Lekker bootdagje

Het roofvisseizoen is alweer een tijdje bezig, maar echt veel visuren heb ik dit seizoen nog niet gemaakt. Ruim maand geleden ben ik met Marco en Henk nog wel naar ons favoriete veenplassengebied geweest om te snoeken. Met 2 huurbootjes konden we daar alleen wat 60ers bemachtigen. Vandaag 28 november had ik met Henk bij dezelfde plek afgesproken. Voor ons allebei een uurtje rijden en om 20:30 waren we ter plaatse bij de bootverhuur. De vorige keer hadden we ons alleen op trollen met kunstaas gericht. Vandaag hadden we als extra backup ook de doodaasspullen meegenomen. Henk had de aasvis levend in een emmer met zuurstofpompje. Lekkere verse vis op het menu vandaag dus.

Nadat de bootverhuurder het water even uit de boot gepompt had (Henk begon natuurlijk gelijk te pochen over zijn boot zie zelflozend is 😉 ), konden de spullen aan boord en kozen we het ruime sop. Een vreemde situatie dit keer, omdat ik besloten had dat ik vandaag maar eens ging sturen. Ik moet het toch een keer leren. Meestal nemen Henk of Marco automatisch plaats achter het stuur (en ik protesteer dan natuurlijk niet). Henk liet in de haven zijn pikefighter al los, maar ik besloot even te kijken hoe zo’n boot zich gedraagt. Ja, best bizar eigenlijk. Ik heb al vele, vele uren vanaf de boot gevist, maar nog nooit gestuurd. Een schande! Toen we éénmaal op ons favoriete stuk waren kon ook mijn plug gaan zwemmen. Dit favoriete stuk betreft hier een ‘vaart’ tussen de legakkers en het een grote plas water.

Door ervaringen in het verleden begin ik hier bijna altijd met een zwarte Joe Bucher Shallow Raider van 7″. Het is Henk echter die na koud een paar minuutjes varen een beuk krijgt. Gelijk al op het eerste kruisinkje. Voor mij natuurlijk een test of ik goed kan omgaan met de ‘stress’ van de boot in bedwang houden tijdens de dril van een vis. Dat gaat allemaal prima en na een korte dril en een makkelijke onthaking (ook wel eens fijn), mag deze mooie vis van 72 centimeter op de foto en daarna weer zwemmen.

Goede start, maar dat zegt niet altijd wat helaas. We maken onze ‘drift’ af en aan het einde van het vaartje krijg ik ook nog een overduidelijke aanbeet, maar die blijft niet plakken. We keren en varen dezelfde route terug. Henk en krijgt tussendoor ook nog wel wat onbestendige actie, maar of het vis of bodem / takken is is moeilijk te zeggen. Een uurtje na de eerste vis echter krijgt Henk wederom een harde aanbeet. De vis rolt zichzelf in de onderlijn, maar Henk kan hem / haar verder redelijk probleemloos naar de boot krijgen. Precies 80cm geeft de meetmat aan.

Prima aan de maat de vissen tot nu toe. Geen monsters, maar niet van die frietjes als de vorige keer. Een half uurtje verder zijn we weer bijna bij het andere keerpunt. Ik ben qua aas ondertussen geswitched naar een Rapalla SSR ook ik krijg die verlossende beuk. Het voelt als een redelijk vis en ook deze rolt zich weer in de onderlijn, maar na korte tijd kan ik haar toch in de kieuw pakken. Bij de eerste aanblik hopen we op een 90er, maar de meetmat is onverbiddelijk en geeft 86cm aan. Prima vis en ook al redelijk vol.

Om de eerste en de derde vis van ongeveer hetzelfde stuk komen (een stuk van ongeveer 500 meter) besluiten we hier meerdere keren overheen te trollen. Na een kwartier heeft Henk dan ook alweer een vis te pakken. Dit keer een 60er (maximaal, niet gemeten). Maar ze mag toch even haar tandjes laten zien op de foto.

We trollen nog een keer of 5, 6 heen en weer. Er is redelijk veel actie van missende aanbeten, maar er blijft niks plakken. Na verloop van tijd houdt dit op en besluiten we weer verder te varen. Het is prima vol te houden op het water. Het waait hard, maar we varen bijna continue in de luwte. Daarbij is er ook nog een heerlijk zonnetje, waardoor het gewoon genieten is.

We varen nog een keer heen en weer op ‘onze’ route, maar zonder resultaat. Af en toe moeten we de lijnen binnenhalen, omdat er niet te vissen is vanwege de bladerpakketten. Dit zijn gelukkig steeds maar vrij compacte gebieden.

Omdat het met trollen rustig blijft qua vis besluiten we aan te leggen op de plek waar we tot nu toe 3 van de 4 vissen gevangen hebben. Lunchen en even de aasvissen laten zwemmen. Omdat we onze trol hengels ook even snel ombouwen, kunnen we ieder met 2 hengels in de weer. De benodigde aasvissen worden met een ferme klop ‘gelegaliseerd’. We vissen natuurlijk niet met levende aasvis, al kan Henk als oude stempel visser nooit nalaten te zeggen hoe goed dat werkt. Gelukkig ben ik er om hem in toom te houden ;-). Al snel dobberen er 4 dobbers en ga ik in de weer met het klaarmaken van de voor ons klassieke broodjes knakworst. Na verloop van tijd begint één van de dobbers van Henk tekenen van leven te vertonen. De dobber schiet steeds kort onder maar komt gelijk weer boven daarna. Het is een vrij lichte snoekbaarsdobber dus even denken we dat de aasvis misschien nog niet heelmaal dood is. Deze ligt er echter al 20 minuten in, dus dat kan het niet zijn. Na een minuutje houdt het op. Het lijkt er sterk op dat er een baars heeft lopen knabbelen. De voorn is verder niet beschadigd, dus verder vissen dan maar.

Na de lunch en zonder enige aanbeet besluiten we driftend op de wind hetzelfde stuk nog maar eens af te vissen met doodaas. Dit keer gaat Henk achter het roer. Alleen corrigerend met de motor weten we zo lekker rustig ons doodaas achter ons aan te slepen. Op een gegeven moment ligt de boot een beetje raar schuin op het water. Henk wil dit even corrigeren en vraagt mij zijn dobber in de gaten te houden. Ik kijk naar de plek waar ik die verwacht en zeg hem dat er helemaal geen dobber is. In die 2 seconden wat wij met elkaar aan het praten waren is die er snel vandoor gegaan. Henk wacht even, maakt contact en zet de haak. Een klein snoekje van 62cm had aasvis van Henk gevonden. Na snel onthaken mocht ook deze vis weer snel zwemmen. Een foto was niet nodig.

We besluiten het laatste uurtje weer te gaan trollen, want het doodaas brengt ook niet wat we er van verwachten. Helaas weten we op deze manier ook niks meer te vangen en om 16:00 leggen we weer aan in de haven. Met in totaal 5 vissen was het niet een topdag qua vangsten, maar vooral de ochtend had lekker wat actie. Met een lekker zonnetje was het een heerlijke visdag, dus mij hoor je niet klagen. Henk bedankt voor de leuke dag, eens kijken of we dat dit seizoen nog een keer kunnen doen.

Eindelijk geeft de rivier eens

Na lange tijd eindelijk weer eens een vangstverslag van mijn kant. De afgelopen maanden heb ik door omstandigheden weinig gevist en de dagen die ik gemaakt heb waren vaak dusdanig dramatisch dat ze het schrijven van een verslagje niet waard waren. Vandaag 14-06-2015 komt daar gelukkig eindelijk weer eens verandering in.

Voor de eerste keer dit roofvisseizoen hadden Marco, Henk en ik weer eens afgesproken om de rovers op de rivier te belagen vanuit de boot van Henk die hij bij zijn vaste campingplek heeft liggen. Dat houdt meestal in trollen met dieplopers en als de omstandigheden het toelaten (wind / stroming) ook dropshotten met dood aas. Deze sessies zijn altijd gezellig, maar meestal niet al te best qua vangsten. Henk vangt echter vrij goed de laatste tijd, dus wie weet wordt vandaag een succes. Omdat Henk aangegeven had dat het iets grotere kunstaas vrij goed loopt op dit moment, was ik vrijdagavond nog even naar Hengeldiscount in Oldemarkt gegaan, om daar nog een paar wat grotere dieplopers te halen. Op aanraden van de eigenaar die altijd even een praatje komt maken besloot ik ook 2 Halco pluggen aan te schaffen. Het enthousiasme over dit voor mij onbekende Australische merk deed me over de streep trekken. Hopelijk gaan ze hun vangkracht bewijzen. Ondertussen begint mijn bak met rivier dieplopers al aardig vol te raken, al weet ik dat dit voor sommigen helemaal niks is ;-).

Om 7:00 waren we ter plaatse bij Henk op de camping en na een kop koffie kozen we het ruime sop. Plan was trollend naar de dropshot stek te varen en daar aangekomen dus dropshotten met de aasvisjes die Henk nog in de vriezer had liggen. Mijn plug was nog niet eens op diepte toen Henk letterlijk na een seconde of 15 al z’n eerste snoekbaars mocht landen.

Wat je noemt een vliegende start, maar daar wordt ik vaak heel huiverig van. Van die super starten…… en dat dan ook gelijk de laatste vis van de dag is. Gelukkig was dat niet het geval, want nog geen 10 minuten later bracht Henk weer een klein snoekbaarsje in de boot. Nog steeds niet zeker wetend wat de dag ging brengen, ging ook dit visje voor de zekerheid maar op de foto.

Bij aankomt bij de dropshot stek, besloten we er eerst nog maar eens trollend overheen te varen. Dat pakte voor mij goed uit, want op de nieuwe Halco plug pakte ik daar een snoek van 83cm. Ik had al wel eens wat kleine snoekjes gevangen hier, maar deze vis gedroeg zich als een echte riviersnoek. Dus hard doorvechten, onder de boot duiken en als toegift nog een mooie sprong. Prachtige sport en heel anders als de polder snoeken die ik normaal vang. Uiteindelijk werd de strijd opgegeven en kwam ze langszij.

Dat is 3 vissen in de boot in ongeveer 45 minuten. Het begin is goed in ieder geval. Trollend weten we verder geen vis meer te verleiden, en dus besluiten we over te stappen op het dropshotten met doodaas.

Het weer en de stroming leent zich perfect voor deze visserij vandaag. Nagenoeg geen wind en de stroming gaat precies zo hard dat we langzaam over de hotspot heen kunnen driften. Nu is het Marco die binnen een minuut in de eerste drift een beuk krijgt en een snoekbaarsje kan landen. Ook nu weer op de foto voor de zekerheid, want echt vertrouwen doe ik het nooit op dit water 😉

Henk mist ook al snel wat aanbeten en verspeelt een vis, maar dan mag ook hij zijn eerste dropshotvis van de dag bijschrijven.

