Zeelt festijn op de method feeder

Vandaag, zaterdag 12 mei 2019, was er weer eens wat vistijd. Dus wat te doen? I.v.m. storingsdienst was het niet handig om ver weg te gaan, dus daarom maar weer eens gekozen voor een middagje method feederen in een lokale wetering met een goed bestand aan brasem, zeelt en karper. Op deze stek komen 2 weteringen samen en ik heb altijd een goed gevoel bij dit soort kruisingen. Een brasem vang je er meestal wel, maar ik ga voor de zeelt. Het liefst was ik natuurijk al vroeg in de ochtend vertrokken, maar door omstandigheden was ik pas rond 11:30 ter plaatste. Gelukkig zag ik dat het water stroomde.  Dat is hier meestal wel een voorwaarde om een beetje succesvol te zijn qua vangsten. Na alles opgebouwd te hebben kon ik rond 12:00 de lijnen te water laten.
IMG_8667

IMG_8710

De werkplek van vandaag

Één hengel met een method feeder tegen de overkant en één hengel met een pellet feeder in het midden. De method feeder gevuld met een mix  van Ringers dark grondvoer en 2mm F1 feed pellets van Sonubaits (nog extra op smaak gebracht met F1 flavour). De pellet feeder gevuld met alleen die 2mm pellets (geweekt natuurlijk).

Om te beginnen op de verre hengel een knalgele Ringers pop-up pellet met een klein hagelloodje op de onderlijn om er voor te zorgen dat ie vlak boven de bodem zweeft. Terwijl ik bezig ben met voeren met de dichtbij hengel heb ik op de de verre hengel na 10 minuten al beet. Het zijn snelle tikjes en ik vermoed dan ook iets kleins. Dat vermoeden wordt bevestigd als ik korte tijd later een kleine winde van een cm of 20 in het net dirigeer. Ach, niet groot, maar een snelle vangst geeft altijd goede hoop.

Tien minuten later ook een harde aanbeet op de dichtbijhengel die beaast is met een Sonubaits tutti-frutti boilie van 10mm. Dit voelt een stuk zwaarder en na een korte dril kan ik een zware brasem landen. Zeelt mag dan mijn hoofddoel zijn, De brasems hier zijn geen straf. Mooi donker, nauwelijks slijmerig en meestal redelijk gave vissen zonder rare bulten of zweren. Het eerste half uurtje is daarmee hoopgevend. De vis lijkt lekker actief in ieder geval.

IMG_8671

Nog geen 5 minuten later wordt de verre hengel bijna van de steun getrokken. Ik merk al snel dat dit geen brasem is, want er wordt stevig partij gegeven aan de andere kant van de lijn. Het elastiek in de Guru method korf i.c.m. met de zachte actie van mijn Shimano Speedmaster commercial feeder zorgt er echter voor dat ik de vis mooi gecontroleerd mijn kant op kan krijgen. Vlak voor de kant wil de vis nog wel graag de plompenbladeren induiken, maar zonder echt in de problemen te komen kan ik de vis uiteindelijk landen. Het is inderdaad een zeelt en een dikke! Is dit mijn PR? Ik ben een meetlint vergeten en daarom breek ik maar even een rietstengel ter lengte van de vis, om deze thuis even op te meten. Na geposeerd te hebben, mag de vis weer terug in zijn / haar element. Achteraf bleek de vis 55cm te zijn. Exact gelijk aan mijn bestaande PR.

IMG_8699_bijgewerkt

Zeelt 55cm

Het volgende uur vang ik wederom 2 dikke brasems en 2 kleine voorntjes. Allemaal op de verre hengel en allemaal op de knalgele pop-up pellet. Ook los ik nog een flinke vis.  Vlak voor 14:00 wordt de hengel wederom bijna van de steun getrokken. Ik voel gelijk dat het zeelt is, maar de vis komt vrij snel naar de kant toe. Daar moet ik echter alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat de vis een rietkraag inzwemt, maar gelukkig kan ik vlak hierna mijn net er onder schuiven. Wederom een mooie zeelt van ca 50cm. Wat er nu verder nog gebeurd maakt niet uit. De dag is hiermee voor mij al geslaagd.

