Na de goede ervaringen van afgelopen weken gisteren morgen al vroeg op pad voor aasvisjes, dat ging prima en in een uurtje of 2 een 40 tal voorntjes, alvers en kleine bliekjes weten te vangen, 2 keer een haakje moeten vervangen omdat er weer eens een grote karper/zeelt 1 kleine made op de haak niet kon laten liggen (wat zijn we toch rare mensen hè, moet daar toch eens serieus op gaan vissen).
M’n vrouw lag nog te slapen en vlug nog ff de boot gepakt om mijn nieuwe experiment te testen, aasvis aan de dropshot montage, dit ivm de vele lossers op de fireball, na 2 driftjes beet, hangen, mooie snoekbaars van rond de 60 en vlug weer naar huis.
s`middags dus vol goede hoop de rivier op met mede camping bewoner en min of meer vaste vismaat Sjaak.
Nou dat viel dus tegen, van alles geprobeerd, van verticalen met van alles en trollen met van alles, niks was overtuigend, al bij al 2 en een halve snoekbaars en een mooie baars in de boot weten te krijgen
halve snoekbaars zo zie je maar weer, je aas is niet gauw te groot!!!
48 cm baars, `t blijven mooie vissen.
S`middags nog controle gehad van de waterpolitie, papieren en zo in orde maar die vertelde me dat mijn gebruikte aasvissen (alver) beschermd waren, volgens hem de gestippelde en de gewone alver. Ik vertelde hem dat ik dat niet geloofde voor de gewone alver maar het was of terugzetten of een bon, dus terug gezet.
Thuis ff gegoogeld en de gewone alver is dus niet beschermd, en de gestippelde alver komt alleen maar in Zuid Limburg voor!!!
Tijdens de terugweg rond een uur of 10 plotseling een harde plons in de hoek van de krib, niet zo`n plons van een roofblei of zo maar net of er een grote steen in werd gegooid, gewoon schuim en bellen op het water!!!!!!
Even later zien we iets vreemds zwemmen, wat is dat??? geen rat of eend die herken ik wel dus rustig er naar heen gevaren op de elektro motor, wat blijkt ?, een enorme bek van een meerval net boven het wateroppervlak. minstens 50 cm breed!!!!!!!.
Bij nadering duikt ie rustig onder een bellenspoor achter latend……….
Ik heb er nog van gedroomd…… in ieder geval gaat het zware materiaal komend weekeinde mee naar de camping, het gaat een spannende vakantie worden denk ik…….
Afgelopen winter had ik mij voorgenomen om zodra de temperaturen weer echt lekker worden me eens op het penvissen te storten. De eenvoud van deze visserij trekt mij aan: hengel, dobber, haak, handje mais, plekkie maken en klaar. Matje mee om te onthaken en op te zitten en een schepnet voor de landing natuurlijk. Lekker mobiel en direct vissen bij aankomst en een opruimtijd van 5 minuten.
Ik had een heel mooi watertje in Zwolle op het oog. Deze had ik al eens op google maps gespot en via een vriend kwam ik er achter dat dit watertje echt vol met karper zit. En niet alleen kleintjes, hier zwemmen ook echte jongens rond. Het is een beetje een publiek geheim in Zwolle. ‘Veel’ vissers weten het, maar er wordt niet teveel over gepraat om te voorkomen dat het water te druk wordt.
Avond 1: 13-05-2012
Zondagavond 13 mei was het zover. Thuis had ik mijn Korum Neoteric 12FT Quiver al opgetuigd met de avontop (1,75lb). Als molen mijn Shimano feeder molen (4000 model). De spoel bevat een 20/100 lijn (JVS Vulcan). Is wat licht voor de visserij, maar omdat de trekkracht tegen de 7 kilo aanzit durfde ik het wel aan. Als haak een karperhaak maat 10 (Korda Wide Gape) direct op de hoofdlijn en de hair voorzien van een quickstop. De pen middels een kleine speldwartel op de hoofdlijn (afneembaar voor vervoer, makkelijk bij wisselen), gestopt door een rubber stuitje. Ik had deze thuis al uitgelood. Hij stond mooi op 2 hageltjes. Een derde mini hageltje 10 cm van de haak deed de pen zinken. Met het dit derde hageltje op de bodem, stond de pen dus precies goed. Daarmee was peilen niet nodig en dat is weer een visverstorende handeling minder. Voorzien van mijn hengel, schepnet, onthaakmat en voertasje met reserve materiaal en aas reed ik naar de stek en iets na 19:00 was ik ter plaatse.
Het watertje is overal zo’n 5 a 6 meter breed en loopt uiteindelijk uit in een wat bredere kolk. Ik had mij laten vertellen dat de vissen door dat smalle gedeelte foerageren en zich vooral ophouden aan de overkant, omdat dat dat volstaat met overhangende struiken. Eerst voorzichtig langs het water geslopen om te zien of ik activiteit waar kon nemen van vis (bubbel van de bodem of kringen aan de oppervlakte). Het water was strak, dus ik kon het goed zien. Helaas weinig activiteit van vis, wel een (muskus?)rat aan de overkant die daar in het riet aan het klooien was.
Daarom op de gok een viertal voerplekjes aangemaakt met wat mais en wat micro pellets: 2 aan de overkant tegen de overhangende bosjes aan, en twee aan ‘mijn’ kant. Lekker simpel
Het jachtgebied
Na de diepte bepaald te hebben (toch nog zo’n 1.70) de hair beaast met 2 maiskorrels en mezelf genesteld in het hoge gras. Na een minuut of 15 de eerste voorzichtige tikken op de pen en rond 19:50 een hele mooie wegloper, even wachten…. aanslaan…. MIS!! en het mais van de hair gesnoept. Dit was mijn eerste aanbeet op een dobber sinds 20 jaar en ik vind dit toch wel heel spannend. Omdat ik niet het idee heb dat ik heel veel verstoord heb met de misslag de hair beaast en opnieuw op dezelfde plek verder vissen. Na een kwartier wederom een goede wegloper en weer mis en weer het mais van de hair. Wellicht de hair te lang?
