Dagje karper op ’t Mun met Marco

Het voornemen van Marco van mij om 2020 vaker samen te gaan vissen gaat tot nu toe best goed. Voor het einde van het seizoen hebben we samen een dag of roofvis gevist op de Loosdrechtse plassen en vandaag 6 mei 2020 hadden weer eens afgesproken om een dagje op karper te vissen op betaalwater ’t Mun. Een zogenaamde ‘commercial’ vijver in Appeltern. Zoals altijd gingen we op vijver 8.

De vaste lezers weten ondertussen wel dat ik die visserij ook erg leuk vind. Niet met zware karperhengels en rodpods, maar met de feeder en de nog leuker de pelletwaggler. Hoewel de vijvers van ’t Mun natuurlijk veel meer vis bevatten dan natuurwater is het zeker niet ingooien en grote hoeveelheden vis binnenharken (iets wat de leek vaak denkt). Natuurlijk vang je al snel wel een visje, maar om echt goed te vangen is het een specialisme waar nog veel bij komt kijken qua techniek.

Om 6:45 stond ik reeds voor de slagboom (die pas 7:00 opengaat) en ook Marco kwam even later aanrijden. Ik dacht slim te zijn door alvast mijn spullen op de de transport kar te zetten en deze vast achter de slagboom te zetten. Het bleek nu echter toegestaan (en mogelijk) om met de auto naar de stek te rijden en daar je spullen uit te laden. Nou ja, kon ik in ieder geval mijn nieuwe transportkar testen. Hij werkt prima 😉

Naast het testen van de transportkar was het ook de vuurdoop van mijn nieuwe viskist: een Preston Inception 360. Beter in hoogte verstelbaar dan mijn vorige kist en voorzien van een bootstoel, zodat ik minder last zou hebben van mijn rug na een lange dag vissen. Ik had thuis de set-up in de tuin al eens getest, dus de opbouw ging vrij snel. Na ongeveer een half uur was mijn stek visklaar.
IMG_0739 kopie2

Op commercials mag je meestal maar met 1 hengel tegelijk vissen, maar ik heb er standaard drie bij me, zodat ik snel kan doorwisselen om een andere techniek toe te kunnen passen. Waar ik meestal mee begin is een feeder hengel (Shimano Speedmaster Commercial) met een bomloodje (voorzien van elastiek) en een vrij lange onderlijn (70cm om te beginnen) met baitband.
IMG_0746

Daarnaast heb ik ook nog een andere feeder klaarliggen (Shimano Beastmaster Commercial) met een pelletfeeder die ik vul met geweekte pellets en voorzie van een korte 10cm onderlijn. De laatste hengel tenslotte is de pelletwaggler (ook al een Shimano Beastmaster). Deze dobber visserij vind ik persoonlijk het leukst, omdat het actief is (de dobber ligt vaak niet langer dan 20 seconden in het water). Daarnaast is het ook spectaculair omdat de aanbeten vaak hard zijn en direct plaatsvinden nadat de dobber geland is.

Marco had 2 hengels bij zich vandaag. Ook een Shimano Speedmaster Commercial voorzien van een method feeder en daarnaast een matchhengel. Tegen 7:45 konden we beginnen.

Zoals gezegd begon ik met het bomlood met een 8mm pellet als aas tegen het midden van de vijver aan. Op ’t Mun gebruik ik niet de lijnclip, omdat in vijver 8 ook grote steuren rondzwemmen die zich gedragen als duikboot. Als ik gebruik zou maken van de clip is het risico van (onder)lijn breuk vrij groot. Met bomlood is het zaak zeer regelmatig pellets bij te schieten om zo je voerplek op te bouwen. Zoals vaker op ’t Mun liep het niet gelijk storm. Ondertussen stroomden de overige stekken ook vol en op een gegeven moment waren er ca. 20 plekken bezet. De meeste vissers voorzien van zware karpersetups.

Marco was begonnen met een method feeder voorzien van geweekte pellets. Beiden kregen we wel een beetje lijnzwemmers, maar de aanbeten bleven uit. Om mijn pellets wat attractiever te maken besloot ik ze eens te voorzien van ‘Pellet Enhancer Oil’ van Mainline IMG_0742

Dit was kennelijk net de boost die nodig was, want de lijnzwemmers namen toe en even later had ik mijn eerste goede aanbeet, waarbij de hengel bijna van de steun getrokken wordt. Na een pittige strijd (vooral vlak voor de kant), kon ik mijn net onder deze knol schuiven.
605119fd-f1d9-4bf3-939d-5bb9d8803ce9

Al snel krijg ik weer een aanbeet, maar deze vis lost helaas. Na enige tijd vallen de lijnzwemmers weg, maar zie ik wel roering aan de oppervlakte boven mijn stek. Ondanks dat ik het nog wat vroeg vind voor de waggler (een visserij die bij uitstek geschikt is bij warm zonnig weer) besluit ik dit toch maar eens te proberen. Bij worp 1 gaat de dobber meteen onder en de vis hangt. Na een korte dril echter lost deze vis. Worp 2 en 3? Hetzelfde verhaal. Leuk die actie, maar balen dat ze lossen. Bij worp 4 is het weer gelijk raak en deze vis kan ik gelukkig wel landen.
7a24f309-8195-45d0-9291-20258290a20f

Vlak hierna krijgt ook Marco de verlossende aanbeet en kan hij deze zware spiegel karper landen. Opvallend hoe dik de vissen op deze vijver geworden zijn de laatste jaren.
IMG_0743

De activiteit op de waggler neemt wat af ten opzichte van die eerste vier worpen, maar sporadische aanbeten blijven komen. Helaas los ik ook veel. En soms is dat 100% zeker een valsgehaakte vis getuige deze schub.
IMG_0745

Marco ziet hoe de waggler aanbeten en vis oplevert en besluit om zijn matchhengel in te zetten voor dat doel. Ik heb genoeg dobbers, floatstops en pellets bij me, dus met wat geleend materiaal en wat uitleg gaat ook Marco aan de gang met continue ingooien en pellets schieten. Ook bij hem komen er sporadisch aanbeten, maar wordt er ook veel gelost. Tegen 11:15 staat het 3-1 voor mij en hebben we beiden een aantal vissen gelost. Vlak na het middaguur echter weet Marco op de pelletwaggler deze graskarper van precies 80cm te landen. Een prachtig exemplaar en Marco is er terecht zeer blij mee.
IMG_0752