IMG_8709

Vlak voor deze zeelt merkte ik al dat de stroming weg was gevallen. Dit is direct te merken aan het aantal aanbeten. Op beide hengels nog wel wat lijners en ik verspeel op de verre hengel nog een brasem, maar zo actief als het vorige uur wordt het niet meer. Vlak voor 15:00 besluit ik de dichtbij hengel nog 1x opnieuw te beazen met een Sonubaits Code Red boilie. Dertig seconden na de inworp trekt de top krom en ik voel gelijk dat zeelt nummer 3  aan de haak hangt. Ook nu weer een hoop gedoe met rietkragen en plompebladeren vlak voor de kant, maar gelukkig mag deze dikzak van 51cm nog even poseren, voordat ie weer terug kan.

IMG_8723

Zeelt 51cm

Ik vis nog even door, maar gezien de activiteit van het afgelopen uur besluit ik dat het mooi geweest is. En prima resultaat vind ik zelf. Drie 50+ zeelten, drie lompe brasems, 3 wat kleinere visjes en 2 lossers. Voor iets meer dan 3 uur vissen een prima resultaat vind ik.

In memoriam: Henk (01/09/1959 – 16/04/2019)

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vismaat Henk is er niet meer. Dinsdagavond 16-04-2019 om 23:05 is hij overleden. Hij was al enige tijd ziek en we wisten dat het ging gebeuren, maar wat een schok als het dan toch zo ver is. ‘Gelukkig’ hebben Marco en ik vlak hiervoor nog afscheid van hem kunnen nemen. We troffen toen een man aan die in vrede was met de situatie zonder angst.

Maar wat gaan we hem missen ‘die ouwe’ of ‘de snor’ zoals Marco en ik hem soms noemden. In 2011 heb ik Henk ontmoet op een forumdag op van het ondertussen ter ziele gegane sportvistotaal forum. Online hadden we al contact en op die dag raakten we natuurlijk ook aan de praat. Al snel werd ik (en Marco ook volgens mij) uitgenodigd om een keer te komen vissen op roofvis vanaf zijn boot. Die lag op een camping in Eck & Wiel waar Henk met z’n vrouw Marion een stacaravan had staan.

De eerste keer was gelijk gezellig en vanaf dat moment werden met enige regelmaat vissessies ingepland. Indien mogelijk ook met z’n drieën. Die dagen werden bijna altijd gekenmerkt door 2 dingen: gezelligheid en zeer slechte vangsten. Qua vangsten was het ook wel eens goed hoor, maar de gezelligheid was altijd. Er werd veel gepraat. Natuurlijk gingen de gesprekken over vissen, maar ook over het leven, persoonlijk dingen die we meemaakten of meegemaakt hadden. En omdat we alle drie ‘open’ mensen zijn ontstond er ondanks onze verschillen in werk, woonplaats en leeftijd een innige band met als grote gemeenschappelijke deler natuurlijk sportvissen.

henk

Prachtige dagen

Op het gebied van sportvissen was Henk absoluut een wandelende encyclopedie met jarenlange ervaring. Hij was een ‘pure’ visser die handelde op gevoel en logisch nadenken en zich niet liet gek maken door nieuwerwetse commerciële ideeën. Af en toe was hij daardoor wel eens wat conservatief. Maar goed, hij ving vis en degene die vangt heeft gelijk ;-). Voor mij persoonlijk was mijn mooiste avontuur met Henk onze gezamenlijk trip naar Zweden in 2013. Ook hier vielen de vangsten tegen, maar het was een trip die ik nooit had willen missen.

henk

Henk in zijn jonge jaren met zijn PR snoek: 1.24

Henk, we gaan je ongelooflijk missen. Nooit meer ronddobberen op je geliefde Neder-Rijn. Nooit meer klagen over de slechte vangsten. Nooit meer balen dat je die meerval maar niet te pakken kan krijgen. Nooit meer je appjes met je vangsten na een mooie dag / avond. Nooit meer euforisch zijn over die mega snoekbaars. De jaren dat wij je mee mochten maken waren voor Marco en mijzelf fantastisch. Bedankt voor alles en bij de (gezamenlijk) vissessies die Marco en ik gaan houden ga je altijd een beetje met ons mee.

