De rivier blijft geven

Voorwoordje: vismaten Henk en Marco zijn gisteren wederom de rivier opgegaan in de hoop weer een flink aantal rovers te verleiden. Hieronder het relaas. Leuk eindelijk weer eens verslag van je te kunnen plaatsen Marco!

Door Marco

Zoals jullie konden lezen in het verslag van Joris hadden hij, ik en Henk verleden week een mooie dag op de rivier achter de rug. Met het plannen van die dag had ik aangegeven dat ik 20 juni eventueel ook kon. Voor Henk was dat geen probleem en was de afspraak snel gemaakt. Helaas kon Joris die dag niet, dus Henk en ik zouden het alleen waar moesten maken. Rond 8 uur stond ik bij Henk op de stoep en na een welkome kop koffie scheepten we in. Plan was om zoveel mogelijk te gaan dropshotten en Henk had zich even kwaad gemaakt en 72 aasvisjes gevangen.

Varend op de electromotor deden we de eerste krib aan en rustig begonnen we te dropshotten. Henk gaf mij via de dieptemeter de waterdieptes aan en proberend de snorkels tot aanbeten te verleiden visten we de krib af. Na ongeveer 10 minuten vond Henk de electromotor niet optimaal werken en begon eraan te rommelen. Hij had zijn hengel tegen de bootrand aan gezet en was bezig met de electromotor, mij een aanblik gevend van een heuse ”bouwvakkersspleet”

Ineens zag ik zijn hengel richting water schuiven en met een heuse snoekduik pakte ik zijn hengel. Hem zo de kans gevend de eerste snoekbaars te drillen.

Dat ging lekker snel van de 1 af, en hoopvol gestemd gingen we verder, maar toen volgde de Henk show. Die gaf effe een snelcursus dopshottten weg en ving er al snel een stuk of 6 vissen bij


En ik zei de gek werd gek. Beten waren er wel maar ze verzilveren lukte niet. Na een tijdje werden ook bij Henk de vangsten minder en besloten we trollend naar de andere kant te varen en daar verder te gaan dropshotten. Allebei hadden we een Spro power catcher aan de speld, een aasje dat door menig roofvisser niet bekeken word, maar bij Henk goed aangeschreven staat. Meerdere vangsten zijn hiermee al geboekt, en met een prijs van rond de 3 euro is je plug op de bodem parkeren nog wel te overzien.

Na ongeveer een 2 a 300 meter gevaren te hebben bonkte er een snoekbaars van effe 40cm bij Henk op de plug en zowaar bij het indraaien klapte mijn eerste vis op de spro. De 4de double hook up (in alle gezamenlijke sessies) was een feit.

Na deze eerste vis voor mij, besloten we weer te gaan dropshotten en dat leverde hetzelfde beeld op als eerder. Henk pakte zijn visjes en ik had wel actie, maar vangen ho maar. Rond 12 uur besloten we te gaan lunchen. Het was niet echt warm en een warme bak koffie zou er ook wel in gaan. Trollend terug naar de thuisbasis en dan overleggen wat er verder zou gaan gebeuren. Een goeie 100 meter voor de haven kreeg ik een harde beuk op de trolhengel. En na een strakke dril had ik een mooie 79cm riviersnoek in mijn handen.

Na de lunch besloten we te gaan kribhoppen met de dropshot en ik had ondertussen besloten wat meer risico te gaan nemen door het loodje wat meer te laten slepen dan te heffen. Hoewel Henk vrij vlot weer met een kromme hengel stond leverde mij deze verandering van techniek een mooie baars op van 48cm.

Vrij kort daarna kreeg Henk een beet van ”iets” dat absoluut weigerde mee te werken aan een gang naar boven. Vijf minuten lang vocht Henk met iets dat lak had aan zijn 25/100 gevlochten lijn. Uiteindelijk loste de dreg, zwaar balen, maar Henk hield zich goed in. Wat was het? Allebei hadden we geen idee. Snoek en roofblei geloofde Henk niet in, dus of een monsterlijk grote snoekbaars of meerval.

