Na weken van zenuwen en spanning was het zondag 30 oktober 2011 eindelijk zover: de witvisforum.nl visdag op ’t Mun te Appeltern. Een raad van wijze vissers heeft besloten dat ik de eer krijg het verslag van deze dag te schrijven, onder het mom van “Vissen kan ie niet, maar hij schrijft leuke verhaaltjes”. Natuurlijk aanvaard ik zo’n eer met alle egards.

Ik moet jullie wel eerst even waarschuwen: ik heb geen foto’s gemaakt. Dat is jammer want beelden zeggen meer dan woorden.

Maar goed het verslag: rond 8:00 verzamelden de crème de la crème van de witvisforum.nl leden zich bij de kantine van ’t Mun. Ook een aantal gasten (familie en vrienden van de leden) hadden zich aangemeld, want die wilden het wel eens van dichtbij meemaken zo’n top visdag. Het handenschudden en kennismaken kon beginnen. Blijft een leuke ervaring om de mensen die je feitelijk al ‘kent’ nu eens in het echt te zien. Je ziet nu ‘het gezicht achter het forumbericht’. Na de koffie begaven we ons naar vijver 7 die voor de gelegenheid was afgehuurd. In totaal hadden 23 man zich aangemeld. Er is plek voor 30, dus we hadden lekker de ruimte.

Allereerst gingen de kofferbakken open waarna iedereen begon met tonnen aan materiaal naar de waterkant te slepen. Het leek wel een stoet vluchtelingen die met hun hele hebben en houden op de vlucht waren voor weet ik veel wat. Had iedereen zoveel materiaal? Nee, een kleine groep van 4 Bornezen (tukkers uit Borne) hadden gewoon een stoel en hengel en een tas met wat benodigdheden bij zich. Terwijl de stoet ‘vluchtelingen’ probeerde een bestaan op te bouwen aan de waterkant, stichten de Bornezen een enclave in de smalle hoek van vijver 7.

Alle witvisdiciplines waren vertegenwoordigd: feeders, pickers, vaste hengels, match hengels, van alles werd geprobeerd. Terwijl mensen nog aan het opbouwen waren werd in de Borne hoek de eerste karper geland. “Mooi” zullen velen gedacht hebben, “de vis is los”. Gedurende het verloop van de ochtend bleek dat toch wat taaier als verwacht. Her en der werd wel vis gevangen, maar het ging niet vanzelf. “Franske” ving op de vaste stok met mais (!) de enige forel die rondzwom op de vijver (nee, geen gerookte zalmforel , maar een echte) en tevens een karpertje van ongeveer 10cm of zo.

Je zag veel mensen switchen van vaste stok naar feeder / match, of andersom. Enige uitzondering was kamp Borne en dan vooral gast van het forum (maar ondertussen lid geworden) “Wouter”. Om de zoveel tijd was er een hoop commotie in hun hoek waarna je weer een hele kudde Bornezen om een onthaakmat zag verzamelen om de vis te landen, te bewonderen en te fotograferen (fooootooo, fooootooo hoorde je dan). De andere Bornezen gingen niet zo los als Wouter, maar de meeste vangsten vielen toch in hun hoek. Bij mijzelf was het niet wild, af en toe tikjes, maar niet veel. Direct naast me werd wel goed gevangen. Ik werd geflankeerd door ‘Repeltje’ (eigenlijk Henk) en Erik45 (Erik dus). Erik had zijn zoontje Luuk meegenomen. Dit mannetje van 9 ving ook aardig wat karpers (in totaal 4 stuks die dag). Erg gaaf om te zien. Voor hem is zo’n karpertje ongeveer hetzelfde als voor ons een dikke tonijn. Zo af en toe moest pa even helpen bij het drillen. Technisch kon hij het wel, maar die vissen geven natuurlijk aardig partij. Luuk gaat later een geduchte tegenstander worden in het wedstrijd circuit als hij zo doorgaat. Ook het werpen ging hem goed af, als moest forumlid “Twanneke80” (Twan) die aan de overkant zat af en toe wel dekking zoeken wanneer de korven iets te ver zijn kant op werden geworpen.

Ondanks de niet bijster grote vangsten vloog de ochtend weer voorbij. Veel mensen liepen een rondje om een praatje te maken, stoere visverhalen uit te wisselen of elkaars materiaal te bewonderen. Dat maakt zo’n dag dus echt gezellig. Marco en Pascal hadden geregeld dat de mensen van ’t Mun eet bestellingen kwamen opnemen, dus tussen 12:00 en 13:00 werden de nodige patatten en frikandellen de vijver rondgereden met golf karretjes.

Vlak na de lunch werd de rust plotseling verstoord. Een golf van opwinding ging langs vijver 7: “HANSIE, HANSIE”, schreeuwden een aantal mensen naar de ander kant van de vijver. “Harkie?”, dacht ik even, maar nee het was ander hooggeëerd bezoek: Hans (van Patricia) kwam kennismaken met z’n forumvrienden vergezeld van een kameraad (en taxichauffeur?). Vanwege z’n tennisarm kon hij zelf helaas niet meevissen, maar zoveel forumvrienden bijelkaar kon hij natuurlijk niet voorbij laten gaan. Dat was een welkome verrassing. Of het door Hans kwam weet ik niet, maar na de middag zakten de vangsten helemaal in. Uitzondering natuurlijk Wouter van kamp Borne. Die sleepte de ene karper na de andere er uit in de verste uithoek van de vijver. Her en der werd er nog wel een visje verschalkt, maar het was schrapen. Bij mij vielen de weinige aanbeten helemaal weg.
Destemeer reden voor iedereen om nog maar eens een rondje te lopen (dat is het voordeel) of om van hengel te wisselen. Tientallen soorten boilies, pellets en andere aasjes werden geprobeerd. Er werd dichtbij de kant geprobeerd of juist in het midden, veel voeren / weinig voeren, dipjes op je aas etc. Maar echt lopen deed het niet. De vis had waarschijnlijk gewoon niet zo’n honger. Voor de één ging het natuurlijk beter als voor de ander, maar nogmaals het was niet wild.

Tegen vieren had kamp Borne z’n vangstquotum bereikt en vertrokken zij weer naar hun thuisplaneet Borne. Ze waren nog niet weg of “Franske” liet z’n korf in de hoek zeilen waar Wouter z’n visjes had verschalkt. Helaas voor hem waren de vissen daar allemaal weggevangen.

tussen 16:00 en 17:00 begon iedereen zo langzamerhand op te ruimen en af te druipen en toen de vijver leeg was (qua vissers dus) ging Erik nog eens even lekker de werpcapaciteit van z’n nieuwe ‘Peter van der Willik’ feeder proberen (die willik ook wel ).

Al met al was het vistechnisch slecht te noemen. Ik heb helaas geblankt, maar was ‘gelukkig’ niet de enige. Er waren ook velen van ons die het met slechts 1 of 2 visjes moesten doen. Grote uitzondering was nogmaals Wouter (11 stuks). Ook al had ik zelf wel wat willen vangen, toch vond ik het mooi om te zien dat je niet altijd een hardcore topvisser hoeft te zijn om goed te vangen. Mannen, we moeten toegeven we zijn aardig op ons nummer gezet met onze dure plataus, hengels, foedralen, zitkisten, 30 soorten boilies (wouter had slechts 2 soorten!) etc. Soms is de plek en de nodige dosis geluk gewoon bepalend. Natuurlijk zal het op een andere dag heel anders verlopen, maar eigenlijk is het wel lachen.

De vangsten waren dan misschien slecht, de gezelligheid maakte dat helemaal goed. Ik heb dus geblankt, maar ik heb me super goed vermaakt. De volgende keer meld ik me zo weer aan. Dus aan iedereen die mee was: BEDANKT!!!! Daarnaast, dat vergat ik bijna, het weer was super: af en toe wel een fris windje, maar met de juiste kleding (een jas bijvoorbeeld) was het prima uit te houden.

Hieronder nog wat filmpjes:
Wouter, de grote winnaar van de dag met een typisch Borne’s ritueel rond het karper vangen.

Het ‘rondje van Marco’ (filmend de vijver rondlopen):