Zweden dag 5 (05-06-2013): witvissen vanuit de boot en feederen op Furen

Vandaag stond er voor beide teams een witvisdag op het programma. Hans en Pascal wilden Furen nog een keer onderwerpen aan feeder geweld. Henk en ik wilden vanuit de boot feederen. Gisteren waren we op een riviertje waar we enkele mooie plekken hadden gezien waar we wel aan konden leggen. De boot kon daar mooi stil gelegd worden, zodat we perfect konden vissen.

sam_0028
Hans en Pascal waren tegen 9:30 ter plaatse bij het strandje / trailerhelling waar ze eerder gevist hadden. Dit keer echter had Hans zijn Heavy feeder mee, zodat hij er tot ongeveer 80 meter in kon met 50 grams korf. Door ruimte problemen in de auto had Pascal zijn heavy feeder niet bij zich waardoor hij tot ongeveer 50 meter kon werpen. Het door Hans zorgvuldig gezeefde voer van Berlok was door de heren voorzien van mais, casters en maden. Lekker gevuld voor de grote brasems dus.
sam_0039
sam_0033

Ook nu weer begonnen de voorns als eerste te azen. Hier zaten echter wel exemplaren van 30 a 35 cm tussen. Dat zijn wel de betere maten natuurlijk. Allen hadden die voor Zweden zo kenmerkende zwarte kleur. Net als alle dagen waren er weer stilval momenten, maar na verloop van tijd begon het toch weer.
sam_0061
sam_0047
Hans ving 4 mooie brasems achter elkaar en dan viel het weer stil. Daarna weer een uur rust (met af en toe een voorn) en dan weer een serie brasems. Hans ving op de 80 meter beduidend meer brasems dan Pascal op 50 meter. Bij elkaar hebben de heren toch zo’n 30 kg gevangen. Het is een schatting, want door de waterondiepte bij de kant, kon het leefnet niet gebruikt worden.

sam_0057
Stunt voor de dag was voor Pascal. Bij een inworp breekt zijn voorslag en vliegt zijn korf zonder verbinding te hebben met de hengel het water in. Wel ongeveer op de voerplek. Na opnieuw opgetuigd te hebben werpt hij in, krijgt beet, slaat aan en landt een kleine voorn. Maar wat blijkt! De vorige korf hangt er ook aan met aan die onderlijn ook nog een voorn! Tja, hoe gek wil je het hebben? Wel mooi constant op dezelfde plek geworpen Pascal!

Een heerlijk dagje vissen bij zomerse temperaturen (24 graden). Dat doet de mens goed. De volgende dag wilden Hans en Pascal weer terug, maar Pascal baalde wel een beetje dat hij zijn heavy feeder niet mee had. Gelukkig mocht hij de heavy feeder van Henk lenen (Preston Dutch Master), waardoor de 80 meter grens (en dus de brasems) voor Pascal nu ook haalbaar was.

Voor Henk en mij begon de ochtend met het traileren van de boot.
img_0930
img_0931
Na dit lekker rustig gedaan te hebben voeren we op ons gemak naar een mooi riet / gras veld in de buitenbocht van het riviertje. Daar konden we ‘aanleggen’ door simpelweg de ankers in dat rietveld te gooien en de kettingen strak aan te trekken. We lagen als een huis. Doordat we in een bocht lagen konden we mooi een groot gedeelte van de rivier bestrijken. Vanaf 2 meter uit de kant was het bijna overal zo’n 5 a 6 meter diep. Er zat een lichte trek in het water, dus dat is ook altijd goed.
img_0939
img_0944
img_0955

Henk ging met 1 feeder in de weer ik met 2. Één feeder werd gewoon de ‘klassieke’ feeder. Deze ging iets over het midden van de rivier recht tegenover de boot. De 2e hengel werd de ‘alles of niks hengel’. Voorzien van een helicoptermontage, Berlok vismeelvoer en een 10cm method onderlijntje. Dit is iets waar ik in Nederland veel vis mee vang, maar hier is het feitelijk kansloos. Ik had echter zoiets, omdat we er de hele dag gingen zitten kon het maar zo wat opleveren als je daar de hele dag lekkere dingen gaat brengen met je korf. De verbazing was dan ook best groot dat juist deze hengel als eerste vis opleverde. Een fikse voorn van een cm of 30 had zich vergrepen aan een witte Ringers + maiskorrel + dikke pier op de hair. Na nog een grote voorn werd het stil op die hengel.

Henk begon ondertussen ook met het vangen van voorns. Eigenlijk allemaal mooi formaat (25cm+). De kleintjes beleven gelukkig een beetje weg. De brasems lieten het helemaal afweten. Gedurende de ochtend bleven we beiden lekker doorvangen, maar alleen voorn. Tegen de middag zakte bij ons allebei de vangsten behoorlijk in. Op de alles of niks hengels experimenteerde ik er druk op los qua aas. Wel zorgde ik er altijd voor dat er wat natuurlijk aas bij zat (worm / mais), want dat dat is in Zweden simpelweg het gene wat je nodig hebt.

img_0952
Van Berlok hadden we ook nog 4 smaken paste pellets gekregen, een soort kneedbare pellets. Dus geschikt voor de hair en voor aan de haak. Twee zoete varianten en 2 vis varianten. Ik weet zeker dat ik er op mijn method watertjes in Zwolle genoeg mee vang, maar hier werkt het helaas niet.

Op een gegeven moment ving ik een kleine voorn op de klassieke feeder, waardoor ik de ‘alles of niks’ hengel even uit het oog verloor. Toen ik weer keek, lag de lijn slap. Snel opdraaien en een enorme weerstand aan de andere kant van de lijn, grote vis! Henk en ik waren beiden gelijk scherp. Wat zou dit zijn? Te sterk voor een brasem, wellicht zeelt? Met veel moeite kreeg ik de vis naar de boot, maar deze bleef diep. Plotseling een schim aan de oppervlakte…. snoek. Pfff, een snoek van zeker 70cm had een gehaakt voorntje gegrepen (deze zagen we ook aan de buitenkant van de bek). Helaas was dat ook de laatste keer dat we de vis zagen, want daarna was de onderlijn doorgebeten. Spannend moment in ieder geval.

Wat later in de middag vielen de beten bijna helemaal weg op een sporadisch klein voorntje na. Henk besloot één van deze kleine visjes rond te laten zwemmen onder een snoekdobber. Wellicht kon hij nog een rover verleiden? Binnen 10 minuten ging de dobber inderdaad onder, maar helaas kon Henk de vis niet verzilveren.

Aan het eind van de middag kreeg Henk zo’n typische brasem aanbeet en kon eindelijk de eerste platte geland worden. In ieder geval begon er weer iets meer leven in het water te komen, dus besloten we het laat te maken vanavond. Wellicht dat de brasem in de avond echt los komt. Beiden vingen we nog verschillende voorns, maar pas tegen 18:00 ving Henk weer een fatsoenlijke brasem. Een mooie donkere die erg graag wilde knuffelen met Henk 😉
img_0959
img_0958

Kort daarna weer zo’n donkere slijmerd (al valt de slijm wel mee) met paaipukkels.
img_0957

Is er dan eindelijk een school brasems gearriveerd? Helaas, het valt weer weg. Op een gegeven moment pakt Henk er 3 in nog geen 10 minuten en lijkt het los te gaan. Aanbeet zodra de korf de bodem raakt. Maar ook dan valt het weer weg. Zelf verspeel ik eerst een brasem en ik pak er toch ook nog 2.
img_0966

Echt helemaal los komt het niet en tegen 21:00 besluiten we dat het mooi geweest is. Bij elkaar zit er naar schatting toch zo’n 20kg vis in het net. Naar het aantal uren niet echt veel, maar een goede ochtend met knappe voorns en een goede avond met (vooral voor Henk) de nodige brasem maken het toch nog een aardige vangst.
img_0978
Opvallend was dat alles is gevangen op groot aas. Dus 2 of 3 hele dikke pieren, dat soort formaat. Ik had zelfs een voorn op het zelfhaaksysteem gevangen met 3 dikke pieren en een 10mm boilie. Deze vis van 20 cm had het voor elkaar gekregen om de boel te slikken (karperhaak maat 10!), echte slokkoppen.

Vandaag hebben we allemaal heerlijk ontspannen zitten vissen in ieder geval. Ik was blij dat kapitein Henk nu ook echt kon genieten van vissen i.p.v. alleen maar bezig te zijn met sturen. ’s avonds bij de Stuga dronken we nog even lekker een koud biertje en dan weer naar bed voor het volgende avontuur.

[wordt vervolgd]

Zweden dag 4 (04-06-2013): trollen op Floren en witvissen in de hemel

Na het teleurstellende resultaat van gisteren voor beide teams was het vandaag tijd voor de herkansing.

Hans en Pascal gingen een dag witvissen op een privémeertje (Tjurkensjo). Dit meertje hoort bij een huis waar Anton de eigenaresse goed van kent. In overleg mochten de heren daar een dag doorbrengen.

Hans en Pascal waren tegen 9:00 ter plaatse. Via een smalle bosweg konden zei het watertje bereiken. Wat een schitterende omgeving (zie de foto’s).
dsc_0093
dsc_0091
dsc_0086
Hans ging met de vaste stok in de weer en Pascal met de feeder. Hans begon met een voerplek aanmaken van 6 ballen Berlok met casters en maden. Vanaf de eerste keer ingooien hadden de voorns zijn aas gevonden en hij ving er vele. Niet allemaal even groot, maar stuk voor stuk mooie exemplaren. Af en toe een mooie brasem, maar ook nu weer vielen de beten soms helemaal weg. Op een gegeven moment ving Hans weer een kleine voorn. Tijdens het afsteken van de hengel werd deze tussen de planten gegrepen door een snoekje van ongeveer 45cm. De snoek was keurig voorin de bek gehaakt, waardoor Hans deze netjes kon drillen en landen. Een leuke bijvangst voor Hans op de vaste stok.
dsc_0063
dsc_0069
dsc_0068

Pascal kreeg al snel de brasem op de voerplek. Helaas was de obstakel dichtheid van het water nogal groot (rotsen op de bodem?), waardoor Pascal zeer veel materiaal verspeelde. Soms leek de bodem vlak, maar de gevangen vis zwom zich dan toch weer snel vast. De plompenbladeren bij de kant kosten ook de nodige moeite bij het landen, maar uiteindelijk hebben de heren een mooi net vol gevangen, ongeveer 25 a 27 kilo. Ook met veel brasem, welke voornamelijk de Pascal met de feeder werd gevangen. Een mooi resultaat op een schitterende plek (maar dat laatste is natuurlijk een beetje standaard hier).
dsc_0079
dsc_0076
dsc_0101

Henk en ik gingen vandaag de herkansing in op het gebied van roofvis. Dit keer naar een ander meer (nog groter): Floren. De helling bij dit meer is veel minder steil, dus konden we nu zelf de boot meenemen en traileren. Leuk van dit meer was dat er vlakbij de helling ook een riviertje stroomt waar je ook op kan om te vissen. Vooral i.v.m. de aanwezige wind zou dat wel eens een handig kunnen zijn (vooral na de ervaringen van gisteren). We besloten gelijk al: we gaan niet uren en uren doortrollen. Als het niet gaat, gaat het niet.