Vlak na deze aanbeet komt er nog een visser. En wel één met de vlieghengel. Ik ken hem niet, maar weet wel wie het is. Edwin Kerssies is een Zwolse vliegviscrack die veel op karper vist met de vlieg. En niet op de kleintjes, nee, 30 ponders op de vlieg. Hij publiceert ook regelmatig in visbladen, heeft een eigen vliegvis webshop en vist over de hele wereld. Kortom een visser waar ik in ieder geval jaloers op ben. Ik weet dit, omdat de kameraad die mij informatie verschafte over dit water een aantal jaar geleden (toen hij nog viste), een vaste vismaat was van Edwin. Voor mooie plaatjes en praatjes: kijk maar eens op zijn website en dan vooral in het blog gedeelte: http://www.dyckers.com/blog/
Edwin keek dan ook lichtelijk verbaast dat ik hem bij naam noemde, maar een gemeenschappelijk vriend is natuurlijk een mooi aanknopingspunt voor een gesprek. Hij wist mij te vertellen dat dit water een oude karper kweekvijver is (vandaar het goede bestand). Tevens zwemmen er een aantal Koi karpers rond (jaar of vier geleden uitgezet). Deze zijn echter na een aantal keren gevangen te zijn zeer schuw geworden en nauwelijks nog vangbaar. Naast karper zit er eigenlijk alleen voorn. Brasem, Zeelt etc. is niet tot nauwelijks aanwezig. Dat is mooi, want ook al vind ik bijvangsten altijd leuk, ik kom voor de karper.
Edwin gaat struinen en ook ik verkas naar een tweede voerplek (ook tegen de overkant). De eerste voer ik eerst nog licht bij met een handje mais en pellets. Op plek twee krijg ik ook al snel beet, maar dit zet niet door. Edwin komt op een gegeven moment weer teruglopen. Hij heeft een mooie spiegel gevangen van 10 pond.
We maken weer een praatje. Daar loopt de pen wederom mooi weg en weer mis ik de aanslag en weer is de mais van de hair. Balen, maar wel heel spannend. Edwin maakt nog wat worpjes en vertrekt dan. Ik besluit nog even door te vissen tot het donker wordt. Wel heb ik nu de mais op de haak gedaan, want ik vermoed toch dat de voorzichtige vissen de korrels voorin de bek nemen zonder de haak mee te nemen. Er gebeurd weinig meer op de plek, en dus ga ik weer naar stek één. Rond 22:00 wordt het eigenlijk te donker, maar daar loopt de pen toch weer weg, ik sla aan… hangen! ‘Helaas’, een kleine voorn heeft zich vergrepen aan de 2 maiskorrels. Niet het doel, maar ook niet geblankt. Tijd om op te ruimen en te concluderen dat dit wel een heel spannende manier van vissen is. Morgen terug! De boef die me van de 0 af heeft gehouden
Avond 2: 14-05-2012
Een dag later weer een vrije avond met mooi weer. Droog en zonnig, maar wel redelijk koud. De spullen lagen nog in de auto, dus instappen maar en rond 19:15 was ik weer ter plekke. Dezelfde 2 overkant plekken als gisteren aangevoerd en vissen maar. Dit keer even geen gebruik gemaakt van de hair maar 2 korrels mais op de haak. Gisteren werd het me er net iets te snel vanaf gesnoept. Het waaide in het begin van de avond wel iets harder als de dag ervoor, maar het was nog goed te doen. Na 10 minuten verschenen er bellensporen van twee kanten bij mijn pen, pff wat spannend is dit. Vlak daarna een schitterend schuinweglopende pen, aanslaan en wederom het mais van de haak. Op dezelfde plek doorvissen en een kwartier later hetzelfde scenario met de mooie wegloper, misslaan en mais van de haak. Wordt dit dan een herhaling van de dag ervoor?
De aanbeten vallen terug en na de plek licht bijgevoerd te hebben verkas ik naar plek 2. Daar heb ik rond 21:00 wederom een mooie aanbeet en deze hangt wel. De avond van tevoren herhaald zich bijna letterlijk, want weer een voorn. Dit keer een blankvoorn.
Daarna nog wat lichte activiteit gehad op beide plekken, maar geen mooi doorzettende aanbeten. Op een gegeven moment ook de hair weer ingezet en beaast met een 10m soft hook pellet. Na wat licht getril op de pen het aas geinspecteerd en deze was gewoon half weggevreten. Waarschijnlijk kleine visjes. Tegen 22:00 weer ingepakt. Een dejavu avond. Bijna een herhaling van gisteren. Nog steeds erg spannend en ik heb het volste vertrouwen dat ik hier karper ga vangen.
Avond 3: 20-05-2012:
Het hele weekend waren we weggeweest, maar zondagavond toch onverwachts vroeger thuis als geplanned. Mij vriendin zei: “ga toch nog even lekker vissen”. Dus ik als een gek de Korum weer opgetuigd (had er ondertussen een keer mee gefeederd), de spullen verzameld en vlug de ingevroren mais ontdooid in een bak warm water. Tegen 20:00 was ik ter plaatse. Het water lag er weer prachtig bij en de temperatuur was een stuk aangenamer dan vorige week.
Er was ook een stuk meer activiteit van vis waarneembaar. Kleine witvis (voorn) aan de oppervlakte en meerdere bellensporen onder de takken aan de overkant. Bij een mooi bellenspoor weer wat handjes mais en micropellets gegooid en daarna ook nog een tweede plek gevoerd een eindje verderop. Op plek 1 ingeworpen en dit keer weer de hair gebruikt met een 8mm halibut pellet en een maiskorrel. De bellen bleven komen en ook zag ik heel dicht tegen de kant takken bewegen door karper. Na 15 minuten wederom de welbekende wegloper van de dobber, aanslaan… BAF!!!! Onmiddellijk een gigantische run. Letterlijk binnen 2 seconden zat de vis 10 meter verderop. Hij probeerde ook direct de kant in te duiken. Ik besefte mijn 20/110 lijn en ik begon me zorgen te maken. De slip lekker los zetten kon niet, want er waren teveel obstakels. Daarom met de hand op de spoel proberen de run iets te temperen en druk te zetten, maar dat was ook gelijk het einde en de vis schoot los. Mijn hart klopte in de keel, wat een geweld!! Na het binnenhalen baalde ik pas echt: de haakknoop was duidelijk losgeschoten (klein krulletje aan het einde van de lijn)!! Te vlug opgetuigd, ik was erg boos op mezelf. Even bijvoeren met een handje mais om de vis actief te houden en zelf even bijkomen.
