Aangezien vaste vismaat Henk vanaf het najaar niet meer te vinden is op de camping aan zijn geliefde Neder-Rijn vallen zijn visavonturen terug tot bijna 0. Een ongewenste situatie zo vonden Marco en ik en dus werd het tijd om Henk weer eens mee naar het water te nemen. Komt die ouwe er ook eens uit ;-). Om de drempel voor Henk te verlagen gaan Marco en ik naar Helmond om daar de lokale wateren onveilig te maken. Voor mij een rit van 150km met absoluut geen vangstgarantie, maar een dag vissen met z’n drieën is dat meer dan waard. Henk vist tegenwoordig dus nauwelijks meer in en om zijn woonplaats, maar uit zijn verleden weet ie nog wel wat mooie plekjes. Deze heeft ie even bekeken en op 1 stek heeft ie ook een paar dagen voorgevoerd met stukken vis. Zouden we deze keer meer succes hebben als eerder dit jaar? Toen brachten we het er alle drie blankend vanaf. Veel slechter kan niet in ieder geval.

Tegen 8:30 waren Marco en ik bij Henk en na een kop koffie stonden we tegen 9:30 bij de eerste stek: een ‘oud’ kanaaltje waar geen scheepvaart meer op zit. Een echt snoekwater volgens Henk, waar hij in het verleden veel heeft gevangen. Het water op deze plek was redelijk troebel, omdat we vlakbij een kruising zaten waar dit kanaaltje in een groter kanaal uitkomt (met wel vrachtvaart). Hierdoor zat er wat ‘onrust’ in het water waarschijnlijk. Met 6 doodaashengels konden we een gebied van zo’n 50 meter bestrijken. Dus lekker ‘breed’ vissen met als aas verschillende zoet en zout watervissen zowel op de bodem gepresenteerd als daarboven. Zou moeten lukken zou je denken. Dit was ook de plek waar Henk enkele dagen had voorgevoerd. Hadden we de vorige keer in Helmond last van nachtvorst (dus hard water), dit keer hadden we een andere irritatie: eikenblad.

Gelukkig konden we de dobbers nog wel kwijt, maar de kunstaashengels die we ook hadden meegenomen konden in de auto blijven. Na ongeveer 2 uur dobberstaren was het genoeg. Door naar een volgende plek. Dit was hetzelfde kanaal, maar een stuk verderop. Hier aangekomen was het aanwezige blad te verwaarlozen en het water was kraakhelder. Zag er goed uit, maar ook hier pakten we na 45 minuten onze biezen. Het was wat ondieper als de vorige plek en het gaf geen vertrouwen. Hier kon ik wel wat met een swimbait smijten, maar ook daar was geen actie op te bespeuren.

Door naar plek 3 aan hetzelfde kanaal. Ook hier dezelfde helderheid, maar wel wat dieper. Ook hier gingen weer 6 doodaashengels te water. Deze moesten wel steeds opgehaald worden vanwege roeiboten die door onze lijnen dreigden te varen. Nu ja, ieder zijn hobby.

Na ongeveer een half uur a 3 kwartier kreeg Marco de eerste tikken op zijn dobber, helaas zette deze aanbeet niet door, maar eindelijk een teken van leven. Daarom tijd voor catering medewerker Marco om ons te voorzien van verse koffie. Prima service juffrouw Jannie! Weer een half uurtje later begint mijn dobber te dansen. Na een zenuwslopend gesleep en gedans gaat ie eindelijk onder en sla ik rustig aan. Hij hangt en na een korte dril kan ik dit snoekje van 72 cm landen. Na de foto blijft deze vis nog even rustig aan de oppervlakte bijkomen, maar schiet dan mooi weg. Zeker geen monster, maar wel erg mooi getekend. Een echte helder water snoek. Leuk om te vermelden dat dit mijn eerste doodaassnoek is. Op naar meer! Ik heb mijn hand kapot van een onhandig uitgevoerde kieuwgreep, maar oorlogswonden horen erbij natuurlijk. Gelukkig is Marco niet alleen catering medewerker, maar ook verpleegkundige met pleisters in zijn tas. Ideale vismaat dus.

Na nog even doorgevist te hebben besluiten we de laatste 1,5 uur voor het donker in Helmond zelf te gaan vissen aan een diep stuk water waar ook vrachtschepen liggen. Daar aangekomen moeten de dobbers inderdaad een stuk hoger afgesteld worden en gaan wederom 6 dode vissen getakeld de plomp in. Na 3 kwartier of zo loopt Henk zijn dobber mooi weg en kan ook hij eindelijk een visje landen. Een durfal van 51cm. Op taaie dagen als deze ben je daar maar wat blij mee!