Een dagje slepen met doodaas

Goede voornemens…… Begin dit jaar had ik ze. Ik ga weer meer vissen en verslagen schrijven daarover. Zoals jullie merken: dat is vies tegengevallen dit jaar. In totaal heb ik 2 barbeelsessies gehad (met 0 resultaat) en verder nog een keer met Marco naar ’t Mun en 1 of 2x met Henk op de Rijn. Waar dat aan ligt? Ik denk motivatie, tijd, een extreem hete zomer? Verzin het maar.

Maar goed, ondertussen zitten we dus in het najaar en dat is dan toch roofvistijd voor mij. Met Marco heb en Henk heb ik een paar goede visdagen gehad op de Loosdrechtse plassen bij Breukelen, dus dat maar weer eens in de app groep gegooid. Na wat heen en weer geapp kwamen we op zondag 18 november 2018 uit. Door omstandigheden kon Henk helaas niet, dus gingen Marco en ik samen. De week voordat we gingen nog snel even een partij aas besteld bij doodaaskopen.nl en ik was er klaar voor.

Marco had de boot reeds besproken bij jachthaven “De eerste aanleg” in Breukelen. We hebben hier reeds eerder boten gehuurd, maar sinds kort waren er ook nieuwe aluminium boten te huur (in plaats van de oude houten roeiboten). Deze schuiten waren ook nog voorzien van een elektromotor en 2 accu’s. Omdat we van plan waren volledig in te zetten op doodaas kwam dat goed uit, omdat je dan zeer langzaam kan varen terwijl je de dode aasvis presenteert onder een sleepdobber.
boten_7-nmxehzrrjocfdwuxldm6r5qudl3530rr17gdim3lpo

De weersvoorspellingen waren in ieder geval goed. Wel koud (daar kan je je op kleden) ,maar droog en zonnig. Om 7:30 waren we ter plaatse en na het dik aankleden, inladen van de boot en het klaarmaken van de hengels kozen we ‘het ruime sop’.

Het plan was dus slepen met doodaas met ieder 2 hengels. Twee hengels voorzien van een ‘normale’ sleepdobber en twee hengels voorzien van een zogenaamde ‘sidefloat’. Dit is een speciaal soort doodaasdobber welke zich gedraagt als een ‘planer board’. De dobber drijft daardoor dus naar buiten toe (zijwaarts van de boot af). Marco en ik hebben deze dobbers al zeker een jaar of 2 in huis, maar op 1 korte sessie na hebben we ze eigenlijk nooit goed ingezet.
IMG_7978
Je vist deze ‘geavanceerde sleepdobber’ gewoon op de hoofdlijn met een stuitje er boven zoals een normale dobber. Onderaan de lijn een stevige wartel waar je een stalen onderlijn aan bevestigt voorzien van een fireball van 14 of 21 gram met een stinger. Simpele montage dus. De dobber is voorzien van 4x 5gram loodgewichtjes (zit binnenin, de dobber is open te schroeven). Bij grote aasvissen kan je ervoor kiezen één of meerderen hiervan te verwijderen. Wij waren voorzien van ca. 15cm voorns als aas. Daarvoor is lood verwijderen niet nodig.
IMG_7980

Terwijl door het haventje voeren zagen we gelijk al de eerste snoek jagen. Natuurlijk gingen de aasvissen gelijk overboord, maar helaas was het niet gelijk raak. Toen we op het wat bredere water kwamen, gingen ook de sidefloats te water.
IMG_7963

Met 2 dobbers achter de boot en 2 dobbers schuin naast / achter de boot konden we daardoor over de gehele breedte van het water vissen. Helaas vonden wij de sidefloats niet zo mooi naar buiten drijven als we hadden gehoopt. Vooral de dobber van Marco, viel al snel ‘plat’, in plaat van dat ie mooi rechtop door het water sneed naar buiten toe. In de middag verplaatste hij wat van de interne loodjes naar de voorkant van de dobber en dat had wel een positief effect.