Gedurende de middag wisselen we allebei de bodemvisserij af met de waggler. Deze wisselingen leveren voor ons steeds wel wat vissen op, maar geen enkele techniek is echt zaligmakend vandaag. Dat maakt het wel leuk om continue creatief bezig te gaan om toch vis te vangen. De waggler visserij deed ik steeds met een dunne dobber en 8 mm pellets. Om het eens anders te doen besluit ik eens te gaan vissen met grotere 10mm pellets (ook met grotere haak) en een dikke dobber met ‘splash’ schijf. Gewoon om meer geluid te produceren. Deze verandering leverde toch weer een paar vissen op. Waaronder ook een paar mooie 70+ graskarpers die goed partij geven.
IMG_0758

Voor Marco kwam het sluitstuk met deze graskarper van 78cm die na een lange dril even op de foto mocht.
IMG_0765

Dat was rond 15:00 en voor Marco was het tijd om de boel in te pakken. Ik had nog 2 uur en die heb ik tot het laatst benut, maar helaas kon ik de vis niet echt activeren. Veel vissers vertrokken en dat is meestal goed voor de vangsten, maar vandaag helaas niet. Het laatste uur heb ik zelfs geen enkele vis meer gevangen.

Marco had als resultaat uiteindelijk 3 grote graskarpers op de waggler en een spiegel op de feeder. Daarnaast nog 5 a 6 lossers op de waggler en een geloste steur op de feeder. Ik had uiteindelijk 12 vissen, waarvan de meesten op de waggler (8 om 4 geloof ik). Een tweetal grote graskarpers en voor de rest zeer dikke zware spiegels. Daarnaast ook 8 a 10 lossers. Hoewel de vis er vandaag zeker niet dik bovenop lag, hebben we ons zeer vermaakt. Er ging geen uur voorbij zonder actie. De rest van de vissers had het vandaag een stuk rustiger. Dat geeft toch altijd wel een goed gevoel. Daarnaast was het ook nog eens heerlijk zonnig weer met weinig wind, perfect visweer. Mijn nieuwe viskist is mijn inziens z’n geld ook waard. Door de betere zithouding zit ik nu veel minder stijf dit verslag te typen. Marco, het was weer gezellig en dat gaan we snel weer overdoen.

Weer eens op pad met een verwaarloosde vismaat

Zoals jullie in mijn laatste korte verslagje konden lezen heb ik de laatste 1,5 jaar niet tot nauwelijks gevist. Vismaten Marco en Henk hadden nauwelijks nog het idee dat ik überhaupt nog iets met vissen deed. Ja, je kan wel stellen dat ik hen ernstig verwaarloosd heb. Dit jaar echter is het weer tijd voor mijn comeback (heb ik zelf besloten). Ook Marco en Henk moeten het rekenen op meer overlast van mijn kant ;-).

Marco en ik wilden het liefst een roofvis sessie op de Loosdrechtse plassen vlak voor het gesloten seizoen, maar door drukke agenda’s ging dat helaas niet lukken. Daarom besloten zondag 8 april maar weer eens een bezoekje te brengen aan commercial karpervijver ’t Mun in Appeltern. We hebben daar zowel samen als individueel meerdere keren gevist met wisselende resultaten. Ik heb dagen gehad met 50 stuks en met slechts enkele vissen, maar een visje moet er altijd wel te vangen zijn. Voor mij is ’t Mun wel een water waar ik vanaf 20 stuks de dag als geslaagd bestempel. Qua vangsten dan, andere factoren spelen natuurlijk ook mee (weer, gezelschap etc.)

Iets voor 7:00 waren we al ter plaatste. De weersvoorspellingen waren uitmuntend te noemen. Dit weekend werd het eindelijk weer eens boven de 20 graden. Dat was te merken, want er stonden als zo’n 10 auto’s te wachten totdat de slagboom openging (stipt om 7:00). Tijdens het opbouwen kwamen er nog meer gasten en al snel ware praktisch alle stekken bezet. Meestal is dat niet zo goed voor de vangsten, maar het is natuurlijk even afwachten. Marco en ik vissen wel wat anders op dit soort wateren. Een paar andere vismaten van mij vissen regelmatig wedstrijden op commercials en van hen heb ik de manier van vissen een beetje afgekeken. Dus een vistation met alles binnen handbereik en meerdere hengels voor het grijpen. Een soort wannabee wedstrijdvisser dus ;-). Marco doet het iets simpeler. Dus lekker vanaf de Korum stoel, maar een ‘klapstoelvisser’ is het zeker niet gelukkig ;-).
IMG_6753
IMG_6752

Tegen 8:00 was ik klaar met opbouwen en kon het vissen beginnen. Twee jaar geleden heb ik veel succes gehad op een dag in april met de ‘meatfeeder’. Feitelijk gewoon klassiek feederen met een gaaskorf, maar dan is de korf gevuld met smac. Plakken smak druk je door een voerzeef en gemixed met gekiemde hennep prop je dat in de korf. Afgestopt met een beetje grondvoer, om te voorkomen dat de smac al tijdens de worp de korf verlaat. Als aas een pelletvormig stukje smac op de hair.
IMG_6754
IMG_0461
Als optie 2 had ik een feeder voorzien van een bomloodje met een 10cm onderlijn met baitband en als optie 3 natuurlijk de pelletwaggler om ook de hogere waterlagen af te vissen. Marco had twee opties: de methodfeeder en daarnaast een penhengel (vooral leuk vlak voor de kant).

Het bleek als snel dat het niet niet gelijk ingooien en vangen was helaas, dus tijd genoeg om weer eens bij te kletsen. Ook om ons heen wordt niet veel gevangen. Het is ook erg onrustig rond de vijver. Mensen met een hond die te lui zijn op te staan als ie wegloopt, dus alleen maar ‘GIZMO HIER!’ brullen over het water. Naast me een man met zijn zoontje die alleen maar loopt te jengelen. Maar ach, de zon breekt door en dus zitten we prima.