Na nog een bak gloeiend hete soep en koffie (Marco, topper!) wordt het donker en is het tijd om de boel op te ruimen. Nog even eten bij Henk en dan weer de lange rit huiswaarts.

Zoals de meeste van onze gezamenlijk visdagen was het weer eens taai, maar ik wil ze voor geen goud missen. En dit keer in ieder geval wel vis op de kant. Mannen bedankt, het was weer gezellig, goed weer en ook nog vis gezien. Wat willen we nog meer toch?

Na een drukke zaterdag had ik zondag 10-11-2013 even een paar uurtjes de tijd om kunstaas te gaan smijten. Half vissend Nederland ging naar de hengelsport beurs in Utrecht, maar ik besteed die tijd dan liever aan het water. Na een relaxed ochtendje stond ik pas rond 13:30 bij een eerste stek: een wetering in een lokale polder. Het was goed te merken dat het veel geregend had aflopen tijd, want het water was poepbruin en kolkte alsof ik aan de IJssel stond. Gewoon de rechte wetering afvissen had geen zin vermoede ik, dus ding ik op zoek naar beschutte plekjes waar ik als snoek zou gaan liggen om prooi te verschalken. De eerste stek bestond uit een haarspeld-bocht in de wetering met een steiger en wat bruggetjes. Normaal een mooie plek, maar met deze stroming en waterkleur gaf het niet veel vertrouwen. Na een minuut of 40 besloot ik dan ook deze polder te gaan verlaten. Ik kon nog wel een mooi plaatje schieten.

Even verderop rij ik langs een andere rechte wetering. Deze is wat breder en het lijkt wat minder hard te stromen. Om de 500m is er een bruggetje en ik besluit toch even te stoppen bij het 2e bruggetje. Het ziet er wel veelbelovend uit. Het water is ook wat helderder en er zijn hier voldoende stromingsvrije plekken om rustig te liggen als snoek.

Hotspot uit het boekje?

Na een paar worpen zie ik ook een jagende snoek vlak naast me aan de ander kant van het bruggetje. Zou ik die kunnen verleiden? Na een minuut of 10 proberen besluit ik nog 1x mijn swimbait vlak voor de kant heen en weer te trekken, dus zonder de molen te gebruiken. BAM, vol overtuiging klapt een snoek vol over het aas op 50 cm uit de kant. De lijn ongeveer 1 meter uit de top. Dat geeft altijd wel een kick. Als snel krijg ik de vis moe en na wat gemartel om de vis uit het water te pakken (zo makkelijk gaat de kieuwgreep me niet af) kan ik vis uit het water tillen. Mijn Fresh Real HD is helemaal opgeslokt, maar slechts 1 haak zit echt vast, vlak voor de kieuwboog, 71cm en al best vol. Normaal ben ik niet zo van dit soort ‘snoek-optil-selfies’, maar met de regenboog vond ik het dan weer eens wat anders. Is overigens een andere regenboog dan op bovenstaande foto 😉

Wederom gevangen op de ‘Fresh Real HD’. Ik weet het, dit lijkt op keiharde reclame, maar nee, ik heb absoluut geen connecties met dit merk. Ik ben er echter wel heel erg enthousiast over. Waarom? Het vangt gewoon goed. Bij alle sessies van de afgelopen weken was het raak. Dus het is in korte tijd een ‘beduimeld’ aasje geworden.

Na deze brug helemaal afgevist te hebben, besloot ik de andere 2 aan deze wetering ook even mee te pikken, maar helaas mocht ik geen verdere actie meemaken. Ik besloot daarom de wateren van een Zwolse wijk aan te doen. Deze sluit min of meer aan op dezelfde polder, dus het was te hopen dat het water wat minder bruin was. Aangekomen bij een mooi stuk zag ik al snel dat het water behoorlijk gestegen was tov de vorige keer, maar het was vrij helder. Ondanks dat, had ik er geen goed gevoel bij en besloot ik na 20 minuten te vertrekken naar een dichtbij gelegen stadsvijver, waar ik de laatste tijd leuk vang.

