De eerste tandjes van het seizoen

Na gisteren mijn, waarschijnlijk, laatse barbeelsessie van 2014 gehad te hebben was het vandaag, zaterdag 18 oktober 2014 tijd voor de eerste gezamenlijke roofvisbootsessie van Marco en mij. Ok, ok, we hebben deze zomer al enkele keren bij Henk op de rivier vertoeft, dus helemaal de eerste sessie is het niet. Laat ik het zo zeggen: de eerste gezamenlijke sessie van dit roofvisseizoen (voor mij begint dat ongeveer in oktober). Eind vorig jaar/ begin dit jaar hebben we dit ook al enkele keren met veel succes gedaan. We huren een simpele stalen roeiboot met crappy 4pk buitenboordmotor op een schitterend veenplas gebied. Het vorig seizoen hebben we daar met deze simpele setup ongekende successen gehad (voor ons doen). Meerdere meters, 90ers en 80ers zijn de boot ingekomen zowel op doodaas als slepend op kunstaas. Ondertussen beginnen we dit water al een beetje als ‘thuiswater’ te zien. En hebben we al voorkeurstekken voor onze visserij.

De weersvoorspellingen waren super voor vandaag, dus de warmtepakken konden thuisblijven. De kans op veel pleziervaart was daardoor wel aanwezig. Het plan vandaag was om de hele dag te slepen met groot en middelgroot kunstaas. Het doodaas doen we later in het seizoen wel. Om 8:15 konden we pas terecht bij het verhuurbedrijf, dus rond die tijd waren we er ook. Kop koffie naar binnen harken, afrekenen en gaan. De eerste meevaller was al daar: het water zit nu in de grote lijst dus een dagvergunning was niet meer nodig voor mij.

Na de spullen ingeladen te hebben ‘even’ de motor starten. Helaas, dat ging dus niet. Na een hoop gezweet en gevloek van Marco het verhuurmannetje er even bijgehaald. Deze stelde voor om de motor dan maar om te wisselen (er lagen helaas geen andere boten meer). Aangezien deze meneer nogal op leeftijd was, moesten we zelf met veel pijn en moeite de boel wisselen. Geen probleem natuurlijk, maar niet helemaal de start die we in gedachten hadden. Na de wissel probeerde Marco te starten, maar dat ging weer niet. Extra zuur voor hem dat ik de motor naar 4x wel aan de praat had ;-).

Zodra we aan het varen waren gelijk de pluggen overboord en trollen maar. Na zo’n vijf minuten slaat de motor af. Marco probeert te starten, maar al snel ziet ie het probleem: de benzineslang is afgebroken. AAARGH!!! mogen we ook nog vissen vandaag? Maar goed, motor kapot, wat doe je dan? Juist…..
20141018_085856_zpsf4a815a7

We hadden ondertussen gebeld dus toen we weer bij de verhuurder aankwamen lag er een andere boot met draaiende motor op ons te wachten. Deze was klaargelegd door de eigenaar die ondertussen ook gearriveerd was. Doodleuk vertelde hij dat dit de motor was die we zonet niet aan de praat konden krijgen. Het lag aan de benzineslangconstructie die kapot was. en dat was al bekend. Verhuur dat dan niet!! Niet zo moeilijk toch?

img_3924_zps8d0edc93
Maar ach, we vetrokken weer en nu konden we echt beginnen. Trollend tussen de legakkers voeren we naar onze favoriete trolplek: een vaartje van zo’n 8 a 9 meter breed tussen de legakkers en de ‘grote plas’. Heen en weer varend op dat vaartje hebben we slepend onze grootste successen geboekt. De eerst keer afvaren levert geen vis op en we besluiten aan het eind van die vaart een voor ons onbekend zijvaartje te proberen. Dit is erg ondiep en troebel en na 5 minuten varen we terug naar ‘ons’ vaartje. Ik besluit een gloednieuwe Joe Bucher Shallow Raider 7″ in de kleur ‘Black Perch’ aan de speld te binden. Deze plug heb ik bij Hengeldiscountgigant in Oldemarkt gekregen bij de aanschaf van mijn reel en hengel. Volgens de eigenaar ‘de trollplug die je moet hebben’. Tja, ik geloof daar niet zo in, maar het ziet er toch uit als een mooi stuk kunstaas en ik heb wel vertrouwen in donker kunstaas. Vooral op zo’n zonnige dag als vandaag. Hoe dan ook, we waren net weer aan onze vaart begonnen en ik krijg een mega beuk op de hengel. Bam! die plug doet het. De vis hangt en ik merk gelijk: dit is een beste. Mijn nieuwe hengel + reel doen hun werk en even later komt er een mooie dame aan de oppervlakte. Op alle plekken rond de kop bungelen de dreggen vervaarlijk en dus besluiten we de vis te scheppen in het grote net van Marco. Supervis, een dikke 90er zo op het oog. De hengel + reel zijn is ontmaagd en gelijk met een mooie vis. Op de meetmat blijkt ze 92cm. Geen PR, maar wel gelijk een mooie maat. Ze verliest wel wat bloed, maar een kieuw lijkt niet geraakt te zijn. Het op krachten komen duurt wat langer als normaal, maar dan zwemt ze toch weg.
snoek92_zps3f8c7c73

Helaas was deze vis niet zo goed voor mijn hagelnieuwe Shallow Raider. Een dikke scheur boven de middelste dreg was namelijk het resultaat. Niet zo leuk voor een plug van bijna €20 (gelukkig had ik hem gratis)
img_4531_zps3a11adbf

Zo op het oog doet het nog prima, dus blijft ie aan de speld en we vissen verder. Na 20 minuutjes weer zo’n lekkere beuk en weer hangen. Wederom een aardige vis, 77cm dit keer.
snoek77_zps20e3a4e3

Dat belooft een mooi ochtendje te worden en inderdaad een kwartier later weer een vis. Een harinkje dit keer, maar dankbaar als we zijn, mag alles op de foto. Het kan immers de laatste zijn 😉
snoekje_50er_1e_zpsea032ac6