Zowel bij mij als bij Marco levert de visserij op de bodem geen aanbeten op. Op wat lijners na is het zeer het rustig. Marco wisselt naar de pengengel en ik probeer het maar eens met de pelletwaggler. Ik zet de dobber op 1,5 meter diepte om eerst de diepere lagen af te vissen. Een 8mm pellet als aas. Ik schiet ook wat minder intensief pellets bij dan in de zomer. Helaas levert ook dit geen vis op en Marco switched weer terug naar de methodfeeder. Ik zie een eind verderop iemand anders wel af en toe een vis vangen met de pellet waggler. Ik zie dat hij de dobber een stuk ondieper heeft staan (70cm) dus dat probeer ik ook maar eens. Ook schiet ik nu intensiever pellets bij en laat ik de waggler minder lang in het water voordat ik opnieuw ingooi (10 a 20 seconden).

Tegen 10:00 heeft Marco de eerst goede aanbeet en de vis hangt. Een fractie later gaat mijn waggler onder en ook ik kan aan de dril beginnen. In ieder geval een double hookup dus. Beiden hebben we een flinke karper aan de andere kant van de lijn die ons goed bezig houdt.
IMG_6748_new

Marco landt een flinke spiegel karper van een kilo of 8. Die van mij glijdt even later in het net, maar mijn wistvisnet is gewoon te klein. Ik schat de spiegel op een kilo of 10. Het heeft even geduurd, maar we zijn van de 0 af in ieder geval.

Bij ons beiden loopt het na de eerste vis niet storm. Marco weet gedurende de ochtend niks meer te vangen. Ik vang er nog 2 bij. Beiden op de pellet waggler. Beiden op zo’n 70cm diepte. Rond 12:00 worden bestelde broodjes kroket gebracht wat in ieder geval wat afwisseling brengt. De vader met het jengelende kind gaat weg, dus dat brengt wel wat meer rust.

Hoewel de middag op ’t Mun vaak beter is qua vangsten is dat bij ons helaas niet het geval. Om ons heen hetzelfde beeld. Alleen een visser in de hoek van de vijver vangt met enige regelmaat een vis, maar nergens loop het echt goed. Rond 13:00 krijgt Marco op een tuti-fruti pellet weer een goede aanbeet en een lange dril begint. De conclusie is al snel dat het steur moet zijn en pas 10 a 15 minuten later weet Marco de vis in het net te dirigeren. Het is inderdaad een dikke steur van 1 meter+ (meetlint helaas niet mee). De Shimano Speedmaster van Marco heeft weer lekker z’n werk kunnen doen.
IMG_6749
IMG_6750

Gedurende de middag weet ik nog slechts 2 vissen bij te vangen. Beiden spiegelkarper. Één op de pellet waggler en één op het bomlood. De meatfeeder waar ik zoveel vertrouwen in had was vandaag geen succesfactor.
IMG_6745

Tegen 15:00 beginnen we langzaam met opruimen en om 16:00 zijn de auto’s volgeladen en nemen we afscheid. Qua vangsten een zeer slechte dag. Wederom blijkt dat ’t Mun niet zomaar ingooien en vangen is. Drukte aan de vijver en de kou in de dagen ervoor zullen niet geholpen hebben denk ik. Maakt niet uit, want ondanks de vangsten was het wel zeer gezellig om weer eens met Marco aan de waterkant te zitten. Dit seizoen zullen we dat zeker een stuk vaker gaan doen. Einde van de verwaarlozing dus 😉

Een dagje commercieel bezig zijn

Samen met vismaten Leon en Antoine (Twan) hebben we het plan opgevat om in juni 2016 een week te gaan meerval vissen in Spanje op de Ebro. Het is nog lang niet zo ver, maar in het kader van ‘voorbespreken’ hadden we besloten om dit dan gelijk maar te combineren met een dag vissen. Door verhuisperikelen kon Leon helaas niet, dus daarom op zaterdag 19 september met Twan afgesproken op één van de zogenaamde ‘commercials’ die Nederland rijk is: ’t Mun in Appeltern. Voor degenen die dat niet weten, een commercial is een afgesloten viswater waar je tegen betaling kan vissen op Karper. Bij ’t Mun zijn er 2 karpervijvers vijver 7 is de zogenaamde ‘vaste stok vijver’. Hierop zit alleen spiegel en schubkarper. Vijver 8 is bestemd voor alle hengelsoorten en bevat naast karper ook steuren tot ruim over de meter. Deze laatste vijver was ons doel. Wat ik nog wil opmerken over het commercial vissen: veel mensen denken dat het op dat soort water continue ingooien en ophalen is. Natuurlijk kan iedereen daar wel z’n visje vangen,maar wil je echt succesvol zijn en de grote aantallen vangen (wat ik wel als doel heb als ik daar ben), dan moet je werken voor je geld. Je ziet meestal ook een tweedeling in vissers aldaar: de ‘serieuze’ vissers die met een plan komen en de dagjesmensen die denken ‘even’ 20 karpers / steuren te komen vangen. Uitzonderingen daargelaten, valt dat meestal tegen.

Naast vissen en ‘vergaderen’ was het voor mij ook de vuurdoop voor mijn nieuwe viskist. Een ‘Preston Onbox serie 5 3D’ die ik sinds afgelopen week in mijn bezit heb. Thuis had ik deze al een keer volledig opgesteld en voorzien van aastafels, steunen etc., maar de praktijktest moest vandaag plaatsvinden.