Op het eerste stuk kon ik geen vis verleiden en ik moest de afweging maken of ik verder zou gaan of niet. De volgende goed bevisbare plek op de vijver is een eindje lopen en veel tijd had ik niet meer. Ik besloot daarom maar eens wat nieuwe aasjes te testen qua zwemgedrag. Eerst een Shakespeare double S. Mooi plugje, maar die hapte nog best vaak bladeren in het ondiepe water. Daarom maar mijn nieuwe Savage Gear 4play van 19cm (ook een swimbait). Na een worp of 10 vlak voor de kant een kolk en een tik en ik zag een leuke snoek weer wegschieten, maar zonder mijn aas. Heeft ie haken gevoeld? Gewoon proberen. Binnen 5 worpen pakte hij alsnog weer vlak voor de kant en de vis sprong onmiddelijk uit het water in de overhangende takken. Gelukkig viel ie er ook weer uit en kort daarna kon ik de vis uit het water pakken. Mooi voorin de bek gehaakt, maar de onderlijn helemaal om de bek heen gewikkeld. Gelukkig kreeg ik hem snel weer los en kon ie weer zwemmen. Deze was precies 70cm. Een foto op het onthaakmatje ziet is ook niet zo fraai, dus dan maar een filmpje van de release.

En een foto van zijn keurige gebit. Ik vind het nog altijd imponerend.

Hierna is het tijd om naar huis te gaan. Geen wilde dag, maar wederom niet geblankt en de afgelopen weken vang ik elke week toch meerdere snoeken. Zoals ik eerder al stelde: alles op swimbaits. De meeste op de Fresh, maar ook op een BBZ-1 Junior en nu dus de Savage Gear. Swimbaits zijn niet nieuw, maar voor mij de ontdekking van dit seizoen.

Zaterdag 02-11-2013 was het weer eens tijd dat ik met vaste vismaat Marco op pad ging. Omdat Marco vaak mijn kant op komt om te vissen, vond ik het nu eens tijd zijn kant op te gaan. Doel was struinen vanaf de kant op roofvis. Al enkele weken was Marco bezig met mooie watertjes te selecteren in zijn woonplaats, echter vielen de vangsten daar wat tegen de laatste tijd. Daarom had hij een nabij gelegen polder gebied geselecteerd waar we ons de heel dag wel konden vermaken. Voor mij een rit van 130km, maar ik heb dat graag over voor een dagje vissen.

Om 8:30 hadden we afgesproken bij een carpoolplaats, zodat we het laatste stuk met z’n tweeën af konden leggen in 1 auto. Tegen 9:00 waren we ter plaatse. De auto konden we kwijt op het parkeerterrein van een lokale camping. Na ons gemeld te hebben aldaar, mochten we de velden achter de camping betreden waar de door ons geambieerde ‘visgronden’ lagen: een typisch poldergebied met een netwerk van sloten en weteringen. Vol met bruggetjes, verbredingen, versmallingen etc.

Toen ik van huis vertrok regende het nog, maar hier was het droog (wel bewolkt) en windstil. Best goed weer dus. We begonnen bij een bruggetje over een wetering waar ook wat kruisingen lagen. Zag er zeer snoekig uit. Ik begon gelijk met mijn Fresh Real HD swimbait. Laatste tijd veel mee gevangen en dus vertrouwen. Het eerste uur was er geen actie te bespeuren, wel af en toe springende aasvis, dus gelukkig wel leven. Na een uurtje kwamen we weer bij een nieuw plekje en na 5 worpen had ik daar mijn eerste verlossende aanbeet. Strak langs een betonnen plaat van een bruggetje kon dit snoekje van 64cm de swimbait niet weerstaan. Een lekker fel rakkertje die na de foto weer snel weg zwom.

Marco had vlak voordat ik deze vis ving ook zijn Fresh Real HD swimbait (in een baarskleur) aan de speld gehangen. Terwijl ik mijn eerste worp weer maakt schreeuwde ook hij: VIS! En jawel, deze mooie snoek van 72cm was er in getrapt. De onthaking was een heel gemartel. Vanwege de lastige kanten hadden we het langdingsnet gebruikt, maar de vis vond het wel fijn om eens lekker te gaan rollen met dreggen vast in het net als gevolg. Nadat we de dreg geknipt hadden, zwom ook deze vis na de foto weer snel weg. Puntje van aandacht wat betreft die Fresh swimbait: de splitring was volledig verbogen, wat niet echt veel vertrouwen geeft in de kwaliteit. Waarschijnlijk is het in het net gebeurt, maar toch is het wellicht verstandig ze te vervangen.