Marco kijkt vertwijfeld en vraagt of ik nog zo’n plug heb. “Helaas, maar jou vis komt ook nog wel” zeg ik. Daarbij kan ik niet laten om op te merken “Weet jij ook eens hoe dat voelt”. De laatste keer dat we hier visten namelijk had ik 1 vis en hij een stuk of 5 + ontelbare aanbeten. Gelukkig zijn we vismaten die het elkaar gunnen. Van ware strijd is geen sprake. Het blijft dan een tijdje rustig. Gelukkig pakt Marco na een tijdje ook zijn eerste visje. Een kleintje, maar gelukkig van de 0 af en tot nu toe is het een behoorlijk actief ochtendje zo in de eerste uurtjes.
snoekje_marco_50er_1e_zpsc2583c7a

Het valt dan even stil en ondanks het goed begin besluit ik toch maar eens een aaswissel door te voeren. Een 23cm Fox rage firetailschad (wit met oranje staart) mag het gaan doen. Dat werkt want binnen 10 minuten sta ik weer met een kromme hengel. Deze vis is een stuk sterker als die 92cm van vanochtend, dus ik hoop op de meter vis. Bij bovenkomst is gelijk duidelijk dat dat niet zo is, maar het is wel weer een heel mooie 80er zo schatten we in.
snoek_85_shad_2_zpse0200592
Ook al ligt ze naast de boot, ze gaat nog niet op haar zei liggen wat voor mij aangeeft dat ze nog niet klaar is met vechten. Ik vis shads met een enkele dreg en de haak zit mooi voorin. Om niet te verspillen toch maar in het net. Ze neemt nog een sprong in het net, maar ze komt er niet uit. Ze flipt nog wat bij het optillen, maar dan is het rustig onthaken, opmeten en een fotosessie. Bij de release duikt ze onmiddellijk weer de diepte in, van reanimatie is geen sprake. Een mooi getekende vis van 85cm, maar als ik naar de kop kijk heeft ze de potentie om een stuk groter te worden. Tot ziens hoop ik dan maar.
snoek85_zpsaf0e9cab
kopclose_zps15ab66ad
Blijft imposant

Het is nu 12:00 en de ochtend die eigenlijk later begon dan gepland heeft toch zo maar 5 vissen in de boot gebracht. Een zeer succesvol begin voor ons, hopelijk blijft de vis zo actief. Helaas, zoals zo vaak gebeurt valt het stil. We trollen het vaartje nog meerdere keren af, maar er volgt geen enkele aanbeet meer. Wel hebben we veel last van bladeren en drijvende plompebladeren die los komen nu de planten langzaam aan het afsterven zijn. We lunchen nog even kort met voor ons klassieke knakworsten op brood met staalsmeltend scherpe mosterd en verse jus d’orange om de boel weg te spoelen. We vissen weer verder, maar er gebeurt niks. Dat feit in combinatie met de toenemende drukte op het vaartje doet ons besluiten dat we het eens tussen de legakkers gaan proberen. Na verloop van tijd pak ik daar toch weer een harinkje op een knaloranje Rapala Magnum.
snoekje_50er_2e_zps977ade20
En ook Marco mag een sprotje bijschrijven
snoekje_marco_50er_2e_zps09e082b5

Geen grote vissen, maar na 2 uur radiostilte is het toch fijn om te zien dat er weer wat activiteit te bespeuren valt. We besluiten om het laatste uurtje toch nog het vaartje af te trollen. Wie weet is daar ook weer wat meer leven in de brouwerij gekomen. Daar aangekomen haalt Marco zijn plug per ongeluk extreem dicht langs een damwand (veroorzaakt doordat we wat moesten uitwijken voor een partij kano’s en een zeilbootje). Marco ziet vanonder een drijvende plank een schim en de vis beukt zich op zijn Rapala SSR in een baars kleur. Gelukkig, de aantallen voor Marco lopen nu toch op en Marco kan deze snoek van 70cm met de nekgreep uit het water tillen.
snoek_marco_70_zps406ac855

Fijn om te merken dat er weer activiteit is. Dat kan nog een leuk laatste uurtje worden zo. Vlak na het keerpunt op het vaartje, merkt Marco plotseling dat zijn lijn om z’n top heen zit geslagen. Hij geeft even een rukje aan de hengel in de hoop dat het losschiet, maar het wordt juist erger. Dat rukje aan de hengel is waarschijnlijk ook de trigger geweest voor een klaarliggende snoekdame om eens lekker de SSR aan te vallen. Wat volgt is een zeer hectisch moment. Marco heeft een serieuze vis aan de haak, maar de vis kan geen lijn nemen en natuurlijk varen we nog. Gelukkig vissen we altijd met grof materiaal. Een 50 of 60 ponds lijn kan heel wat hebben. Marco heeft zijn prio op de lijn om de top gezet en dus blijven we ook nog even varen. Ondanks alles kan de dame toch een beetje lijn nemen en als ze iets rustiger word kan ik de top vrij maken. De lijn heeft even slap gelegen, dus zit ze er nog aan? Jazeker, nog even neemt ze wat runs en dan komt ze boven. “Dit is een meter Marco!”, “Nee, echt?” zegt zegt Marco vol ongeloof. Het net gaat er onder, want deze mag niet ontsnappen. Na het snelle onthaken volgt het spannende meetmoment: 100,5cm! Geweldig, op de valreep toch maar zo weer een meter de boot in. Wat een heerlijk gevoel en ondanks de hectiek mooi gelukt.
snoek_marco_100_5_zpsd5beeb3f
snoek_marco_100_5_rug_zps5900d82b

Even leek Marco’s dag te eindigen in 2 harinkjes als resultaat en nu is daar zomaar weer die felbegeerde metervis. Een PR op kunstaas voor Marco. We vissen verder en ik heb de Shallow Raider er maar weer eens aangebonden. Op een kruisinkje wederom een dikke beuk en ik voel gelijk dat het hier weer om een serieuze vis gaat. Helaas lost deze na een seconde of 5. Ondanks de goede dag baal ik hier stevig van, want dit voelde als de vis die de kroon op de mijn dag kon zijn. Dit was ook het laatste wapenfeit van de dag en trollend tussen de legakkers koersden we weer richting havenwaar we tegen 17:00 weer aanlegden.

Voor ons een topdag. Negen vissen in de boot en vooral de ochtend was zeer productief. Die laatste metervis maakt de taaie middag in 1 klap goed. Deze veenplas is ons zeer gunstig gezind we zullen er nog vaak naar terugkeren dit seizoen. Marco, bedankt voor de wederom een topdag.
img_3927_zps66d27651

Rovers op de Neder Rijn

Zoals in een ander recent visavontuur gemeld: ik heb vakantie en dus veel tijd om te vissen. Naast blanken op barbeel moet er dan natuurlijk ook een bezoek gebracht worden aan Henk en zijn vrouw Marion op ‘hun’ camping aan de Neder Rijn. Gevist gaat er worden op roofvis met als hoofdoel snoekbaars. Al zijn wij niet de moeilijkste op dat gebied: alle roofvissen zijn welkom.

Doordat het vakantie is kan ik nu eens op een doordeweekse dag langskomen. In theorie wat gunstiger, omdat er dan meer beroepsvaart actief is. Dit maakt het water reuriger en troebeler wat de vis over het algemeen ook wat actiever maakt. Gelukkig is er ook nog steeds flink wat stroming. Als dat afwezig is, is het meestal erg taai met de visserij.

Omdat ik nu ook eens in de avond wil doorvissen ben ik pas om 12:00 ter plaatse. Na de koffie is het de bedoeling om eerst eens te gaan trollen met dieplopers (6 meter). Mocht het niet lopen dan kunnen we overschakelen naar dropshot met aasvis.

Al na 15 minuten of zo krijg ik mijn eerste aanbeet, maar deze blijft niet plakken. Na ongeveer een uurtje echter kan Henk wel z’n aanbeet verzilveren. Een mooie volle snoekbaars van 64cm. Dit was op een stuk waar Henk veel vis tegen de bodem zag en wat bij ons ook ‘bekend’ staat als een goede plek vanwege stromingen (splitsing in het water).
img_3516_zpsbad8f198

We besluiten dit stuk meerdere keren trollend af te visen en 20 minuten later is het ook voor mij raak. Deze mooie baars van 43cm mag even met mij op de foto.
img_3520_zps30f9c377
Ik ben hier super blij mee, want in al die keren dat ik hier met Henk gevist heb, heb ik nog nooit een fatsoenlijk baars (lees 40+) gevangen. Het is dan ook een PR (die gelukkig nog wel ‘makkelijk’ te verbeteren valt ;-)). Nog geen 10 minuten later weer een mooie baars voor mij.
img_3521_zpsd583506b
Op de foto lijkt ie misschien wat groter, maar deze haalt de 40cm niet: 38 om precies te zijn.

Wat grappig is dat we alle vissen tot nu toe gevangen hebben met dezelfde plug: een Spro Powercatcher. Henk met een red hat, ik met een oranje / zwarte. Leuke van deze plugjes is dat deze volgens de specs slechts tot 3 meter gaan, maar ze zijn zonder enige moeite op 6 meter te trollen. Daar komt bij dat deze plugjes €10 per 3 stuks kosten! Op deze manier kan je nog eens een plugje verspillen.
img_3530_zps9af15b26
Dikke tip deze plug: goed en goedkoop

Zo’n 40 minuten later op hetzelfde stuk wederom een mooie snorkel voor Henk. Een vis van zo’n 65cm geloof ik. Ook nu weer opvallend hoe mooi deze vissen hier afgewerkt zijn. Ook weer zo’n volle zware vis.
img_3526_zps2483b100

Hierna wordt het rustig en na verloop van tijd besluiten we even terug te varen om aasvis te halen (waren we vergeten) en een snelle kop koffie. We varen terug naar dezelfde plek als zonet om te kijken of ze op de dropshot aangeboden aasvis ook lusten. Door de wind en stevige stroming echter (beiden in dezelfde richting) is het erg moeilijk voor Henk om de boot te laveren en voor ons beiden om het lood aan de grond te houden. Henk pakt op een gegeven moment een klein snoekbaarsje van 45cm en mist nog 2 aanbeten, maar het houdt niet over. We besluiten nog even naar een ander (rustiger) stuk te varen, maar na eigenlijk te lang geklooid te hebben besluiten we toch nog even te trollen. Al na 5 minuten mis ik een harde aanbeet, maar verdere actie blijft bij ons beiden uit. Afgezien van de kluiten mossels die ik bij tijd en wijle naar boven takel ;-).

img_3527_zps600f80bc
Rond 18:00 varen we terug voor het eten en om de strategie voor de avond te bespreken. Natuurlijk smaakt het eten heerlijk (Marion wederom bedankt!) en het strijdplan wordt opgemaakt. Eerst nog een stuk trollen op een plek waar we nog niet geweest zijn. Daarna een dropshot hotspot afvissen met aasvis (tenzij het trollen helemaal losgaat natuurlijk). Tenslott met de boot voor anker om te gaan doodazen (als het begint te schemeren). Zo gezegd zo gedaan en al na een kwartier pakt Henk weer een snoekbaars van 68cm
img_3535_zps6e502c38