Zowel Marco als Henk verspelen een aantal vissen. Bijna bij elke drift is er wel een aantbeet of een losser. M.a.w. de vis is lekker los. Het gebied waar de aanbeten plaatsvinden is vrij klein, dus maken we maar korte driftjes en is het concentreren geblazen omdat je er alweer zo voorbij bent. Je merkt dan toch dat Henk het meest bedreven is in deze visserij, want hij pakt kort na elkaar een aantal leuke vissen.


Marco krijgt ook z’n aanbeten en lossers, maar er blijft niks plakken. Bij mij is het angstvallig rustig. Kennelijk is mijn techniek niet optimaal, of wellicht is mijn Hengel niet gevoelig genoeg (Henk weet dit uit ervaring). Gelukkig krijg ik als de aasvis al bijna op is toch wat tikken. Ik sla aan, maar er hangt niks. Gelijk daarna weer 2 droge tikken en na aanslaan hangt de vis nu wel. In het begin denk ik aan een klein snoekbaarsje, maar dan wordt er gas gegeven en komt deze mooie vis uiteindelijk naar boven. Met 72cm een PR voor mij, waar ik natuurlijk superblij mee ben.

Hierna pak ik nog een klein snoekbaarsje en dan zijn we door onze aasvisjes heen. We besluiten weer te gaan trollen en ik bevestig mijn andere nieuwe Halco plug aan de speld. Kort na de start pak ik daar deze mooie dikke rivierbaars op van 41,5 cm die vlak voor de boot nog eens lekker gas geeft. Heerlijk die riviervissen!

Daarmee heb ik voor het einde van de ochtend zomaar een ‘grandslam’ te pakken. Nu nog roofblei en meerval ;-). Verder trollend vang ik nog een klein snoekbaarsje op dezelfde plug en ook Marco kan dit sprotje bijschrijven.

We varen even terug naar de camping om te lunchen, de benen te strekkken en de voorraad aasvis aan te vullen. Na de lunch beginnen we weer met trollen. Ook nu weer een vliegende start van Marco en Henk die allebei vis verspillen, maar uiteindelijk ben ik degenen die een klein snorkeltje in de boot mag verwelkomen. We besluiten om maar weer de andere kant op te gaan, op weg naar een tweede dropshot hotspot. Onderweg krijgen Marco en Henk nog even een double hookup cadeau. Geen monsters, maar double hookup is double hookup en dus een foto waardig!

De tweede dropshot stek geeft geen vertrouwen en we besluiten naar de stek van vanochtend te varen. Daar aangekomen blijkt de vis nog steeds los te zijn. Eigenlijk nog gekker dan vanochtend. We hebben nog ongeveer een uurtje, dus dat is mooi. Henk pakt in de eerste seconden van de eerste drift onmiddelijk al deze prachtige hoge snorkel die ook goed partij geeft.

Wat mij betreft de mooiste vis van vandaag. Hij lijkt veel groter vind ik, maar hij is ‘slechts’ 62cm.

Henk pakt lekker door en vangt er doodleuk nog wat mooie vissen bij.


Ook Marco krijgt z’n aanbeten. Na een vis verspeelt te hebben krijgt hij het aan de stok met een mooi snorkel die z’n hengel prachtig laat buigen.

En in het laatste driftje weet Marco vis nummer 21 in de boot te brengen

In dit laatste uurtje waar de vis toch echt los was heb ik slechts 1 aanbeet weten te forceren. Het voelde als een aardige vis, maar helaas loste deze. Dropshot technisch heb ik nog wel wat bij te leren dus ;-).

Om 16:00 was het mooi geweest. De aasvis was nu echte helemaal op en Marco moest ook weer een beetje bijtijds naar een huis wegens andere verplichtingen. Uiteindelijk zijn er 21 vissen in de boot gekomen vandaag: 5 voor Marco, 7 voor mij en 9 voor Henk. Met alle lossers erbij hadden we over de 30 kunnen zitten schat ik. Genoeg actie dus. Echt super aantallen zijn het niet eens (in totaal 7,5 uur gevist), maar we zijn lekker bezig geweest. Voor mij persoonlijk een ‘grandslam’ en een PR verbetering snoekbaars. Tel daarbij op dat het perfect weer was en dat we geen één keer vastgezeten hebben (en dus geen plug hebben verspeeld) en je kan concluderen dat dit toch wel de meest geslaagde gezamenlijke sessie ooit is geweest. Het mag ook wel eens een keertje 😉 . Het meest opvallende was dat bij elke keer dat we wisselden van techniek er binnen enkele seconden vis in de boot kwam. O ja, en dat Marco bij elke vis van mij nat gespat werd. Springende snoek, plonzende snoekbaars bij het teruggooien of een druipend net: Marco was het bokje ;-).

Heren bedankt voor deze geslaagde dag. En nu niet eens alleen vanwege de gezelligheid.