Al om 6:30 was ik ter plaatse en ik was de eerste aan de vijver. Na de kist en overige zooi op het bijbehorende transport bevestigt te hebben, kon ik alles in 1 x meeslepend naar de stek lopen. Dat was de eerste test: krijg ik ik alles mee? Test geslaagd. We vissen eigenlijk altijd aan de ‘verre’ kant van de vijver (tov de parkeergelegenheid). De wat ‘luiere’ vissers gaan meestal aan de parkeerkant zitten, maar onze ervaring is dat de verre kant altijd meer vis oplevert. Even later arriveerde Twan ook en gingen we rustig opbouwen. Omdat ik thuis reeds had ‘geoefend’ ging dat redelijk snel. Alles lekker bij de hand en 3 hengels klaar om snel te kunnen wisselen.
kist1_zps24wzdhdj
img_4521_zpsrgon2nxx
img_4519_zpsw5neqcjo
Genoeg hengels mee

Voor ons beiden waren de de te gebruiken technieken vandaag:
– Feederhengel met een methodfeeder en korte onderlijn (ongeveer 10cm)
– Feederhengel met een bomloodje en een lange onderlijn (ongeveer 60cm)
– Pellet Waggler (voorgelode dobber waarmee je redelijk hoog in het water vist).

img_4514_zpsiovigsg5
Pellet Waggler en Method feeder

Nadat we dagkaarten hadden gehaald, konden we beginnen. Twan besloot om te starten met flink wat korven voer brengen met de methodfeeder. Ik besloot te beginnen met het bomlood. Daarbij heb je geen voerkorf, maar creëer je een voerplek door gestaag, maar continue pellets bij te schieten met de katapult. Geen compacte voerplek, zoals met de feeder dus, maar een wat grotere plek, waar de vis hopelijk gaat rondzwemmen op zoek naar meer lekkers. Het is geen ruim gedekte tafel, waar de vis kan vreten wat ie wil. Nee, ze komen af en toe een pellet tegen en die moeten ze pakken, voordat de buurman hem heeft. Dat is de theorie natuurlijk. Sowieso is het wat commercials betreft pellets, pellets, pellets wat de klok slaat. (Ja Leon, dat heb ik van jou geleerd).
img_8127_zpsv5wtjily
Pellets is voor de kweekkarpers op commercials ‘natuurlijk’ aas. Daar zijn ze mee groot gebracht. Op ’t Mun heb ik overigens ook altijd een blik SMAC mee. Een killer voor de steur, maar ook de karper is er gek op. Voor mij is bomlood overigens een techniek die ik dit jaar voor het eerst ontdekt heb.

Ondanks dat pellets de hoofdmoot zijn, besloot ik te beginnen met een groene ‘Neo Baits’ egg aan de hair. Het nieuwe heilige aas (als je Neo Baits zelf moet geloven). Letterlijk binnen 30 seconden klapt mijn top dubbel en kon ik even later mijn eerste spiegelkarper landen. Is het dan toch een wonder aasje? Nee, dat niet, want verder kwam er geen actie meer en besloot ik over te schakelen op de de pellet waarmee ik ook aan het schieten was (ook van Neo Baits, de groene versie). Twan haakte tijdens het voeren zijn eerste vis terwijl hij niet eens aas aan de hair had. Vals gehaakt in de rugvin, een ‘bijzonder’ begin noemen we dat ;-).

Zoals vaker in de ochtend op ’t Mun komt het niet echt snel op gang en is het zoeken naar de manier die snel vis oplevert. We pakken zo nu en dan een visje, maar het schiet niet echt op. Er zitten wel een paar mooie dikke exemplaren bij die de hengels mooi krom laten gaan
img_4503_zpsavcevquw
img_4505_zpsbpzup5pl
img_4511_zpshyygyzfi

Na verloop van tijd besluit ik de waggler maar eens in te zetten. Voor degenen die dat niet kennen een korte uitleg. Je vist met een voorgelode dobber op een diepte van 30 tot 100 cm (dieper / ondieper kan ook natuurlijk, dobber kan schuiven). Aan de onderlijn met hair een harde pellet van 6 of 8mm in een baitband aan de hair. Het is één van de meest actieve manieren van commercial vissen, omdat je constant bezig bent. De bedoeling is dat je in een ritme komt van inwerpen, even wachten of de de dobber niet direct onder gaat, 3 pellets bij de dobber schieten en een korte ‘twitch’ zodat de aaspellet even beweegt, weer even wachten en als de vis niet bijt ophalen en de de hele riedel herhalen. Bij elkaar ligt je dobber tussen de 10 en 20 seconden in het water. Het mooie is dat de aanbeet meestal komt direct na het landen van je dobber. De karper reageert in de regel op de ‘splash’ van de dobber. Erg spectaculair natuurlijk, omdat het soms gepaard gaat met een kolk alsof er een snoek op je kunstaas duikt. Met het heel regelmatig bijschieten van pellets zorg je ervoor dat de vis omhoog komt om de zinkende pellets te pakken (en daarbij natuurlijk ook je haakaas). Door steeds weinig pellets te schieten creëer je voedselnijd. Er is immers niet veel eten en dus pakken ze onmiddellijk wat ze kunnen pakken. Als het ritme goed is en de vis gaat los, kan je soms elke worp vis hebben gedurende een periode. Dat vergt natuurlijk wel oefening en ik kan zeggen dat ik dat nu redelijk kan, maar ik zal mezelf geen ster noemen. Twan is een ander verhaal. De vorige keer op ’t Mun zat hij echt in een flow van om de worp vis. Het is ook zaak om ervoor te zorgen dat als je een vis drilt dat je het schiet ritme blijft volhouden om de vis actief te houden. Lastig, maar na wat tips van Twan gaat het me redelijk af.
schiet20dril_zpsv5zwo25q

Op de waggler pak ik redelijk snel een vis, maar het blijft bij die ene. Ik schakel dan weer over naar het bomlood. Ik wis daarmee op dezelfde plek als de waggler. Een groot gedeelte van de geschoten pellets zullen immers op de bodem terecht gekomen zijn. Ook Twan krijgt de vis niet dik op de waggler en wisselt de verschillende methoden af. Gedurende de ochtend pak ik snel na elkaar 2 vissen en een losser op een ‘Spicey Sausage’ pellet op het bomlood, maar dan valt het weer stil. Kort voor de kant (2 a 3 meter) heb ik ook een voerplekje gemaakt met losse pellets. Dit is meestal een plek die ik pas aan het eind van de dag ga bevissen, maar ik besluit het nu maar eens te proberen met de method. Dit keer niet alleen geweekte pellets, maar ook een blik SMAC wat ik door een voerzeef heb gedrukt als voer.
img_8128_zpsumv70e33
Aan de hair een blokje SMAC en met een onderhands worpje, ligt ie al op z’n plek. Binnen een minuut volgt er al een aanbeet. Een mooie steur van 97 cm kon de SMAC niet weerstaan. Dat het steur was snel duidelijk doordat ie tijdens de dril 2x boven het water uitsprong. Erg spectaculair gezicht.
steur9720op20de20mat_zpsc3qvtfo6

Een beter foto dan dit is er niet helaas, omdat tijdens het fotograferen de hengel van Twan ook als een gek begon te stuiteren in de steun en hij zijn aandacht dus even moest verleggen ;-).