Lekker slap kletsend en stevig balend visten we verder tot we weer aan de dropshot stek kwamen van die morgen. Wat toen volgde was een 2 uur durend vis walhalla. Dit was vissen pur sang. Iedere drift leverde een beet op en veel beten werden dit keer verzilverd


Ondertussen had ik het roer van Henk overgenomen voor een praktijkles ”electromotor gebruikend om te driften om een kop met een stroming van 200+ m3 per uur”. Goed kapitein als ik ben stelde ik Henk in staat om een mooie riviersnoek te haken en te drillen. Vlak voor het scheppen dachten we allebei dat dit een meter snoek was, mede door zijn bouw en kracht. De meetmat stopte bij 93cm maar aan Henk zijn lichaamstaal te zien was het een zware vis.

Henk en ik hadden een geweldige middag, veel actie en veel vis, de teller stond op 20 vissen, 1 baars 2 snoeken en 17 snoekbaarzen, het was ff pauze tijd. Dus rechtstreeks naar de haven was het devies. Effe een happie en daarna weer door, nog even dropshotten en dan voor anker op een krib en met doodaas verder vissen.

Zo gezegd zo gedaan, van krib naar krib varend wist Henk er nog 3 snorkels bij te vangen waaronder 1 van 73cm.

Rond half 9 ankerden we en met een zachte regen die ondertussen was neergedaald wachten we de gebeurtenissen af. terwijl ik en Henk onze zonden aan het bespreken waren veerde de top van mijn rechter hengel door, na even gewacht te hebben sloeg ik aan en daar was nr 24. Perfect gehaakt in het scharnier.

Voor de rest bleef het vrij rustig. Ik had ondertussen 1 hengel opgeruimd na mijn montage verloren te hebben. Henk had zijn dropshot hengel in een steun gezet met een aasvisje ongeveer 50cm boven de bodem. Henk tipte mij om een aasvis klein te snijden en bij die hengel te gooien. Net toen ik dat wou gaan doen zag ik de top heen en weer gaan en verwittigde ik Henk met een droog ” dat hoeft niet meer” drilde ik vis nr 25

Kort daarna besloten we op te houden en na een kort stukkie varen zat deze visdag erop. Na de boot leeg geruim en even kort nagepraat te hebben begon ik aan de thuisreis. Einduitslag was 15-10 in het voordeel van Henk.

Henk, bedankt voor een geweldige dag op 1 van Nederlands mooiste wateren. Ik heb ontzettend genoten en weer veel opgestoken. Enne die “mysterie vis” pakken we nog.

29-07-2013 Marathon sessie op de Neder Rijn (Roofvis)

Door Marco

De afgelopen tijd had ik vrij weinig tijd om te vissen. Daarnaast is onlangs de boot van Henk gejat door een stel… De nieuwe boot was woensdag jongstleden afgeleverd en aangezien mijn vakantie afgelopen vrijdag was begonnen, hadden we afgesproken dat ik zondag de 28ste zou komen vissen en blijven slapen zodat we die maandag nog een morgen zouden kunnen vissen.

Zo gezegd zo gedaan en om half 2 stond ik voor Henk zijn neus. Na een kop koffie gingen we welgemoed op weg. De nieuwe boot is echt top. Stabiel, ruim, veel zit mogelijkheid en massa’s opberg mogelijkheden. De stroming was nihil en de water temperatuur was 24,3 graden. Ter vergelijk: 22 juni hadden we ook een poging gewaagd en toen kwam er bijna 500 kuub water per sec door de Rijn. Dat samen met harde wind was toen genoeg om de visdag voortijdig af te breken en s’avonds niet te gaan vissen. Hier een paar foto’s van de magere vangsten van die dag.

Hopend op betere vangsten dan toen begonnen we met trollen in het stuw kanaal en na een half uur had Henk de eerste snoekbaars.

Dat ging goed zeiden we. Al snel daarna pakte ik een mooie baars. En vol goede moed gingen we verder, om die moed vervolgens te laten varen. Het was echt dramatisch, Henk ving ook nog een mooie baars, maar door het wegvallen van de stroming en de beroepsvaart die door de zondags rust afwezig was, was het erg taai. Om 5 uur voeren we huiswaarts om na het eten nog een tijdje te gaan trollen en dan met doodaas te gaan vissen. Vanaf een uur of half negen tot laat die avond. Tevens wouden we met een octopus rig en een bos wormen proberen een meerval te vangen.

