Taaie dag op ’t Mun, maar met venijn in de (steur)staart

Al weken van tevoren had ik met Michaël en Arjen afgesproken om weer eens een dagje door te brengen op vijver 8 van ’t Mun te Appeltern. Voor degenen die dat niet weten: ’t Mun is een Nederlandse ‘Commercial’. Oftewel een vijver gevuld met karper tot een kilootje of 6, maar wat wij vooral belangrijk vinden: steuren boven de meter! Dat zijn de echte vechtersbazen. Vooral op de (method)feeder (de manier waarop wij vissen) geeft dat super sport.

Zaterdag 10-05-2014 was het eindelijk zover. Natuurlijk waren de weersvoorspellingen windkracht 4/5 en veel regen, maar omdat we er al zo lang naar toeleefden gingen we toch. Om 6:45 was ik aanwezig en zoals we reeds afgesproken hadden ging ik alvast naar een stek waar we de wind in de rug zouden hebben (vanwege het weer). Helaas was dit aan de kant van de vijver waar ik op één of andere manier minder vertrouwen in heb. In mijn vorige sessies heb ik de beste successen geboekt aan de andere kant.

Rond 7:15 waren Michaël en Arjen ook ter plaatse en begonnen zij ook aan de opbouw. Zoals verwacht (vanwege het weer) waren we de enigen, maar even later kwamen er toch nog 2 vissers hun zooi opbouwen. We hoorden al snel piepers en de broly stond ook binnen 5 minuten, dus een paar karpervissers wilde het ook wel eens proberen. We deden er wat lacherig over (uitgebreide karper setups op dit soort putjes is zware overkill), maar zij zouden het laatst lachen zou al snel blijken.

Al snel heeft Arjen zijn eerste karpers. De eerste een klein schubje, maar daarna ook een mooie dikke spiegelkarper modelletje ‘knol’.
20140510_081734_zps41edd11c
img_3307_zps9a5f5a04

Ook Michaël kan na een half uur de eerst aanbeet verzilveren. Gelijk een steur dus een goed begin. Niet gemeten, maar naar schatting zo’n 80 a 85 cm.
img_3306_zps2cf69948

Zoals bijna altijd als ik hier vis, gebeurt er bij mij weer helemaal niks in het begin. Grrrr, wat is dat toch? We vissen allemaal op enige afstand (tegen het midden van de vijver), maar dmv los bijvoeren proberen we ook een stekje vlak voor de kant op te bouwen. Ervaringen uit het verleden hebben ons geleerd dat er heel goed vis te vangen is op zo’n 3 meter uit de kant. Arjen en ik hadden ook een penhengel mee, want dat is ook een erg leuke manier om een karper / steur te verschalken. Ik wisselen allemaal af met ons aas en de veraf / dichtbij voerplek, maar het blijft angstvallig rustig. Arjen haakt af en toe nog een vis, maar verspeelt deze helaas. Met de pen haakt hij op een gegeven moment een steur vlak voor de kant, maar door hoofdlijnbreuk weet deze vis helaas te ontkomen met dobber en al. Zwak punt in de lijn helaas, niet leuk voor vis en visser. Ook Michaël kan nog een leuke spiegel landen, maar het is niet wild. Ondertussen waren ook de voorspelde regenbuien losgebarsten, maar we hadden allemaal een grote paraplu mee, dus dat mocht de pret niet drukken. De plu van Arjen stortte nog wel in, maar op één of andere manier bleef hij toch nog droog.

Pas tegen 10:00 krijg ik mijn eerste aanbeet op een witte Ringer boilie. Het is een rustige aanbeet, dus geen typische method feeder zwieper, maar de vis hangt wel. Ik krijg hem vrij makkelijk naar de kant, dus ik vermoed karper. Een meter of 3 uit de kant echter krijgt ie het op de heupen en maakt een flinke sprong boven het water. Het is steur! En zo te zien een metervis. Na de sprong besluit de vis er toch maar wat gas op te geven en pas 10 minuten later kan Michaël het net er onder schuiven. Na meting blijkt ie 103cm. Pfff, dat was lang wachten, maar dit maakt toch wel wat goed.
20140510_095500_zps62bfa34d

Een half uurtje later pak ik nog een leuk spiegeltje op de witte Ringer boilie. Tot nu toe is bijna alles gevangen op wit aas. Ondertussen zagen we dat de karpervissers aan de overkant de ene na de ander steur naar binnen hengelden. Op een meter of 5 uit de kant en ook met iets wits als aas (witte boilie?) en (vermoedelijk) particles als lokker. Met hun zware materiaal waren de drillen behoorlijk kort, maar vangen deden ze.