Een hoopvol begin, maar helaas zet dit niet door en na een tijdje trollen besluiten we te gaan dropshotten. Ook dit levert helaas niks op, maar omdat de wind wat is gaan liggen gaat dit wel een stukje makkelijker dan vanmiddag. Tijd voor het laatste gedeelte van ons strijdplan: doodazen. We varen naar de door Henk geselecteerde stek, ankeren de boot en vier lijn gaan te water. Terwijl ik met hengel 2 bezig ben te beazen, grapt Henk dat als ik geen beet heb dat ie niks zegt. Gelijk daarna schreeuwt ie dat ik beet heb, maar ik kijk niet op of om, want ik ga er van uit dat dat onderdeel is van zijn geweldig leuke grap….. aanbeet gemist dus. Henk had mijn hengel nog wel gepakt om lijn te geven, maar de vogel was al gevlogen. Vlak daarna terwijl ik een hengel aan het verleggen ben bijna hetzelfde verhaal. Omdat ik met de andere hengel bezig ben ook deze aanbeet gemist. Gerommel op het water dus. Daarna blijft het bij ons beiden stil. Alleen het genieten van de rivier en de omgeving rest ons nog.
img_3544_zpsea0804ea

Met het donker worden besluiten we dat het mooi geweest is en varen we terug. Niet zo’n heel succesvolle dag qua aantallen, maar wel een goed begin. Vier snoekbaarzen voor Henk en twee baarzen voor mij. Ook had ik naar schatting ook nog wel zo’n 200 mossels, waarmee ik qua aantallen dus dik winnaar ben ;-). Gelukkig heb ik eindelijk eens die felbegeerde 40+ baars gevangen, waar ik erg blij mee ben. Toch nog een PR dus. Henk, zoals altijd was het weer genieten op de rivier met perfect weer, toch nog wat vissen en een hoop gezelligheid. Marion, ook jij weer bedankt voor je Brabantse gastvrijheid.

Snorkels op ‘het Rijntje’

Na een tweetal totaal mislukte barbeelsessies (lees blank) was ik weer eens toe aan vis vangen. Gelukkig had ik met Marco en Henk afgesproken om in het openingsweekend van roofvisseizoen 2014 / 2015 de Neder-Rijn weer eens onveilig te maken. Natuurlijk moest dit gebeuren vanuit de boot van Henk. Doel: alle hapgrage rovers. Wat op het Rijntje meestal vadertje glasoog betekent. Onze gezamelijke vissessies zijn veelal bere gezellig, maar qua vangsten vaak bar slecht. Henk heeft echter in de gesloten tijd behoorlijk goed gevangen met ‘wormshotten’ (dropshotten met de worm) en dus was er eigenlijk best wat vertrouwen (heel gevaarlijk natuurlijk). Op de eerste dag van het nieuwe seizoen is Henk ook gelijk begonnen met het dropshotten met dode vis op de stek waar hij daarvoor met de worm actief was. Dat leverde gelijk een enorm resultaat op: in 45 minuten 6 aasvisjes, 7 aanbeten en 3 vissen in de boot. Erg hoopvol dus, maar geen enkele garantie helaas.

Zondag 01 juni 2014 was het zover. Om 8:00 hadden we afgesproken bij Henk en na een kop koffie en wat plannen bespreken kon de boel weer ingeladen worden. Het plan was: eerst trollen met dieplopers en als dat niet lukt naar de dropshot stek en daar meerdere driftjes maken. Marco en ik hadden ook nog onze zware hengels en groot kunstaas meegenomen om eventueel ook nog snoekdames te kunnen verleiden.

Rond 8:30 was de boot vol geladen met ruim 400 kilo personen, materiaal, aasvis en accu`s en kon het vangstfestijn beginnen. Met de zon op de kop en een rustig briesje leek het een mooie dag te worden.
foto1_zpsecd12731
foto2_zps879c7872

Al na een minuut of 20 trollen had Henk zijn eerste aanbeet en hangen. Marco en ik haalden gelijk in, maar na 2 slagen had ook Marco beet. YES! double hook-up. Altijd leuk, als de vissen binnen komen natuurlijk, maar dat lukte gelukkig. Henk met een prachtige dikke baars van 47cm en Marco met een mooie snoekbaars tussen de 50 en 60cm.
foto3_zps7d33ee2d
Het was wel een hectisch moment met 2 vissen in de boot (vol stekels en bungelende dreggen) icm twee rijnaken die net op dat moment passeren, maar het ging allemaal goed.

Gesterkt door dit snelle succes trolden we verder, maar verdere actie bleef helaas uit. Iets voor 10:00 had ik echter ook mijn aanbeet. Ik dacht even dat ik vastzat aan een tak of zo, maar de meeste takken kopschudden niet. Ook ik kon een leuk snoekbaarsje van rond de 55cm landen.
foto4_zps5060a608

Omdat het trollen niet liep zoals we wilden besloten we het door Henk nieuw ontdekte en ondertussen verheerlijkte dropshotten te gaan doen. Henk had de avond van tevoren reeds de nodige aasvisjes gevangen en de roofbleitjes, voorntjes, alvers, donderpadden en bliekjes konden niet wachten om ons van de nodige dikke baarzen en snoekbaarzen te voorzien. Voor mij is dit een visserij die ik nog niet eerder heb beoefend, maar na enige uitleg en het confiskeren van een dropshotmontage van Marco (waarvoor dank). Gingen we aan de slag.
foto5_zps6ff44a34

Henk had een heel duidelijk beeld waar we moesten zijn en dus was het plan steeds korte driftjes maken over die plek. Henk zei al dat vis vaak heel geconcentreerd ligt en als 1 iemand vis vangt dat de kans groot is dat er nog een aanbeet volgt. Naar Henks idee duurde het allemaal veel te lang (hij wilde binnen 2 minuten beet), maar ik schat dat binnen een half uurtje Henk zijn eerste aanbeet kreeg, maar deze verspeelde hij helaas. Zeer kort daarna echter ook voor mij een dikke kleun en de vis hing. Een mooi vol 50er snoekbaarsje mocht even op de foto. Niet heel groot, maar wel mijn eerste vis op de dropshot. Erg leuk en wat een niet te missen aanbeten! Ook was deze vis een stuk sterker dan mijn ‘trolvis’ van even daarvoor. Daarbij merkte ik nog tegen Henk op dat ik die snoekbaarsjes maar slappe visjes vind. Henk ik neem mijn woorden terug 😉 .
foto6_zpsa8c44162