Daarna een lusje op de lijn gemaakt en toch maar een kort onderlijntje opgezet. Deze had was slechts 18/100 dik met een trekkracht ongeveer 5,5 kilo, maar ik wilde niet het risico lopen dat een eventuele volgende vis met een dobber zou gaan rondzwemmen (bij hoofdlijnbreuk). Verder vissen op dezelfde plek, want ondanks de commotie van de losgeschoten karper waren er nog steeds veel bellen aanwezig. Helaas gooide ik mijn montage in een struik aan de overkant, dus mijn net opgezette onderlijn was gelijk al stuk getrokken voordat hij ook maar het water geraakt had. Poging 2 met een nieuwe onderlijn dan maar en weer verder vissen.
Rond 21:10 wederom een mooie wegloper met daarna de bekende misslag. Zowel pellet als maiskorrel waren weer van de hair gesnoept. Wat een leipe vissen hier. Opnieuw beaast, want de bellen bleven aanwezig. Ondertussen had ik mijn vismaat Arjan ge-whatsapped over de avonturen tot nu toe en hij besloot even te komen kijken. Op een gegeven moment dacht ik een auto te horen en ik besloot even te gaan staan om te kijken. Ik had me vergist en wilde weer gaan zitten, toen mijn hengel, die in het hoge gras lag, plotseling ‘bewoog’. Ik dacht dat ie viel, maar de kromme top en weglopende lijn verraadde wat anders: vis!. In die 5 seconden dat ik even niet oplette had een karper zichzelf gehaakt en nam gelijk een flinke run. Snel de hengel gepakt en wederom een sterke vis die probeerde de kant in te duiken. De run was niet zo krachtig als de eerste vis, dus ik had goede hoop. Helaas vervloog deze hoop al na een seconde of 10, want ondanks voorzichtig drillen was toch mijn onderlijn gebroken.
Vlak daarna was mijn vismaat er en heb ik nog even doorgevist. De vis bleef actief op de stek maar op wat licht tikjes op de dobber na heb ik geen mooie aanbeten meer gehad.
Ik had dan wel geblankt, maar wat een spanning. En ik weet nu in ieder geval zeker dat er sterke karper in dit water zit. De volgende keer ga ik hier zwaarder bewapend aantreden, want de 20/100 hooflijn met dunnere onderlijn is te licht voor dit obstakel rijke water.
Avond 4: 23-05-2012
Na de spannende momenten van 2 dagen gelden kon ik haast niet wachten om weer terug te gaan naar ‘mijn’ plek. Ik had mijn Korum hengel ondertussen opgetuigd met mijn ‘zware’ barbeelmolen. Dit is een Shimano baitrunner uit de 6000 serie en deze is volgespoeld met 30/100 Shimano technium lijn. De molen is eigenlijk te zwaar (qua gewicht) om lekker te kunnen vissen met de pen, maar aangezien ik nog niet zo goed in de molens zit was dit de enige optie. Als onderlijn dit keer een 6/100 gevlochten onderlijn. Onderlijn en bovenlijn had ik met elkaar verbonden middels een micro warteltje. Ik was bang dat de dunne gevlochten lijn door het dikke nylon zou snijden. Dit keer was mijn vismaat Arjan ook aanwezig, altijd gezellig. Hij was wat eerder aanwezig dan ik en was zo vriendelijk alvast een plekje voor me aan te voeren. Bij aankomst ook nog even een tweede plekje aangemaakt met wat mais en pellets en lekker gaan vissen. De rest van de avond is helaas kort samen te vatten: een paar kleine tikjes en stootjes op de dobber, maar geen goede aanbeten. Arjan wist op kattenbrokken (zinkende) nog wel twee voorns te haken, dus er was in ieder geval vis te zien. Daarnaast was het ook weer eens echt lekker weer. Dus weer eens vissen in je t-shirt.
Later op de avond had ik overigens ook nog wat brood gestrooid om te kijken of ik de vis naar boven kon lokken, maar er werd alleen door de voorn aan het brood geknabbeld.
Avond 5: 18-06-2012
Zo, eindelijk weer eens tijd om naar ‘mijn’ stek te gaan. Nog niks noemenswaardigs gevangen, maar ik weet zeker dat er mooie karper zit, dus blijven we volhouden. Bij aankomst bespeur ik helaas vrij weinig visactiviteit. Het is een graadje of 20 en er staat toch een behoorlijk windje. Lastig, omdat ik een metertje of 4 van me afvis en de wind de lijn pakt. Na 3 voerplekjes gemaakt te hebben start ik om 20:15 met vissen met dezelfde configuratie als de vorige keer. Ik bespeur geen enkele activiteit en pas na een uur als ik terugkom op plekje 1 zie ik daar de eerste bellensporen bij mijn dobber, maar de vis wil niet bijten. Tegen 21:30 vang ik op plek 2 een kleine voorn op 2 maiskorrels, een kwartiertje later verspeel ik er één. Na deze plekverstorende vangsten verkas ik maar weer naar plek 3. Daar verspeel ik nog een voorn en één exemplaar grijpt mijn aas bij het ophalen, maar ook deze valt van de haak. Ik vind het niet zo erg, ik kom immers niet voor de voorns. Het valt wel op dat zodra er alleen mais aan de hair zit dat je dan al heel snel de voorns strikt. Tegen 22:30 pak ik de boel weer in. Helaas geen karper, ik heb ook niks zien azen. Volgende keer dan maar.
Avond 6: 29-06-2012
Vanavond lekker weer (20+, beetje broeierig), dus maar weer eens met de pen proberen op dezelfde plek waar het toch een keer moet gaan lukken. Ondertussen heb ik mezelf wel een nieuwe molen aangeschaft. Een Preston PXR Power 5000. Een mooie solide molen met de slip voorop. Veel beter in balans met mijn Korum hengel dan die zware baitrunner.
De spoel volgespoeld met 26/100 Berkley nylon. Als onderlijn 20/100 nylon met een trekkracht van meer dan 5 kilo een weerhaakloze karperhaak maat 10 voor zien van hair met een quickstop.
Bij aankomst (tegen 20:15) natuurlijk wederom een drietal voerplekjes aangemaakt met wat mais en minipellets. Het ‘beloopbare’ gedeelte naast het water was gemaaid, wat het struinen natuurlijk wel vergemakkelijkt. Er is best veel activiteit in en om het water: eenden, meerkoeten, schapen aan de overkant, wederom een waterrat die met een rietstengel naar zijn nest duikt (ik zie hem bijna elke keer als ik hier kom). Qua vis veel kleine vis aan de oppervlakte. Geen karper te bespeuren, ook geen bellensporen. Na het voeren sta ik bij plek 1 mijn dobber te bevestigen en het aas (maiskorrel+red halibut-pellet van 8mm) op de hair te rijgen als ik daar meteen al bellensporen bespeur. Dat is hoopvol! Ik werp op mijn voerplek en ik bespeur meteen dat er een soort trek of stroming in het water zit. Heel lastig om de dobber op 1 plaats te houden. De bellensporen zijn ondertussen ook weer verdwenen. Na verloop van tijd verkas ik naar plek 2, dat ik plek 1 nog heel lichtjes aangevoerd heb met wat maiskorrels.
Ik vervang mijn aas voor een 10 mm softpellet met lekker veel olie. Ik krijg daarbij gelijk actie op de dobber, maar ik vermoed kleine vis die aan de pellet knabbelt. Tegelijk gaat ook mijn storingsdienst telefoon. O shit, daar heb ik geen zin in. Ik moet nog vis vangen. Tijdens het bellen gaat natuurlijk de pen vol onder, maar ik sla een gat in de lucht en de pellet is van de hair. Waarschijnlijk toch die kleine visjes. Gelukkig kan ik de gemelde storing afwimpelen en kan ik verder vissen.
Ik wissel mijn plekjes weer af en tegen 21:30 haak ik weer eens een voorn op 2 maiskorrels. Deze valt er voortijdig af. Er is vanavond weer veel kleine vis actief. Erg vervelend eigenlijk. Een eind verderop in het brede stuk zie ik een statische karpervisser zijn spullen opbouwen. Die gaat hier de nacht doorbrengen.
Tegen 22:00 besluit ik eens wat anders te proberen. De voerplekken lijken alleen kleine vis aan te trekken vanavond. Ik beaas de hair met een stinkende 10mm leverboilie van Verpa. In plaats van op de voerplekjes te vissen, besluit ik op zoek te gaan naar azende karper, luchtbelletjes dus, om daarna mijn aas voor zijn of haar neus te laten zakken. Dit zal lastig worden, want er is de hele avond al weinig activiteit te bespeuren, maar al na 5 meter sluipen stuit ik toch op een mooi bellenspoor in het midden van het water. Ik kan zonder werpen mijn aas laten zakken. 20 seconden later kijk ik even op en weer terug naar de pen….. WEG PEN! Ik sla aan en direct een forse run, whoaa, weer een sterke vis. Zo een paar meter verderop in 2 seconden. De kracht is groot en ik wil nu toch echt dat de slip gaat ingrijpen. Maar ach, ach, ach, die staat praktisch helemaal dicht….. Jullie raden het al binnen 5 seconden klapt deze vis door de onderlijn. Wederom kan ik mezelf wel voor de kop slaan. Hoe kan je zo stom zijn!!! Na een nieuwe onderlijn en deze beaast te hebben struin ik verder, maar ik zie nergens meer bellen. Later probeer ik het weer op mijn plekjes, maar dan wordt het echt te donker en vertrek ik weer naar huis.
Wederom heb ik de kracht gevoeld van een karper kort voor de kant en wederom is mijn onkunde de oorzaak geweest van het ontkomen van deze vis. Balen, want het was mijn enige kans op vis gezien de geringe activiteit. Maar ik blijf dit volhouden, deze plek gaat mijn eerste penkarper opleveren. Wordt vervolgd.
Avond 7: 04-06-2012
Het is warm drukkend weer en ik besluit deze avond maar weer eens naar ‘mijn’ penwater te gaan. Van tevoren besluit ik al alleen tot het donker te blijven als ik merk dat de vis lekker actief is. Tegen 19:30 ben ik ter plekke en bij aankomst zie ik onmiddellijk een mooie spiegelkarper van zo’n 70cm aan de oppervlakte rustig zwemmen. Dat is ook de enige vis die ik zie. Ik maak 3 voerplekjes tegen de overkant met mais en micropellets. En begin met vissen. Als aas de Verpa leverboilie. De rest van de avond is eigenlijk kort samen te vatten: rustig. Op de Verpa krijg ik één keer een tik op de dobber, maar dat is het dan ook. Wel heb ik wat actiever gevist en ook wat meer ‘gejaagd’ buiten de voerplek. Dus letten op bellensporen en daar de pen laten zakken. Helaas waren er sowieso weinig sporen die avond. Af en toe een bel en daarna was het gelijk weer weg. Daarom heb ik rond 21:30 de spullen maar weer gepakt en ben ik naar huis gegaan. Gewoon geen azende vis.
Avond 8: 07-07-2012
Ik was helemaal niet van plan te gaan vissen. Het was lekker weer en we zaten heerlijk in de tuin te genieten van één van spaarzame zomeravonden van dit jaar. Tegen 20:30 stel begint het toch een beetje te kriebelen en vraag ik mijn vriendin Liesbeth of ze zin heeft om even een uurtje mee te gaan pennen. “Ach waarom niet” zegt ze. Mijn spullen staan nog klaar van de vorige sessie, dus we kunnen praktisch gelijk vertrekken. Tegen 21:00 staan we aan het slootje. Ik zie vrij weinig activiteit, behalve wederom van de muskusrat die rustig in het midden van de sloot zwemt. Bij een paar spaarzame bellen maar 2 voerplekjes aangemaakt. Dit keer met een blik kattenvoer, brokjes in gelei. Dit had ik als tip van een bevriende karpervisser gekregen. Na het voeren ook zo’n brokje aan de hair en vissen maar. Nog steeds weinig visactiviteit op de plek, maar plotseling wordt mijn blik naar de overkant getrokken. Daar zwemt een grote oranje gedaante: koi! Dit is één van de beruchte koikarpers in dit water. Ik schat hem op ongeveer 70 cm. Erg mooi om te zien. Vlak daarna verschijnt deze vis op ongeveer 1 meter voor mijn voeten aan de oppervlakte. Wat een gaaf gezicht. Dan ziet hij mij ook en schiet de diepte weer in.