Zo gezegd zo gedaan. De boot werd ingepakt met 7 hengels, 2 tassen met kunstaas onderlijnen en allerhande meuk. Twee ankers met dertig meter ankerlijn in emmers, een schepnet, een emmertje met grote wormen en een emmer met aasvisjes. Gelukkig is de boot groter dan de vorige, anders had ik er achteraan moeten zwemmen. Na eerst een tijdje getrolld te hebben, wat niks opleverde, ankerden we bij de favoriete plek van Henk voor de doodaas visserij. Ieder 2 hengels met dood aas tegen het talud aan en aan de walkant ieder een hengel met 120 gram gecoat lood met een dreg met een dikke bos wormen. Dit alles verstopt in een bos plastic wat het geheel deed lijken op een octopus achtig iets. Al met al was het druk op de boot met hengels.

Henk gebruikte regelmatig een zogenaamd kwakhout om het geluid van een azende meerval te imiteren. En na 2 a 3 keer zagen we een massieve echo die diep rood gekleurd was opstijgen van de bodem op weg naar de bos wormen, die dankzij het lood een blauw signaal gaf op de lowrance. Dat was gewoonweg gaaf om te zien, de echo van de ”meerval” was echt groot en om dat omhoog te zien komen deed je adem stokken en je hartslag versnellen. Jammer genoeg bleef de beet uit. Ook op de dood aas hengels was het niks. Het leverde wel een mooi plaatje op met hengeltoppen die in rust bleven staan.

Rond 11 uur waren we het zat, we besloten te kappen en naar de caravan te gaan om daar een biertje te nuttigen. We begonnen de hengels op te ruimen en ineens op de valreep kreeg ik beet. Na een korte dril met vlak aan de boot twee runs kwam er eindelijk een 69cm snoekbaars aan boord. Een verbetering van mijn pr met 6cm

met deze pleister op de wonde togen we huiswaarts. Onder het genot van een biertje zaten we nog wat na te praten en plannen te maken. Om half 5 op en dan met dood aas de boot even volgooien. Als ze s’avonds niet jagen dan doen ze het s’morgens. Tenminste dat was de theorie. Na een korte nachtrust waren we weer op weg naar de stek van de vorige avond. Na een uur hadden we niks en verkasten we. Daar was hetzelfde beeld, niks nada noppes. Dan maar op diep water proberen. We ankerden op de splitsing van het stuw en sluiskanaal en visten op 5 en 7 meter diepte. Maar helaas dat was het ook niet. De ideeën waren op en we besloten maar te gaan trollen. Op deze manier maak je veel meters en zoek je het water af.

En dat leverde na een half uur een snoekbaars op voor mij. Een kleintje maar ik was er blij mee.

Henk pakte kort daarna een mooie baars van 46cm.

Tot half 9 trollden we verder en zochten we de thuisbasis weer op. Daar was alles in diepe rust en na een half uurtje elkaar aangekeken te hebben gingen we het water weer op. Zonde om die tijd niet benutten was de gedachtegang. Toen begon de Henk show. Verleden jaar zijn er een aantal sessies geweest waar ik en Joris ook meer vingen dan Henk. “Paybacktime” moet Henk gedacht hebben. Eigenlijk was ik er zelfs blij mee. Er was zo weinig actie geweest dat het heerlijk was dat er vis in de boot kwam. In een vrij kort tijdsbestek ving Henk een paar mooie vissen.



Ik kreeg een goeie aanbeet op een kantje waar elke drift een beet opleverde maar helaas loste deze vis. Toen was daar eindelijk ook mijn visje. Een leuk baarsje klapte op de shad rap. Klein maar heel erg welkom was deze.

Vlak daarna kreeg ik op dezelfde plek weer een beet, maar deze loste ook.

Op de terugweg pakte Henk op diep water nog een mooie snorkel.

Na overleg besloten we een einde te maken aan deze visdag. Na een broodje en een koffie nam ik afscheid van Henk, Marion en zijn moeder.

In totaal hadden we 15 uur gevist. En de vangsten waren niet super Henk had er een stuk of 9 ik een stuk of 4. Het was wel weer erg gezellig en heb een hoop lol gehad. De nieuwe boot is echt topperdetop. En ik verheug me op de volgende dag. Dat Henk een visser pur sang is bewijst wel het feit dat hij s’middags toch er over nadenkt waarom de vangsten tegenvallen. Na het eten zet hij zijn ideeën om in daden om er vervolgens een een snorkel van 91cm uit te trekken

Henk, Marion en moeders bedankt voor een geweldige dag en avond vissen en gezelligheid. De vangsten vielen zwaar tegen maar deze dag gaat toch met stip de top 10 in van geslaagde visdagen.