Maar goed dat gaat plotseling lekker. Twee vissen binnen 10 minuten. Marco komt even bij van de lastige onthaking en voorziet zijn swimbait van een nieuwe haak. Ik vis ondertussen verder en op een kruising tussen de wetering en een slootje weer een beuk en hangen. Deze vis vecht heel anders als die vorige. Hij blijft diep en geeft niet dat ‘springerige’ gevoel dat die kleine snoekjes vaak hebben. Na een korte dril komt een mooie grote snoekenkop boven. Dit is het betere werk. Ziet er uit als een 80er en wellicht een evenaring van mijn record? Marco landt de vis succesvol in het net. Niks bijzonders natuurlijk, maar voor ons is dit de afsluiting van ons Neder Rijn trauma, waarbij mijn eerste en enige metersnoek uit de boot sprong (zonder meten en foto’s) vanwege een onhandigheid van Marco. Na meting blijkt inderdaad dat mijn oude PR met 2cm verbetert is naar 84cm. Geen absolute mega vis, maar ik ben er toch heel blij mee. Het is een volle vis met een grote kop en mooi bruin van kleur.

Na dit hectische half uurtje keerde de rust helaas weer terug. Stek voor stek visten we de wetering af, maar nergens was meer actie te bespeuren. Behalve voor de vissers dan, want het was continue over hekken klimmen, koeienvlaaien ontwijken en slootjes oversteken met gevaar voor eigen leven.

Tot slot kwamen we ook nog midden in een drijfjacht terecht. Ons motto is toch wel: ‘mannen met geweren moet je weren’, dus hebben we even een stukje water overgeslagen. Helaas zijn de heren jagers natuurlijk niet van het ‘catch en relaese’ principe. Voor ons ook niet leuk, want dit hek ging wel heel zwaar open ;-). De vliegvissers onder ons hadden dit bindmateriaal graag meegenomen denk ik.

Maar goed, lekker actief, maar geen vissen meer op de kant. Pas 1,5 uur later of zo zag ik eindelijk weer eens een snoek jagen. We besloten omstebeurt over de plek heen te gooien waar de vis tot 4x toe(!) door de oppervlakte heen schoot (niet op het moment dat ons aas voorbij kwam helaas). Na de zoveelste poging pakte de vis toch Marco’s aas. Een kolk een tik op de top, maar helaas niet hangen. Hierna zagen we niks meer. Tien minuutjes later wierp Marco de plek eens aan van een andere kant en hij pakte weer. Nu hing ie wel, maar helaas na een seconde of 5 loste hij. Balen, maar wel weer leuke actie die de burger moed geeft.

Hotspots te over

Ondertussen was het tijd om maar eens terug te lopen naar het beginpunt. Gewoon nogmaals de hotspots afvissend begonnen we aan de terugreis. Op een plek die we al intensief afgevist hadden, dan toch weer een fel snoekje die mijn SPRO BBZ te grazen nam. Wederom vlak langs een betonplaat in het water dook ie er vol overtuiging op. Ha, ze vinden ons weer lief!! Helaas loste ook deze vis vlak voor de kant. Ik schat dat het een 60er was.

Uiteindelijk kwamen we bij het punt waar we begonnen waren en besloten we daar het laatste half uurtje door te brengen. Als aas dit keer maar eens een Jake van 16cm aan de speld. Een goede keus, want een paar worpen later dook er vlak voor de kant een leuk snoek op. Een kolk, een tik, maar weer een misser. Na meermaals aanwerpen door ons beide was deze niet meer te verleiden. Of toch? Een kwartiertje later tilde Marco net zijn aas uit het water toen de vis vol op de Real HD dook. Marco had slechts 1 meter lijn uit de top, dus dat was een heftig momentje en zag er best bizar uit. Toch nog een vis van 79cm in de staart van onze visdag. Heerlijk moment!

Hierna verspeelt Marco nog een stuk kunstaas en besluiten we er een eind aan te breien. Maar waar is mijn onthaakmatje? Aha, die is dus in het water gewaaid en als een zeilboot 200 meter verderop de wetering op geblazen. Dus hek weer over, door het weiland rennen, wankel balkje over en met een plug binnen hengelen. Door deze laatste actie pikken we nog mooi even een dikke regenbui mee gedurende de wandeltocht naar de auto, heerlijk verfrissend.

Resumerend: een heerlijke visdag. Niet echt spectaculair qua vangsten, maar wel genoeg actie en toch weer even mijn PR aangescherpt. Mooie gezonde vissen ook. Voor herhaling vatbaar wat mij betreft. Marco bedankt. Een gezellige dag en een schitterende locatie heb je uitgezocht.

Na een paar korte redelijk succesvolle kunstaassessies vanaf de kant, was het vandaag weer eens tijd voor een hele dag vissen. Perfect warm en zonnig nazomerweer. Goed voor de visser, maar ook voor de rovers? Het plan was om met de auto verschillende stekken in en om Zwolle aan te doen.