De rest van de ochtend bleef het erg kalm en kregen we de vis niet echt aan het azen. Tegen 12:00 hadden de karperjongens aan de overkant de buit binnen en vertrokken ze. We hadden dus de vijver voor onszelf. Toen ze een half uurtje weg waren zei één van ons: ‘we zouden kunnen verhuizen naar de overkant’. Eigenlijk was iedereen het daar mee eens en we pakten ons boeltje en liepen in een paar keer naar de hopelijk betere stek. Het was gelukkig net even droog, dus een goed moment. Arjen ging in de hoek zitten waar de karperboys zaten en was als eerste aan het vissen. Voordat Michaël en ik zaten haakte hij zijn eerste karper al op 3 meter uit de kant. De verhuizing lijkt dus zijn vruchten af te gaan werpen.
img_3317_zps486b96b6

Terwijl ik mijn plek aan het inrichten ben zie ik plotseling een dobber heen en weer zwemmen voor de kant. Het is de dobber van Arjen die hij vanochtend verloren heeft en zo te zien zit de vis er nog aan. Ik besluit te proberen of ik de lijn met mijn penhengel kan haken. Wonderbaarlijk genoeg lukt dat en sta ik plotseling een steur te drillen! Dit gaat een paar minuutjes goed, maar helaas schiet mijn lijn dan toch weer los. Had mooi geweest voor de vis, zodat we hem konden bevrijden van de haak, maar helaas mocht het niet zo zijn.

Michaël en ik besloten ook om in eerste instantie alleen een kort voor de kant stek aan te maken. Zo gezegd zo gedaan. Ik krijg al snel de eerste aanbeet op een Sonubaits spicy sausage pellet, maar deze vis loste na 2 seconden al. Maakt niet uit, het lijkt er op dat hier in ieder geval een stuk meer activiteit te bespeuren valt. Hopelijk kunnen we in de laatste paar uurtjes de ‘slechte’ ochtend goedmaken. De regen is ondertussen helemaal losgebarsten en aangezien we nu met het gezicht in de wind zitten is het even klooien met de paraplus. De plu van Arjen kon een verhuizing helaas niet aan, dus hij moet het doen met een waadpak en een helaas niet waterdichte jas.

Michaël vangt ondertussen zijn eerste karper op de nieuwe stek, dus dat gaat goed. Ik besluit om er maar weer eens het aas aan te doen wat mij hier vaak veel succes oplevert: smac uit blik. Een blokje aan de hair en wat kleine stukjes tussen de geweekte pellets in de methodkorf. Al na 2 minuten een rustige aanbeet (tikjes die door blijven gaan) en hangen. Het lijkt er op dat ik een duikboot heb gehaakt, want de vis gaat zwemmen en stopt simpelweg niet. Dat is dus 100% zeker steur. Langs de kant zwemt deze richting de andere hoek van de vijver en ik besluit om maar wat mee te lopen (we dachten dat je de vis aan het uitlaten was zouden Arjen en Michaël later zeggen). Deze vis is vele malen sterker dan de 103 cm van vanochtend, dus hoe groot is deze dan wel niet? Na 10 minuten drillen is er nog weinig verandering qua kracht en heb ik een lamme arm. Maar dan… los… onderlijn geknapt. Balen dit, eindelijk weer vis en een grote en dan dit. snel monteer ik een nieuwe onderlijn en deponeer opnieuw mijn aas op 3 meter uit de kant. Ik baal nog wel, want de kans dat ik weer zo’n grote haak is natuurlijk niet super groot. Na slechts 5 minuten weer een zelfde rustige aanbeet, hangen en….. weer een duikboot! Dit verzin je niet. Deze vis is minstens zo sterk, maar ik besluit wel wat minder ver mee te lopen. Deze keer houdt mijn onderlijn het wel en na ruim 10 minuten kan ik het net onder weer een metervis schuiven. Zo, 113cm wijst het meetlint aan. Een evenaring van mijn PR en in één klap is de slechte ochtend vergeten.
20140510_142720_zpsbf961ee4