Vlak daarna ook Henk met zijn eerste vis die wel bleef plakken: een 55+ cm vis met een half ontbrekende rugvin
foto7_zps5061684f

Binnen 3 minuten gelijk weer een snoekbaars in ongeveer hetzelfde formaat.
foto8_zpscb9638e7

Het lijkt er op dat we ze nu gevonden hebben. Maar zodra we iets verder driften is het afgelopen met de aanbeten. Wat Henk al zei: ze liggen beghoorlijk geconcentreerd. Het zijn ook allemaal vissen van ongeveer dezelfde grootte: de 90ers zullen we hier waarschijnlijk niet vangen. Geeft niks, want dit geeft lol voor 10!

Marco Begint wat te kniezen, waar blijft zijn vis? Omdat ie in het midden zit mag ie wel continue helpen landen, onthaken en aas aangeven, maar vangen ho maar. Gelukkig voor hem na een tijdje toch ook de dikke beuk en hangen. Wederom een snoekbaars van het formaat zoals we ze al eerder vingen.
foto9_zps8cffd3e0

Vlak daarna een heel klein 30er snoekbaarsje voor Marco en dan wordt het even stil. Tegen 12:00 weer een 50er voor mij en ook voor Henk klapt er weer een snorkel vol overgave op de aasvis en de eerste 60er snoekbaars van de dag is een feit. Een lekker dik visje. Zoals Henk zegt: “ze vreten zich hier helemaal vol met grondels”
foto10_zps8d99f475
img_2791_zps20704ebf

Hierna stoppen de aanbeten en besluiten we trollend terug te varen naar de camping voor een sanitaire stop en de lunch. De terugvaart levert geen vis op en dus sluiten we de ochtend (tot 13:30 ongeveer) af met 11 vissen in de boot en wat lossers. Niet slecht voor een gezamenlijk avontuur! Hopelijk is de middag ons ook gunstig gezind. Na de lunch willen Marco en ik nog eventjes proberen of we met het grote kunstaas nog vis kunnen verleiden. We willen dit kort doen en als het niet werkt gewoon weer terug naar de dropshot stek met wat verse aasvis.

Het grote spul levert niks op en dus keren we terug naar onze eerdere stek. Helaas lijkt de honger verdwenen bij het visvolk. Marco haakt na verloop van tijd eindelijk een vis, maar deze lost helaas. We besluiten de ‘vaste’ stek te verlaten en een wat langere drift te maken, want wellicht vinden we nog andere ‘hotspots’. Het is echter zeer taai en pas na lange tijd driften weet Marco deze fraai gekleurde baars van 38cm te vangen.
foto12_zps7f9f6a51

Een kwartiertje later dreunt er bij Henk ook weer een snoekbaars op de aasvis
foto13_zps2dc09f05

En na onthaking en lovende woorden richting zijn persoontje mag deze 50er mag weer snel het ruime sop kiezen
foto14_zps415d7f4c

We varen weer naar het begin van ons driftpunt (de hotspot) om te kijken of ze daar alweer wakker geworden zijn. Dat blijkt, want in ons laatste uurtje van de dag lost Marco nog 3 vissen. Harde aanbeten even drillen en los. Ook Henk lost nog een vis. Frustrerend voor hen, maar ik vind het vooral frustrerend dat ik niet eens een aanbeet heb gehad in het tweede deel van de dag! Gelukkig wordt ik in ons allerlaatste driftje van de dag nog beloond met een harde klap en mag ik de sterkste vis van vandaag (voor mij dan) landen. Een 61,5 cm snoekbaars, wederom een lekker dik en vol visje.
foto15_zps2fb88bd8
foto16_zps076f743b

Hierna wordt het helaas tijd om terug te gaan. Jammer, want het lijkt er op dat de vis net weer actief wordt. Helaas moeten Marco en ik morgen weer werken, dus een beetje bijtijds thuis zijn is wel fijn.

Al met al een heerlijke dag op het water. Geen recordvissen gevangen, maar vooral tijdens het eerste deel van de dag voldoende actie gehad en allemaal ons visje kunnen vangen. Daarnaast heb ik op een voor mij nieuwe manier gevist en dat is altijd leuk. Eindstand is 1 baars en 3 snoekbaarzen voor Marco, 1 baars en 6 snoekbaarzen voor Henk en 4 snoekbaarzen voor mij. Henk en Marco ook nog de nodige lossers. Marco / Henk zoals altijd: wederom bedankt voor de leuke dag en nog excuses voor mijn lichaamsgassen terwijl de wind net verkeerd stond…… nee dat meen ik niet, ik ga daar gewoon mee door… 😉

Laatste rovers van het seizoen

Zaterdag 8 maart 2014 hadden Marco en ik eigenlijk onze laatste gezamenlijk roofvisdag van het seizoen gehad op de Loosdrechtse plassen. Vrijdag 28 maart 2014 echter hadden we gelukkig nog een gaatje in onze agenda’s gevonden om er toch nog 1 extra uit te persen! Wederom op pad met de simpele huurboot. De verwachtingen zijn hoog want in onze vorige drie sessies zijn er een 114, 104, 99 en 96 cm vis de boot in gekomen. Om 8:30 waren we ter plaatse en konden we op pad. Nog wat fris, maar het zou prachtig zonnig weer worden. Vandaag geen doodaas mee, maar alleen kunstaas. De hele dag trollen was het plan. Omdat dit nu de 4e keer is dit seizoen dat we hier zijn, weten we ondertussen aardig de weg. Direct vanuit de ‘haven’ gaan de eerste aasjes te water en het plan is om trollend naar een kanaaltje te varen waar we onze ‘trolrondes’ gaan maken. Kortom heen en weer varen over dit ongeveer 2,5 kilometer lange vaartje waar we de vorige keer ook goed vingen en waar we dus vertrouwen in hebben. Marco begint met een Fox shad en ik met een 8″ shadclone.