Na wat geklooi konden we uiteindelijk toch een behoorlijk breed stuk bevissen. Bij het geven van veel lijn dreven de dobbers namelijk toch redelijk naar buiten toe. Gestaag visten we tussen de legakkers en weer een volgend haventje in, maar helaas was er geen teken van snoekleven te bekennen. Tegen het eind van de ochtend besloten we ons te begeven naar een voor ons bekend stuk van het water, waar we al eerder successen hebben geboekt (zowel met doodaas als trollend). Dit betreft een soort kanaaltje tussen de legakkers en ‘de grote plas’. Bekenden van dit water weten vast waar we het over hebben.

Helaas leverde ook deze plek niks op en rond 12:00 besloten we even aan te leggen. Tijd voor de lunch van broodjes knakworst met mosterd zo heet, dat je een gat in het aluminium van de boot vreet 😉 . In de zon en in de luwte was het zowaar warm te noemen. Ik besloot mijn sidefloat te vervangen voor een normale dobber, zodat ik tijdens deze ‘niet vaar periode’ ook met 2 hengels door kon vissen. Gezien de visloze ochtend moesten de kansen natuurlijk zo groot mogelijk gemaakt worden.

Ook hier bleven de dobbers echter roerloos drijven. Bij het binnenhalen van 1 van de hengels om het aas te verplaatsen dook er dan toch een snoek op mijn aasvis. Ik zag een zilveren schim opduiken en een seconde later stond ik vis te drillen. Hij zat mooi voorin de bek gehaakt en na een korte fotosessie mocht deze vis van 77cm weer zwemmen (wat ie ook onmiddellijk deed). Geen monster, maar ook geen haring. Ik was natuurlijk allang blij dat er überhaupt vis in de boot kwam.
12c28afd-4bee-455e-8152-e7473c6a9c6c

Zo eindelijk leven in de brouwerij, hopelijk volgen er meer. Dat gebeurde echter niet en even later besloten we te verkassen naar een plek even verderop met een kruising en wat overhangende bomen. Niet slepen, maar weer aanleggen en gewoon wat plekjes afvissen. Ik had één aasvis tegen de bodem en één er vlak boven.

IMG_7966IMG_7965

Ook deze plek leverde helaas geen vis op en dus besloten we weer langzaam richting de haven terug te varen. Als slepend met ons aas natuurlijk.

IMG_7968

Via de legakkers kwamen we tegen 16:00 weer in de buurt van de haven. Nog even kregen we hoop, toen we wederom snoek zagen jagen daar. Helaas ook in het laatste staartje van onze visdag hadden ze er geen zin in. We  sloten de dag dus af met 1 vis voor 2 man.

Het was dus weer het aloude verhaal: heerlijk gevist, gezellig, lekker bijgekletst (ook dankzij de stille elektromotor 😉 ), maar zeer slecht qua vangsten.

Ik was wel positief verrast hoe makkelijk we eigenlijk met 4 hengels vanuit een varende boot konden vissen. Marco heeft de laatste tijd in z’n eentje een paar keer een boot gehuurd en ik kon merken dat hij wat ervaring had opgedaan met sturen. De functionaliteit van de sidefloats vond ik wel wat tegen vallen. Voor Marco zijn ze zelfs helemaal afgedaan heb ik het idee. Een volgende keer ga ik deze dobber nog wel een kans geven, misschien doe ik wat verkeerd?