Ik krijg geen aanbeten op beide voerplekjes en het kattenvoer gaat erg snel van de hair. Daarom toch maar weer een 8mm Verpa leverboilie er aan. Daar heb ik wel vertrouwen in. Ik maak nog een kattenvoerplekje een eind verderop en vis door. Ook hier geen enkele activiteit waar te nemen, dus besluit ik weer ‘op jacht’ te gaan. Zoeken naar azende vis en daar de pen laten zakken. Bij het begin van het brede stuk zie ik zowaar een groot bellenspoor een meter of 6 uit de kant (dus tegen de overkant), onder een overhangende tak. Met wat geluk weet ik mijn pen vlak voor die tak in het water te krijgen. De bellen blijven actief, maar mijn pen verroert zich niet. Verderop in het brede gedeelte zitten nog 4 statische karperaars.
Ik zeg tegen Liesbeth dat het waarschijnlijk niks wordt deze avond. Terwijl ik dat zeg kijk ik dus niet naar de pen en Liesbeth zeg: “Hé, je dobber gaat onder!”. Ik kijk, pen weg, aanslaan….. HANGEN! Gelijk weer een krachtige run, maar ik voel op één of andere manier gelijk al dat dit goed gaat komen. De vis neemt z’n eerste spurt het brede stuk in. Het open water dus. Daarna probeert ie nog de kant in te zwemmen, maar ik kan de vis goed sturen. Voor het eerst wordt mijn nieuwe Preston molen op de proef gesteld en ik kan niet anders zeggen dat ik er erg tevreden over ben. De slip is precies in te stellen en grijpt mooi soepel in als de vis z’n krachten laat zien. Wel sta ik met knikkende knietjes, want ondanks dat de dril best lekker verloopt, wil ik deze vis absoluut niet verspillen. Liesbeth heeft ondertussen het net opgehaald (lag nog een stukje terug) en krijgt het voor elkaar te filmen en het net aan te geven. Waar vindt je zulke vrouwen! Hieronder het resultaat. Let vooral op de legendarische uitspraak van Liesbeth tijdens de dril (bij seconde 30): “Zal ik even je hengel vasthouden?” Ook mijn orgastische geluiden als de vis het net inglijdt zijn heel bijzonder te noemen.
Na opmeten blijkt het een mooi dik spiegel karpertje te zijn van exact 60cm. Voor vele van jullie niet bijzonder denk ik, maar dit is dus mijn eerste penkarper in het ‘wild’, dus geen ’t Mun vis.
Ik heb er best hard voor moeten werken, maar het smaakt erg zoet. Ik kan wel stellen dat Liesbeth mij geluk brengt. Ik heb een dergelijke avond al eerder met haar meegemaakt en toen ving ik mijn eerste zeelt welke ook nog steeds mijn PR is (52). Dat kan je hier teruglezen
Één van de statische vissers verderop komt ook nog even een praatje maken. Hij heeft die avond ook 1 karpertje gevangen. Hij bevestigt nog een keer dat deze vijver / sloot de officiële kweekvijver van de hengelsportvereniging is. Er wordt echter niet tot nauwelijks vis meer weggevangen, omdat biologen bij de gemeente geen karperuitzet meer willen in de Zwolse wateren. Men wil helder water met veel planten en karper als bodemwoeler past niet in dat plaatje. De karpervisser kan zich daar erg kwaad om maken. Als ik hem vertel over de koi die ik gezien heb weet hij te vertellen dat dat de target-vissen zijn die iedereen wel wil vangen. Maar door schuwheid / dressuur is het haast onmogelijk. Doordat er vrij intensief gevist wordt, is dressuur sowieso een probleem hier. Wat dat betreft ben ik best trots dat ik er hier toch maar één uit heb weten te trekken (en een aantal heb verspeeld) met relatief simpele middelen.
Na dit klets-intermezzo hebben we nog een kwartiertje doorgevist, maar ten 22:15 was het mooi geweest. Een erg effectief uurtje (ruim) moet ik zeggen.
Concluderend kan ik wel weer zeggen dat ook deze visserij voor mij niet gelijk super makkelijk begint. Ik heb behoorlijk mijn best moeten doen en vol moeten houden, maar dat maakt het des te mooier als je dan succes boekt. Ik ga dit water veel vaker met een bezoek vereren en nu ik een beetje een manier gevonden heb die werkt ga ik ook maar eens op zoek naar andere watertjes hier in de buurt.
Omdat het alweer een maand geleden was dat ik de barbeel had belaagd, kon ik zondag 01-07-2012 eindelijk weer eens naar de IJssel. Mijn vorige pogingen waren vruchteloos (op barbeel gebied dan), dus vandaag besloot maar eens heel vroeg te beginnen. Op de site van Rinko Oosterveen lees ik namelijk regelmatig dat hij de zon wil op zien komen bij zijn ochtendsessies en dat wilde ik ook. Als stek koos ik wederom voor dezelfde plek als mijn andere sessies. Nog niks gevangen daar, maar op papier is het een mooie plek met een buienbocht, kribben, iets smaller (dus meer stroming) en redelijk bereikbaar.
Om 3:30 ging de wekker en om 4:00 zat ik in de auto, vergezeld van olijke wakkerblijfmuziek (Waarschuwing: NIET voor tere zieltjes)
Bij aankomst kwam de zon net op, dus ik was eigenlijk iets te laat. Nadat ik naar het water gelopen was een krib geselecteerd waar ik nog niet op gevist had en eerst eens om me heen gekeken. Wauw!! het is wel mooi zo in de ochtend. Daar doen we het voor.
Voordat ik ging opbouwen eerst even 2 grote voerballen te water in de stroming voor de krib. Dat bestond uit Sonubaits Hemp & Hali crush vermengt met grove bestanddelen (verschillende maten pellets, mais, geraspte kaas). Daarnaast ook een paar handen 8mm en 12 mm pellets. Dit alles om een mooi voerspoor te creëren. Daarna de barbeelhengel klaargemaakt (Korum Neoteric met Shimano Super Baitrunner XTR 6000RA) met als montage een Korum Runrig met een 120cm 26/100 onderlijn met karperhaak maat 8 voorzien van hair met quickstop. Ondanks dat ik nog geen barbeel gevangen heb raak ik al steeds meer vertrouwd met het materiaal en de manier van vissen, dus om 5:15 ligt de eerste korf in de stroomnaad. Als eerste aas een 15mm kaas boilie van Rix baits.