08-04-2013 Blauwbekken op Blaucapel (witvis)

Door Marco

Zoals jullie weten werk ik in het transport, nou is het daar tegenwoordig niet echt druk. En kreeg ik vrijdag van mijn werkgever te horen dat mijn diensten vandaag niet nodig waren. Mooi dacht ik tijd om een paar uur te gaan method vissen. Eerst zoonlief naar school brengen, dan even snel naar Overvecht een werkjack ophalen, en dan mooi een paar uurtjes vissen.

Aangezien ik vanaf Overvecht langs Fort Blaucapel rij, was de keus snel gemaakt. Gister een method voertje gemaakt bestaande n uit sonubaits explosive feeder en halibut en hemp crushed kreeg ik een mooi kleverig voertje. Ik ging licht bepakt korum stoel korum feedersteun en schepnet+steel. Als hengel koos ik mijn speedmaster commercial met daaronder een DAM finesse molentje, die had ik ooit in de opruiming gekocht en eigenlijk nooit wat mee gedaan. Dit molentje is uitgerust met een baitrunner, in tegenstelling tot de Exage 3000 die ik normaal op deze hengel heb zitten. Om 10 uur was ik bij Blauwkapel, en er stond een aardig windje. Die ook nog verrotte koud was. Proberend een beetje in de luwte te gaan zitten bouwde ik de stoel op met de steunen.

Ondertussen had ik een thermometer in het water gehangen, na tien minuten gaf die 7 graden aan. Normaal had dat rond de 13 graden moeten zijn. En eigenlijk verdween de kleine hoop die ik had om misschien de eerste zeelt te vangen van dit seizoen.

Maar goed ik stond daar toch, dus met frisse moed maakte ik met een standaard voerkorf een plek op ongeveer een 2 meter uit de overkant. Ik begon met een liver boilie aan de hair, en gooide om de 6 a 7 minuten een nieuwe korf. Na ongeveer een half uur bemerkte ik de eerste lijnzwemmers, vanaf dat moment liet ik de korf ongeveer 10 a 12 minuten liggen. De liver boillie was vervangen voor een halihooker pellet van Sonubaits. en rustig wachtte ik af. Ineens viel de top slap, en kon ik de eerste brasem noteren, 55 cm. Het was makkelijk binnendraaien veel weerstand gaf hij niet. Het was ook echt een bleke normaal zijn ze wel wat donkerder.

Maar dat geeft de burger moed, dus hoppetee daar vloog de Guru method weer een meter of 30 naar de overkant. Ondertussen was het windje niet warmer geworden. En begon ik aardig te blauwbekken. Ik naar de auto en mijn nieuwe werkjack aangetrokken dat was effe een stukkie beter. ik nam weer plaats op mijn korumtroon. Ik haalde de lijn naar binnen en nadat ik een Ringers 10 mm gele boilie aan de hair had gedaan. Gooide ik de method weer op zijn plek.

Ik was erg tevreden over de combi DAM molen en Shimano hengel, dus dat was al een pluspunt, nou nog een paar vissen en ik had een leuke dag. Ineens klapte de top van de hengel dubbel, echt een typische method aanbeet. En vol hoop bego9n ik de vis binnen te halen. Helaas aan het kenmerkende gebonk te voelen was het een brasem. Ongeveer net zolang als zijn voorganger en de paaipukkels waren goed zichtbaar.

Na deze platte weer terug gezet te hebben, gooide ik opnieuw in. En dacht ik bij mezelf. Verleden week in 5 uurtjes 1 brasem. Nu in 2 uurtjes 2. Hmm, is toch wel een betere moyenne dan verleden week. Ik begon het toch weer koud te krijgen. De wind was een beetje aangewakkerd. En voor mezelf besloot ik nog een half uurtje en dan taai ik af. Ineens viel de top slap waarna hij weer rond getrokken werd. Zelfs de baitrunner begon te draaien. Met kloppend hart begon ik ook deze vis naar binnen te draaien. Ik hoopte zo op een zeelt of kleine karper, maar helaas het was weer een brasem met hoogmoedswaanzin. Hij was zelfs een stuk kleiner dan zijn 2 voorgangers, maar gaf meer tegenstand dan de andere 2. Jammer genoeg kreeg ik deze niet op de kant. Ik viste met weerhaakloze Guru haken en na een draai in het water loste de vis de haak.