De eerste tandjes van het seizoen

Na gisteren mijn, waarschijnlijk, laatse barbeelsessie van 2014 gehad te hebben was het vandaag, zaterdag 18 oktober 2014 tijd voor de eerste gezamenlijke roofvisbootsessie van Marco en mij. Ok, ok, we hebben deze zomer al enkele keren bij Henk op de rivier vertoeft, dus helemaal de eerste sessie is het niet. Laat ik het zo zeggen: de eerste gezamenlijke sessie van dit roofvisseizoen (voor mij begint dat ongeveer in oktober). Eind vorig jaar/ begin dit jaar hebben we dit ook al enkele keren met veel succes gedaan. We huren een simpele stalen roeiboot met crappy 4pk buitenboordmotor op een schitterend veenplas gebied. Het vorig seizoen hebben we daar met deze simpele setup ongekende successen gehad (voor ons doen). Meerdere meters, 90ers en 80ers zijn de boot ingekomen zowel op doodaas als slepend op kunstaas. Ondertussen beginnen we dit water al een beetje als ‘thuiswater’ te zien. En hebben we al voorkeurstekken voor onze visserij.

De weersvoorspellingen waren super voor vandaag, dus de warmtepakken konden thuisblijven. De kans op veel pleziervaart was daardoor wel aanwezig. Het plan vandaag was om de hele dag te slepen met groot en middelgroot kunstaas. Het doodaas doen we later in het seizoen wel. Om 8:15 konden we pas terecht bij het verhuurbedrijf, dus rond die tijd waren we er ook. Kop koffie naar binnen harken, afrekenen en gaan. De eerste meevaller was al daar: het water zit nu in de grote lijst dus een dagvergunning was niet meer nodig voor mij.

Na de spullen ingeladen te hebben ‘even’ de motor starten. Helaas, dat ging dus niet. Na een hoop gezweet en gevloek van Marco het verhuurmannetje er even bijgehaald. Deze stelde voor om de motor dan maar om te wisselen (er lagen helaas geen andere boten meer). Aangezien deze meneer nogal op leeftijd was, moesten we zelf met veel pijn en moeite de boel wisselen. Geen probleem natuurlijk, maar niet helemaal de start die we in gedachten hadden. Na de wissel probeerde Marco te starten, maar dat ging weer niet. Extra zuur voor hem dat ik de motor naar 4x wel aan de praat had ;-).

Zodra we aan het varen waren gelijk de pluggen overboord en trollen maar. Na zo’n vijf minuten slaat de motor af. Marco probeert te starten, maar al snel ziet ie het probleem: de benzineslang is afgebroken. AAARGH!!! mogen we ook nog vissen vandaag? Maar goed, motor kapot, wat doe je dan? Juist…..

We hadden ondertussen gebeld dus toen we weer bij de verhuurder aankwamen lag er een andere boot met draaiende motor op ons te wachten. Deze was klaargelegd door de eigenaar die ondertussen ook gearriveerd was. Doodleuk vertelde hij dat dit de motor was die we zonet niet aan de praat konden krijgen. Het lag aan de benzineslangconstructie die kapot was. en dat was al bekend. Verhuur dat dan niet!! Niet zo moeilijk toch?


Maar ach, we vetrokken weer en nu konden we echt beginnen. Trollend tussen de legakkers voeren we naar onze favoriete trolplek: een vaartje van zo’n 8 a 9 meter breed tussen de legakkers en de ‘grote plas’. Heen en weer varend op dat vaartje hebben we slepend onze grootste successen geboekt. De eerst keer afvaren levert geen vis op en we besluiten aan het eind van die vaart een voor ons onbekend zijvaartje te proberen. Dit is erg ondiep en troebel en na 5 minuten varen we terug naar ‘ons’ vaartje. Ik besluit een gloednieuwe Joe Bucher Shallow Raider 7″ in de kleur ‘Black Perch’ aan de speld te binden. Deze plug heb ik bij Hengeldiscountgigant in Oldemarkt gekregen bij de aanschaf van mijn reel en hengel. Volgens de eigenaar ‘de trollplug die je moet hebben’. Tja, ik geloof daar niet zo in, maar het ziet er toch uit als een mooi stuk kunstaas en ik heb wel vertrouwen in donker kunstaas. Vooral op zo’n zonnige dag als vandaag. Hoe dan ook, we waren net weer aan onze vaart begonnen en ik krijg een mega beuk op de hengel. Bam! die plug doet het. De vis hangt en ik merk gelijk: dit is een beste. Mijn nieuwe hengel + reel doen hun werk en even later komt er een mooie dame aan de oppervlakte. Op alle plekken rond de kop bungelen de dreggen vervaarlijk en dus besluiten we de vis te scheppen in het grote net van Marco. Supervis, een dikke 90er zo op het oog. De hengel + reel zijn is ontmaagd en gelijk met een mooie vis. Op de meetmat blijkt ze 92cm. Geen PR, maar wel gelijk een mooie maat. Ze verliest wel wat bloed, maar een kieuw lijkt niet geraakt te zijn. Het op krachten komen duurt wat langer als normaal, maar dan zwemt ze toch weg.

Helaas was deze vis niet zo goed voor mijn hagelnieuwe Shallow Raider. Een dikke scheur boven de middelste dreg was namelijk het resultaat. Niet zo leuk voor een plug van bijna €20 (gelukkig had ik hem gratis)

Zo op het oog doet het nog prima, dus blijft ie aan de speld en we vissen verder. Na 20 minuutjes weer zo’n lekkere beuk en weer hangen. Wederom een aardige vis, 77cm dit keer.