De verhuizing lijkt dus zijn vruchten af te werpen. Helaas kan Arjen er niet echt lang van genieten, want de immense regenbuien hebben hem tot op het bot doorweekt en hij besluit logischer wijs zijn boel maar te pakken. Bij Michaël beginnen de beten nu ook door te komen. En kan hij wat mooie karpers landen.
img_3331_zpscfb5e828
img_3326_zps940c142d

Vijf minuten na mijn 113cm steur krijg ik wederom rustige tikken op de top. Het is weer een hele sterke vis, maar deze lost wederom door onderlijn breuk. Het drillen van meter steuren is slecht voor het materiaal, want deze onderlijn was pas een half uur oud. Weer 10 minuten echter weer die rustige aanbeet en je verzint het niet, maar wederom is het een duikboot. Na zeker 10 minuten is de vis moe en deze 112cm steur mag met mij op de foto.
20140510_151658_zps1a67bc55

Ongelofelijk, de hele ochtend is het rustig en nu lijkt het wel gekkenhuis. Beiden vissen we ondertussen met smac en dat lijkt net als de vorige keren een super aasje te zijn voor hier. Michaël gaat ondertussen gewoon door met karpers vangen, waarvan enkele mooie knollen, lekker dik dus.
img_3332_zps3411131e

Ik vang ondertussen ook mijn eerste karper aan deze kant van de vijver. Grappig is dat een totaal ander aanbeet als van steur. De karpers trekken steeds bijna de hengel het water in. Bij Michaël zie ik dat ook steeds gebeuren. De aanbeten volgen elkaar nu wat rustiger op, maar vallen niet weg. Michaël blijft karper vangen terwijl het bij mij steur is wat de klok slaat. Met deze mooie vis van net geen meter (98cm)
20140510_162717_zpsb11e3ef9

En daarna dit ‘kleintje’ van 85 cm. Ja, je raakt verwend 😉
20140510_170340_zpsb5281e1f

Het verschil van steuren onder de meter met boven de meter is erg groot qua dril. De meter vissen zijn gewoon veel massiever en vechten keihard. De kleinere vissen vechten ook hard, maar kan je in de helft van de tijd drillen.

Om 17:00 gaat de bel (ja echt) en is het tijd om te stoppen. Na de zeer taaie ochtend heeft de middag een boel goed gemaakt. De verhuizing was dus niet voor niks. Michaël kan 9 karpers en een steur bijschrijven. Voor Arjen is de teller mede door zijn gedwongen vervroegde vertrek op 4 karpers blijven steken. Ik heb 5 steuren en 2 karpers mogen bijschrijven. Ook hebben we allemaal nog wat lossers gehad.

Voor mij was het wel een leermoment dat de stek wel degelijk uitmaakt op zo’n vijver. Zover ik weet is de bodemgesteldheid overal hetzelfde (vlak), dus daar kan het niet aan liggen. De kant waar we ’s middags zaten was wel de kant waar de wind op stond, maar ik heb die kant vorig jaar ook al eens bevist terwijl de wind juist precies tegenovergesteld stond. Toen vingen we ook goed. Uiteindelijk kan ik wel zeggen dat de ‘middagkant’ vanaf nu wel de plek is waar ik voortaan altijd ga vissen als ik naar ’t Mun ga. Al kan het natuurlijk per dag verschillen waar de vis zich ophoudt. Ook is voor mij wederom duidelijk dat het niet altijd ingooien en vangen is op dit soort commercial putten. Net als in het ‘wilde’ water is het verstandig een plan en een backup plan te hebben om je kansen te vergroten. Als het ene niet werkt kan je altijd nog overstappen op het andere.

Michaël en Arjen, bedankt voor de leuke en uiteindelijk toch nog geslaagde dag. Dat doen we vast nog wel eens over. En dan met lekker weer of met een fatsoenlijke paraplu voor Arjen 😉

2013 alweer voorbij, een terugblik

En zo is 2013 alweer voorbij. Daarom aan iedereen ten eerste de beste wensen voor het nieuwe jaar. Natuurlijk in combinatie met veel en / of grote vangsten.

Sportvistechnisch is dit jaar voorbij gevlogen, tijd voor een terugblik / overzicht. Ik heb de nodige uren aan de waterkant kunnen doorbrengen, maar mijn eerste gevoel is dat het qua vangsten allemaal niet spectaculair was. Zowel qua aantallen als qua grootte van de gevangen vissen. Toch waren alle visdagen stuk voor stuk genieten.

Het begin van dit jaar herinner ik me vooral als: koud! Het voorjaar wilde maar niet beginnen. Na wat taaie roofvissessies in het begin van het jaar was het 1 april tijd voor de traditie van Marco, Henk en mij: de start van het (wit)visseizoen bij Henk op de camping. Lekker rustig feederen in de hoop op die mooie voorjaarswindes en dikke brasems. Dit jaar vond dat op 1 april plaats (in 2012 een mooie lentedag), maar dit jaar leek het wel ijsvissen zo koud.
img_0280

Twee weken later was de gemiddelde temperatuur nog steeds zeer laag voor de tijd van het jaar, maar ik kon wel de eerste methodfeeder sessie er uit persen. Dat leverde gelijk de eerste echt mooie vis van het jaar op: deze prachtige moddervette schubkarper. Na zo’n lange kou periode was ik daar erg blij mee.
53562

Vlak hierna begon het ook weer tijd te worden voor de hoofdbevlieging: barbeel. Na de eerste mislukte pogingen van het jaar ervoor had ik wat aanpassingen doorgevoerd in mijn methodes. Helaas was het de eerste sessie(s) van dit jaar vooral dit uitzicht: roerloze toppen en afwachten (met af en toe een brasem tussendoor).
img_0716
img_07161

Voordat ik het wist was het juni. In deze maand ging het hoogtepunt van het visjaar plaatsvinden: een vistrip van een week naar het prachtige visland Zweden. Een trip die ik heb gemaakt met vismaat Henk en Hans en Pascal van sportvisforum http://www.sportvistotaal.nl. Samengevat vielen de vangsten tegen, maar de ervaring was onvergetelijk. Ik kan nog steeds genieten van de foto’s en verslagen die ik ervan gemaakt heb. Vooral de robuuste natuur is het gene wat me het meest is bijgebleven
bonzai1
img_0876
img_0909
img_0879

Een maand na deze ervaring was het eindelijk zo ver: de vangst van mijn eerste IJssel barbeel. Wat heb ik daar lang voor moeten knokken.
bijgesneden2

Triest maar waar is dat het daar ook bij is gebleven dit jaar. Nog steeds ben ik dus meer “Basterd” dan “Barbeel”. In mijn laatste barbeelsessie dit jaar echter heb ik wel een schitterende bijvangst gehad in de vorm van deze ijzersterke IJsselkarper van ruim 23 pond.
null_zpsc83c38cd
Gezien de enorme strijd die deze vis mij gegeven heeft is dit dan ook de vis van het jaar. Ook al had ik hem / haar graag ingeruild voor een grote barbeel 😉

Op dit moment zitten we natuurlijk midden in het snoekseizoen. Dit is een visserij die dit jaar erg goed verloopt (qua aantallen in ieder geval). In oktober ben ik daar weer actief mee begonnen en tot nu toe heeft daar nog geen enkele blanksessie plaatsgevonden. Het roofvissen vanaf de kant is voor mij weer echt leuk geworden. De felheid waarmee vooral snoek 1 meter van de kant je kunstaas aanvalt is iets wat je mee moet maken.
img_1758_bijgesneden_zps3af27537

Samengevat: wederom een mooi visjaar met vele leuke sessies, maar in z’n totaal waren de vangsten niet echt heel geweldig. Gelukkig heb ik ook de nodige uren aan de waterkant mogen doorbrengen met Marco en Henk. Mannen, ik hoop dat we dat we dat in 2014 ook weer kunnen doen.

Keiharde methodfeeder aanbeet

Gisteren hadden Marco en ik weer eens zin om ‘simpel’ even wat karpers en steuren te vangen in een zogenaamde ‘commercial’. Plaats van bestemming was ’t Mun in Appeltern. Erg leuk was dat Henk ’s middags ook nog aansloot, zodat we weer eens met zijn 3en konden vissen.

Dat het op dat soort wateren niet ‘even vangen’ is bleek na afloop. Marco en ik hadden wel een aantal karpers en Marco ook nog een mooie steur, maar het was schrapen. Henk had helaas alleen maar een minikarpertje van zo’n 15cm. Zoals altijd was het natuurlijk wel weer gezellig.

