hoog gebouwd. Toch ook wel blij mee. Deze formaten vangen je toch niet zo heel veel. Meestal blijven ze onder de 60cm.

Vlak na deze vis besluit ik dat dit een mooie afsluiter is. Vier vissen is niet heel wild (wilde dagen heb ik eigenlijk nooit met vissen), maar de schubkarper maakt mijn hele ochtend meer dan goed. Geweldige sportvis aan dit materiaal. En omdat het voorjaar nu echt begint, kan het alleen maar beter worden. Om 13:00 was ik thuis en ja, mijn dochter heeft haar B-diploma gehaald 😉

Schrapen aan de Neder-Rijn

Net als vorig jaar wilden Marco, Henk en ik het witvisseizoen ‘openen’ op de Neder-Rijn. Zoals de vaste lezers weten heeft Henk daar een sta caravan aan het water. Eigenlijk wilden we dit een paar weken geleden al doen. Helaas gooide het slechte weer toen roet in het eten. Toen maar verplaatst naar 2e paasdag, want dan is het vast een stuk warmer……

Voorjaar 2013 wil echter maar niet op gang komen en dus was de voorspelling nog steeds 6 graden, helder en niet teveel wind. Henk had de 2 dagen voor onze komst ook al gevist (in de sneeuw) en de vangsten waren mager (paar brasems en een winde). Henk hield ons op de hoogte en de twijfel sloeg toe, gaan we / gaan we niet? Het water was nog zeer koud (graadje of 5), maar zondag had Henk nog een bijzondere vangst: een barbeeltje van 30 cm! Dat gaf de doorslag: het gaat door.

Om 6:30 reed ik weg, maar ik moest eerst krabben!! Wat een rot voorjaar. Maar toch vol goede moed richting Eck en wiel en tegen 8:00 was ik ter plaatse. Marco arriveerde kort erna en Henk verwelkomde ons in zijn verwarmde caravan met koffie. Een goed basisstation is natuurlijk een must op zo’n dag. Na de koffie even de zooi naar het water slepen en met z’n drieën naast elkaar konden we mooi tussen 2 kribben vissen. Gezien het weer van de laatste tijd en de watertemperatuur waren de verwachtingen zeer laag. Mijn voornemen was dan ook: elke vis op de foto!!!

We begonnen alle drie gewoon met één hengel op de klassieke manier. Dus gewoon een simpel feedervoer met wat casters, hennep en een beetje mais. Maden / caster / maiskorreltje / pier aan de haak en gaan. Simpel en hopelijk doeltreffend. Het was koud, maar de zon scheen en met de weinige wind was het goed uit te houden. Relax onderuit in onze Korum tronen kon het grote wachten beginnen. Met enige regelmaat wat voer brengen en hopen dat de zon stiekem toch nog warmer ging worden als voorspeld.

Vol verbazing was ik toen na een half uur de top van mijn feeder begon te tikken. Rustig aanslaan en hangen!! Dat ging sneller als verwacht. Helaas verspilde ik deze vis na een korte dril. Het was duidelijk het slome gebonk van een brasem. Balen, want op dit soort dagen is elke vis een bonus. Gevangen op één van de klassiekers onder het aas: made icm met een caster.

Maar vlak daarna: Marco met een kromme hengel er is dus toch leven.




Deze vis wordt gelukkig wel geland (zonder al teveel tegenstand). Een mooie stevig brasem is voor Marco, wel een enorme bleekscheet. De vis moest van ver komen. Een meter of 70 ver en in diep water. Bij normale temperaturen hoef je dat soort afstanden niet te vissen hier. Gevangen op de combi van een worm met een maiskorrel

Verdere aanbeten blijven uit, dus om de kansen te vergroten besluiten Marco en ik ook maar een tweede feeder in te zetten. Tegen beter weten in zet ik de helicopter montage in met een crab pellet. De korf gevuld met een hemp / halibut voer.

De wind begint aan te wakkeren en dus tijd voor koffie in het verwarmde basisstation. Na de koffie beide voerplekken nog wat aanvoeren en de helicopter montage voorzien van een gele Ringers boilie. Na 5 minuten een terugvaller en de vis heeft zichzelf al gehaakt. Zonder al teveel tegenstand laat ook deze vis zich naar de kant dirigeren, alwaar het smurf blauwe landingsnet hem / haar het droge optakelt. Zelfs met deze temperaturen zijn die Ringers boilies bruikbaar! Ook deze vis kwam van een meter of 60 / 70.

Helaas is de wind nu echt aangewakkerd en deze komt schuin vanaf het water recht in ons gezicht. Dat wordt er niet warmer van zoals je aan de hoofden kan zien 😉

Verdere aanbeten blijven uit. En we wisselen rustig wat door met de aassoorten. Door de wind wordt het inwerpen ook wat lastiger. Tijd voor de lunch om de verkleumde botten weer wat rust te gunnen.

Na de lunch vissen we een uurtje of 2 door, maar de kou begint de dames parten te spelen. Ze hebben geen zin meer. Kunnen ze eindelijk vissen, krijgen ze het koud? Ok, de vangsten zijn natuurlijk ook niet al te best. Henk heeft zelfs geen enkele aanbeet gehad. Ik werp nog 1x in met een made / caster / worm cocktail en tijdens het opruimen (natuurlijk) een rustig tikkende top en toch nog een vis.

Rond 15:15 bespreken we nog wat na in de heerlijk verwarmde caravan. Een taaie dag zoals verwacht. De wind heeft het eigenlijk het meest verpest. Als die even stil viel was het namelijk gelijk lekker zo in de zon. Zoals altijd was het echter weer oergezellig. Volgende keer weer 20 graden mannen!