Dat belooft een mooi ochtendje te worden en inderdaad een kwartier later weer een vis. Een harinkje dit keer, maar dankbaar als we zijn, mag alles op de foto. Het kan immers de laatste zijn 😉

Marco kijkt vertwijfeld en vraagt of ik nog zo’n plug heb. “Helaas, maar jou vis komt ook nog wel” zeg ik. Daarbij kan ik niet laten om op te merken “Weet jij ook eens hoe dat voelt”. De laatste keer dat we hier visten namelijk had ik 1 vis en hij een stuk of 5 + ontelbare aanbeten. Gelukkig zijn we vismaten die het elkaar gunnen. Van ware strijd is geen sprake. Het blijft dan een tijdje rustig. Gelukkig pakt Marco na een tijdje ook zijn eerste visje. Een kleintje, maar gelukkig van de 0 af en tot nu toe is het een behoorlijk actief ochtendje zo in de eerste uurtjes.

Het valt dan even stil en ondanks het goed begin besluit ik toch maar eens een aaswissel door te voeren. Een 23cm Fox rage firetailschad (wit met oranje staart) mag het gaan doen. Dat werkt want binnen 10 minuten sta ik weer met een kromme hengel. Deze vis is een stuk sterker als die 92cm van vanochtend, dus ik hoop op de meter vis. Bij bovenkomst is gelijk duidelijk dat dat niet zo is, maar het is wel weer een heel mooie 80er zo schatten we in.

Ook al ligt ze naast de boot, ze gaat nog niet op haar zei liggen wat voor mij aangeeft dat ze nog niet klaar is met vechten. Ik vis shads met een enkele dreg en de haak zit mooi voorin. Om niet te verspillen toch maar in het net. Ze neemt nog een sprong in het net, maar ze komt er niet uit. Ze flipt nog wat bij het optillen, maar dan is het rustig onthaken, opmeten en een fotosessie. Bij de release duikt ze onmiddellijk weer de diepte in, van reanimatie is geen sprake. Een mooi getekende vis van 85cm, maar als ik naar de kop kijk heeft ze de potentie om een stuk groter te worden. Tot ziens hoop ik dan maar.


Blijft imposant

Het is nu 12:00 en de ochtend die eigenlijk later begon dan gepland heeft toch zo maar 5 vissen in de boot gebracht. Een zeer succesvol begin voor ons, hopelijk blijft de vis zo actief. Helaas, zoals zo vaak gebeurt valt het stil. We trollen het vaartje nog meerdere keren af, maar er volgt geen enkele aanbeet meer. Wel hebben we veel last van bladeren en drijvende plompebladeren die los komen nu de planten langzaam aan het afsterven zijn. We lunchen nog even kort met voor ons klassieke knakworsten op brood met staalsmeltend scherpe mosterd en verse jus d’orange om de boel weg te spoelen. We vissen weer verder, maar er gebeurt niks. Dat feit in combinatie met de toenemende drukte op het vaartje doet ons besluiten dat we het eens tussen de legakkers gaan proberen. Na verloop van tijd pak ik daar toch weer een harinkje op een knaloranje Rapala Magnum.

En ook Marco mag een sprotje bijschrijven

Geen grote vissen, maar na 2 uur radiostilte is het toch fijn om te zien dat er weer wat activiteit te bespeuren valt. We besluiten om het laatste uurtje toch nog het vaartje af te trollen. Wie weet is daar ook weer wat meer leven in de brouwerij gekomen. Daar aangekomen haalt Marco zijn plug per ongeluk extreem dicht langs een damwand (veroorzaakt doordat we wat moesten uitwijken voor een partij kano’s en een zeilbootje). Marco ziet vanonder een drijvende plank een schim en de vis beukt zich op zijn Rapala SSR in een baars kleur. Gelukkig, de aantallen voor Marco lopen nu toch op en Marco kan deze snoek van 70cm met de nekgreep uit het water tillen.

Fijn om te merken dat er weer activiteit is. Dat kan nog een leuk laatste uurtje worden zo. Vlak na het keerpunt op het vaartje, merkt Marco plotseling dat zijn lijn om z’n top heen zit geslagen. Hij geeft even een rukje aan de hengel in de hoop dat het losschiet, maar het wordt juist erger. Dat rukje aan de hengel is waarschijnlijk ook de trigger geweest voor een klaarliggende snoekdame om eens lekker de SSR aan te vallen. Wat volgt is een zeer hectisch moment. Marco heeft een serieuze vis aan de haak, maar de vis kan geen lijn nemen en natuurlijk varen we nog. Gelukkig vissen we altijd met grof materiaal. Een 50 of 60 ponds lijn kan heel wat hebben. Marco heeft zijn prio op de lijn om de top gezet en dus blijven we ook nog even varen. Ondanks alles kan de dame toch een beetje lijn nemen en als ze iets rustiger word kan ik de top vrij maken. De lijn heeft even slap gelegen, dus zit ze er nog aan? Jazeker, nog even neemt ze wat runs en dan komt ze boven. “Dit is een meter Marco!”, “Nee, echt?” zegt zegt Marco vol ongeloof. Het net gaat er onder, want deze mag niet ontsnappen. Na het snelle onthaken volgt het spannende meetmoment: 100,5cm! Geweldig, op de valreep toch maar zo weer een meter de boot in. Wat een heerlijk gevoel en ondanks de hectiek mooi gelukt.