Tegen het eind van de ochtend heb ik iets van 6 vissen en Twan 4. Voor ’t Mun is dat slecht te noemen. We wisselen veel af en zoeken, naar de juiste methode / aas,maar we krijgen de vis niet echt aan de praat. Qua weer hebben we geluk, maar tegen 13:00 krijgen we een paar fikse buien over ons heen. De grote paraplu’s beschermen ons gelukkig, maar het is nooit fijn vissen vanonder zo’n obstakel.
img_8131_zpsopcyqsg6

Ondertussen is het in drukte ook toegnomen, wat nooit bevorderlijk werkt voor de vangsten, maar het hoort erbij. Wat ik echter niet begrijp is dat er vissers zijn die het nodig vinden om hun paraplu met een hamer keihard in de grond te rammen. Dat werkt pas echt niet bevorderlijk. Ben je zo’n visser…… stop daarmee!!

Na de buien klaart het helemaal op en wordt het zelfs lekker warm, blauwe lucht en een zonnetje. In theorie is dat goed weer voor de waggler. Twan lijkt daar ook z’n ritme in te vinden want hij krijgt aardig wat aanbeten en vangt wat vissen, maar totaal ‘karper mayhem’ wordt het niet en het blijft taai. Ik onderga bij mijn waggler visserij ook nog even de blunder van de dag: bij het inwerpen blijft mijn haak hangen achter mijn speedmaster feeder die achter mij in de steun ligt en bij de inworp zwiep ik deze hengel zo de plomp in! Gelukkig vlak voor de kant, dus kan ik hem makkelijk pakken. Bij het weer fatsoeneren van de te water geraakte hengel ligt mijn waggler dobber 1 meter van de kant, maar met aas aan de hair. Wellicht raden jullie het al, maar ook deze hengel valt bijna in het water, maar nu door een karper die de pellet gegrepen heeft. Deze vis kan ik na een mooie dril gelukkig gewoon landen. Beetje vreemd, maar hij telt wel ;-).

Beiden wisselen af met bomlood, method en waggler. We proberen wat ‘gekkigheden’ zoals totaal buiten je voerplek vissen, ‘blind’ inwerpen (twan), ik knoop een zakje pva met pellets aan mijn haak. We vangen onze visjes, maar nog steeds gaat het niet los. We kunnen wel stellen dat we beter vangen dan de rest van de vijver. Bijna alle stekken zijn bezet, maar er is weinig activiteit te bespeuren.
spiegel_joris_zpsre3ryo5e
Af en toe een leuke spiegel gelukkig

Het laatste uur van de dag zijn bijna alle vissers vertrokken. Er is bijna geen wind en de zon schijnt, dus persen we er nog een laatste waggler uurtje uit. Dat gaat redelijk en vooral Twan laat zien dat hij deze visserij goed beheerst. Helaas verspeelt hij redelijk veel vis, maar gelukkig komen er ook nog een paar de binnenkant van het net bekijken. De dagafsluiter (op de waggler) is voor mij in de vorm van deze dikke spiegel (opvallend overigens dat de waggler meestal de dikke vissen oplevert). Twan heeft de dril, landing en release vastgelegd op film.

Het is ondertussen 17:15 en het is wel mooi geweest. We zijn moe en hebben honger, dus tijd om de zooi op te ruimen (Oh, leve de roofvisserij waarbij je met een hengel en een tasje kunstaas op pad gaat). Eindresultaat is 18 stuks voor Twan (2x steur, 1x schubkarper, 15x spiegelkarper) en nog zo’n 7 verspeelde vissen, 16 stuks voor mij (1x steur, 1x schubkarper, 14x spiegelkarper) en 1 of 2 verspeelde vissen. Dat klinkt als veel, maar op ’t Mun heb ik als norm dat 20 stuks ok is en alles van 30 en meer is een topdag. Komt wellicht arrogant over, maar dit is nu eenmaal niet natuurlijk water. Niettemin was het een heerlijk dagje vissen. Wat fikse buien halverwege, maar aan het eind van de dag was het prachtig weer. Ik heb mooi kunnen testen met mijn nieuwe spullen en het beviel me prima. Twan, het was een topdag (afgezien van de vangsten). Dat gaan we zeker nog eens overdoen, wellicht in Spanje aan de Ebro. Als dat dezelfde aantallen oplevert hebben we wel spierpijn denk ik 😉

Avondje met de method en met kattenbrokken

Ik heb vakantie, dus lekker veel vistijd. Afgelopen vrijdag een bizarre sessie op ’t Mun met 53 karpers en steuren. Vandaag weer eens een hele ‘fijne’ barbeelblank op de IJssel en dezelfde dag had ik ook nog afgesproken met Marcel in Hengelo Overijssel om daar eens één van de vele vijvers met karper te bevissen. Dit zijn geen vijvers met 30 ponders, maar allemaal ‘klein’ formaat schubkarpertjes. Ideaal om te bevissen met de method feeder of zoals Marcel daar ook regelmatig doet: drijvend met kattenbrokken.

Om 18:00 hadden we afgesproken bij een benzinepomp in de buurt en 5 minuten later stonden we aan de vijver. Er zat al een visser en tijdens onze opbouw kwam er ook nog iemand naast ons zitten. Het beloofde een drukke avond te worden, want een eind verderop zagen we ook al mensen zitten. Vanwege de wind besloten we eerst met de method feeder te beginnen. Ik had als voer een geweekte pelletmix van 4 smaken en 2 formaten. Marcel een zoet vismeel voer met wat mais er doorheen. Ondertussen waren er nog meer vissers bijgekomen, dus het was even zoeken naar een stekje waar je niemand in de weg lag. Het waren allemaal dobbervissers, dus zolang wij in het midden bleven ging dat wel goed.

Na wat methods met voer gebracht te hebben kon het wachten beginnen.
img_3500_zps1562b422

Marcel begon ondertussen aan de verhalen over dat je hier toch altijd wel wat vangt en dat hij zelfs een keer een uitschieter van 36 stuks heeft gehad op een ochtend. Van dat soort verhalen wordt ik altijd een beetje huiverig, want ik ben bijgelovig in dat soort dingen.

De eerste 3 kwartier bleef het bij ons beiden stil. Toen ik net even bij Marcel stond te praten zag ik uit mijn ooghoek dat mijn hengel vervaarlijk richting het water begon te bewegen. Een snoeiharde method aanbeet uit het boekje en een karper had zichzelf al gehaakt. Een mooie dril volgde. Echt een lekker krachtige vis, maar door de ruimte op de vijver kwam ik niet in de problemen. Voor de kant gaf de vis nog wat gas en op het moment dat ik het net alvast in het water wilde leggen….. los. Balen, maar ach we vangen er nog wel ééntje toch? Na een minuut of 20 inderdaad weer een keiharde beuk en de vis hing. Een vergelijkbaar gevecht zoals met de vorige vis volgde en dit keer kon ik hem / haar wel landen. Een puntgaaf schubkarpertje van 58cm mocht even poseren alvorens ze weer het ruime sop koos. Geen grote vis, maar gezien de kracht van deze visjes is dit erg leuke sport op de methodfeeder.
20140722_193712_zpscdbe7bd6
img_3952kopie_zpsfbcd813c

Hierna werd het stil…. heel stil. De overige vissers vingen af en toe een voorntje, maar dat was het dan ook. De wind ging liggen, dus marcel besloot de kattenbrokken maar eens in te zetten. Leuk detail is dat Marcel op afstand vist met kattenbrokken (dus op het midden van de vijver). Met een grote ‘rocket spomb’ bracht ie de kattenbrokken. Om de beaasde lijn op zijn plek te brengen gebruikt hij wat ik noem een ‘waterdobber’. Een doorzichtig plastic bolletje die je als een dobber op de lijn schuift. Deze kan je vullen met water, waardoor hij blijft drijven, maar waardoor je ook een flink werpgewicht krijgt. Deze werp je gewoon midden in de zojuist gespodde brokken en het geheel drijft al karperlokkend over het water. Het tweede inventieviteitje van Marcel is zijn imitatie kattenbrok. Dit is een stuk van een spons in de juiste vorm geknipt. Deze wordt in een dip gesoaked en kan makkelijk aan de haak bevestigd worden. Blijft goed zitten en werkt veel makkelijker dan pielen met kattenbrokken op een hair of elastiekje.
img_3509_zpsfaea61b2
Zoek het verschil….

De vis kwam wel naar de oppervlakte, maar echte voedselnijd trad niet op. Op een gegeven moment pakte een karper toch even de spons van Marcel. Hee even had Marcel contact, maar deze vis bleef helaas niet plakken. Door de toch nog aanwezige zachte wind dreven alle kattenbrokken naar de linkerzijde van de vijver. Daar zagen we toch wel regelmatig vis azen. Marcel besloot dan ook om even met de hengel die kant op te gaan, stuk makkelijker als aanwerpen natuurlijk.
img_3499_zpsec26257b

Helaas bleef een snelle aanbeet uit. Ook bij mij bleef het angstaanjagend stil op de methodfeeder, dus beloot ik maar eens bij Marcel te gaan kijken. Naast de azende vissen aan de oppervlakte waren er een meter of 4 uit de kant ook dikke aasbellen zichtbaar. Met een ‘baat het niet dan schaad het niet’ gevoel, besloot ik mijn method daar dan maar eens te laten zakken. Verder dan twee keer een lijnzwemmer kwam ik helaas niet. Bij Marcel ontstond ondertussen een lichte frustratie, omdat de karpers telkens net niet bij zijn aas gingen azen. Na elke nieuwe inworp gingen die pestkoppen net azen op de plek waar hij daarvoor lag. Op een gegeven moment pakte een vis toch weer de spons, de lijn liep strak en zelfs de top van zijn hengel ging krom staan. Helaas was Marcel net iets te laat met de haak zetten, waardoor deze aanbeet ook niet verzilverd kon worden :-(.

Vlak hierna besloten we het laatste half uurtje voor het donker nog maar te besteden aan de method feeder, maar dan op de origineel aangelegde voerstek die we eerder opgebouwd hadden. Bij Marcels eerste inworp echter knapte de hoofdlijn waardoor de korf zonder hengelcontact in het water belande. Nog vervelender was dat de bovenste 2 delen van Marcels hengel ook mee in de plomp verdwenen. We zagen dat de hengeldelen mooi bleven drijven, toen duidelijk werd dat deze niet te vangen waren met de spodhengel was er maar één oplossing voor Marcel: zwemmen. Erg zuur, maar voor mij natuurlijk een uitgelezen kans om een paar mooie plaatjes te schieten voor een smeuïg verslag 😉
img_3506_zpsedab4ba8

Gelukkig was het lekker warm en (bijna) alle andere vissers waren weg. Daarbij heeft Marcel zijn hengeldelen weer terug. Na deze actie echter was het bijna donker en waren we er wel klaar mee voor vandaag. De vangsten vielen wat tegen, maar we hebben een gezellige avond gehad. Voor mij was Marcels manier van opervlakte vissen ook een eye-opener. Toch weer wat geleerd! Marcel, doen we nog eens over.