Rond 9:30 haakt Marco z’n eerste vis (op het kanaaltje), we zijn dan pas een half uurtje op weg, dus lekker snel. Omdat je nooit weet wat de dag nog gaat brengen mag deze 60er toch maar even op de foto. Op een 23cm Fox Firetale shad.
vis1_closeupinwater_zps865231e0

Na de onthaking gaat de shad van Marco weer te water en geeft ie gas op weg naar de volgende vangst. Nog voordat we op gang zijn, tijdens het afzinken van de shad, gelijk weer een harde beuk op zijn hengel en hangen. Praktisch gelijk komt er een mooie brede rug aan de oppervlakte. Grote snoek zo op het oog. … helaas is dat ook het laatste wat we zien, want deze vis lost. Marco had in alle consternatie niet aangeslagen en doordat we nog geen snelheid hadden was de vis ook niet ‘vanzelf’ goed gehaakt. Jammer, maar wel een gave ervaring. Het lijkt er op dat ze los zijn, dus snel weer verder.

Gezien de snelle resultaten van Marco, knoop ook ik even later een shad aan de speld. Een grote Spro Wob shad mag het werk voor mij gaan doen. Deze shad heb ik van de week gerepareerd, omdat de staart er bijna af was gebeten bij een vorige sessie. Na een minuut of 20 echter valt de actie volledig weg uit. Ik vermoed vuil, maar helaas is de reparatie niet afdoende geweest en komt mijn aas staartloos naar boven. Geen nood, want ik bind gewoon een andere wob shad aan de speld in een baarspatroon. Deze ligt nog geen 2 minuten in het water en ik krijg een felle aanbeet. De vis hangt niet en weer is de actie weg uit mijn gloednieuwe shad. Het zal toch niet? Jawel, een dame / heer heeft gelijk de staart van mijn maagdelijke shad geamputeerd. Zucht, rubber is relatief goedkoop, maar zo gaat het wel hard. Hoe dan ook ik heb ook wat actie. Marco ondertussen is aan het grote los avontuur begonnen. Een uur na zijn vis zijn heeft hij al 3 a 4 vissen gehaakt, die snel weer lossen. Erg frustrerend, maar in ieder geval leven. Ik krijg echter geen enkele actie meer. Wat voor aas ik ook probeer. Voor het eind van de ochtend haakt Marco toch weer een 60er op een Jake. Geen foto dit keer, want deze zat wat lastig gehaakt en ging daarom snel weer terug. Een half uurtje later nog een 60er waarvan ook geen foto s, omdat deze mislukt zijn :-(.

De ochtend is in ieder geval behoorlijk actief verlopen. Voor Marco dan, ik heb alleen de aanbeet gehad van de staartbijter. Geen grote vissen in de boot, maar de dag is nog niet om. Tja, je raakt wel verwend als je hier altijd maar ‘even’ grote vissen vangt.

Na de middag wordt het beduidend rustiger met de aanbeten. Komt het doordat de zon doorbreekt? Of omdat het onrustiger wordt door wat meer scheepvaart? We weten het niet. We zitten ook vrij regelmatig vast, maar meestal kunnen we met de kunstaasredder de aasjes wel weer terugkrijgen. Op een gegeven moment zit Marco vast aan iets massiefs, maar met de kunstaasredder krijgt hij het object toch naar boven. Bij het boven water komen van dit object is Marco z’n blijdschap niet in woorden uit te drukken. Hij heeft zonet zijn PR ‘natte plank’ verpulverd. Onze meetplank is niet lang genoeg, maar we schatten haar op 2 meter. De foto’s is eigenlijk mislukt helaas, maar ik wil hem jullie toch niet onthouden.
plank_zps7436ea69
Jammer dat ‘planking’ alweer uit is….

Na deze megavangst is het even tijd voor een korte pauze. Op het menu staat het vaste recept tijdens dit soort sessies: broodjes knakworst met roestverwijderend hete Zaanse mosterd afgeblust met verse jus d’orange. Vreet, vreet en snel weer verder, want we hebben nog vangdrang. Vooral ik natuurlijk.

Omdat we in ‘ons’ kanaaltje geen actie meer krijgen, besluiten we ons jachtgebied even te verplaatsen naar de vaartjes tussen de legakkers. Na een kwartiertje daar, krijg ook ik eindelijk mijn verlossende aanbeet op een Squirly Jake. De vis vecht lekker fel, maar is toch een stuk kleiner dan ik verwachte. Ook voor mij een 60er (schat ik). Aangezien het voor mij taai was (misschien is dit wel de laatste vis van het seizoen?), ga ik er dus mooi mee op de foto.
mijnvisje_zpsf650fefb

Na enig visloos heen en weer varen besluiten we weer naar het kanaaltje te verkassen. Marco heeft daar wederom de nodige lossers, maar er is weer actie. Het is al tegen 15:00 als Marco daar wederom een 60er haakt op een Fox Firetail shad.
visom1500_zps0dd15fc2

Vlak daarna de aller dapperste van de dag. Zo’n 50cm op een Abu Svartzonker.
kleinste_zps430cb3b4

Snel daarna ook weer een 60er op hetzelfde aas.
marcolaatstevis_zps758738a0

Hierna is het uit met de pret en na nog wat stug doorvissen, varen we weer terug naar de haven. Onderweg haak ik dan eindelijk weer een vis. Helaas lost deze na 15 seconden of zo. Het voelde wel als een redelijk exemplaar, maar we zullen het nooit weten.