Vervolgens de bijhengel voor tussen de kribben klaargemaakt en met deze hengel een voerplek aangemaakt op een meter of 10 van de volgende krib. Een onderlijn met hair voorzien van een Verpa 10mm lever boilie moeten het gaan doen.
Op beide hengels geen actie dus na een minuut of 20 wissel ik het aas op de bijhengel. Ook de barbeelhengel wil ik na een half uurtje binnendraaien, maar na 4 slagen zit de boel muurvast aan een obstakel. Trucjes werken niet en ik moet de lijn kapot trekken, wat nog geen makkie is met 30/100 hoofdlijn met een trekkracht van iets meer dan 9 kilo. Genietend van de opkomende zon (het dreigt een mooie dag te worden), opnieuw optuigen dan maar. Het is pas de eerste keer in 5 sessies dat ik op deze manier materiaal verspeel, dus ik vind dit nog wel meevallen.
Vlak daarna wederom de bijhengel even opnieuw beazen, maar helaas zie ik bij de inworp deze hufter over het hoofd.
Deze is plotseling recht achter me gaan staan. De korf komt er op één of andere manier tegenaan en met een droge ‘knap’ zie ik mijn korf met onderlijn en wartels een meter of 30 de IJssel induiken. Zonder daarbij nog verbinding te hebben met de hoofdlijn. Nogmaals opnieuw optuigen dus.
Het blijft op beide hengels angstvallig stil. Met de barbeelhengel wissel ik om de 30 minuten van aas en wissel ik wat van plek (dichtbij, verweg, in de stroomnaad, iets er overheen etc.). Ook op de bijhengel wissel ik regelmatig van aas. Om 7:15 doe ik er maar eens een vertrouwde witte Ringers aan en onmiddellijk na het strak-draaien tikt de top een paar keer naar beneden. Het lijkt erop dat ik misgeslagen heb, maar de vis zwemt het eerste stuk gewoon mee. Ik vermoed een brasem, want de weerstand is nog steeds niet heel groot, maar het blijkt een mooie dikke winde te zijn van precies 50 cm. Gelukkig geen blank en dit zijn de bijvangsten waar ik wel blij van wordt.
Daarna valt de boel weer stil. Gewoon stug doorvissen en ik probeer met handjes pellets van 15 en 8 mm en af en toe een voerbal een geurspoor levendig te maken / houden. Iets na 9:00 vang ik een zwartbekgrondel op 2 casters en een maiskorrel. Deze klassieke aassoorten zijn op de IJssel eigenlijk kansloos. Het stikt van die beestjes en ze grijpen je aas voordat een andere vis er bij kan komen. Om 10:15 nog een kleine kolblei van een cm of 20 op de witte Ringers 10mm boilie. Erg weinig activiteit dus
Voor de barbeel heb ik overigens weer iets nieuws uit de kast (of eigenlijk de hengelsportzaak) getrokken: FOX PVA Rapide systeem
Het werkt erg simpel:
1. Zakje om de ‘vulbuis’ doen (dat oranje ding) en iets vullen met bestanddelen.
2. Vervolgens van bovenaf de beaaste onderlijn erin
3. Verder afvullen, het zakje dichtdraaien en het pva wat ‘om’ de vulbuis zit bevochtigen.
4. Als je vervolgens het zakje door de vulbuis naar bovendrukt is dit het resultaat.
Een perfect hoopje pellets om je haakaas heen is het eindresultaat. Op dit wildstromende water zal de boel wel een beetje verspreiden, maar met een beetje geluk blijft er altijd wel een gedeelte in de buurt tussen de obstakels liggen. Er zijn verschillende maten zakjes en geperforeerd en niet geperforeerd.
Goed na dit intermezzo, terug naar het visavontuur. Dit was mijn voornaamste aanblik: roerloze toppen.
Nou ja roerloos, er was weer eens een stormachtige wind opgestoken die de boel ook lekker heen en weer liet zwaaien.
Voor de barbeel alle mogelijke aassoorten geprobeerd: good old kaas, kaas bolie, Halibut pellets, ‘Hemp en spicy Sausage’ soft pellets, cocktails met diverse combinaties (zoals hieronder), maar niks levert ook maar een aanbeet op.
Ook op de bijhengel geen enkele tik of aanbeet meer. Dus om 11:30 de boel maar weer gaan inpakken en naar huis gegaan. Een beste teleurstelling kan ik jullie vertellen. Ik had er veel meer van verwacht. Vooral omdat de barbeelvangsten best goed zijn de laatste tijd. Ik heb niet echt het idee dat ik aan mijn manier van vissen veel verkeerd doe (al zijn er altijd verbeteringen mogelijk). Ik heb een goede basis al zeg ik het zelf. Ik moet toch maar eens op zoek naar een andere stek. Dat is ook het hele eier-eten bij barbeelvissen: stekken zoeken. Niemand verteld het je, want barbeelvissers koesteren hun plekken en zijn bang voor stekkenpezers.
Terwijl ik naar de auto wilde lopen schrok ik toch wel weer van de hoeveelheid zooi wat ik meeneem.
– Korum stoel
– Foudraal met hengel, strandsteun onderdelen en netsteel
– Driepoot strandsteun
– Barbeel hengel (past niet in foudraal)
– Tas met materiaalkistje (slechts 1 platte box) en volgepropt met bakken aas en voer(bestanddelen).
– Groot net
– Voertas waar ik mijn voer in aanmaak.
– Onthaakmat
Als je het zo opsomt valt het wel mee toch, ik zou niet weten wat ik weg kan laten. Vanwege het gewicht neem ik mijn plateau mee voor vervoer. Wellicht in de toekomst een grotere rugzak waar alles inpast en waar ik ook de stoel aan kan bevestigen (Korum), maar dat is voor volgend seizoen ben ik bang.
Voor mijn vakantie had ik met Henk afgesproken om te gaan vissen op Snoekbaars op de Neder Rijn. Dus zaterdag middag om 13.15 uur reed ik welgemoed richting Buren. Ik kwam daar rond 14.00 uur aan. Na gezellig een kop koffie met zelfgemaakt appelgebak (was echt heerlijk Marion) gedronken te hebben. Liepen Henk en ik naar de boot. We zouden gaan trollen tot half zes, dan gaan eten en dan weer een stukje trollen, en dan vertikalen met de fireball. En aansluiten rond half tien met dood aas gaan vissen.