Taaie dag op ’t Mun, maar met venijn in de (steur)staart

Al weken van tevoren had ik met Michaël en Arjen afgesproken om weer eens een dagje door te brengen op vijver 8 van ’t Mun te Appeltern. Voor degenen die dat niet weten: ’t Mun is een Nederlandse ‘Commercial’. Oftewel een vijver gevuld met karper tot een kilootje of 6, maar wat wij vooral belangrijk vinden: steuren boven de meter! Dat zijn de echte vechtersbazen. Vooral op de (method)feeder (de manier waarop wij vissen) geeft dat super sport.

Zaterdag 10-05-2014 was het eindelijk zover. Natuurlijk waren de weersvoorspellingen windkracht 4/5 en veel regen, maar omdat we er al zo lang naar toeleefden gingen we toch. Om 6:45 was ik aanwezig en zoals we reeds afgesproken hadden ging ik alvast naar een stek waar we de wind in de rug zouden hebben (vanwege het weer). Helaas was dit aan de kant van de vijver waar ik op één of andere manier minder vertrouwen in heb. In mijn vorige sessies heb ik de beste successen geboekt aan de andere kant.

Rond 7:15 waren Michaël en Arjen ook ter plaatse en begonnen zij ook aan de opbouw. Zoals verwacht (vanwege het weer) waren we de enigen, maar even later kwamen er toch nog 2 vissers hun zooi opbouwen. We hoorden al snel piepers en de broly stond ook binnen 5 minuten, dus een paar karpervissers wilde het ook wel eens proberen. We deden er wat lacherig over (uitgebreide karper setups op dit soort putjes is zware overkill), maar zij zouden het laatst lachen zou al snel blijken.

Al snel heeft Arjen zijn eerste karpers. De eerste een klein schubje, maar daarna ook een mooie dikke spiegelkarper modelletje ‘knol’.
20140510_081734_zps41edd11c
img_3307_zps9a5f5a04

Ook Michaël kan na een half uur de eerst aanbeet verzilveren. Gelijk een steur dus een goed begin. Niet gemeten, maar naar schatting zo’n 80 a 85 cm.
img_3306_zps2cf69948

Zoals bijna altijd als ik hier vis, gebeurt er bij mij weer helemaal niks in het begin. Grrrr, wat is dat toch? We vissen allemaal op enige afstand (tegen het midden van de vijver), maar dmv los bijvoeren proberen we ook een stekje vlak voor de kant op te bouwen. Ervaringen uit het verleden hebben ons geleerd dat er heel goed vis te vangen is op zo’n 3 meter uit de kant. Arjen en ik hadden ook een penhengel mee, want dat is ook een erg leuke manier om een karper / steur te verschalken. Ik wisselen allemaal af met ons aas en de veraf / dichtbij voerplek, maar het blijft angstvallig rustig. Arjen haakt af en toe nog een vis, maar verspeelt deze helaas. Met de pen haakt hij op een gegeven moment een steur vlak voor de kant, maar door hoofdlijnbreuk weet deze vis helaas te ontkomen met dobber en al. Zwak punt in de lijn helaas, niet leuk voor vis en visser. Ook Michaël kan nog een leuke spiegel landen, maar het is niet wild. Ondertussen waren ook de voorspelde regenbuien losgebarsten, maar we hadden allemaal een grote paraplu mee, dus dat mocht de pret niet drukken. De plu van Arjen stortte nog wel in, maar op één of andere manier bleef hij toch nog droog.

Pas tegen 10:00 krijg ik mijn eerste aanbeet op een witte Ringer boilie. Het is een rustige aanbeet, dus geen typische method feeder zwieper, maar de vis hangt wel. Ik krijg hem vrij makkelijk naar de kant, dus ik vermoed karper. Een meter of 3 uit de kant echter krijgt ie het op de heupen en maakt een flinke sprong boven het water. Het is steur! En zo te zien een metervis. Na de sprong besluit de vis er toch maar wat gas op te geven en pas 10 minuten later kan Michaël het net er onder schuiven. Na meting blijkt ie 103cm. Pfff, dat was lang wachten, maar dit maakt toch wel wat goed.
20140510_095500_zps62bfa34d

Een half uurtje later pak ik nog een leuk spiegeltje op de witte Ringer boilie. Tot nu toe is bijna alles gevangen op wit aas. Ondertussen zagen we dat de karpervissers aan de overkant de ene na de ander steur naar binnen hengelden. Op een meter of 5 uit de kant en ook met iets wits als aas (witte boilie?) en (vermoedelijk) particles als lokker. Met hun zware materiaal waren de drillen behoorlijk kort, maar vangen deden ze.

De rest van de ochtend bleef het erg kalm en kregen we de vis niet echt aan het azen. Tegen 12:00 hadden de karperjongens aan de overkant de buit binnen en vertrokken ze. We hadden dus de vijver voor onszelf. Toen ze een half uurtje weg waren zei één van ons: ‘we zouden kunnen verhuizen naar de overkant’. Eigenlijk was iedereen het daar mee eens en we pakten ons boeltje en liepen in een paar keer naar de hopelijk betere stek. Het was gelukkig net even droog, dus een goed moment. Arjen ging in de hoek zitten waar de karperboys zaten en was als eerste aan het vissen. Voordat Michaël en ik zaten haakte hij zijn eerste karper al op 3 meter uit de kant. De verhuizing lijkt dus zijn vruchten af te gaan werpen.
img_3317_zps486b96b6

Terwijl ik mijn plek aan het inrichten ben zie ik plotseling een dobber heen en weer zwemmen voor de kant. Het is de dobber van Arjen die hij vanochtend verloren heeft en zo te zien zit de vis er nog aan. Ik besluit te proberen of ik de lijn met mijn penhengel kan haken. Wonderbaarlijk genoeg lukt dat en sta ik plotseling een steur te drillen! Dit gaat een paar minuutjes goed, maar helaas schiet mijn lijn dan toch weer los. Had mooi geweest voor de vis, zodat we hem konden bevrijden van de haak, maar helaas mocht het niet zo zijn.

Michaël en ik besloten ook om in eerste instantie alleen een kort voor de kant stek aan te maken. Zo gezegd zo gedaan. Ik krijg al snel de eerste aanbeet op een Sonubaits spicy sausage pellet, maar deze vis loste na 2 seconden al. Maakt niet uit, het lijkt er op dat hier in ieder geval een stuk meer activiteit te bespeuren valt. Hopelijk kunnen we in de laatste paar uurtjes de ‘slechte’ ochtend goedmaken. De regen is ondertussen helemaal losgebarsten en aangezien we nu met het gezicht in de wind zitten is het even klooien met de paraplus. De plu van Arjen kon een verhuizing helaas niet aan, dus hij moet het doen met een waadpak en een helaas niet waterdichte jas.

Michaël vangt ondertussen zijn eerste karper op de nieuwe stek, dus dat gaat goed. Ik besluit om er maar weer eens het aas aan te doen wat mij hier vaak veel succes oplevert: smac uit blik. Een blokje aan de hair en wat kleine stukjes tussen de geweekte pellets in de methodkorf. Al na 2 minuten een rustige aanbeet (tikjes die door blijven gaan) en hangen. Het lijkt er op dat ik een duikboot heb gehaakt, want de vis gaat zwemmen en stopt simpelweg niet. Dat is dus 100% zeker steur. Langs de kant zwemt deze richting de andere hoek van de vijver en ik besluit om maar wat mee te lopen (we dachten dat je de vis aan het uitlaten was zouden Arjen en Michaël later zeggen). Deze vis is vele malen sterker dan de 103 cm van vanochtend, dus hoe groot is deze dan wel niet? Na 10 minuten drillen is er nog weinig verandering qua kracht en heb ik een lamme arm. Maar dan… los… onderlijn geknapt. Balen dit, eindelijk weer vis en een grote en dan dit. snel monteer ik een nieuwe onderlijn en deponeer opnieuw mijn aas op 3 meter uit de kant. Ik baal nog wel, want de kans dat ik weer zo’n grote haak is natuurlijk niet super groot. Na slechts 5 minuten weer een zelfde rustige aanbeet, hangen en….. weer een duikboot! Dit verzin je niet. Deze vis is minstens zo sterk, maar ik besluit wel wat minder ver mee te lopen. Deze keer houdt mijn onderlijn het wel en na ruim 10 minuten kan ik het net onder weer een metervis schuiven. Zo, 113cm wijst het meetlint aan. Een evenaring van mijn PR en in één klap is de slechte ochtend vergeten.
20140510_142720_zpsbf961ee4

De verhuizing lijkt dus zijn vruchten af te werpen. Helaas kan Arjen er niet echt lang van genieten, want de immense regenbuien hebben hem tot op het bot doorweekt en hij besluit logischer wijs zijn boel maar te pakken. Bij Michaël beginnen de beten nu ook door te komen. En kan hij wat mooie karpers landen.
img_3331_zpscfb5e828
img_3326_zps940c142d

Vijf minuten na mijn 113cm steur krijg ik wederom rustige tikken op de top. Het is weer een hele sterke vis, maar deze lost wederom door onderlijn breuk. Het drillen van meter steuren is slecht voor het materiaal, want deze onderlijn was pas een half uur oud. Weer 10 minuten echter weer die rustige aanbeet en je verzint het niet, maar wederom is het een duikboot. Na zeker 10 minuten is de vis moe en deze 112cm steur mag met mij op de foto.
20140510_151658_zps1a67bc55

Ongelofelijk, de hele ochtend is het rustig en nu lijkt het wel gekkenhuis. Beiden vissen we ondertussen met smac en dat lijkt net als de vorige keren een super aasje te zijn voor hier. Michaël gaat ondertussen gewoon door met karpers vangen, waarvan enkele mooie knollen, lekker dik dus.
img_3332_zps3411131e

Ik vang ondertussen ook mijn eerste karper aan deze kant van de vijver. Grappig is dat een totaal ander aanbeet als van steur. De karpers trekken steeds bijna de hengel het water in. Bij Michaël zie ik dat ook steeds gebeuren. De aanbeten volgen elkaar nu wat rustiger op, maar vallen niet weg. Michaël blijft karper vangen terwijl het bij mij steur is wat de klok slaat. Met deze mooie vis van net geen meter (98cm)
20140510_162717_zpsb11e3ef9

En daarna dit ‘kleintje’ van 85 cm. Ja, je raakt verwend 😉
20140510_170340_zpsb5281e1f

Het verschil van steuren onder de meter met boven de meter is erg groot qua dril. De meter vissen zijn gewoon veel massiever en vechten keihard. De kleinere vissen vechten ook hard, maar kan je in de helft van de tijd drillen.

Om 17:00 gaat de bel (ja echt) en is het tijd om te stoppen. Na de zeer taaie ochtend heeft de middag een boel goed gemaakt. De verhuizing was dus niet voor niks. Michaël kan 9 karpers en een steur bijschrijven. Voor Arjen is de teller mede door zijn gedwongen vervroegde vertrek op 4 karpers blijven steken. Ik heb 5 steuren en 2 karpers mogen bijschrijven. Ook hebben we allemaal nog wat lossers gehad.

Voor mij was het wel een leermoment dat de stek wel degelijk uitmaakt op zo’n vijver. Zover ik weet is de bodemgesteldheid overal hetzelfde (vlak), dus daar kan het niet aan liggen. De kant waar we ’s middags zaten was wel de kant waar de wind op stond, maar ik heb die kant vorig jaar ook al eens bevist terwijl de wind juist precies tegenovergesteld stond. Toen vingen we ook goed. Uiteindelijk kan ik wel zeggen dat de ‘middagkant’ vanaf nu wel de plek is waar ik voortaan altijd ga vissen als ik naar ’t Mun ga. Al kan het natuurlijk per dag verschillen waar de vis zich ophoudt. Ook is voor mij wederom duidelijk dat het niet altijd ingooien en vangen is op dit soort commercial putten. Net als in het ‘wilde’ water is het verstandig een plan en een backup plan te hebben om je kansen te vergroten. Als het ene niet werkt kan je altijd nog overstappen op het andere.

Michaël en Arjen, bedankt voor de leuke en uiteindelijk toch nog geslaagde dag. Dat doen we vast nog wel eens over. En dan met lekker weer of met een fatsoenlijke paraplu voor Arjen 😉