Was het de vorige keer de dag van de net geen meters, nu was het de dag van de 60’ers. Alle gevangen visjes waren van dat kaliber (en één 50er). De actie was ook zeer ongelijk verdeeld. Marco heeft 6 vissen en een stuk of 8 lossers. Ik 1 visje en 1 losser (en de staartbijter natuurlijk). Het kan raar lopen soms. Dit keer geen vissen om trots op te zijn, maar het was wel weer een heerlijke dag die voorbij vloog. De Loosdrechtse plassen zijn voor Marco en mij nu wel zo’n beetje een ‘thuiswater’ geworden. Super mooie dagen beleeft met mooie PR’s. Vanaf najaar 2014 gaan we hier weer terug komen. Vanaf nu zal deze plek waarschijnlijk het domein worden van watersporters en vakantiegangers. Tussen die drukte hebben wij niks te zoeken.

Nog 2 dagen en het is afgelopen met de roofvis de komende maanden. Dus weer lekker al die andere leuke visserijen uitoefenen. Barbeel, zeelt, karper, daar kunnen we ons weer op storten. En dan na de gesloten tijd weer lekker met Henk op de Neder-Rijn achter de snoekbaarzen aan.

De dag van de net geen meters

Na 2 zeer succesvolle sessies vanuit een huurboot op de Loosdrechtse plassen hadden Marco en ik vandaag onze laatste sessie voor het gesloten seizoen gepland. Wederom vanuit diezelfde huurboot op hetzelfde water natuurlijk. Zouden de visgoden ons wederom zo gunstig gezind zijn? Zou er weer een meter de boot inkomen? Om 8:30 waren we ter plaatse en na betaling van de huur en een kop koffie kozen we het ruime sop. De warmtepakken hadden we thuis gelaten, want vandaag werd het de eerste echte lentedag van het jaar. Zonnig en met temperaturen tot 17 graden. In de kroeg waar we de boot huren zat een ‘local’ die in al zijn wijsheid wist te vertellen dat de snoeken vandaag “niet biet’n” (zucht, weer zo’n halve 😉 ). Dat zullen we nog wel eens zien! Wederom gingen we vandaag inzetten met doodaas en trollend met groot kunstaas.

We begonnen met driftend doodaas slepen. Dit was nog een heel gedoe,omdat de huurboot (stalen roeiboot met benzinemotortje) geen elektromotor heeft. Maar met af en toe was gas geven en wat uit laten drijven ging het min of meer. Voor kapitein Marco was het een stuk lastiger natuurlijk ;-). Het eerste half uur deden we dat in een haventje, maar snel vertrokken we naar de ‘hotspot’ waar Marco de zijn 106cm en 114cm vis de boot in kreeg. Ook daar begonnen we driftend. Er stond een briesje langs een legakker, waardoor het driften makkelijker ging. Gewoon mee laten waaien met de wind. Het blijft echter amateuristisch natuurlijk zonder de juiste apparatuur ;-). Na het driften probeerden we het op dezelfde plek nog eventjes vanuit een aangelegde boot, maar na de versie de koffie was het als snel: we gaan trollen.

Zo gezegd zo gedaan. Naar aanleiding van wat vangstverslagen op roofvisforum.nl hadden we ook een voor ons nieuw trolaasje aangeschaft: grote shads (20 a25cm). Marco had deze al voorzien van een loodkop en enkele stinger (super handig zo’n vismaat), dus besloot ik gelijk maar een felgeel exemplaar van 25cm aan de speld te binden. Marco begon met een grote Grandma van 20cm in een bruine baars achtige kleur. Al na een minuut of 20 had Marco zijn eerste aanbeet, maar deze vis loste helaas na enkele seconden. Een hoopvol begin, maar geen garantie voor de rest van de dag natuurlijk. We voeren nog een paar keer over de plek heen, hopend op een ‘second change’, maar helaas.

Deze eerste aanbeet vond plaats op één van de vele trekvaartjes. Hier hadden we de vorige trolsessie ook gevaren voornamelijk. Nu was het plan om een daar aanwezig ‘kanaaltje’ af te trollen. Dit kanaaltje is de grens tussen de trekvaarten met legakkers en het grote open water. Het is makkelijk varen daar (gewoon recht toe recht aan) en omdat het wat smaller en ondieper is warmt het misschien ook wat eerder op daar? Wat dan weer aasvis en dus roofvis aantrekt? Dit is allemaal maar theorie natuurlijk, maar toch een poging waard. We waren koud op het vaartje en ik kreeg al een dikke aanbeet op op de shad. Yes, vis in de boot. Een fel springend klein snoekje van 65cm kwam even de binnenkant van de boot bekijken. Gaaf dat een nieuw aasje gelijk goed werkt (credits naar Marco eigenlijk, die zich er het meest in heeft verdiept).
65cm_zps4b267208

Nog geen 10 minuten later weer een beuk en een snoekje van 72cm die het gele rubber wel zag zitten. De shad was zelfs helemaal opgeslokt. De stinger zat vrij diep en raakte net een kieuwboog. Maar door de stinger simpelweg even los te maken van de speld, konden we deze durfal makkelijk via de kieuw onthaken zonder grote schade aan te richten. Verdorie dat is toch wel een goede ontdekking. Vooral als je bedenkt dat die shads behoorlijk veel goedkoper zijn dan die grote trolpluggen.
72cm_2_zpsb6f5f2e2

De ochtend was nog niet voorbij en toch al 2 vissen in de boot en een losser. Dat is toch wel hoopvol. We besluiten wat we dit kanaaltje eens goed aan uitvissen. Kan ook, want het kost naar schatting zo’n 20 a 30 minuten om van de ene naar de ander kant te varen. Ik blijf natuurlijk doorvissen met de gele shad. Marco laat de Grandma zijn flanken flapperen in de hoop op een dikke dame. En die komt er. Ongeveer een uurtje na de laatste vis, krijgt Marco een dikke aanbeet, we varen nog dus de slip giert gelijk goed. Als de boot in zijn vrij staat blijft het een hele massa aan de andere kant die die daar partij geeft. Al snel zie ik een eerste glimp en ik zeg: “Dat is er weer één hoor!!” Na een mooie niet al te lange dril komt ze langszei. Is dit een meter? Ik schep haar en we kijken elkaar aan:”Weer een meter (zo op het oog), 3 meters in 3 sessies!!”
img_3106_zpsf5ed67af