Ook heb ik eindelijk eens een typische keiharde methodfeeder aanbeet kunnen vastleggen op film door mijn camera op statief achter de hengel te zetten. Kijk en geniet zou ik zeggen.

Zoals SMAC smaakt op ’t Mun smaakt het nergens…

Op zaterdag 27 april ben ik met 3 vismaten weer eens naar betaalwater ’t Mun in Appeltern gegaan om daar de nodige karpers en steuren te gaan vangen. Samen met Marco, Michael en Robbert hadden we om 7:00 afgesproken bij vijver 8. Ondanks dat de a15 afgesloten was kwamen Michael en ik toch precies om 7:00 aan, alwaar Marco al op ons aan het wachten was. Ook Robbert kwam aanrijden en we waren compleet. We besloten om eerst even naar de kantine te lopen om kaarten te halen. Officieel gaat het pas om 8:00 open, maar aangezien we al mensen zagen besloten we te kijken of er al koffie klaarstond. De eigenaar / opzichter echter liet ons op niet misteverstane wijze blijken dat dat zeker niet het geval was…..nou, opbouwen dan maar.

We waren op dat moment de eersten en we konden dus zitten waar we wilden. We besloten de plek te kiezen waar we de wind in de rug hadden, waarbij we ook nog eens achter een dijk zaten, dus helemaal windvrij met een beetje geluk. Om 7:30 hadden we allemaal de lijnen te water en kon het karper en steuren bacchanaal beginnen. Alle vier visten we met de method of de pelletfeeder gevuld met geweekte pellets. Robbert had daarnaast ook zijn penhengel paraat liggen.

Om 8:00 was er nog geen vis gehaakt en besloten Michael en ik even naar de kantine te gaan om kaarten te halen. “nou, zal je zien dat ze vis gaan vangen” grapten we nog….. Toen we een kwartiertje later terug kwamen stond Marco inderdaad met een kromme hengel. Hoppa, de eerste steur van de dag was een feit. Een lekker begin voor Marco.
01_marco_steur84

Vlak daarna kon ook Michael zijn eerste spiegeltje landen.
02_img_0471
03_marz_eerste_spiegeltje

Ook bij Robbert kwam de vis binnen en zoals wel vaker moest ik even wachten, maar gelukkig had ik voor 9:00 mijn eerste schubkarpertje binnen.
04_joris_kruiskarper

Ondertussen had Michael een aanbeet gehad en al snel werd duidelijk dat dit een steur moest wezen van mooi formaat.
05_img_0484

Waarschijnlijk is het drillen van een duikboot net zo moeilijk, want pas na een kwartier kon hij het net onder een moddervette steur schuiven. 112cm schoon aan de haak!
06_marz_steur_112

Tijdens de dril van de steur van Michael haakte ook Robbert een steur vlak voor de kant op de pen. Het was een mooie 80er. De steuren zijn echt de grote vechters van deze vijver.
07_img_0488
08_robbert_steur
09_img_0492
Schitterende primitieve kop

Zo, vlak na 9:00 en al 3 vissers met steur en de nodige karpers, dat gaat de goede kant op. Iedereen had z’n vissen gevangen op verschillende boilies / pellets en zelf was ik ook wat aan het afwisselen, maar afgezien van de kruiskarper was het rustig.

Na 9:00 haakt en land Marco alweer z’n tweede steur. Weer een mooie 80er
marco_steur

Bij mij bleef het nog steeds rustig en besloot ik mijn blik Unox SMAC open te maken. In het verleden heb ik daar goede resultaten mee geboekt op ’t Mun. En ook vandaag was dat een slimme zet. Vlak na ingooi haakte ik mijn eerste spiegel van 55cm.
10_spiegel55

Daarna ging het los. De SMAC was een gouden greep want tussen 9:30 en 12:00 ving ik 7 spiegelkarpers. De grootste was 63cm. Bij deze vis is ook meteen duidelijk waarom je niet met 3ponds karperhengels en gevlochten lijnen op deze vijvers moet gaan vissen. De bek was behoorlijk beschadigd. Helaas gebeurt het toch best vaak met ‘vissers’ met lomp geweld dit soort vijvers gaan bevissen. Nergens voor nodig.
11_spiegel62
111_img_0520
SMAC op de hair, topper van de dag

Ook Robbert ving continue door. Hij viste niet met SMAC, maar met tuti-fruti mais. Gewoon mais, maar dan mierzoet en fel oranje. Wat er inzat weten we niet, maar het deed wel wat met zijn handen.
12_img_0546