Uiteindelijk zaten we ons natuurlijk wel af te vragen wat we fout deden. Hadden we achteraf toch ook kunstaas mee moeten nemen? Bij het afrekenen van de boot hoorden we dat wij als enige van 6 verhuurde boten die dag vis gevangen hadden! Dat vind ik dan toch wel wat zeggen. We hebben waarschijnlijk een slechte dag uitgekozen. Wellicht toch de flink gedaalde temperatuur die roet in het eten gooit? We moeten onszelf maar snel weer een herkansing gunnen Marco. Kan ik ook weer eens een succesverhaal typen

Weer eens op pad met een verwaarloosde vismaat

Zoals jullie in mijn laatste korte verslagje konden lezen heb ik de laatste 1,5 jaar niet tot nauwelijks gevist. Vismaten Marco en Henk hadden nauwelijks nog het idee dat ik überhaupt nog iets met vissen deed. Ja, je kan wel stellen dat ik hen ernstig verwaarloosd heb. Dit jaar echter is het weer tijd voor mijn comeback (heb ik zelf besloten). Ook Marco en Henk moeten het rekenen op meer overlast van mijn kant ;-).

Marco en ik wilden het liefst een roofvis sessie op de Loosdrechtse plassen vlak voor het gesloten seizoen, maar door drukke agenda’s ging dat helaas niet lukken. Daarom besloten zondag 8 april maar weer eens een bezoekje te brengen aan commercial karpervijver ’t Mun in Appeltern. We hebben daar zowel samen als individueel meerdere keren gevist met wisselende resultaten. Ik heb dagen gehad met 50 stuks en met slechts enkele vissen, maar een visje moet er altijd wel te vangen zijn. Voor mij is ’t Mun wel een water waar ik vanaf 20 stuks de dag als geslaagd bestempel. Qua vangsten dan, andere factoren spelen natuurlijk ook mee (weer, gezelschap etc.)

Iets voor 7:00 waren we al ter plaatste. De weersvoorspellingen waren uitmuntend te noemen. Dit weekend werd het eindelijk weer eens boven de 20 graden. Dat was te merken, want er stonden als zo’n 10 auto’s te wachten totdat de slagboom openging (stipt om 7:00). Tijdens het opbouwen kwamen er nog meer gasten en al snel ware praktisch alle stekken bezet. Meestal is dat niet zo goed voor de vangsten, maar het is natuurlijk even afwachten. Marco en ik vissen wel wat anders op dit soort wateren. Een paar andere vismaten van mij vissen regelmatig wedstrijden op commercials en van hen heb ik de manier van vissen een beetje afgekeken. Dus een vistation met alles binnen handbereik en meerdere hengels voor het grijpen. Een soort wannabee wedstrijdvisser dus ;-). Marco doet het iets simpeler. Dus lekker vanaf de Korum stoel, maar een ‘klapstoelvisser’ is het zeker niet gelukkig ;-).
IMG_6753
IMG_6752

Tegen 8:00 was ik klaar met opbouwen en kon het vissen beginnen. Twee jaar geleden heb ik veel succes gehad op een dag in april met de ‘meatfeeder’. Feitelijk gewoon klassiek feederen met een gaaskorf, maar dan is de korf gevuld met smac. Plakken smak druk je door een voerzeef en gemixed met gekiemde hennep prop je dat in de korf. Afgestopt met een beetje grondvoer, om te voorkomen dat de smac al tijdens de worp de korf verlaat. Als aas een pelletvormig stukje smac op de hair.
IMG_6754
IMG_0461
Als optie 2 had ik een feeder voorzien van een bomloodje met een 10cm onderlijn met baitband en als optie 3 natuurlijk de pelletwaggler om ook de hogere waterlagen af te vissen. Marco had twee opties: de methodfeeder en daarnaast een penhengel (vooral leuk vlak voor de kant).

Het bleek als snel dat het niet niet gelijk ingooien en vangen was helaas, dus tijd genoeg om weer eens bij te kletsen. Ook om ons heen wordt niet veel gevangen. Het is ook erg onrustig rond de vijver. Mensen met een hond die te lui zijn op te staan als ie wegloopt, dus alleen maar ‘GIZMO HIER!’ brullen over het water. Naast me een man met zijn zoontje die alleen maar loopt te jengelen. Maar ach, de zon breekt door en dus zitten we prima.

