Doodazen in omgeving Helmond (de herkansing)

Aangezien vaste vismaat Henk vanaf het najaar niet meer te vinden is op de camping aan zijn geliefde Neder-Rijn vallen zijn visavonturen terug tot bijna 0. Een ongewenste situatie zo vonden Marco en ik en dus werd het tijd om Henk weer eens mee naar het water te nemen. Komt die ouwe er ook eens uit ;-). Om de drempel voor Henk te verlagen gaan Marco en ik naar Helmond om daar de lokale wateren onveilig te maken. Voor mij een rit van 150km met absoluut geen vangstgarantie, maar een dag vissen met z’n drieën is dat meer dan waard. Henk vist tegenwoordig dus nauwelijks meer in en om zijn woonplaats, maar uit zijn verleden weet ie nog wel wat mooie plekjes. Deze heeft ie even bekeken en op 1 stek heeft ie ook een paar dagen voorgevoerd met stukken vis. Zouden we deze keer meer succes hebben als eerder dit jaar? Toen brachten we het er alle drie blankend vanaf. Veel slechter kan niet in ieder geval.

Tegen 8:30 waren Marco en ik bij Henk en na een kop koffie stonden we tegen 9:30 bij de eerste stek: een ‘oud’ kanaaltje waar geen scheepvaart meer op zit. Een echt snoekwater volgens Henk, waar hij in het verleden veel heeft gevangen. Het water op deze plek was redelijk troebel, omdat we vlakbij een kruising zaten waar dit kanaaltje in een groter kanaal uitkomt (met wel vrachtvaart). Hierdoor zat er wat ‘onrust’ in het water waarschijnlijk. Met 6 doodaashengels konden we een gebied van zo’n 50 meter bestrijken. Dus lekker ‘breed’ vissen met als aas verschillende zoet en zout watervissen zowel op de bodem gepresenteerd als daarboven. Zou moeten lukken zou je denken. Dit was ook de plek waar Henk enkele dagen had voorgevoerd. Hadden we de vorige keer in Helmond last van nachtvorst (dus hard water), dit keer hadden we een andere irritatie: eikenblad.
img_1825_zps8f8453ff

Gelukkig konden we de dobbers nog wel kwijt, maar de kunstaashengels die we ook hadden meegenomen konden in de auto blijven. Na ongeveer 2 uur dobberstaren was het genoeg. Door naar een volgende plek. Dit was hetzelfde kanaal, maar een stuk verderop. Hier aangekomen was het aanwezige blad te verwaarlozen en het water was kraakhelder. Zag er goed uit, maar ook hier pakten we na 45 minuten onze biezen. Het was wat ondieper als de vorige plek en het gaf geen vertrouwen. Hier kon ik wel wat met een swimbait smijten, maar ook daar was geen actie op te bespeuren.

Door naar plek 3 aan hetzelfde kanaal. Ook hier dezelfde helderheid, maar wel wat dieper. Ook hier gingen weer 6 doodaashengels te water. Deze moesten wel steeds opgehaald worden vanwege roeiboten die door onze lijnen dreigden te varen. Nu ja, ieder zijn hobby.
img_1833_zpsc0f14cf1
Na ongeveer een half uur a 3 kwartier kreeg Marco de eerste tikken op zijn dobber, helaas zette deze aanbeet niet door, maar eindelijk een teken van leven. Daarom tijd voor catering medewerker Marco om ons te voorzien van verse koffie. Prima service juffrouw Jannie! Weer een half uurtje later begint mijn dobber te dansen. Na een zenuwslopend gesleep en gedans gaat ie eindelijk onder en sla ik rustig aan. Hij hangt en na een korte dril kan ik dit snoekje van 72 cm landen. Na de foto blijft deze vis nog even rustig aan de oppervlakte bijkomen, maar schiet dan mooi weg. Zeker geen monster, maar wel erg mooi getekend. Een echte helder water snoek. Leuk om te vermelden dat dit mijn eerste doodaassnoek is. Op naar meer! Ik heb mijn hand kapot van een onhandig uitgevoerde kieuwgreep, maar oorlogswonden horen erbij natuurlijk. Gelukkig is Marco niet alleen catering medewerker, maar ook verpleegkundige met pleisters in zijn tas. Ideale vismaat dus.
72_1_zpsa68ad104

Na nog even doorgevist te hebben besluiten we de laatste 1,5 uur voor het donker in Helmond zelf te gaan vissen aan een diep stuk water waar ook vrachtschepen liggen. Daar aangekomen moeten de dobbers inderdaad een stuk hoger afgesteld worden en gaan wederom 6 dode vissen getakeld de plomp in. Na 3 kwartier of zo loopt Henk zijn dobber mooi weg en kan ook hij eindelijk een visje landen. Een durfal van 51cm. Op taaie dagen als deze ben je daar maar wat blij mee!
img_1837_zps8438d5ce

Na nog een bak gloeiend hete soep en koffie (Marco, topper!) wordt het donker en is het tijd om de boel op te ruimen. Nog even eten bij Henk en dan weer de lange rit huiswaarts.

Zoals de meeste van onze gezamenlijk visdagen was het weer eens taai, maar ik wil ze voor geen goud missen. En dit keer in ieder geval wel vis op de kant. Mannen bedankt, het was weer gezellig, goed weer en ook nog vis gezien. Wat willen we nog meer toch?

Een reactie plaatsen

2 reacties

  1. marco

     /  1 december 2013

    Heb me prima vermaakt. Was me weer een waar genoegen.

    En graag gedaan de catering en verpleegkundige diensten. Alleen teleurstellend dat je de aloude traditie niet vermeld ;-).

    Grt

    Beantwoorden
  2. henk

     /  1 december 2013

    Was weer een geweldige dag voor de ouwe nog wat lekkere letters van een dislectische (allemaal C) sinterklaas der bij en vis gevangen, wat wil je nog meer

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: