Op mijn verjaardag heb ik van van mijn vriendin een dagje snoeken vanaf de boot gekregen. Gisteren was het zover. Ik moest er helemaal voor naar de kop van Noord Holland in het pitoreske ‘Slootdorp’. Om 8:00 had ik daar afgesproken met de eigenaar van Kingfisher Guided Fishing Tours, Gerrit Ritman. Ik had de nacht doorgebracht in Almere, dus de rit er naartoe was niet zo heel lang.

Het zou een volledig verzorgde dag worden, dus al het hengelsport materiaal, eten, drinken, alles zat erbij. Toen ik iets na 8:00 aankwam op de afgesproken adres, had Gerrit de boot al te water gelaten en was hij druk bezig de benodige spullen in de boot te sjouwen. Na kennisgemaakt te hebben natuurlijk eerst een bak hete koffie (+1 voor Gerrit, dag is gelijk al goed). Tijdens het warmdraaien van de motor en het koffiedrinken licht Gerrit even de plannen voor de dag toe: we beginnen met trollen en indien dit niet loopt gaan we doodazen. We blijven de hele dag min of meer op dezelfe plek. Dus een vast ‘parcour’ waar we de hele dag zullen rondvaren. Gerrit heeft op mijn verzoek ook nog een baitcastertje meegenomen, zodat ik wat kan oefenen met werpen met een reel in de loop van de dag. Er staat een grote tas met kunstaas in de boot en in de auto staan ook nog de nodige tassen, mocht dit niet genoeg zijn.

Goed materiaal is aanwezig, altijd handig

We beginnen met wat SPRO Screaming Devils en met Musky Mania Ernie pluggen te trollen. Een wonderbaarlijk dag is het vandaag, want voor het eerst sinds 2 weken zie ik weer eens stukken blauwe lucht. Ik was haast vergeten dat dat ook nog kon. Wel geluk dat het net vandaag zulk weer wordt. Wel koud natuurlijk, maar daar kan je je op kleden. In loop van de ochtend worden we nog wel verrast met een paar korte buitjes, maar dat levert dan ook gelijk weer mooie plaatjes op.

Maar goed, allemaal leuk en aardig die regenboog (en ijsvogels en eenden en zwanen), maar daar kom ik niet voor natuurlijk. Ik wil snoek vangen. De ochtend is taai echter. We varen min of meer dezelfde route (ik schat een 1,5 tot 2 km per ‘rondje’), maar met veel afwisseling. Links aanhouden, rechts aanhouden, langzaam varen, snel varen, kunstaas wissels etc. De fishfinder aan om aasvis en richels te spotten. Na een paar uurtjes maar even naar de auto om wat savage gear pluggen te halen. Tot nu toe echter geen succes. Gerrit baalt al wel een beetje, want hij kent mijn snoekgeschiedenis (koning blank) en zijn belangrijkste doel is om mij het vertrouwen terug te geven.

Ondertussen hebben we gezelschap gekregen van een bootje met conculega’s. Zij vangen wel vis en dat is toch raar. Tegen het eind van de ochtend varen we langs hen en zijn ze net druk bezig een schitterende dame van 110,5 cm te fotograferen!!! En dat op een plek waar wij die ochtend al wel 5 of 6 keer voorbij gevaren zijn. Dat doet de deur dicht. Na de nodige complimenten vragen we ze toch even waar zij dan mee vissen. Met Ernies is het antwoord. Ze vangen alleen daar nog snoek mee. Wij knopen dan ook gelijk een ernie aan de wartel en gaan weer verder. Om 12 uur werkt dat dan eindelijk, een snoekje van 58 cm kan de verleiding niet weerstaan. Eindelijk weer eens niet geblankt. Klein,maar de 0 is weg.

Ook voor het eerst de kieuwgreep geprobeerd, maar dat vergt nog wat oefening. Je bent een prutser of je bent het niet 😦

De vis heeft wat bloedzuigers op zich wat Gerrit’s vermoeden bevestigt dat de snoek diep ligt. Op of tegen de boden, want daar komen die bloedzuigers immers vandaan. Stipt een half uur later heeft ook Gerrit de eerste vis in de boot. Een 60er op een bijna zwart Ernie.

Weer een half uur later varen we een stukje verder naar een bruggetje waar we nog niet gevaren hebben. Gerrit weet te melden dat hij al heel vaak bij die brug is geweest, maar daar heeft ie nog nooit een vis gevangen en… BAF!, daar klapt er dus weer een snoekje op mijn Ernie (ook een zwarte). Wat zij je ook alweer Gerrit? Grrrr 61 cm, precies evengroot als mijn huidige PR (die ik op een boilie gevangen heb), maar ze worden al groter. Helaas vergeet Gerrit even dat ik een blije doos ben die met alle vissen op de foto wil. Foutje, bedankt 😡 .

Maar goed, een leuk ritme zo. Elk half uur een vis? Dat kan nog een leuke middag worden. En we hebben eindelijk het lopende aas gevonden. De bijna zwarte Ernie (officiele kleur naam ‘Black Perch’). ‘Helaas’ doorbreekt Gerrit dit ritme door een kwartiertje later alweer een mooie dame te haken, een stuk groter 84 cm dit keer.

Ondertussen nuttigen we ook onze lunch in de boot. Gerrit houdt niet van half werk, dus broodjes gerookte zalm, Carpacio en oude kaas staan er op het menu.

Officieel ben ik weer aan de beurt voor vis,maar de volgende aanbeet blijft uit. We trollen vrolijk verder en we besluiten het doodazen maar even te laten voor wat het is. Op een gegeven moment varen we over een richel en daar haakt Gerrit wederom een mooie 70er (78 uit mijn hoofd).

Vistechnisch blijft het even rustig nu. Maar de zon schijnt behoorlijk en we ouwehoeren de tijd voorbij. Het trollen slaat Gerrit op een gegeven moment op de darmen en we leggen even aan voor een sanitaire stop, zodat Gerrit kan drollen 😆 😆 .De dag begint zo langzamerhand ten einde te lopen, maar vlak na de sanitaire stop toch weer een mooie aanbeet voor Gerrit en een mooie 70er is het resultaat. Deze staat helaas niet op de foto. Wel appart hoor, we vissen met hetzelfde kunstaas uit dezelfde boot, maar Gerrit heeft net iets meer geluk. Waarschijnlijk trekt hij z’n aasje net iets dichter langs de snoeken, zodat hij ze pakt.

Nog één rondje en de dag is alweer ten einde. Op de laatste meters mist Gerrit naar eigen zeggen nog echt een dikke vis en dat was dan het laatste wapenfeit voor de dag. Een slechte ochtend (qua vangsten dan), maar de middag heeft toch 6 vissen opgeleverd in 4,5 uur tijd.

Samenvattend een heerlijk dag. Zoals al mijn visdagen is tie weer voorbij gevlogen. Nog steeds echter niet de grote en hoeveelheden vis waar ik op gehoopt had (voor mij dan). Gerrit is gelukkig een toffe vent en we hebben meer geluld dan vis gevangen, maar zoals iederen het waarschijnlijk wel met me eens is: gezelligheid net zo belangrijk als vangen. Wel spierpijn trouwens in mn rechterarm, want dat trol aas trekt wel je arm uit de kom.

Om tenslotte maar eens keiharde reclame te maken voor Gerrit en z’n bedrijf : als je net zoals ik weing tot geen roofviservaring hebt (op een boot) en je wilt het eens proberen? DOEN!! Leerzaam, gezellig en nog vis ook. Je hoeft geen materiaal aan te schaffen, want Gerrit is voorzien van alle materialen op roofvisgebied. Nu was het snoeken, maar hij kan je ook meenemen om te verticalen of dropshotten e.d. De doorgewinterde goed vangende roofvissers onder jullie vinden dit misschien sukkelig (dat mag), maar ja ik ben nu eenmaal een starter.

Op zijn website vind je alle info die je nodig hebt:
http://www.kingfishertours.nl

EN NEE, ik heb geen connecties met zijn bedrijf. Ik ben wel enthousiast, vandaar dit ‘reclameblokje’

Zaterdag 26-11-2011 moest mijn vismaat Marco in de buurt van Zwolle zijn voor familie ‘verplichtingen’. Om daar nog een beetje onderuit te komen leek het hem leuk om met mij eens op jacht te gaan naar zoetwaterplatbektekkels (oftewel snoek). Genoeg water hier in en om Zwolle. We besloten te beginnen in de Zwolse nieuwbouwwijk Stadshagen. Het stikt daar van de sloten van een meter of 6 breed met veel zijsloten en bruggetjes. Ook staat het in verbinding met polder water en ‘Het Zwarte Water’.

Om 10:00 hadden Marco en ik afgesproken op de parkeerplaats van een kerk. Dat vonden we wel toepasselijk. Eerst even een kop koffie gedronken uit het thermoskannetje en gaan met die banaan. We konden alle kanten op, want de sloten waren overal. We besloten te beginnen bij een grote duiker die onder de weg doorliep en met een lange stenen muur in het water. Van daaruit liepen we verder. Na, ik gok 20 a 30 minuten, had Marco z’n eerste vis. Een klein snoekje van een cm of 40 of een Spro swimbait in een natuurlijke kleur.

Gesterkt door dit redelijk snelle succes struinden we verder. Behoorlijk wat plantenmateriaal haalden we telken naar binnen. Soms zelfs nog groen. Het is duidelijk vrij zacht weer geweest de laatste tijd. De waterstand was laag, maar het was goed te doen.

Na deze vis bleef het rustig echter. We wisselden allbei lekker door met het aas, maar het maakte geen verschil. Marco dacht nog wat aanbeten gevoeld te hebben, maar kon ze niet verzilveren.

Tussen 12:00 en 12:30 zijn we weer terug naar de auto gegaan. Eerst weer een kop koffie om de spieren op te warmen . Daarna gingen we naar een tweede stek in de hoop dat het daar beter ging: de polder van Mastenbroek.

Daar aangekomen konden we de auto mooi parkeren (ook weer bij een kerk) bij een ideale plek: een S-bocht in een lange wetering met een bruggetje, een duikertje een half gezonken roeiboot.

Binnen 5 minuten haalde Marco vis nummer 2 daar uit het water, vlak voor de S-bocht. Een snoekje van tussen de 50 en 60 cm. Ook weer op de Spro swimbait.



In de die S-bocht wisten we verder geen vis meer te vangen en nadat we even gelunched hadden (Marco had zelfs verse jus meegenomen, hoe luxe wil je het hebben!),zijn we de wetering af gaan lopen. We konden echt kilometers ver indien nodig.

Zoals jullie zien was het hier in het open veld behoorlijk winderig. Verre zijwaartse worpen waren dan ook geen enkel probleem. Het hele stuk vingen we beiden geen vis, maar rond 15:00 was daar dan eindelijk de verlossende aanbeet voor mij. Ik dacht eerst dat ik vastzat, maar gelukkig kwam er beweging in de lijn. Een wittige schim kwam naar boven, SNOEK!! en toen……. los!! NEEEEE, de verlosser werd dus een losser. Het was geen grote, ik schat tussen de 50 en 60 cm. Hij pakte m’n zilver kleurige ‘Belly dog’ van Commoran.

Stevig balend en krachttermen brakend die niet echt netjes waren in de buurt van die kerk, begonnen we weer aan de terugtocht naar de auto’s. We besloten die S-bocht nog even een halfuurtje af te vissen (was ook lekker in de luwte), maar ook daar wisten we geen vissen meer op de kant te brengen.

Een taaie dag, qua vissen dan. Aan het gezelschap lag het niet in ieder geval. Marco, bedankt voor de gezelligheid. Dat gaan we nog eens over doen, maar dan bij jou in de buurt en met meer vis.

Na een drietal visloze snoeksessies had ik vandaag weer genoeg moed verzameld om het nogmaals te proberen. Het moet en zal me lukken!! Afgelopen weekend moest ik op een Zwols industrie terrein zijn en daar zag ik tot mijn verbazing mooie watertjes, waar het riet weggemaaid was. Daar besloot ik het te proberen. Wat eerder weggegaan van het werk en snel naar huis om daar eerst mijn wintervis-outfit aan te trekken: lange thermo onderbroek, skibroek, dubbele truien en een wintersport jas. Kortom: ook handig voor het vissen zo’n ski outfit

Om 15:00 stond ik aan het water, dus toch zo’n twee uur te gaan voordat het donker wordt.

Bij de aanblik van het water had ik gelijk een goed gevoel. Veel rietresten, takken in / boven het water en er zijn wat bruggetjes. Hier moest het lukken. Ik hoopte stiekem op een snelle vis (in de eerste 10 worpen of zo), maar dat bleef uit. Gewoon vrolijk doorstruinen maar. Door al die kleding had ik het niet koud, dus ik kon het goed volhouden. Ik viste steeds ongeveer een kwartiertje of zo met een aasje voordat ik doorwisselde. Na een half uurtje kwam ik bij het eerste bruggetje aan.

Het water stond vrij laag en zonder al teveel capriolen kon ik op dat stuk beton onder de pijlers staan (tussen de kant en dat stukbeton stond ook maar 15 cm water). Op dat moment kwamen er 2 trollers voorbij in een bootje. Ook zij hadden niks gevangen. Helaas raakte 1 van hen vast onder de brug waardoor ze nog even fijn met hun bootje heen en weer gingen crossen om hun kunstaas te redden. Eventueel aanwezig snoek was nu op z’n minst verstoord . Dat is toch jammer bij zo’n potentiële hotspot. Verder vissen en doorwisselen met aas maar weer, want ik had nog een behoorlijk stuk te gaan.


Vanaf de brug: heel in de verte zie je de trollers nog in de mist verdwijnen

Zo langzamerhand begon mij weer het gevoel te bekruipen dat dit weer een blanksessie ging worden. Nee, nee, wegdrukken die gevoelens. Het is goed snoekweer, ‘snoekig’ water, dit komt goed. De trollers komen op een gegeven moment ook weer terugvaren. Ook zij hebben geen succes.

Aha, nog een goed plekje een soort gemaaltje met ook nog wat bomen er naast. Hier gaat het dan lukken!!

Helaas ook niks, maar er doemt weer een brug op uit de mist. Ik loop daar maar direct heen, want er volgt nu een stuk water, waar het riet niet gemaaid is.


Deze brug maak ik ook maar m’n keerpunt, want het is al na vieren. Op onderstaande foto kan je zien dat het water nog veel verder loopt, maar er is nog wel veel riet.

En dit is dus echt aan de rand van een industrieterrein

Op de terugweg kom ik nog langs een soort vijver met veel riet. Aan de kant waar ik sta kan ik nog mooi een paar worpjes langs het riet gooien, maar weer niks.

Verder langs het vaartje dan maar. Ik werp nog wat bij de ‘hotspots’, maar zonder resultaat. Aangekomen bij het ‘eerste’ bruggetje zie ik tot mijn verbazing dat het stuk beton waar ik net nog op stond, nu onderwater staat. Het water is zo’n 10 cm gestegen!

Nog wat worpen en aaswissels later sta ik weer bij het beginpunt. Het is stipt 17:00. En het is weer gelukt: GEBLANKT!!
Wat is dat toch? Het weer was volgens mij goed het water op het oog ook. Wellicht wat te laag water? Als iemand nog ideeën heeft?

Zo moeilijk is dat kunstaasvissen toch niet? Ik heb nog niet echt veel kunstaas, maar ik heb wel van alles wat. Ik mis alleen nog wat lichte jerkbaitjes en ik wil nog wat meer ‘kleurcombinaties’ van bepaalde aasjes. Op onderstaande foto de ‘collectie’. De dingen op de deksel heb ik allemaal de revue laten passeren vandaag.

Excuses voor dit visloze verhaal. Ik hoop dat de sfeerfoto’s wat goed maken.