Wat later dan gepland stond ik rond 11:00 bij stek 1: een smal kanaaltje / vaartje in de buurt van Zwolle. Bij de topplek (brug en duiker) lag helaas veel blad in het water. Een eind verderop was dit helemaal verdwenen, dus daar maar een paar worpen gemaakt. Na drie kwartier zonder actie besloot ik het toch maar eens te proberen in het bladerparadijs. Na 3 worpen met dit soort resultaten was het tijd om naar stek 2 te gaan.

Stek 2 was een Zwolse stadsvijver. Bij het binnendraaien van de tweede worp zag ik 10 meter verderop plotseling een snoek springen vlakbij de kant. “Die is van mij”, dacht ik nog. Echter dook er vlak daarna 2 meter voor de kant een snoek op de swimbait. Wow, wat een actie gelijk. Eerst maar ‘even’ de snoek vangen die al bijna mijn bait te pakken had. Drie worpen later lukte dat ook. Niet zo’n heel fel gevecht, maar toch een aardig maatje van 77cm. Wederom op de de Fresh Real HD Small (topper!). De snoek zat gewoon in de bek gehaakt (in de onderkaak), maar bloede echt enorm, heel raar.

Daarna was het tijd voor de snoek die ik even ervoor zag jagen. Bij de 4e of 5e worp op de die plek dook er een aardige door het water oppervlak, mooi met een gekromde rug, maar voor mijn gevoel zat ie wel een meter bij mijn aas vandaan. Helaas kon ik hem / haar daarna niet meer verleiden. Even verderop besloot ik dezelfde plek nog eens van de andere kant aan te werpen, vlak langs wat in het water liggende takken. Een meter of 5 van de kant zag ik een zilveren schim en hangen! De vis begon zwom gelijk hard weg, schudde met de kop (zo voelde het)…. en los. Balen, maar wat een lekker eerste half uur op deze stek!

Hier schoot ie onder vandaan, perfecte plek natuurlijk

Na deze losser was het helemaal afgelopen. Ik heb de halve vijver nog afgelopen, maar geen enkele actie meer mee mogen maken. Tegen 14:00 was het dan ook tijd voor stek 3: de slootjes / weteringen van een Zwolse wijk die aansluit op de polder. Ik had verwacht dat hier nog veel planten aanwezig zouden zijn, maar dat viel erg mee. Het water was kraakhelder, dus het zag er goed uit. Ik had een plek uitgekozen met een 5 a 6 meter brede sloot waar om de 25 meter een bruggetje of een ander vaartje is wat er op uit komt. Kortom bruggen en kruisingen te over.

Het eerste half uur viste ik met de Fresh Real HD, maar omdat daar geen enkele actie op kwam besloot ik om een (voor mij) nieuw stuk kunstaas te proberen: Een SPRO BBZ-1 Junior in snoek kleur. Goede keus, want al bij de tweede worp had ik een aanbeet. Deze loste echter al binnen enkele seconden. Waarschijnlijk had ie al haken gevoeld,want ik hem hem niet meer verleiden. Even later echter in één van de vele kruisingen toch vis. Volgens mij wierp ik deze vis op zijn kop, want het was ingooien en hangen. Een voorbijganger die het zag gebeuren riep nog “Huh, dat is snel?” Een mini snoekje van 51cm had zich vergrepen aan de BBZ. Ondanks dat de dreg mooi voorin de bek zat, moest ik deze wel knippen. Op één of andere manier had de vis het voor elkaar gekregen dat alle dregpunten binnen in de bek zaten (kan het niet beter uitleggen). Op de foto kan je het een beetje zien. Met een hoop gepiel en gescheur had ik het waarschijnlijk wel voor elkaar kunnen krijgen, maar knippen was de snelste oplossing. Gelukkig had ik nog een ander stuk kunstaas dat graag bereid was een gelijksoortige dreg te doneren.

Drie kwartier later was het weer raak. Een leuk snoekje van 57cm. De landing ging mooi ‘survival achtig’. De vis loste aan de kant, maar bleef rustig liggen. Met een snelle nekgreep kon ik hem echter toch op het droge krijgen. Een jeugdige visser was graag bereid even een foto te maken. Aardige gast die z’n spullen mooi voor elkaar had. Zo zie ik het graag. Een behoorlijk gehavende vis, maar hij zwom al snel weer weg.

Na deze vis heb ik nog even een half uurtje door gevist en toen was het tijd om naar huis te gaan. Totaal geen spectaculaire wereldschokkende vangsten, maar wat een heerlijk dagje. Morgen weer storm en regen, dus dit heb ik mooi in de pocket.