Na het traileren voeren we eerst door een relatief smal vaartje met plompenbladeren aan de zijkant. Het was toch 4 m diep, dus gelijk het kunstaas te water dan maar. Zodra we het open water opkwamen bemerkten we gelijk dat het nog harder waaide als gisteren. De schuimkoppen stonden op het water. Toch maar gewoon proberen. Dit keer hadden we ook een waterkaart mee met de waterdieptes. M.b.v. van wat oriëntatiepunten hadden we nu ook een beter idee van waar we waren en konden we op zoek naar potentieel interessante plekken. Ook nu echter bleef vis uit. Henk kreeg wel tot 2x toe een felle aanbeet op zijn cowgirlspinner, maar niks bleef plakken.
img_0904
img_0915

Pas na de middag voelde ik de eerste felle tik op een grote Squirly Jake. Ik voelde geen vis, maar bemerkte dat mijn plug geen actie meer gaf, dus het zal wel vuil geweest zijn…… Nee hoor, het was deze 47 cm snoekbaars gevangen op de Squirly Jake van 25cm. Wat je noemt grootheidswaanzin…..
img_0913
img_0909

Nou, geen monster en zeker geen tegenstand, maar eindelijk vis in de boot. Op naar meer vis. Dat bleef echter uit. De wind ging wel nog harder waaien. Op een gegeven moment wilden we een paar driften maken boven een diep gat. Een beetje verticalen met extreem groot rubber (bulldawgs). De wind blies ons met 4km per uur over het water. Gewoon trollsnelheid dus. Na dit een keer gedaan te hebben, besloten we dat het genoeg was. Het grote water is gewoon te groot. Veel grote vlaktes, zonder enige interessante plekjes. Ook weinig aasvis. We besloten terug te trollen naar het ‘vaartje’ waar we uitkwamen vlakbij de trailerhelling. Daar was ook meer beschutting voor wind. Eenmaal daar aangekomen besloot Henk dat er nu toch echt vis gevangen moest worden, desnoods een baarsje. Daarom maar ene klein baarsplugje aan de speld. Binnen 10 minuten had ook Henk eindelijk zijn eerste roofvis te pakken. Een baarsje van een cm of 20. Als je kijkt naar de verhouding kunstaas / vis is het dezelfde grootheidswaanzin als die snoekbaars van mij.
img_0920

Even later gingen we voor anker in een mooi beschut baaitje. Het plan was even rust en tegelijk wat aasvisjes vangen waarmee we op het riviertje wellicht nog wat konden vangen. Nadat we genoeg aasvisjes hadden zijn we langzaam het riviertje opgevaren, al trollend, want het was toch ook al weer zo’n 4 a 5 meter diep. Een schitterende plek die rook naar snoek. Meter of 25 breed, bomen aan beide zeiden met veel omgevallen bomen half in het water. Binnen 20 minuten kwamen we bij een bruggetje waar gaten van 7 meter diep zaten. Op de fishfinder zag Henk onmiddellijk dat hier veel vis lag. Henks eerste reactie was: ‘hier ligt snoekbaars, aasvissen overboord!’. Zo gezegd zo gedaan. Ik een levende voorn onder een snoekdobber. Henk hetzelfde, alsmede een dode voorn aan de fireball als bijhengel. De boot lieten we (ok, ok, Henk) zo goed en kwaad als het ging een beetje driften op wind en stroming. Corrigerend met de elektromotor. Binnen 5 minuten ging mijn lompe snoekdobber met levende voorn onder op 50cm van de boot. Aanslaan en hangen! Na een korte dril kon ik deze mooie 57cm snoekbaars landen. Na zo’n wederom taaie dag was ik daar zeer blij mee!
img_0926

Hierna hebben we het nog even geprobeerd, maar helaas kregen we niet nog meer rovers zo ver ons even met een bezoekje te vereren.

Wederom een taaie dag, maar gelukkig nu wel wat vis in de boot. Kapitein Henk was er na 2 dagen trollen wel even klaar mee (en terecht!), dus morgen een lekker rustig visdagje inplannen.

[wordt vervolgd]

Zweden 2013 dag 3 (03-06-2013): het is niet alle dagen feest

Hans en Pascal gingen vandaag vissen op hetzelfde meer waar Henk en ik de eerste avond even een paar uurtjes hadden gezeten (Tjurken), maar dan aan de andere kant van een dijkje. Ze konden daarbij op een kleine zwemsteiger zitten en op die manier (met de feeder) wat dieper water bereiken (dat was het idee tenminste).
sam_0013
dsc_0058
sam_0002

Pascal hanteerde vandaag de feeder en Hans ging met de vaste stok in de weer. Helaas bleek de diepte wat tegen te vallen. Hoewel de heren natuurlijk heerlijk konden zitten, met de auto recht achter zich. Bleven de vangsten behoorlijk achter. Ook de wind speelde hen parten (net zoals Henk en mij zoals je verderop kan lezen) De gewenste brasems kwamen helemaal niet op gang. Alleen de altijd aanwezige voorns wilden happen op het aas.
sam_0008
Veel vroeger dan normaal zagen Hans en Pascal er geen heil meer in en werd de balans opgemaakt: veel ondermaatse voorn en een enkel baarsje. Hoewel ik de eerste avond nog aardig wat (kleine) brasem had gevangen, was het vandaag een nationale niet bijtdag of zo. Hans en Pascal hebben de rest van de middag nuttig besteed met het bekijken van potentiele visplaatsen waar Anton ze de coördinaten van had gegeven. Bij bijna alle stekken was er wel een probleem: of er was niet te vissen vanaf de kant of je kon er met de auto niet tot het water komen (voor Hans en Pascal wel een vereiste met zie zware plateaus). Daarmee werd in ook in één keer duidelijk dat de kantvisserij in Zweden niet iets is wat veel gebeurd. Helaas een niet zo succesvolle visdag voor Hans en Pascal.

Vandaag stond er voor Henk en mij een dagje roofvissen op het programma. Wederom op Furen. Het plan was om het meer trollend af te vissen en tussendoor nog wat met levend / dood aas te proberen.
Henk en ik werden tegen 9:00 bij de trailerhelling afgezet door Anton. Na het traileren besloten we eerst wat aasvis te gaan vangen met onze 4 meter stokjes. Vanuit de boot op dezelfde plek als waar we gisteren de hele dag gelegen hadden. De eerste alvers en voorns waren als snel binnen. De meeste alvers gooiden we terug, omdat deze als levende aasvis vrij zwak zijn. Tegen 11:00 besloten we dat we genoeg aasvis hadden. Benzine motor aan en varen maar. Omdat dit voor ons natuurlijk totaal onbekend water is, is het natuurlijk een beetje gokken waar je moet wezen. Volgens Anton bevond de roofvis zich op dit moment (dit jaargetijde) op ongeveer 5 a 6 meter diepte. Dat waren dus de zones die we moesten opzoeken in eerste instantie. Daarnaast natuurlijk taluds, richels etc. Aan de andere kant van het meer kwam een rivier uit in het meer. Dat leek ons ook een mooie plek om het te proberen.

Vijf minuten na het wegvaren, kwamen we er achter waarom je toch zo weinig zeilbootjes op dit soort meren ziet. Plotseling begon de dieptemeter (Henk had die van zichzelf meegenomen) waarschuwingssignalen weer te geven i.v.m. ondieptes. Er bleken allemaal grote rotsblokken vlak onder de waterspiegel te zitten. Zeer voorzichtig laveerde Henk de boot naar dieper water. Uitkijken hier, het is verraderlijk. Bij een volgende boottocht niet vergeten de waterkaart te vragen van Anton!

Na dit eerste semi-avontuurtje begon het zoeken naar vis op deze enorme plas water. Na ongeveer een uur had Henk zijn eerste vis op een gigantische dubbele spinner (cowgirl). Helaas loste deze, maar op een dergelijke plas water al vis na 1 uur geeft de burger moed. Ondertussen was het natuurlijk vooral genieten van de omgeving (voor mij dan), maar voor Henk was het ook werken. Er stond een stevige bries en de golven waren behoorlijk hoog. Het zoeken naar potentiele hotspots valt dan niet mee.

Na een 3 tal visloze uurtjes was het tijd voor een pauze. Even voor anker voor een rietkraag. Boterham eten en wat aasvissen laten zwemmen. Vooral voor kapitein Henk fijn om even rustig te kunnen zitten. Ondertussen was de golfslag een beetje naar mijn hoofd gestegen, m.a.w.: ik werd niet fitter van dat geschommel. Henk merkte dat ook aan mijn ‘vrolijke’ stemming bij het optuigen van de aavishengel, sorry Henk….

Na ruim een uur naar roerloze dobbers gekeken te hebben, besloten we weer verder te trollen. Helaas verliep de rest van de middag hetzelfde als ervoor: visloos. Grote pluggen, enorme pluggen, kleine pluggen, cowgirls. Het hele kunstaas arsenaal in alle mogelijke kleuren kwam wel aan de beurt, maar niks hielp. De wind was nog wat steviger gaan waaien dus het werd er niet makkelijker op. De omgeving bleef prachtig, met dit ‘bonsai boom’ eiland als hoogtepunt (vonden wij zelf dan).
bonzai

Op een gegeven moment hadden we het idee om wat dichter naar de kant te gaan (bijvoorbeeld om wat te werpen), maar de uitstekende rotsen (en wat ligt er onder water?), deden ons besluiten dat risico maar niet te nemen.
img_0886
img_0883

Ook op dieper water bleek het niet altijd veilig te zijn. Want uit het niets gaf de dieptemeter plotseling aan dat er 15cm onder de boot een rotsblok lag. Gelukkig raakte de motor niets.

Op een gegeven moment kwamen we bij de plek waar de rivier uit zou moeten monden, maar door de ruige omgeving konden we dit niet precies vinden. De rotsblokken hielden ons tegen om het van dichterbij te gaan bekijken en we besloten om maar weer langzaam terug te trollen naar de helling. Als laatste truc besloten we maar eens een keer dwars over het meer te varen, wellicht dat daar wat vis te vinden was? Maar helaas, het mocht niet baten. Tegen 17:00 waren we weer terug bij de trailerhelling. Henk helemaal kapot van al het stuur en navigeer werk. Ik gewoon van de golven (zeeziek?). Door de harde wind, werden we gewoon de kant opgeblazen. Anton kwam ons even later weer ophalen.

Een teleurstellende sessie. Dat we niet 20 snoeken per persoon zouden vangen wisten we wel (we zitten ook buiten het seizoen), maar een dubbele blank (op de aasvis na) was wel erg teleurstellend. Zo zie je maar ‘even’ een Zweeds meer opvaren en roofvis vangen is er niet bij. En vooral Henk weet echt wel wat hij doet op dat gebied. Bij terugkomst bij de stuga voelde ik me nog steeds niet fit en ging ik ‘even’ liggen. Dat was rond 18:30, om 7:30 werd ik wakker….. ik zal het wel nodig gehad hebben?

[wordt vervolgd]

Zweden 2013 dag 2 (02-06-2013): witvissen op Furen

Zo, hierbij het tweede dagverslag van de vistrip naar Zweden. Niks voor mij om een week na dato pas bij dag 2 te zijn, maar ik ben geveld door een (Zweeds) griepvirus die al de hele week mijn week verziekt. Nog even geduld dus voor de overige verslagen.

Na de lichte visoefening van gistermiddag was het vandaag zover: de eerste echte visdag in Zweden. In overleg met Anton hadden Pascal en Hans besloten naar het meer Furen te gaan. Dit meer is goed bevisbaar vanaf de kant vanaf een strandje. Tevens zou er een drijvend ponton in moeten liggen (meestal rond deze tijd van het jaar) die tot 50 meter in het water ligt. Als je gebruikt maakt van dit ponton kom je zonder al teveel werptechniek al snel op een waterlaag van 4 meter. Henk en ik gingen het vanuit de boot proberen op hetzelfde meer. Diepere waterlagen bereiken is voor ons geen probleem dus. We begrepen van Anton dat er ook aardig wat rietvelden op het meer zaten, dus wellicht daar ook een kans op zeelt? Hans en Pascal waren de avond van tevoren al wezen kijken en hadden ook zoiets dat dat er wel eens kon zitten.

Na het ontbijt begonnen we met de voorbereiding van de dag. Dus de juiste spullen in de auto, voer maken etc. Dit voer maken begon overigens met de grap van de week, wat ik zal omschrijven als ‘het voerzeef incident’. Hans was ons sinds de vorige avond al aan het overtuigen (lees: lastig vallen) van het belang van het zeven van je voer. Nou ben ik het het daar ten dele wel mee eens, maar ik als recreatief visser moet eerlijk toegeven dat ik dat vrij weinig doe. En in een maagdelijk witvisland als Zweden, ach dan neem ik het niet zo nauw (noem me maar eigenwijs). In ieder geval, Hans had net zijn voer vochtig gemaakt en vol bravoure kwam de tas tevoorschijn waar de zeven in zitten……… tenminste waar ze normaal altijd in zitten volgens Hans. Jullie raden het al, Hans was zijn voerzeef vergeten in Nederland! De paniek in zijn ogen was wel zielig, maar gelukkig vond Anton in zijn enorme rommelschuur nog iets wat als zeef kon dienen en Hans was gered voor de rest van de week.

Na dit, voor Hans wat minder, grappige incident konden we richting Furen. Anton ging voor ons traileren, omdat de daar aanwezige helling meer geschikt was voor zijn 4×4 dan voor mijn voorwielaangedreven auto (steil en vol met zand / grind).
Tegen 9:00 waren we ter plaatsen en na het traileren gingen Henk en ik rustig de spullen in de boot laden. Het ponton lag helaas nog in delen op de kant, dus Hans en Pascal waren ondertussen op het strand begonnen met het nabouwen van het ISS (International Space Station) op ware grote. Zo leek het tenminste.
img_0828
img_0833
img_0832

Beiden heren begonnen hun volledige wedstrijd plateaus met aanbouw en schuren neer te zetten. Het verbaasde gezicht van Anton was erg grappig. Deze vorm van visserij is in Zweden totaal onbekend en toen wij vertelden dat in Nederland soms wel 100 van dit soort stations langs een vaart staan viel zijn mond nog verder open.

dsc_0009-copy
Henk en ik hadden besloten om 200 a 300 meter uit de kust schuin tegenover Hans en Pascal te gaan ankeren. Daar lag een mooi rietveld midden in het water. Als er zeelt aanwezig is zou het daar toch moeten lukken. Bij het wegvaren zagen we dat de boden slechts zeer langzaam afliep op 50 a 60 meter zat je op 120 cm water. Na zo’n 80 meter kwam je tussen de 180 en 200 cm. De aanwezige 4m dieptes waren feitelijk nauwelijks werpbaar vanaf de kant. Indien het drijvende ponton er had gelegen had het wel gelukt, maar dit was helaas niet het geval.

Door de windrichting hadden we de boot op een bepaald manier gemanoeuvreerd. We lagen zo dat we 4 waterdieptes af konden vissen. Ik had een feeder tegen de rietkraag aangelegd en een penhengel voor de boot op middeldiep water.
img_0861

Henk had ook de penhengel en een feeder op diep water. Al snel dienden de eerste voorns zich aan. Niet allemaal even groot, maar er zaten toch exemplaren bij waar je niet voor hoeft te schamen. Alle vis kwam van de penhengels of van de diepe feeder van Henk. De rietkraag feeder gaf absoluut geen leven. Alles vis werd gevangen op maden, wormen of combinaties daarvan. Zelfs mais is iets wat de witvis hier niet kent volgens mij.
img_0862
img_0858
Ondertussen zagen wij Hans en Pascal op afstand ook lekker zitten op hun tronen. We konden niet echt goed zien wat ze vingen, maar via de sms hielden we contact. Zij begonnen na een half uurtje te vangen en ook bij hen was het de voorn die op het aas begon. Met toch een paar mooie 30cm+ exemplaren.
sam_0115
De gehoopte grote brasems van 4kg plus bleven uit maar bij elkaar vingen de heren zo’n 30 stuks, waarvan Pascal 4 mooie brasems, 12 mooie voorns en 1 baars. Hans had 13 stuks waarvan 2 brasems en 11 voorns. Mooiste vangst van de dag was deze schitterende en uiterst zeldzame takvis welke de heren met zijn tweeen naar binnen sleepten. Allebei beet en daarna zat deze tak er aan op beide feeders. Mooie vangst heren!
sam_0123

’s Middags kwam Anton ook nog even kijken. Hij mocht plaatsnemen op het plateau van Hans en ving op deze manier zijn eerste witvis op de feeder ooit.
sam_0137
sam_0126

Ondertussen ondervonden wij de bizarre Zweedse wisselwind. In de loop van de dag kwam de wind uit een bepaalde richting, viel even stil en dan begon de wind uit een totaal andere hoek te waaien. Als je op een plateau zit is dat al lastig, maar als je op een grote plas water je boot stil probeert te laten liggen is dat nog lastiger. In totaal kregen we 3 richtingen voor onze kiezen. Ik heb dat nog nooit meegemaakt.

Tegen de middag begon Henk op de diepe feeder goed te vangen. De penhengels voor de boot vielen een beetje stil en werden lastig visbaar door de wind. Henk ving merendeel voorn, maar tegen het eind van de dag begon er eindelijk ook brasem te azen. Uiteindelijk 34 voorns en 3 brasems voor Henk. Slechts 9 voorns voor mij, maar het onverwachte klapstuk van deze witvisdag was echter voor mij. Op een gegeven moment dook er aan de oppervlakte een snoek achter een gehaakt voorntje aan. Kan gebeuren. Even later gebeurde dat ook bij Henk. Bij een volgende voorn zei Henk: ‘even kijken of ie er nog zit’. En ja hoor, voorn even laten spartelen en daar was de dame weer. Henk zijn addaptieve visvermogen werd onmiddelijk getriggerd: ‘Die moet je vangen Joris!’. Ok, maar hoe dan? Henk dook zijn tas in en toverde wat toevallig in de tas achtergebleven staaldraad en sleeves uit een zijvak. En ook nog een sleevetang. Daar maakte ik een onderlijn van. Daarna de feeder tegen het riet afgetuigd, staaldraad met een pikefighter er aan (die Henk heeft echt alles toevallig bij zich) en worpen maken dan maar. Daar kwam geen reactie op en Henk zei gelijk: ‘je pakt hem met een levende aasvis’. De pikefighter bleef haken onder water en die was ik dus kwijt (sorry Henk). Nadat ik weer een nieuwe onderlijn had gemaakt bevestigde ik daar een grote roofvisdreg van een stuk verdwaald kunstaas uit mijn tas aan. Henk ving een voorn en die ging aan de dreg. Voor de duidelijkheid: vissen met levend aas mag gewoon in Zweden. Daarna volgde een rommelig momentje, omdat het begon te regenen. Paraplu proberen neer te zetten in de boot dat soort dingen. Ik zeg op een gegeven moment tegen Henk: ‘joh, wat trekt die voorn….’. Henk: ‘Hij hangt er al aan gek!!’ Zoals ik al zei, het was een rommelig moment, maar binnen 3 minuten had de snoekdame toegehapt. Snel kon ik de vis naar boven drillen. Ik zag al snel dat ze mooi in het scharnier van de bek gehaakt was. Dat zit wel stevig en niet geslikt gelukkig. Mooi 82cm snoek in de boot (een PR voor mij). Op de feeder, met alleen een stalen onderlijn en een dreg. Hoe basic wil je het hebben? Officieel heb ik de dus vis gevangen, maar eigenlijk gaan alle credits naar Henk. Ik liep alleen maar te prutsen.
img_0879

Samenvattend kunnen we zeggen dat we allemaal heerlijk hebben zitten vissen al waren de vangsten niet helemaal super. Het blijft ook wel vissen natuurlijk. Op witvisgebied is Zweden absoluut maagdelijk. Je merkt het aan de bekijks die Hans en Pascal hadden bij de lokale Zweden, maar ook aan de aassoorten die vis vangen: maden en wormen. Casters, mais? In Nederland krachtige aassoorten, maar hier nauwelijks van waarde. Laat staan de o zo beruchte boilies en pellets. We hadden ze nog niet geprobeerd, maar geen van allen hadden we het idee dat dit ook maar iets ging opleveren. Het gaat nog wel werken worden voor de kilo’s deze week, maar dat maakt onze sport ook mooi toch? Een ander opvallend iets wat we allemaal bemerkten was dat de aanbeten steeds wegvielen, even wachten en dan waren ze er weer. Dit gebeurd in Nederland natuurlijk ook wel, maar hier ging dat continue zo.

Het cadeau
Eenmaal terug bij Anton en Erna kregen wij en de andere gasten een barbequeue aangeboden. dit was een mooi moment om het door ons gekocht cadeau te overhandigen. Zodra bekend werd dat we deze schitterende reis aangeboden kregen wilde ik namelijk graag een mooi en origineel cadeau voor Anton regelen. In eerste instantie denk je aan een typische Hollandse waar als drop, jenever etc. Anton reist echter regelmatig naar Nederland en kan dus zelf makkelijk aan deze spullen komen. Daarnaast is iets blijvends ook wel leuk natuurlijk. Tijdens de te lange winter van 2012/ 2013 kwam ik op internet plotseling het perfecte cadeau tegen: een houten vis-sculptuur van Bart van Lohuizen (www.fishcarving.nl). Bart is kunstenaar en maakt op bestelling hyperrealistische visbeelden uit hout. Na 5 minuten op zijn site gekeken te hebben wist ik: dit moet het worden! Na overleg met de reisgenoten zocht ik contact met Bart, waarbij ik mijn enthousiasme niet bepaald onder stoelen of banken kon steken. Bekijk zijn website en je weet wat ik bedoel. Werkelijk levensechte vissen komen uit zijn werkplaats. Bart reageerde enthousiast en na enig overleg bestelde ik bij hem een ruisvoorn van 30cm die aan het azen was op een voerkorf en een haak met maden. Er was nog maanden voordat we vertrokken, maar Bart begon gelijk enthousiast te zagen, schuren etc.
Wat ooit begon als dit stuk hout:
2vormvisophoutoverbrengen

Is geworden tot dit ware kunstwerk. Welke sportvisser wil nou niet zo’n beeld?
82ruisvoornklaar2
85detailvoerenaas
84ruisvoornklaar4
83ruisvoornklaar3

Op mijn verzoek heeft Bart van alle fases / stappen van de sculptuur een foto gemaakt. Hiervan heb ik in een zogenaamde ‘timelapse’ film gezet. Zo kan je dus precies zien hoe het proces van blok hout naar vis verloopt. Bekijk het en verbaas je over het enorme vakmanschap.

Een paar dagen voor vertrek heb ik bij Bart thuis afgesproken in het Drentse Frederiksoord. Dit ligt vlakbij Zwolle dus na een korte autorit ontmoete ik Bart voor het eerst. Ik was van harte welkom bij Bart en zijn vrouw. De koffie en de cake stonden al klaar en pas na een uur praten over vissen, natuur, nog meer vissen en allerlei ander zaken gingen we naar zijn atelier (schuur 😉 ) waar de ruisvoorn al klaarstond. In het echt nog mooier dan de foto’s die ik al gezien had. Voorzichtig in het bubbeltjes plastic verpakt en zeer opgetogen ging ik weer huiswaarts. Als de familie van Duinen hier niet blij mee is?

Tijdens de barbequeue heb ik even het woord genomen en Anton en erna het beeldje overhandigt. Vooral Anton is echt een natuurmens (visser / jager) en hij was echt overdonderd door dit cadeau. Zeer geslaagd dus.
dsc_0043

Na de barbequeue net weer een biertje teveel en pas om 00:30 gingen we naar bed (da’s laat als je hard door wilt vissen de volgende dag). De volgende dag stond er voor Henk en mij een roofvisdag op het programma. Voor Hans en Pascal had Anton een mooi watertje uitgezocht.

[wordt vervolgd]

Zweden 2013, dag 1 (01-06-2013): Voorbereiding, heenreis en ook nog even vissen

Inleiding
In september van 2012 was ik een week in Egypte om de onderwaterwereld van dichtbij te bekijken. Op de laatste dag kreeg ik een sms van vismaat Henk met de mededeling dat er een mogelijkheid was om met vier leden van sportvisforum sportvistotaal.nl af te reizen naar Zweden voor een visvakantie. Deze vakantie zou plaatsvinden in het zuid Zweedse Rydaholm. We kunnen daar geheel verzorgd verblijven in een zogenaamde ‘stuga’ (blokhut). Deze stuga’s (3 stuks in totaal) zijn het bezit van de Nederlandse familie van Duinen (Anton en Erna en hun dochters Kelly en Melanie). Sinds 2006 verhuren zei deze t.b.v. de vele hengelsporters en natuurliefhebbers die Zweden jaarlijks aandoen. Meer informatie op http://www.rydaholms-stuga.com

Een dag na terugkomst uit Egypte was het zeker: in juni 2013 zou ik samen met forumleden Pascal (tevens eigenaar van het forum), Hans en Henk afreizen naar het schitterende Zweden. Vele lezers denken bij Zweden voornamelijk aan roofvis (ikzelf ook eerlijk gezegd). Zweden blijkt echter meer te zijn op visgebied. Natuurlijk zalm en forel, maar er zit ook een goed witvisbestand. Feitelijk was dat ook wat Anton wilde weten: kan ik mijn gasten naast roofvissen ook mooie witvisserij bieden? Naast de standaard witvis (brasem / voorn), was Anton ook benieuwd of er wellicht ook zeelt aanwezig was in de Zweedse wateren. Een zeer interessante sportvis natuurlijk.

Hans en Pascal zijn echter hardcore witvissers en willen zich dan ook volledig gaan toeleggen op die visserij. Henk en ik wilden zeker achter de witvis aan, maar we wilden ook proberen het iets breder te trekken dan alleen witviserij. Roofvis met kunst- / dood- / levend-aas (vooral snoek en snoekbaars), kopvoorn in het stromende water en zeelt in de aanwezige veenmeren. Een week is eigenlijk te kort.

De sponsors
default_r1_c1

Na 1 bezoekje had Henk zijn vaste voer leverancier ‘Berlok’ (www.berlok.nl) bereid gevonden om meer dan genoeg lokvoer voor de hele week te leveren. Bijna 80 kg voer, 5 kilo pellets, soft hook pellets in diverse smaken en 2 grote potten lever flavoer. Daarnaast ook t-shirts en petten voor iedereen. Firma Berlok: hartelijk bedankt voor deze enorm gulle gift!
bild0299
bild0300

logo

Ook mijn vaste hengelsportleverancier uit Zwolle ‘Zunnebeld’ (www.zunnebeld.nl) was bereid een duit in het zakje te doen. Voor de troldagen op snoek schonken zei deze mega pluggen:
null-20
Bovenste is een Musky Armor Krave Perch van 9,5″ (24,1cm)
De onderste is een Storm Giant Flatstick van 8,5″ (22cm)
Zunnebeld bedankt!

De reis
Na maanden van dromen en voorbereiden was het eindelijk zo ver. De reis naar Zweden zou met 2 auto’s verlopen. Hans en Pascal vertrekken vanaf hun woonplaats Koedijk. Henk en ik reizen ook samen vanaf Zwolle. Op vrijdagochtend 31 mei ga ik Henk ophalen op zijn vaste camping plaats aan de Neder-Rijn. Terug in Zwolle nog even wat boodschappen doen, de auto volladen, eten en dan nog even een paar uur rusten voordat we tegen 23:00 in de auto stappen. We hebben besloten niet te reizen via veerponten maar via de aanwezige tolbruggen. Iets grotere afstand, maar je doet er even lang over en de tol is goedkoper als de reis per veerboot.

null-3

sam_0048

Zoals jullie kunnen zien gingen we heerlijk licht bepakt op reis….. dus. Tja, Hans en Pascal moesten persé hun o zo handige viseilanden meenemen. Henk en ik hadden dat dan niet, maar gezien onze diverse visserij namen we veel meer spullen mee: hengels en spullen voor roofvis, hengels en spullen voor witvis, bakken kunstaas, 40kg voer van Berlok, 6 liter wormen etc. Ach toen het er eenmaal inzat ging het best.

voor zowel Henk en mij als Hans en Pascal verliep de reis voorspoedig. ’s Nachts rijden is wat vermoeiend, maar doordat het rustig is op de weg schiet je lekker op. Hoe noordelijker je komt hoe eerder het ook al licht wordt. Tegen 1:30 begon er al licht te gloren.

null-5

Om 11:00 kwamen Henk en ik ter plaatse, Hans en Pascal waren er al. Ondanks dat we officieel pas vanaf 15:00 terecht konden, werden we van harte welkom geheten door Anton en Erna.
sam_0078
sam_0076
sam_0077
sam_0111

Anton en Erna bezitten een enorm perceel waar hun eigen huis ook op staat. De bovenverdieping van de daar aanwezige schuur is verbouwd tot een gastenverblijf met een woonkamer, 2 slaapkamers en een dakterras. Op de benedenverdieping hadden we onze eigen keuken. De rest van de benedenverdieping van de schuur konden we gebruiken om onze hengelzooi op te slaan. Anton had ook gezorgt voor een oude koelkast, zodat we de maden koel konden houden.

Na allemaal even bijgekomen te zijn van de reis gingen we een beetje plannen maken voor de volgende dag en het bespreken van de ervaingen tot nu toe. Wat ons allemaal opviel was de wijdsheid en leegheid van deze streek, rust en ruimte. Tegen het eind van van de middag begon het bij Henk en mij te kriebelen. We zijn in Zweden om te vissen, we willen vissen! Gewoon even een hengeltje er uit, lekker simpel. Anton wist nog wel een leuk meertje, zou ook wel eens zeelt kunnen zitten. Dus Henk en ik allebei even snel een feedertje opgetuigd. Stoelen in de auto, voertje in een emmer en gaan. Hans en Pascal gingen ook mee, omdat anton hen een andere plek wilde laten zien, waar ze de volgende dag konden gaan zitten. Bij het meertje aangekomen konden we meerdere kanten op: op een soort dijkje gaan zitten en verre worpen maken of een beetje door de bosjes kruipen en dan konden we bij een plompebed vissen. Dat laatst leek mij de grootste zeeltkans, dus dat moest het worden. Het water was kraakhelder bruin, een soort thee. Binnen 20 minuten waren we aan het vissen. Lekker simpel met een simpel voertje en wat natuurlijk aas aan de haak. En zeg nou zelf dat ziet er toch on-Nederlands uit?
img_0820
img_0821
img_0811

Ik kan jullie vertellen dat ik nog nooit op een rots gefeederd heb in ieder geval.

Binnen enkele minuten had Henk zijn eerste visje al binnen, een blankvoorn, maar dan bijna zwart. Hele apparte kleurstelling. De eerste Zweedse vis, dus wel op de foto natuurlijk.
img_0817
Na een kwartiertje ook voor mij de eerste vis: de brasempje in dezelfde zwarte kleurstelling als de vis van Henk.
img_0819
Uiteindelijk hebben we van 15:00 tot 18:30 gezeten. Henk kon na wat aanbeten niks meer vangen (heel raar). Ik heb een stuk of 15 brasempjes van klein tot middelformaat (max 40cm) kunnen vangen. Allemaal donker tot zwart en niet slijmerig. Niet de grote lappen die we wilden, maar deze onverwachte vismiddag was natuurlijk ook gewoon bonus. Even lekker de kop leeg maken. Wat ons verder opviel was dat alle vissen vrij mager waren. Dat in combinatie met het feit dat de vissen zeer gretig op het voer en aas doken, deed ons vermoeden dat het een vrij voedsel arm meer was. Zou hier wel zeelt zitten?

Tegen 20:00 waren Henk en ik weer terug bij de stuga waar het eten geserveerd werd. Daar hadden sommigen wel zin in, zoals jullie kunnen zien.
img_0823
sam_0107

Na het eten nog een klein biertje en toen was het moment van totale instorting aangebroken. Naar bed, want morgen begint de eerste echte visdag. Dan gaat het gebeuren….

[Wordt vervolgd]