Gelukkig hebben we de foto`s nog (roofvis)

Voorwoordje: Vismaat Henk heeft gisteravond weer eens een echte specimen snoekbaars gevangen. Dit keer was er iemand mee om de foto’s te maken. Hieronder het relaas. Henk gefeliciteerd met deze prachtige jaloersmakende snorkel en bedankt weer voor je fijne verhaal!!

Door Henk

Vakantie, dus 3 weken nederrijn, wat een straf. De afgelopen tijd best wel leuk vis gevangen, zowel witvis als rovers, maar in tegenstelling tot vorige jaren blijven de grote snoekbaarzen buiten het net. Vorig jaar had ik rond deze tijd al 9 80+ vissen. Dit jaar stond het maximum nog op 79! Maar goed, gewoon stug door vissen. Ze zitten er en ze komen ongetwijfeld nog een keertje voorbij.

Wellicht vanavond, als opstapper had ik Peter aan boord. Een aardige vent, fanatiek visser en vol verhalen. Die komt 2 keer per jaar en vist dan dus ook de hele dag (met kinderen). Peters passie is vliegvissen, dus een keertje statisch op snoekbaars was eens totaal iets anders.

Om 20.00 uur afgesproken en een half uurtje later gaan de hengels met dode vis te water en kon het wachten beginnen. Het blijft angstvallig stil, op de krabben na die binnen het half uur van je aasvis enkel graat over laten. Tegen de schemering worden de hengels verplaatst naar ondieper water, soms is dat gewoon de truuk om alsnog een snoekbaars te strikken. Ik vis met een halve kleine brasem, ik ga immers voor groot. Na een klein kwartiertje buigt de top rustig een beetje door, ik pak de hengel en er wordt voorzichtig wat lijn genomen dus aanslaan!!!

Alles blijft op lomp gewicht na een paar seconden stil. Ik zeg meteen tegen Peter: “da`s een goeie”. Dan volgt een typische snoekbaars bonk en buigt de hengel tot in het handvat en begint de slip te lopen. Ik hou de vis zo dicht mogelijk bij de boot. Als deze dame de momenteel lopende harde stroming in kan duiken ben ik bang dat ik met 10 kg lijn te weinig in te brengen heb!!! Na enkele spannende momenten waarbij het ankertouw maar net gemeden kan worden komt de vis even aan het oppervlak, Peter gaat uit z`n dak: “man, ik wist niet dat die zo groot konden worden!”. Ik wel, hahaha. Na een laatste vluchtpoging waarbij nog ff alles uit de kast wordt gehaald kan het net er onder. Die is eigenlijk te klein en moet met 2 handen aan boord getild worden. Gaat deze vis over mijn pr?
Het meetlint stopt met 98 cm, geen pr maar wat een beest. Toch maar eens een weger aanschaffen want deze vis zit geschat toch dicht aan de 10 kg. De reanimatie duurt lang, want het water is bijna 25 graden en we vrezen het ergste. Gelukkig kiest ze uiteindelijk de diepte.
Dit keer niet alleen aan het vissen zoals met mijn pr dus gelukkig hebben we de foto`s nog………..





06-06-2014 Soms is ééntje genoeg (roofvis)

Door Henk

Na een drukke dag en de dames naar de stad om te “winkelen” waren we eigenlijk van plan om `s avonds nog een paar uurtjes lekker lui met dood aas voor anker te gaan.
Aangezien ik het niet al te laat wilde maken en dropschotten met een visje al een aantal keren behoorlijk succesvol is geweest, alsnog besloten om met de dropshot te gaan driften.
Bij aankomst op de stek viel op de dieptemeter al op dat het mager was. Geen typische rode ballen tegen de bodem en ook weinig vis op half water. Maar ach, het was top weer met een klein windje in de lengte van het water dus voor de kapitein een makkie. Ook was het te laat om nog 20 minuten naar een andere stek te varen.
Na een paar driftjes toch nog een snoekbaarsje weten te pakken, ook nu viel het op dat ipv de vinnige tikken van de afgelopen keren de snoekbaars niet echt gretig was, want de aanbeet was nauwelijks te voelen. Tijdens het achteruit terug varen naar het begin van het talud laat ik eigenlijk gewoon uit ballorigheid mijn montage in het water en zeg tegen mij maat “en dan zal je zien dat er een snoek op klapt”. Gelijk gaat de hengel krom en krijst de slip, we kijken elkaar aan…….. snoek 😀 , ja soms moet je de goden een beetje verzoeken hahaha.