Afwisselend op de pen onder het kantje of met de feeder.
13_dobber
14_robbert_spiegel
15_robbert_spiegel2
16_robbert_steur2

Marco besloot helaas echter zijn verdere ochtend door te brengen met het verspillen van vis. Veel aanbeten en ook haken van vis, maar de één na de ander vloog er af. Op een gegeven moment vielen de beten ook weg en een kniezende Marco was het resultaat.

bij Michael verliep de ochtend verder ook rustig, maar na de middag besloot hij toch ook maar eens een blokje SMAC aan de hair te doen. Niet veel later stond hij weer met een kromme hengel. Verdomt, is dat dan het wonderaas van de dag?
17_marz_dikke_spiegel

Toen ik vlak daarna ook weer een spiegel op de SMAC pakte, was voor Marco ook de maat vol. ‘Hier met die stinktroep!’. Eerste worp op de stek die Marco had onderhouden vlak voor de kant leverde binnen 5 minuten een aanbeet op. En jawel, gelijk weer een steur. Helaas verspeelde Marco deze mooi vis, maar even later kwam er weer een aanbeet en ook dit moest wel steur zijn.
18_img_0532
Ja, dat doet wat met je hengel zo’n steur

Na ruim 10 minuten bleek dat inderdaad zo te zijn en mocht ook Marco een ruime meter steur landen van 110cm. Weg was mijn kniezende buurman 😉
19_marco_steur_110

Robbert ving ondertussen vrolijk verder met zijn tuti-fruti mais. Michael en Marco landen nu met enige regelmaat vis. Bij mij echter wordt het gedurende de middag wat rustiger. Ik heb de beste stukken SMAC zeker aan de heren gegeven. 😉

En zo vissen we de dag rustig uit. Heel bijzonder is dat we de hele dag ook met zijn vieren zijn gebleven. We hadden de vijver voor onszelf.
20_img_0547

Robbert is net als de vorige keer weer degene die zonder oponthoud heeft doorgevangen. Als eindresultaat heeft hij zo’n 20 a 25 vissen waaronder zo’n 4 of 5 steuren.
Marco heeft 3 steuren en 5 karpers, Michael 1 steur (dagrecord qua lengte) en 10 karpers en ik mag afsluiten met 12 karpers. Geen steur voor mij helaas.

Allemaal hebben we ook de nodige vissen verspeeld, dus we hebben een heerlijk actief dagje gehad. Er is geen uur voorbij gegaan zonder vis voor één van ons. SMAC was uiteindelijk de grote verlosser. De bizarre tuti-fruti mais van Robbert was zijn grote vanger.

Heren, bedankt voor deze geslaagde dag.

Even 2 uurtjes pennen

Woensdagavond 17-04-2013. Vandaag was het weer eens dag met mooie temperaturen en een zonnetje. Ook tegen de avond was het nog 21 graden. Dat worden alweer temperaturen om ’s avonds weer eens wat visuurtjes te kunnen maken. Tel daar bij op dat toch alweer tot 21:00 licht is en je hebt een potentieel goede visavond.

Dinsdagavond had ik al bedacht dat het leuk zo zijn om met de pen achter de karpers aan te gaan. Daarom mijn Shimano beastmaster Barbel Power voorzien van de 1,75lb avon top en mijn Preston molen met 26/100 lijn. Stoppertje en wartel op de lijn, pennetje uitloden en klaar. Daarnaast een tasje met de nodige spullen gepakt (aas, onderlijnen, boilieboortje etc.). Door deze voorbereiding kon ik woensdag na het eten zo de auto in en op weg naar mijn vaste penwater: een vijver op het industrieterrein. Deze bevat een mooi karperbestand van allerlei formaten en zelfs een paar koi karpers. De vijver heeft een breed stuk en een hele lange 6 meter brede ‘sloot’. Deze sloot met overhangende struiken is in de regel mijn werkgebied. Tegen en onder de struiken houden de karpers zich vaak op.
img_0453