Eigenlijk best wel tevreden begon ik op te ruimen. De natuur is aan het wakker worden en volgend weekend wordt 15 tot 20 graden voorspeld. Met de omstandigheden die er nu heersen was ik best tevreden over de vangst. Vanaf nu kan het alleen maar beter worden. Met een voldaan gevoel toog ik huiswaarts.

16-02-2013 Goed bezig zijn, op de Kromme Rijn (roofvis)

Door Marco

Het missen van de Helmondse snoek verleden week, en het dood aas debacle van Harderwijk brachten mij toch een beetje aan het twijfelen over het systeem voor het dood azen wat ik gebruikte. Immers in Harderwijk had ik wel een mooie snoek gevangen. maar dat was op een tripple devil swimbait. Terwijl ik ook daar een snoek miste op het doodaas. Dus besloot ik om de 16de nog een paar uur te gaan proberen op een thuiswatertje waar ik vroeder veel viste. Namelijk de Kromme Rijn en dan het stuk tussen de universiteit en de Galgenwaard. Daar heb je een aftakking en een paar afsplitsingen van de hoofdstroom, waardoor er een soort eiland is waar je op kan komen via een simpel bruggetje. En door de aftakkingen heb je een paar kruispunten van waterlopen. En in mijn boekje zijn dat potentiële hotspots.

Van Henk had ik een dvd gekregen over dood aas vissen van twee Duitse cracks. Uit dit filmpje besloot ik om de aasvis niet horizontaal onder de dobber te hangen, maar zo in de takel te zetten dat de vis met de kop naar beneden hing. Ik had Henk dat ook zien doen verleden week, en eigenlijk vergeten te vragen waarom dat was. Ook had ik vrijdag op een stek die ik wou bevissen een zestal horsmakrelen en een haring, die in hapklare brokken waren gesneden, in het water gedeponeerd. Jullie lezen dat ik alles wou proberen om een snoek aan de vinnen te komen.

Ik begon te vissen op een eerste kruising, wat me opviel was dat het warmere weer van de laatste dagen wat activiteit had laten ontstaan in het water. Je zag her en der bewegingen die duiden op vis. Welke soort tja dat weet Joost maar ik niet.


Na pak en beet een half uur kwam er een beuk op de dobber, hij ging niet onder maar maakte een rare beweging. Ik besloot om het aas te controleren, en het arme makreeltje was onthoofd. Maar goed gesterkt door deze ”beet” viste ik door. Na een uurtje besloot ik te verkassen naar de stek waar ik de chum had gevoerd. De eerste stek was op het eiland. Je staat/zit daar lekker rustig. De tweede stek is vlak naast een brug waar nogal wat joggers over heen komen.

Ik wierp in zodat de aas vis in de monding lag van de waterloop recht tegenover me. Ik had daar het lokaas in gedeponeerd, en had wat beweging gezien in het water. Rustig tegen de brugleuning geleund staarde ik naar mijn dobber,

af en toe een jogster nakijkend die dat nakijken ook waard was. Ik schat dat ik daar zo een drie kwartier stond toen ineens de dobber de diepte in knalde. Yes dit was een duidelijke beet, en nog steeds is er niks mooiers dan een dobber die de diepte in getrokken word. Rustig pakte ik de hengel op deed de beugel dicht en maakte contact met de vis. Met een zwaai zette ik de haak. En verrek in tegenstelling tot de vorige beten bleef deze goed hangen. De vis bleef vrij lang diep. En ik weet dat daar nogal wat takken en rommel op de bodem ligt. Dus bang als ik was om de vis te verspelen, oefende ik aardig wat druk uit. En een mooie snoek doorbrak het water oppervlakte. Na een dril van een minuut of 5, 6. Gleed de snoek het schepnet is. YES eindelijk succes, snel legde ik de snoek op de onthaakmat. En onder publieke belangstelling onthaakte ik de snoek. Hij was perfect gehaakt met de onderste dreg van de takel voorin de bek. Er stonden een 6 a 7 joggers om me heen. Waar van 1 beweerde dat ze niet eens wist dat er karper in de Kromme Rijn zwom 😆 Maar goed. Er stond een man tussen die aanbood om een paar foto’s te maken. Daar was ik erg blij mee.