Zowel bij mij als bij Marco levert de visserij op de bodem geen aanbeten op. Op wat lijners na is het zeer het rustig. Marco wisselt naar de pengengel en ik probeer het maar eens met de pelletwaggler. Ik zet de dobber op 1,5 meter diepte om eerst de diepere lagen af te vissen. Een 8mm pellet als aas. Ik schiet ook wat minder intensief pellets bij dan in de zomer. Helaas levert ook dit geen vis op en Marco switched weer terug naar de methodfeeder. Ik zie een eind verderop iemand anders wel af en toe een vis vangen met de pellet waggler. Ik zie dat hij de dobber een stuk ondieper heeft staan (70cm) dus dat probeer ik ook maar eens. Ook schiet ik nu intensiever pellets bij en laat ik de waggler minder lang in het water voordat ik opnieuw ingooi (10 a 20 seconden).

Tegen 10:00 heeft Marco de eerst goede aanbeet en de vis hangt. Een fractie later gaat mijn waggler onder en ook ik kan aan de dril beginnen. In ieder geval een double hookup dus. Beiden hebben we een flinke karper aan de andere kant van de lijn die ons goed bezig houdt.
IMG_6748_new

Marco landt een flinke spiegel karper van een kilo of 8. Die van mij glijdt even later in het net, maar mijn wistvisnet is gewoon te klein. Ik schat de spiegel op een kilo of 10. Het heeft even geduurd, maar we zijn van de 0 af in ieder geval.

Bij ons beiden loopt het na de eerste vis niet storm. Marco weet gedurende de ochtend niks meer te vangen. Ik vang er nog 2 bij. Beiden op de pellet waggler. Beiden op zo’n 70cm diepte. Rond 12:00 worden bestelde broodjes kroket gebracht wat in ieder geval wat afwisseling brengt. De vader met het jengelende kind gaat weg, dus dat brengt wel wat meer rust.

Hoewel de middag op ’t Mun vaak beter is qua vangsten is dat bij ons helaas niet het geval. Om ons heen hetzelfde beeld. Alleen een visser in de hoek van de vijver vangt met enige regelmaat een vis, maar nergens loop het echt goed. Rond 13:00 krijgt Marco op een tuti-fruti pellet weer een goede aanbeet en een lange dril begint. De conclusie is al snel dat het steur moet zijn en pas 10 a 15 minuten later weet Marco de vis in het net te dirigeren. Het is inderdaad een dikke steur van 1 meter+ (meetlint helaas niet mee). De Shimano Speedmaster van Marco heeft weer lekker z’n werk kunnen doen.
IMG_6749
IMG_6750

Gedurende de middag weet ik nog slechts 2 vissen bij te vangen. Beiden spiegelkarper. Één op de pellet waggler en één op het bomlood. De meatfeeder waar ik zoveel vertrouwen in had was vandaag geen succesfactor.
IMG_6745

Tegen 15:00 beginnen we langzaam met opruimen en om 16:00 zijn de auto’s volgeladen en nemen we afscheid. Qua vangsten een zeer slechte dag. Wederom blijkt dat ’t Mun niet zomaar ingooien en vangen is. Drukte aan de vijver en de kou in de dagen ervoor zullen niet geholpen hebben denk ik. Maakt niet uit, want ondanks de vangsten was het wel zeer gezellig om weer eens met Marco aan de waterkant te zitten. Dit seizoen zullen we dat zeker een stuk vaker gaan doen. Einde van de verwaarlozing dus 😉

Streamers uitlaten in de polder…. de comeback?

Voorwoordje: Dag volgers van mijn blog barbelbasterd.com…… Tja, waarschijnlijk zijn jullie al vergeten dat jullie mijn blog überhaupt volgen. Dat snap ik wel. De laatste 1,5 jaar heb ik niet tot nauwelijks aan de waterkant gezeten (5x of zo). Omstandigheden en motivatiegebrek zie ik maar als oorzaak. Sinds eind 2017 echter begon het visvirus weer te kriebelen. Vismaten die mij nauwelijks hebben gezien de laatste tijd, reageerde nogal sceptisch. Dat snap ik wel, eerst maar eens zien. Vandaag 18 februari 2018 liet tijd en weer het weer eens toe er op uit te trekken. Hieronder het relaas. Het is geen spectaculaire sessie, maar meer een teken van: ik leef nog, ik ga weer vissen en ik ga weer actief mijn blog bijwerken. Ik hoop jullie de komende tijd daar weer mee te kunnen vervelen.

Gezien de temperaturen van de laatste tijd had ik wel een zin om te gaan doodazen. Maar ja, dan moet je wel dood aas hebben en dat heb ik niet. Ja, ja, slechte voorbereiding natuurlijk, maar mijn besluit om te gaan vissen was nogal korte termijn genomen. Roofvis was het doel, maar dan met kunstaas. In mijn (reeds verstofte) kunstaastas heb ik nog een doos met grote snoekstreamers die die eenmaal nat prima te vissen zijn met de spinhengel. Deze zijn zeer langzaam te vissen, ideaal met deze koude temperaturen. Het had toch redelijk gevroren, dus de ochtend sloeg ik maar over om de zon kans te geven eventuele ijslagen te laten verdwijnen. De polder van Mastenbroek was de locatie van mijn keuze. Terwijl ik daar doorheen reed zie ik helaas dat veel plekken toch nog voorzien waren van een dun laagje ijs, maar gelukkig kwam ik uiteindelijk bij een favoriet kommetje van me, waar door een lichte kabbel het water volledig ijsvrij was. Het water is erg bruin dus als eerste ging een grote gele streamer met lekker zwabberende zonkerstaarten aan de speld. Twee grote loodhagels op de onderlijn zorgen voor extra werpgewicht en je kan de streamer er lekker ‘duikelend’ mee vissen. Als je stopt met binnendraaien duikt de streamer naar beneden en als je dan weer een rukje geeft komt ie weer omhoog.
IMG_6491

Eerst even natmaken en werpen maar. Het uitvissen van het kommtje duurt langer dan bijvoorbeeld met pluggen of swimbaits, omdat je de streamer veel langzamer binnenvist. Na een minuut of 20 duikt er een mooie snoek van onder op mijn aas een meter of 4 uit de kant. Dat blijft toch een mooi gezicht. De fel gele kleur is net zichtbaar in het bruine water en dan plotseling die schim. Na een korte dril en wat gemanouvreer naar een stuk waar ik de vis makkelijk kan pakken zonder er zelf in te vallen, kan ik deze mooie snoek van 81cm uit het water tillen. Op de meetlint foto is goed te zien dat ie een lekkere dikke winterbuik heeft. Een mooi formaat voor een poldervis vind ik. Onthaken met streamers is door de enkele haak altijd zeer simpel en de vis zwemt onmiddellijk na de release weer de diepte in.
IMG_6495

IMG_6492

Blij met dit redelijk snelle succes vis ik nog even verder in dezelfde kom, maar dan steek ik de weg over naar een andere plek. Bij de eerste worp daar voel ik een tik en zie ik wat roering in het water, gevolgd door een boeggolf richting het daar aanwezige bruggetje. Een snoek die mist? Of wellicht een witvis / karper die ik per ongeluk over de rug schampte? Ik zal het noot weten, want wat het ook was ik kan hem of haar niet meer verleiden tot nog meer actie. Vlak hierna zoek ik met de auto naar het volgende stuk wat ijsvrij is. Ik maak de nodige worpen verkas een paar keer en wissel mijn streamer nog eens voor een ander exemplaar, maar het mag niet baten. Na 1,5 uur heb ik het wel gezien en vertrek ik huiswaarts.
IMG_6496

Best leuk resultaat voor zo’n korte sessie. Kan ik tenminste weer eens een verhaaltje typen ;-). Tot aan de gesloten tijd staan er nog wel wat langere roofvissessie op de planning, maar de eerste roest is er nu wel vanaf in ieder geval. Verder is het wachten op de betere temperaturen voor alle andere soorten visserij die ik leuk vindt. Op naar een visrijk 2018!!