Rond 18:45 was ik ter plaatse. Ik zag gelijk al een andere (wit)visser, maar die zat een eind verderop. De eerste indruk was goed. Her en der bellen (azende karper?), bijna windstil en nog weinig begroeiing zodat ik overal goed bij kon. Om te beginnen eerst maar eens wat voerplekjes maken. Ik had 2 voersoorten om in te zetten: een pelletmix en smac. Ik had gelezen dat dit laatste veel wordt gebruikt bij het winter penvissen. Aangezien het water nog vrij koud is, dacht ik dat dat wel eens een mooi aasje kon zijn. Op plek 1 een handje smac blokjes, plek 2 een handje pelletmix en op plek 3 een mix van beide soorten. Daarna teruggelopen naar plek 1 een blokje smac aan de hair en vissen maar.
img_0446
Her en der verschenen aasbelletjes (of gewoon gas uit de bodem?), maar er was geen aanbeet te bespeuren. Ik had ook nog kattenbrokken meegenomen. Wellicht kon ik de vis al naar de oppervlakte krijgen? Één handje tegen de overkant aan om te kijken of er wat gebeurde. Niet teveel, want dan trekt dat alleen maar eendne en meerkoeten aan. Helaas gebeurde er niks. Daarna verspeelde ik ook nog mijn onderlijn in de takken aan de overkant, dus tijd om naar plek 2 te gaan (30 meter verderop). Daar aangekomen besloot ik maar weer eens mijn ‘magische’ boilie aan de hair te doen: een Verpa mini boilie met lever smaak. Voor mij werkt deze echt altijd. Ik heb praktisch al mijn karpers er op gevangen. Nadat ik had ingeworpen besloot ik mijn vriendin even te bellen. Net toen de telefoon overging echter schoot de pen uit het niks onder en werd de hengeltop bijna gelijk het water ingetrokken. Ongelofelijk, de lever boilie flikt het hem weer!! Hij lag er nog geen 2 minuten in!! De vis is wel sterk, maar ook nog best sloom voor een karper (want het is gelijk duidelijk dat dat het is). Heel traag, maar log probeert ie de takken in te duiken, maar ik kan hem vrij simpel keren. Daarna schiet de vis nog wat heen en weer, maar ik ben hem goed de baas. Al vrij snel kan het net eronder, maar daar begint de vis toch weer flink te spartelen. Duidelijk nog niet helemaal uitgedrild, maar ik ga hem niet meer vrij laten natuurlijk. Ik til de spiegelkarper (want dat is het) op de klaarliggende onthaakmat. Even meten en het knolletje is 62 cm. Er komen twee voorbijgangers even kijken en zij zijn ook zo vriendelijk even een foto te maken (scheelt weer geklooi met het statief). Helaas wordt juist dan duidelijk dat de vis nog niet echt moe is. Want pas na een hoop gespartel en ge-etter kan de foto afgedrukt worden. Vandaar de ook wat knullige greep en het lijpe gezicht ;-). Maar hé, wat is dit?, 2x vissen 2x karper in 1 week! Als dit mijn visjaar wordt, dan ga ik zeker een hele partij barbelen vangen. Gaaf na 3 kwartier vissen.
spiegel2

Na een nieuwe onderlijn gemonteerd te hebben (de hair was afgebroken) ga ik naar plek 3 ook weer een meter of 30 verderop. Ook daar wel wat aasbellen, maar verder geen actie. In het brede gedeelte van de vijver een eind verderop zitten nog wat vissers. Ziet er ook rustig uit. Ik besluit nog wat kattenbrokken te strooien, maar daar komt geen reactie op. Na verloop van tijd ga ik maar weer terug richting stek 2 en 1. Bij stek 2 probeer ik het nog een keer. Ook weer wat kattenbrokken erbij en hé, daar begint een karpertje op te azen. Hij pakt alle brokken tussen de takken en met wat meer brokken probeer ik de vis het ‘open’ water in te lokken. Helaas is het enige wat ik lok 2 eenden en een meerkoet. Door de golfslag van deze beesten is azende karper ook niet meer goed te zien, dus nog maar even naar plek 1. Na nog een kwartiertje wordt het donker en om 21:00 is het mooi geweest.

Heerlijk dat penvissen. Even 2 uurtjes lekker simpel en dan mooi lekker knolletje er uit trekken. Door de kou nog niet op volle kracht, maar dat ben ik ook niet 😉 Ik moet overigens toch maar eens een wegertje aanschaffen, ben namelijk wel benieuwd wat zo’n visje nou weegt.
img_0460
De sleutel tot succes vandaag, met de heilige Verpa lever boilie