Nou had ik nog nooit echt serieus getrold en verticalen was voor mij ook nieuw, dus ik ging de dag in met een gedachte van ik zie het wel. Na een kort stukje gevaren te hebben en van Henk wat tips gehad te hebben, begon ik te trollen met een pikefighter van Spro. Na een honderd meter had ik de eerste vangst van vandaag, een kluwen mosseltje. We trolden tot de barrière van de stuw en daar keerden we. Ik besloot een rappala deep diver er aan te knopen. En na de Rijn over gestoken te hebben voeren we gemoedelijk op een damwand af. Ineens een doffe dreun op mijn hengel en het leek alsof ik vast zat. Maar nee het was vis, en ik kon mijn eerste echt serieuze snoekbaars gaan drillen. Terwijl ik bezig was hoorde ik Henk zeggen dat hij ook beet was, een Double Hook Up. Dat was echt kicken zeg. Na een paar minuten kon ik twee snoekbaarzen in de boot bewonderen van rond de 60cm. Henk zette me snel op de foto, en je ziet dat ik een snoekbaars nog wat onwennig vasthoud, maar kanonnen wat een mooie beesten.
Omdat Henk de ervaring heeft dat als je er twee tegelijk vangt, er meerdere zullen zijn, besloten we om een paar trolls over de plek van de D.H.U. te doen. Ik besloot om mij plug te vervangen voor een Cormoran softbait in de kleur geel, deze monteer je in een kunststof kop waaraan een dreg boven en onder de softbait hangt. Deze kop kan je ook op een aasvis zetten. Dit resulteerde in een aanbeet in snoekbaars nummer twee voor mij die door Henk op de foto werd gezet
en door mij vol trots werd terug gezet
Na deze vis was ik al zeer tevreden over de dag, ik had ooit een aantal jaren geleden wel een snoekbaars gevangen, maar dat was er 1 in de categorie heel klein. Nu had ik er 2 van rond de 60 cm. Door de opwinding had ik vergeten de vissen te meten, nou doe ik dat sowieso niet altijd. We trolden nog een paar keer langs dat stuk, en na de onvermijdelijke mosseltjes, legde ik de softbait weer in het water. Na een 15 a 20 meter lijn uit te varen, sloot ik de beugel en na een tien meter gaf ik nog wat lijn.
Bang voelde ik op de top, en aan de andere kant van de lijn begon iets stevig te protesteren tegen mijn pogingen om hem binnen te halen. na een korte maar heftige dril kwam er een Baars naast de boot, deze moet je meten zei Henk. En voorzichtig tilde ik hem uit het water. Wat een bak, was dat en ik wist gelijk dat mijn record aan gort ging. Snel onthaakte ik hem en mat hem op. 50cm was hij, en het was echt een mooie hoog gebouwde Baars
Het was ondertussen al 17.00 uur en rustig verder trollend voeren we terug naar de haven, voor het avond eten, gemaakt door Henks keuken prinses Marion, gezellig kletsend zaten we op ons gemak buiten. Sigaretje kopje koffie en een lekker gevoel over de vangsten. Rond kwart over 7 togen we weer naar de haven, en trolden we nou richting Rhenen. Dat bracht een vis naast de boot. Een kleintje van ik schat rond de 40cm. Deze onthaakte ik in het water. Na een tijdje gevaren te hebben. Besloten we de hengels om te zetten naar het verticalen met een fireball. Henk hield de dieptemeter in de gaten, en besloot naar de overkant te varen, omdat hij niet echt hoopvolle dingen op de lowrance zag. Aan de overkant gekomen, was hetzelfde beeld. Dus na een overleg, besloten we naar de stek van die middag te varen.
Daar aangekomen verticaalden we langs een damwand, met best wel een heftige stroming. Henk haakte een vis die de Rozemijer hengel aardig krom trok, dus kon dit wel eens een hele beste zijn, helaas loste deze vis. En Henk hield zich aardig in. Ik had een maand geleden ook met Henk gevist en keihard geblankt, s’avonds had ik op doodaas een aanbeet die goed tekeer ging maar loste door lijn breuk, ik hield me toen minder in dan Henk nu.
Na een aantal driften dacht ik vast te zitten, maar nee het was toch echt een vis. Na een best wel heftige dril kwam er een snoekbaars boven water. Henk en ik dachten dat het een grote moest wezen, aangezien hij vlak bij de boot nog een aantal keren bonkend de diepte in dook. Maar na hem uit het water gepakt te hebben, en opgemeten te hebben bleek hij 63cm te zijn.
Gezellig kletsend en af en toe vast/beet te hebben, ving ik nog een snoekbaars, die ook goed partij gaf. Man dacht ik wat een lekker dagje, 5 Snoekbaarzen, en ik hou de 63cm aan als PR en een PR Baars van 50cm. Dit alles mogelijk dankzij de kwaliteiten van Henk, die behalve grote kennis van het water, erg veel ervaring heeft in het vissen op roofvis, iets waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Ondertussen hadden we eens achter ons gekeken en de lucht werd aardig donker en regenachtig. Na overleg waar ik voorstelde om trollend terug te varen, besloot Henk om gewoon zo snel mogelijk naar de haven te varen. Net op tijd binnen want koud een kwartier nadat we alles binnen hadden begon het te regenen.
Na een colaatje gedronken te hebben en nog een beetje gekletst te hebben, was het tijd om terug naar het Stichtse te rijden. Alhoewel het jammer was dat het vissen met doodaas niet doorging had ik op twee, voor mij nieuwe manieren, mooie vissen gevangen. Waarbij ik gek genoeg met de Baars het blijst was. Henk zou zo aan de slag kunnen als visgids, ik heb net als de twee ander keren weer aardig wat bij geleerd.
Ik heb echt een geweldig gezellige dag gehad, met mooie vangsten, en heel erg veel lol. Ik wil dan ook Henk en niet te vergeten Marion hartelijk bedanken voor een super afsluiting van mijn vakantie, en voor het eten en drinken.