Net geen meter (99.5 cm), maar een, zeker voor de rivier, zwaar gebouwde vis die het relatief lichte dropshot materiaal zwaar op de proef stelde. Daarna nog ff doorgevist maar niks meer gevangen, ach mij hoor je niet klagen, soms is eentje genoeg……….

22-5-2014 Eindelijk, hebben we hem! (Roofvis)

Door Henk

De laatste weken is het wormshotten wat de klok slaat, zo ook vandaag. Elke keer weer vol verwachting. Zou ie vandaag in de boot komen? Je weet wel die ene waar ooit de complete visserijwet voor aangepast is, die ene die zo dol is op de worm!!!!!
Vol goede moed varen we weer naar de eerste stek, de visvinder geeft vis tegen de bodem, is dat er één? Vlug de hengel te water en na enkele minuten tik en hangen, het zou kunnen…. maar nee hoor, de korte sprints boren gelijk de hoop de bodem in en een brutale baars heeft helaas het aas voor onze doelvis onverbiddelijk aangevallen.

Teleurstelling alom, maar we gaan stug verder en door naar de volgende stek. We hebben er hier ooit één zien springen dus er zit er in ieder geval ééntje.
Onder aan het taluud geeft de hds vis aan en gelijk weer vol verwachting aan het vissen. Dit keer vergrijpt een vermoedelijk stekeblinde en gedragsgestoorde snoekbaars zich aan onze duur gekochte wormen.

Met de aanhouder wint in het achterhoofd laten we ons niet van de wijs brengen en even later vangen we ook nog een klein familielid (moet haast wel familie zijn want ook deze is vermoedelijk stekeblind).

Gevolgd door weer zo`n lastpost van een baars, pfffff.

Maar dan!!!! Bij mijn vismaat buigt de hengel rustig door en een sloom gewicht doet de hengel buigen, zou het echt!!?? Vol verwachting wachten we het moment af dat de vis aan de oppervlakte komt. YESSSS het is er één! Voorzichtig het net er onder en aan boord die hap.
Dan volgt het fotomoment, maar deze vis laat zich niet zo maar op de foto zetten en na een woest gespartel weet deze vis zich uit de handen van mn vis maat te worstelen.

Poging 2 ging beter en de vangst van het seizoen kon op de foto.

Ze kunnen veel groter maar met 56 cm waren we al dik tevreden.
Ik kan weer rustig slapen 😀 😀 😀

Nawoordje: Met dit verhaaltje had Henk mij zwaar te pakken. Eerst stuurt ie een sms met de mededeling dat ie een nieuw verslag heeft met een schokkende vangst. Ik begin te lezen en verwacht een meerval, maar nee, meneer heeft eindelijk weer eens een brasem (worden slecht gevangen de laatste rijd op de Neder-Rijn). Hopelijk komt die meerval ook Henk, maar dan wel aan wat ander materiaal als een dropshot hengeltje 😉

18-5-2014 Ode aan de “mighty” worm (roofvis)

Door Henk

Voorwoord: vaste lezers (alle 20 ;-)) en bekenden van Henk weten het: hij is een roofvisser in hart en nieren. Andere visserij is ook leuk, maar roofvis (en met name snoekbaars) op de rivier is echt Henk’s ding. Normaal is de gesloten tijd voor aassoorten een lastige tijd om door te komen voor, maar Henk heeft iets ‘nieuws’ gevonden: de worm. Hieronder één van zijn recente avonturen en een ode aan dit alround aasje.

Wie kent hem niet, de worm. Bijna elke visser is zijn carriere begonnen met deze aas soort.
Nu zijn er natuurlijk inmiddels diverse soorten worm verkrijgbaar, iedereen kent wel de beetje sjofele en vaak zelf gevangen gewone regenworm, de altijd dartele mestpier, de benjamin onder de wormen, en de altijd vrolijke en levendige dendero.
Wat minder bekend is hun macho familielid de dauwpier, meestal geimporteerd uit Canada, formaat potlood en nergens bang voor. Een cool figuur die dan ook het liefst in de koelkast bewaard wordt, met recht dus een mighty worm!

Aangezien dit type nergens bang voor is en zijn kleinere neven zelfs voor witwiswatjes uitmaakt is deze worm, na enige training, zeer geschikt om mee op jacht te nemen op de rovers. Na een middagje markt in Zoelen had ik wel erg veel behoefte om deze jongens eens aan het werk te zetten. Dus enkele geschikte exemplaren uitgezocht, het dropschot materiaal in de boot geladen en op weg naar een geschikte stek.