79cm en een kerngezonde snoek had ik in mijn handen. Na de foto’s zette ik de snoek voorzichtig terug. Met de kieuwgreep hield ik hem/haar in het water en na een paar seconden zwiepte de snoek met haar staart, en verdween de diepte in. Persoonlijk vind ik dat een net zo mooi moment als het landen van de vis. Erg tevreden met mezelf stond ik op, ruimde de onthaakmat en het landingsnet uit de weg, beaasde de takel met een nieuwe voorn, en met een ferme zwiep legde ik de aasvis op ongeveer dezelfde plek. Immers waar 1 snoek ligt, liggen er meestal meerdere in deze tijd van het jaar.

Via de app en email stelde ik mijn vismaten Joris en Henk op de hoogte. En aan de reacties te merken waren die net zo blij als ik. Henk belde en die ging ook nog even een paar uurtjes. En terwijl ik appte met Joris dook de dobber weer onder, maar helaas dook hij net zo weer snel op. Een half uurtje later vond ik het welletjes. 3 beten waarvan 1 verzilverd in ongeveer 3 uurtjes vissen. Ik was tevreden en ging erg happy naar huis.

12-08-2012 Dag trollen op de Neder-Rijn (roofvis)

Door Marco

Een paar weken geleden had ik via de mail een afspraak gemaakt met Henk, om een dag te komen vissen bij hem. Henk stelde voor om een paar dagen voor de visdag contact te hebben om te beslissen waar op we zouden vissen. Wat mij betrof zou dat roofvis worden. Daar had ik de smaak van te pakken gekregen na de laatste dag dat ik met Henk had gevist. Henk waarschuwde wel dat door het sluiten van de stuwen de stroming weg was. En het niet mee zou vallen om een visje te verschalken.

We spraken af om 14.00 uur, dan zouden we tot het eten gaan trollen, na het eten effe een paar trolls maken, en dan voor anker met dood aas op snoekbaars zouden vissen. Zo gezegd zo gedaan, om 14.00 uur stond ik voor Henk zijn neus. Gezellig even een babbeltje gemaakt onder het genot van een kop koffie. En al snel togen we naar de steiger.

Op het gemakje trollend, voeren we naar het stuwkanaal, we keerden bij de laatste boeien lijn voor de stuw, en daarbij zwom mijn kunstaas aan de rivierkant, ik trolde met een spro pike fighter junior in de kleur mirror clown. Ploteling een doffe dreun, en kon ik de eerste vis van de dag drillen. Een baars van 40 centimeter dacht een lekker hapje te hebben, maar helaas hij moest in mijn handen even voor een foto poseren.

Yes de 0 was weg op de boot, vol goede moed trolden we verder, maar helaas het was echt taai. En onder het bidden voor een visje, en het zingen van, Moeder we willen een visje vangen. Maakten we aardig wat kilometers, en af en toe als we beet hadden maar niet haakten vlogen de wat mindere woorden door de boot, we voeren voorbij de pont van Eck en Wiel, wisselden van aas, probeerden alles maar helaas goede aanbeten bleven uit. Henk had dat al gezegd, dus echt teleurgesteld was ik niet. Henk is gewoon goed gezelschap, en ik hoop dat hij dat ook van mij vind, anders heeft hij gister een saaaie dag gehad.

Na een stuk getrold te hebben, zagen we een collega schipper in de problemen. Snel voeren we erheen, en de start motor bleek kapot te zijn. Hij draaide wel, maar de startekrans pakte niet, doordat de bendix niet los kwam. We sleepten de ongelukkige schipper met vrouw en kind naar de trailer plek. Daar werden we bedankt voor bewezen diensten, en onder het uitroepen van, dat was een goede daad dus nu gaan we vangen as een achterlijke, begaven we ons weer op weg richting Rhenen.