Even leek Marco’s dag te eindigen in 2 harinkjes als resultaat en nu is daar zomaar weer die felbegeerde metervis. Een PR op kunstaas voor Marco. We vissen verder en ik heb de Shallow Raider er maar weer eens aangebonden. Op een kruisinkje wederom een dikke beuk en ik voel gelijk dat het hier weer om een serieuze vis gaat. Helaas lost deze na een seconde of 5. Ondanks de goede dag baal ik hier stevig van, want dit voelde als de vis die de kroon op de mijn dag kon zijn. Dit was ook het laatste wapenfeit van de dag en trollend tussen de legakkers koersden we weer richting havenwaar we tegen 17:00 weer aanlegden.

Voor ons een topdag. Negen vissen in de boot en vooral de ochtend was zeer productief. Die laatste metervis maakt de taaie middag in 1 klap goed. Deze veenplas is ons zeer gunstig gezind we zullen er nog vaak naar terugkeren dit seizoen. Marco, bedankt voor de wederom een topdag.

Rovers op de Neder Rijn

Zoals in een ander recent visavontuur gemeld: ik heb vakantie en dus veel tijd om te vissen. Naast blanken op barbeel moet er dan natuurlijk ook een bezoek gebracht worden aan Henk en zijn vrouw Marion op ‘hun’ camping aan de Neder Rijn. Gevist gaat er worden op roofvis met als hoofdoel snoekbaars. Al zijn wij niet de moeilijkste op dat gebied : alle roofvissen zijn welkom.

Doordat het vakantie is kan ik nu eens op een doordeweekse dag langskomen. In theorie wat gunstiger, omdat er dan meer beroepsvaart actief is. Dit maakt het water reuriger en troebeler wat de vis over het algemeen ook wat actiever maakt. Gelukkig is er ook nog steeds flink wat stroming. Als dat afwezig is, is het meestal erg taai met de visserij.

Omdat ik nu ook eens in de avond wil doorvissen ben ik pas om 12:00 ter plaatse. Na de koffie is het de bedoeling om eerst eens te gaan trollen met dieplopers (6 meter). Mocht het niet lopen dan kunnen we overschakelen naar dropshot met aasvis.

Al na 15 minuten of zo krijg ik mijn eerste aanbeet, maar deze blijft niet plakken. Na ongeveer een uurtje echter kan Henk wel z’n aanbeet verzilveren. Een mooie volle snoekbaars van 64cm. Dit was op een stuk waar Henk veel vis tegen de bodem zag en wat bij ons ook ‘bekend’ staat als een goede plek vanwege stromingen (splitsing in het water).

We besluiten dit stuk meerdere keren trollend af te visen en 20 minuten later is het ook voor mij raak. Deze mooie baars van 43cm mag even met mij op de foto.

Ik ben hier super blij mee, want in al die keren dat ik hier met Henk gevist heb, heb ik nog nooit een fatsoenlijk baars (lees 40+) gevangen. Het is dan ook een PR (die gelukkig nog wel ‘makkelijk’ te verbeteren valt ;-)). Nog geen 10 minuten later weer een mooie baars voor mij.

Op de foto lijkt ie misschien wat groter, maar deze haalt de 40cm niet: 38 om precies te zijn.

Wat grappig is dat we alle vissen tot nu toe gevangen hebben met dezelfde plug: een Spro Powercatcher. Henk met een red hat, ik met een oranje / zwarte. Leuke van deze plugjes is dat deze volgens de specs slechts tot 3 meter gaan, maar ze zijn zonder enige moeite op 6 meter te trollen. Daar komt bij dat deze plugjes €10 per 3 stuks kosten! Op deze manier kan je nog eens een plugje verspillen.

Dikke tip deze plug: goed en goedkoop

Zo’n 40 minuten later op hetzelfde stuk wederom een mooie snorkel voor Henk. Een vis van zo’n 65cm geloof ik. Ook nu weer opvallend hoe mooi deze vissen hier afgewerkt zijn. Ook weer zo’n volle zware vis.

Hierna wordt het rustig en na verloop van tijd besluiten we even terug te varen om aasvis te halen (waren we vergeten) en een snelle kop koffie. We varen terug naar dezelfde plek als zonet om te kijken of ze op de dropshot aangeboden aasvis ook lusten. Door de wind en stevige stroming echter (beiden in dezelfde richting) is het erg moeilijk voor Henk om de boot te laveren en voor ons beiden om het lood aan de grond te houden. Henk pakt op een gegeven moment een klein snoekbaarsje van 45cm en mist nog 2 aanbeten, maar het houdt niet over. We besluiten nog even naar een ander (rustiger) stuk te varen, maar na eigenlijk te lang geklooid te hebben besluiten we toch nog even te trollen. Al na 5 minuten mis ik een harde aanbeet, maar verdere actie blijft bij ons beiden uit. Afgezien van de kluiten mossels die ik bij tijd en wijle naar boven takel ;-).


Rond 18:00 varen we terug voor het eten en om de strategie voor de avond te bespreken. Natuurlijk smaakt het eten heerlijk (Marion wederom bedankt!) en het strijdplan wordt opgemaakt. Eerst nog een stuk trollen op een plek waar we nog niet geweest zijn. Daarna een dropshot hotspot afvissen met aasvis (tenzij het trollen helemaal losgaat natuurlijk). Tenslott met de boot voor anker om te gaan doodazen (als het begint te schemeren). Zo gezegd zo gedaan en al na een kwartier pakt Henk weer een snoekbaars van 68cm

Een hoopvol begin, maar helaas zet dit niet door en na een tijdje trollen besluiten we te gaan dropshotten. Ook dit levert helaas niks op, maar omdat de wind wat is gaan liggen gaat dit wel een stukje makkelijker dan vanmiddag. Tijd voor het laatste gedeelte van ons strijdplan: doodazen. We varen naar de door Henk geselecteerde stek, ankeren de boot en vier lijn gaan te water. Terwijl ik met hengel 2 bezig ben te beazen, grapt Henk dat als ik geen beet heb dat ie niks zegt. Gelijk daarna schreeuwt ie dat ik beet heb, maar ik kijk niet op of om, want ik ga er van uit dat dat onderdeel is van zijn geweldig leuke grap….. aanbeet gemist dus. Henk had mijn hengel nog wel gepakt om lijn te geven, maar de vogel was al gevlogen. Vlak daarna terwijl ik een hengel aan het verleggen ben bijna hetzelfde verhaal. Omdat ik met de andere hengel bezig ben ook deze aanbeet gemist. Gerommel op het water dus. Daarna blijft het bij ons beiden stil. Alleen het genieten van de rivier en de omgeving rest ons nog.

Met het donker worden besluiten we dat het mooi geweest is en varen we terug. Niet zo’n heel succesvolle dag qua aantallen, maar wel een goed begin. Vier snoekbaarzen voor Henk en twee baarzen voor mij. Ook had ik naar schatting ook nog wel zo’n 200 mossels, waarmee ik qua aantallen dus dik winnaar ben ;-). Gelukkig heb ik eindelijk eens die felbegeerde 40+ baars gevangen, waar ik erg blij mee ben. Toch nog een PR dus. Henk, zoals altijd was het weer genieten op de rivier met perfect weer, toch nog wat vissen en een hoop gezelligheid. Marion, ook jij weer bedankt voor je Brabantse gastvrijheid.

Snorkels op ‘het Rijntje’

Na een tweetal totaal mislukte barbeelsessies (lees blank) was ik weer eens toe aan vis vangen. Gelukkig had ik met Marco en Henk afgesproken om in het openingsweekend van roofvisseizoen 2014 / 2015 de Neder-Rijn weer eens onveilig te maken. Natuurlijk moest dit gebeuren vanuit de boot van Henk. Doel: alle hapgrage rovers. Wat op het Rijntje meestal vadertje glasoog betekent. Onze gezamelijke vissessies zijn veelal bere gezellig, maar qua vangsten vaak bar slecht. Henk heeft echter in de gesloten tijd behoorlijk goed gevangen met ‘wormshotten’ (dropshotten met de worm) en dus was er eigenlijk best wat vertrouwen (heel gevaarlijk natuurlijk). Op de eerste dag van het nieuwe seizoen is Henk ook gelijk begonnen met het dropshotten met dode vis op de stek waar hij daarvoor met de worm actief was. Dat leverde gelijk een enorm resultaat op: in 45 minuten 6 aasvisjes, 7 aanbeten en 3 vissen in de boot. Erg hoopvol dus, maar geen enkele garantie helaas.

Zondag 01 juni 2014 was het zover. Om 8:00 hadden we afgesproken bij Henk en na een kop koffie en wat plannen bespreken kon de boel weer ingeladen worden. Het plan was: eerst trollen met dieplopers en als dat niet lukt naar de dropshot stek en daar meerdere driftjes maken. Marco en ik hadden ook nog onze zware hengels en groot kunstaas meegenomen om eventueel ook nog snoekdames te kunnen verleiden.

Rond 8:30 was de boot vol geladen met ruim 400 kilo personen, materiaal, aasvis en accu`s en kon het vangstfestijn beginnen. Met de zon op de kop en een rustig briesje leek het een mooie dag te worden.

Al na een minuut of 20 trollen had Henk zijn eerste aanbeet en hangen. Marco en ik haalden gelijk in, maar na 2 slagen had ook Marco beet. YES! double hook-up. Altijd leuk, als de vissen binnen komen natuurlijk, maar dat lukte gelukkig. Henk met een prachtige dikke baars van 47cm en Marco met een mooie snoekbaars tussen de 50 en 60cm.

Het was wel een hectisch moment met 2 vissen in de boot (vol stekels en bungelende dreggen) icm twee rijnaken die net op dat moment passeren, maar het ging allemaal goed.

Gesterkt door dit snelle succes trolden we verder, maar verdere actie bleef helaas uit. Iets voor 10:00 had ik echter ook mijn aanbeet. Ik dacht even dat ik vastzat aan een tak of zo, maar de meeste takken kopschudden niet. Ook ik kon een leuk snoekbaarsje van rond de 55cm landen.

Omdat het trollen niet liep zoals we wilden besloten we het door Henk nieuw ontdekte en ondertussen verheerlijkte dropshotten te gaan doen. Henk had de avond van tevoren reeds de nodige aasvisjes gevangen en de roofbleitjes, voorntjes, alvers, donderpadden en bliekjes konden niet wachten om ons van de nodige dikke baarzen en snoekbaarzen te voorzien. Voor mij is dit een visserij die ik nog niet eerder heb beoefend, maar na enige uitleg en het confiskeren van een dropshotmontage van Marco (waarvoor dank). Gingen we aan de slag.