Bij het optillen van het net besluit deze zware dame even tot een krokodillenrol, waardoor het kunstaas volledig verstrikt raakt in het net. Ja puristen, we weten het: gewoon landen met de kieuwgreep. Gelukkig is het net rubber gecoat en zit de vis, met maar 1 dreg gehaakt, waardoor ze binnen enkele seconden mag poseren voor de foto.
marco99_zps733720f1

Dan het spannende moment, is het een meter? We rollen de meetmat uit en leggen haar er op… 99cm!! Ha, ha, dat verzin je niet. De meetmat is een precies meetinstrument, dus we kunnen er geen cm bijsmokkelen. Dat hoeft ook niet, want het is een geweldige vis en moddervet. Deze dame moet duidelijk nog paaien.

Euforisch trollen we verder. Ik natuurlijk wel met een gevoel van: “en wanneer mag ik nu eens?” Marco trekt in 3 sessies 104vm, 114cm en 99cm er uit. Ik alleen 60ers en 70ers. Ik wil ook! Stug doorvissen, want we hebben nog even en dan moet ie wel komen toch? We varen het kanaaltje nog 2x op en neer, maar we krijgen weinig actie. Tegen 14:00 besluiten even aan te leggen voor de lunch. Ook de doodaashengel even uit, want wel doorvissen naturlijk. 100% efficientie is het credo! Wauw, uit de wind en in de zon is het gewoon echt lente. Perfect weer voor de visser. Je merkt het ook aan de ‘drukte’ op het water. Kwamen we de vorige 2x echt helemaal niemand tegen, nu zie je de eerste bootbezitters alweer wakker worden uit hun winterslaap. In het hoogseizoen hoef je hier niet te vissen denk ik. Veel te druk.

Na de lunch besluiten we het kanaaltje toch nog verder uit te vissen. We wisselen wat met kunstaas en varen stug verder. Uit het niets krijgt Marco plotseling toch weer een aanbeet op een swartzonker. Hij denkt dat ie vastzit, maar de snoek die even boven het water uitkomt met de rug, bewijst het tegendeel. Helaas lost deze vis, maar we zitten weer op scherp: ze zitten er nog. Even later ook voor mij weer een aanbeet en losser op een SPRO pikefighter. Lekker, er komt weer leven in de brouwerij. Weer een half uur later wederom Marco met een lompe strike op een grote Storm Thunderstick. Marco twijfelt even of het vis of vastzitten was, maar de diepe tandensporen op de gloednieuwe bait bewijzen dat het wel degelijk een hongerige snoek was. Geen vis op gevangen en toch tandensporen ;-). Dan blijft het even rustig en bespreken we dat we alle vissen en aanbeten in dit kanaaltje krijgen als we 1 bepaalde kant opvaren. Hoe zou dat komen? Tegen 16:00 echter bewijs ik dat het ook anders kan (we varen dan dus net de ‘niet vangende kant’ uit). Bij een kruisinkje met een ander vaartje een dikke beuk op mijn Curly Jake en de slip giert alsof ik vastzit. Al snel zet Marco de boot in z’n vrij. Ik voel gelijk dat dit heel wat anders is dan die eerdere visjes. De vis blijft lang diep, maar als ze dan boven komt slaat mijn hart over…. nu ook die meter voor mij? We landen haar snel en zowiezo een PR is een feit. Één van de dreggen zit in een keihard stuk van de bovenkaak, maar met het knippen van de dreg kunnen we deze dame mooi snel bevrijden. Eindelijk voel ik ook eens wat zo’n vis weegt. Ik krijg er een lamme arm van ;-).
96cm_5_zps7ba89ab7
96cm_3_zps8874d286
Nou, ééntje extra dan 😉

Dan wederom het spannende meetmoment:…… 96cm! Weer net geen meter, maar ik kan er niet mee zitten. Mijn PR is met 11cm verbeterd. En het voelt geweldig. Op de meetfoto zie je ook hoe moddervet deze vissen zijn in deze tijd van het jaar (de mat is 20 cm hoog).
img_2290_zpsc4237590
Kleine boot, dus helaas veel handen en voeten 😉

Na het meten zet ik de dame terug en ze zwemt gelijk krachtig weg. Super blij met deze PR verbetering zo aan het einde van het seizoen. Het begint zo langzamerhand ook tijd te worden om terug te gaan naar de haven. Trollend tussen de legakkers varen we terug, maar verdere aanbeten blijven uit. Tegen 17:00 leggen we aan. Wederom een succesvolle dag op dit water en dit keer ook met superweer. De local die vanochtend beweerde dat de vissen vandaag niet biet’n had dus lekker geen enkel verstand van vissen ;-). Deze baits waren vandaag de 3 naar succes:
img_2302_zpsae51680c
Curly Jake, Grandma en een SPRO shad deden het vandaag

Resumerend kan ik zeggen dat de Loosdrechtse plassen ons zeer goed gezind zijn. Drie sessies uit de boot leveren ons 2 ruime metervissen en 2 dikke 90ers op. Voor ons een zeer goed resultaat. En ik heb het eerder gezegd: voor een stel kantvissers is zo’n huurbootje de ideale manier om het bootvissen onder de knie te krijgen. We merkten nu ook dat alle benodigde handelingen een stuk minder chaotisch verlopen als in het begin. Vooral bij het landen, onthaken, meten en fotograferen zijn we ondertussen een geolied team te noemen. Zoals we al besproken hebben Marco: volgend seizoen gaan we hier vanaf de herfst zeker terug komen. Nu toeleven naar snoekbaarzen bij Henk op de Rijn (na de gesloten tijd) en alle andere mooie visserijen die bij voorjaar en zomer horen.