We trolden richting een plek waar zandschepen gelost worden, en ik besloot om een baars kleurige rapala shad rap aan de lijn te hangen. op ons gemak verder varend voelde ik ineens een enorme weerstand. Shit vast Henk riep ik, en die gooide de motor in zijn vrij, en achteruit. Nee riep ik hij geeft mee, en denkend aan een plastic tas of zoeiets haalde ik lijn binnen. Na een paar meter vond ik de plastic tas wel een eigen wil krijgen. Verrek, het is vis, begon ik aan een dril. Na een minuut riep Henk, Snoek. En dat dacht de vis ook, die dook de diepte in mij achterlaten met een kromme hengel en gierende slip.

Toen maakte ik een fout, bang om de vis te verspelen begon ik stug te drillen en Henk stak al snel het Rozemeijer rubberen schepnet buitenboord. Bam, vis in de boot, en wat voor 1. Dit kon wel eens mijn lang verlangde meter zijn. Maar door de stugge dril was de snoek nog vol energie, En onthaken was even een nachtmerrie, de kieuwgreep kende ik niet echt, en ondanks dat de dreggen mooi voorin de bek zaten, ging het onthaken niet zo snel als ik wilde. Sterker nog, ik loste de achterste dreg als eerste en toen besloot snoek vrouw even te demonstreren waarom een rivier snoek effe wat anders is dan een snoek uit de polders. Het achterstuk van de jointe shad rap, vloog met een boog uit de bek en het majem in. En passant haalde zij met een tand een stukje Marco weg uit mijn duim, maar goed degene die me kennen weten dat er nog wel wat over is

Henk legde me de kieuwgreep uit en toen had ik de voorkant van de plug er snel uit. Nou begon het, snel meten, de lat stopte op 98 centimeter. 1 centimeter onder mijn pr van 99. Een snoek die ik toen ving op Fort Rhijnauwen. Maar deze Neder Rijn snoek was vele malen sterker en zwaarder. De dril was enerverender, en gebeurde van uit een boot. Deze vangst was vele malen zwaarder en spectaculairder, dan die in de polder tussen Bunnik en Utrecht. Mede om die redenen zie ik de snoek die ik op de Rijn ving als mijn pr. per centimeter was dat meer snoek, dan die uit Rhijnauwen.


Ander half uur later had ik nog de heebiejeebies, en stroomde de adrenaline nog door mijn lichaam. We trolden nog een tijdje maar het was echt taai. Nou boeide mij dat niet zoveel, na de vangst van de snoek. Maar het frustreert na een tijdje wel. Henk begon ondertussen grapjes te maken in de trant van´met Joris vissen heeft wel een voordeel ten opzichte van jou, en dat is Henk, de boot gaat 5 kilometer sneller. Jullie zien het niveau daalt.

Dus besloten we snel naar huis te gaan om te eten. Bij de camping aangekomen stond Marion samen met Henk zijn moeder ons op te wachten met een heerlijke pan pasta. Gezellig kletsend en etend zaten we lekker in de buitenlucht met uitzicht over de Rijn en het polder gebied van Amerongen, zo de Utrechtse Heuvelrug opkijkend. Het is echt een stukje Neerlands schoon daar en ik benijd Henk en Marion om hun plekje.

Na het eten gingen we al snel verder. Nog een uurtje trollen en dan voor anker gaan om te gaan dood azen. Dat uurtje leverde mij nog een baars op van rond de 40 centimeter. En als snel gingen we voor anker. Lekker kletsend en een shaggie rokend wachten we de gebeurtenissen af. Nou daar kon ik kort over zijn. Dat was net zo taai als het trollen, 2 beten waarvan 1 verzilverd. Die leverde een snoekbaars op van rond de 60 centimeter.

Maar zo af en toe een vallende ster die langs kwam, en het gezellige gezelschap van Henk, maakten een hoop goed. Rond 23.00 uur, hielden we het voor gezien en togen we naar de thuishaven. We haalden de boot leeg, en na nog een laatste shaggie gerookt te hebben nam ik afscheid en toog weer naar het Stichtse land aan de overkant. Na 2 alcohol controles was ik om 00.30 thuis.

Henk, Marion en moeders hartstikke bedankt voor de gezellige en leuke dag, ik heb echt genoten, en het is en blijft leuk om bij jullie te komen. De vangsten vielen tegen, maar een eerste rivier snoek maakt alles goed, want dat is echt KICKEN. Samen met de baarzen en de snoekbaars, heb ik de grote drie gevangen op de zelfde dag. In de voetballerij heet dat een hattrick. En dat stemt mij meer dan tevreden over de dag van gisteren.