Henk had een heel duidelijk beeld waar we moesten zijn en dus was het plan steeds korte driftjes maken over die plek. Henk zei al dat vis vaak heel geconcentreerd ligt en als 1 iemand vis vangt dat de kans groot is dat er nog een aanbeet volgt. Naar Henks idee duurde het allemaal veel te lang (hij wilde binnen 2 minuten beet), maar ik schat dat binnen een half uurtje Henk zijn eerste aanbeet kreeg, maar deze verspeelde hij helaas. Zeer kort daarna echter ook voor mij een dikke kleun en de vis hing. Een mooi vol 50er snoekbaarsje mocht even op de foto. Niet heel groot, maar wel mijn eerste vis op de dropshot. Erg leuk en wat een niet te missen aanbeten! Ook was deze vis een stuk sterker dan mijn ‘trolvis’ van even daarvoor. Daarbij merkte ik nog tegen Henk op dat ik die snoekbaarsjes maar slappe visjes vind. Henk ik neem mijn woorden terug 😉 .

Vlak daarna ook Henk met zijn eerste vis die wel bleef plakken: een 55+ cm vis met een half ontbrekende rugvin

Binnen 3 minuten gelijk weer een snoekbaars in ongeveer hetzelfde formaat.

Het lijkt er op dat we ze nu gevonden hebben. Maar zodra we iets verder driften is het afgelopen met de aanbeten. Wat Henk al zei: ze liggen beghoorlijk geconcentreerd. Het zijn ook allemaal vissen van ongeveer dezelfde grootte: de 90ers zullen we hier waarschijnlijk niet vangen. Geeft niks, want dit geeft lol voor 10!

Marco Begint wat te kniezen, waar blijft zijn vis? Omdat ie in het midden zit mag ie wel continue helpen landen, onthaken en aas aangeven, maar vangen ho maar. Gelukkig voor hem na een tijdje toch ook de dikke beuk en hangen. Wederom een snoekbaars van het formaat zoals we ze al eerder vingen.

Vlak daarna een heel klein 30er snoekbaarsje voor Marco en dan wordt het even stil. Tegen 12:00 weer een 50er voor mij en ook voor Henk klapt er weer een snorkel vol overgave op de aasvis en de eerste 60er snoekbaars van de dag is een feit. Een lekker dik visje. Zoals Henk zegt: “ze vreten zich hier helemaal vol met grondels”

Hierna stoppen de aanbeten en besluiten we trollend terug te varen naar de camping voor een sanitaire stop en de lunch. De terugvaart levert geen vis op en dus sluiten we de ochtend (tot 13:30 ongeveer) af met 11 vissen in de boot en wat lossers. Niet slecht voor een gezamenlijk avontuur! Hopelijk is de middag ons ook gunstig gezind. Na de lunch willen Marco en ik nog eventjes proberen of we met het grote kunstaas nog vis kunnen verleiden. We willen dit kort doen en als het niet werkt gewoon weer terug naar de dropshot stek met wat verse aasvis.

Het grote spul levert niks op en dus keren we terug naar onze eerdere stek. Helaas lijkt de honger verdwenen bij het visvolk. Marco haakt na verloop van tijd eindelijk een vis, maar deze lost helaas. We besluiten de ‘vaste’ stek te verlaten en een wat langere drift te maken, want wellicht vinden we nog andere ‘hotspots’. Het is echter zeer taai en pas na lange tijd driften weet Marco deze fraai gekleurde baars van 38cm te vangen.

Een kwartiertje later dreunt er bij Henk ook weer een snoekbaars op de aasvis

En na onthaking en lovende woorden richting zijn persoontje mag deze 50er mag weer snel het ruime sop kiezen

We varen weer naar het begin van ons driftpunt (de hotspot) om te kijken of ze daar alweer wakker geworden zijn. Dat blijkt, want in ons laatste uurtje van de dag lost Marco nog 3 vissen. Harde aanbeten even drillen en los. Ook Henk lost nog een vis. Frustrerend voor hen, maar ik vind het vooral frustrerend dat ik niet eens een aanbeet heb gehad in het tweede deel van de dag! Gelukkig wordt ik in ons allerlaatste driftje van de dag nog beloond met een harde klap en mag ik de sterkste vis van vandaag (voor mij dan) landen. Een 61,5 cm snoekbaars, wederom een lekker dik en vol visje.

Hierna wordt het helaas tijd om terug te gaan. Jammer, want het lijkt er op dat de vis net weer actief wordt. Helaas moeten Marco en ik morgen weer werken, dus een beetje bijtijds thuis zijn is wel fijn.

Al met al een heerlijke dag op het water. Geen recordvissen gevangen, maar vooral tijdens het eerste deel van de dag voldoende actie gehad en allemaal ons visje kunnen vangen. Daarnaast heb ik op een voor mij nieuwe manier gevist en dat is altijd leuk. Eindstand is 1 baars en 3 snoekbaarzen voor Marco, 1 baars en 6 snoekbaarzen voor Henk en 4 snoekbaarzen voor mij. Henk en Marco ook nog de nodige lossers. Marco / Henk zoals altijd: wederom bedankt voor de leuke dag en nog excuses voor mijn lichaamsgassen terwijl de wind net verkeerd stond…… nee dat meen ik niet, ik ga daar gewoon mee door… 😉