Dat de wormen goed getraind waren bleek al snel en na in totaal een kleine 2 uurtjes vissen wisten ze 3 soorten rovers aan de haak te sleuren, 3 40+ baarzen,

3 snoekbaarzen met als topper een lekkere dikke van 73 cm

en als bonus nog een snoek van 78 cm

Deze laatste deed, eenmaal in de boot, nog een lafhartige wraakpoging op de mighty wormen door hun dooswoning met een staartzwiep van de bank te meppen. Hierdoor belande de inhoud daarvan op de bodem van de boot. Gelukkig konden ze na enig opruimwerk en enige bemoedigende woorden weer allemaal terug in de doos. Een verschrikkelijke moeilijk te verwijderen mix van snoekslijm en wormenturf achter latend.

Ik dank mijn wormen voor deze geweldige middag, ze zitten in de koelkast al weer te wachten op hun volgende en ongetwijfeld heldhaftige avonturen.

HULDE AAN DE MIGHTY WORM

De eerste snorkel van 2014

Door Henk

Voorwoordje: Naar aanleiding van de wintervisavonturen van Marco en mij begon het bij Henk ook weer flink te kriebelen. Normaal zou je Henk als zomervisser kunnen bestempelen, maar mede door het goede weer van de laatste tijd kon hij het gelukkig toch niet laten. Hieronder het relaas van Henk’s eerste visdag van 2014. Bedankt voor je bijdrage Henk!

Ik heb al eens vaker bij mijn broer aangekaart om weer eens ouderwets samen achter de snoekbaarzen aan te gaan, maar ja nooit geen tijd hè. Aangezien het ook in Helmond erg slap is in de bouwwereld, hebben we de knoop maar eens doorgehakt en woensdag 26-2 zouden we eens een dagje naar de oude stekken vertrekken om te kijken of die nog altijd vis opleverden.
Deze week had ik al een prachtige middag vissen gehad om aasvis te vangen dus we waren der klaar voor. Nou zal je dus altijd zien dat er wat tussen komt, dus ook vandaag, een karwij van gisteren was wat uitgelopen en vanmorgen moest dat nog afgewerkt worden. Pas om een uur of 11 konden we vertrekken.

Gelijk naar de eerste stek lekker dicht bij huis gegaan, maar bij aankomst zagen we het al: helemaal plat gelopen gras, dus zeker zwaar bevist. Aangezien hier catch en release niet vanzelfsprekend is hadden we er al een hard hoofd in. Na een uur hadden we nog geen beet gehad, niet op statisch doodaas en niet op de dropshot montage met dode aasvis.

Dus door naar de volgende stek. Lekker afgelegen en moeilijk bereikbaar, maar ook hier plat gras en we hebben het niet eens meer geprobeerd. Gelijk door naar stek 3. Dit is echt een onooglijk hoekje kanaal van amper een meter diep en niemand verwacht hier snoekbaars. Er was dus niet gevist. Dit is altijd een van onze topstekken geweest met een record snoekbaars van 96 cm. Maar goed, het zonnetje stond er pal op en het was vrij helder water dus niet echt ideaal vandaag.
Ongeveer een 3 kwartier het hoekje uitgevist zonder resultaat en met de gedachte aan de zon eens wat dieper gegaan, de palen voorbij. Na 5 minuutjes een enorme kleun op de dropshot gevolgd door een ‘ik zit vast’ gevoel, dat toch langzaam de hengel steeds krommer trekt. De toch wel strakke slip begint rustig te tikken en de vis vertrekt onstuitbaar richting palen! Plotseling slappe lijn…. lijnbreuk? Nee helaas gewoon gelost. We zullen nooit weten wat het geweest is maar dat het groot was is zeker.

Terwijl ik een nieuwe aasvis monteer krijgt mijn broer beet. De dobber beweegt voorzichtig en komt langzaam richting de kant. Daar zitten ze dus, helaas slaat ie een gat in de lucht. We richten ons nu dus op het kantje. Één a twee meter uit de kant krijg ik weer beet op de dropshot en hangen. Na een korte dril wordt er met de hand een mooie snoekbaars geland, 64 cm en een foto waardig. 

Hierna mist mijn broer er nog 2 en ik mis er ook nog één. Onvoorstelbaar eigenlijk, met een dropshothaak in de bek en een stinger in de rug. Tja zo gaat dat soms. Dan is het al weer half 4 en moeten we helaas richting huis, Marion moet om 4 uur met de auto weggebracht worden. Met een zucht pakken we in en beloven de vissen dat we vlug weer terug komen. We hebben een heerlijke maar helaas veel te korte vissessie gehad. Was weer jaren geleden wij saampjes en dat met een zonnetje in een vestje einde februari !!! Hoe dan ook: we hebben ze weer gevonden.