De nacht van vrijdag 23-06-2012 op zaterdag 24-06-2012 was het eindelijk zover: de tweede ‘Nacht van Koedijk’ was daar. Wat is de nacht van Koedijk? Het betreft een nacht witviswedstrijd (koppel) van 20:00 tot 8:00. De locatie was zoals gezegd Koedijk en wel aan het Noord-Hollands kanaal. In totaal was er plaats voor 12 koppels, maar door een late afzegging waren er 11 koppels aanwezig. Omdat dit evenement georganiseerd wordt door een forum waren er vissers uit alle windstreken aanwezig: Almaar, Amsterdam, Utrecht, Koedijk, Breda, Tilburg, Zwolle en zelfs België. Allen natuurlijk lid van witvisforum.nl. Behalve uit verschillende windstreken betrof het ook vissers van allerlei niveau: van ervaren wedstrijdvissers tot vissers met 0 wedstrijdervaring (zoals ondergetekende). Behalve de wedstrijd winnen hadden de meeste vissers dan ook een hoop lol maken als doel.
De meesten van ons hebben al vaker met elkaar gevist op forumdagen. Dus toen we om 17:00 verzamelden in molen de Gouden Engel in Koedijk was het weer een hartelijk weerzien met natuurlijk veel grootspraak over de voorgenomen vangsten. Ook de al oude strijd tussen ‘De Utrechters’ en ‘De Koedijkers’ laaide al snel weer op (een ‘strijd’ die door een viertal forumleden gevoerd wordt en waarbij het er eigenlijk alleen maar om gaat wie nou de ‘beste’ visser is). De koffie stond klaar en dat was voor velen van wel even nodig na de lang autorit naar het winderige Koedijk. Het winderige Koedijk? Nou ja, het stormachtige Koedijk. Zodra we de auto uitstapten was één ding namelijk duidelijk: de vaste stok kan in het foudraal blijven. Windkracht 6, dwars over de vaart.
Toen iedereen aanwezig was, werd er eerst kort toegelicht hoe het vandaag in zijn werk ging: er waren 2 vakken met 6 stekken (vak A) en 5 stekken (vak B) uitgezet. Om 19:45 zou de wedstrijd beginnen en om 7:45 eindigen. Daarna was het natuurlijk tijd voor de loting. Eerst trok de dochter van forumeigenaar Pascal een envelop met een teamnaam, waarna het team een envelop mocht trekken met een steknummer. Wij (team de ‘Zotte Zwollenaren’) werden als eerst gekozen en trokken daarna stek 11 (in het B-vak). Elke deelnemer kreeg na de loting nog een mooi pakket van Lasebo lokvoeders en een Geers wedstrijdpen. Wat de vangsten ook werden, dat was in ieder geval in de pocket.
Na de loting begaf iedereen zich in de storm en kon de opbouw beginnen. De buienradar gaf nog wel enkele buien aan, maar waarschijnlijk door de wind werd ons dat bespaard. Omdat dit natuurlijk een wat zwaardere westrijd was dan normaal (12 uur lang, ’s nachts, veel wind), was de lange voorbereidingstijd erg welkom, zodat de stek perfect ingericht kon worden. Helaas sneuvelden er al enkele paraplu’s nog voor de wedstrijd begon. Om 19:45 was het startsignaal en konden we beginnen. Vele voerkorven vlogen zo goed en kwaad als het kon het water in. De overkant was qua breedte goed haalbaar (+-45 meter), maar door de wind was het zelfs voor de ervaren werpers onder ons moeilijk om de telkens dezelfde plek te raken. 70 tot 80 grams korven waren nodig. Puur voor de wind, want stroming was er niet tot nauwelijks. Voor sommige vastestok-specialisten was het natuurlijk wel even slikken dat dat zij onverwacht de feeder moesten hanteren.
Voor velen van ons diende de eerste vis zich al snel aan, dus je zou kunnen spreken van een hoopvolle start. Van tevoren werd gesproken over minsten 20 kilo per persoon, dus iedereen was voorzien van meerdere leefnetten. Na een tijdje echter werd voor ons in ieder geval duidelijk dat het toch niet zo heel snel op 20 kilo per persoon zou uitkomen, al was de wedstrijd nog lang. In ons geval was het voornamelijk kleine brasem en kolblei. Brasem van in de 40cm beschouwden wij al als een bonusvis. Bij de stekken direct naast ons ging het ongeveer gelijk op.
Nog voor het donker werd diende de eerste paling zich aan bij onze directe buren op stek 12. Vorig jaar werd er ook al een aanzienlijke hoeveelheid van deze vissen gevangen. Niet echt gewenst tijdens een wedstrijd natuurlijk (telt niet mee en je onderlijn is zo goed als zeker weg), maar mooi om te zien dat het palingbestand op het Noord-Hollands kanaal best in orde is. Vlak daarna werden ook mijn koppelmaat Arjan getrakteerd op een paling van een centimeter of 30 (natuurlijk op een worm). Hopelijk was het de laatste van de nacht. Via de de fotografen die het parcours afliepen hoorden we echter dat ongeveer iedereen al één of meerdere palingen had gevangen.
Gedurende de avond werd de wind iets minder, maar het bleef zeker nog wel windkracht 5, met harde vlagen. Het werpen bleef lastig. Vlak voor het donker werden we door de familie van de forum eigenaren getrakteerd op een warme rookworst, zodat we niet hongerig de nacht in hoefden.
Het was de langste dag, dus pas tussen 22:30 en 23:00 kwamen de verlichte targetboards, kniklichtjes en schijnwerpers te voorschijn en kon de relatief korte nacht beginnen. Helaas voor ons begon het niet enorm goed te lopen. Iets waar we wel op gehoopt hadden. Onze tactiek bestond er uit dat we beiden 2 stekken hadden opgebouwd één tegen de overkant en één op half water. Als aas voornamelijk de ‘klassieke’ soorten (mais / maden/ casters / wormen). Boilies en pellets wordt hier nauwelijks mee gevist en de vis is er nog niet aan gewend zo hadden wij ons laten informeren. De één beviste de dichtbij plek, de ander de veraf plek. Geen van de stekken echter leverde heel veel vis op. Ook bij de buren aan beide zeiden liep het niet storm (ha, ha, wat een leuke woordspeling gezien het weerbeeld). Hoe de rest van het parcours het er vanaf bracht konden we niet zeggen.
Helaas bleef ook tijdens de nacht de wind lekker doorwaaien. Omdat wij een aantal lantaarnpalen achter onze stek hadden, was het niet echt donker wat natuurlijk handig is. Ook aan de overkant stonden lantaarnpalen waardoor er een perfect mikpunt aanwezig was. Zover ik weet was dit de situatie langs het hele parcours. De nacht vloog zonder noemenswaardig veel vangsten voorbij (behalve met natuurlijk nog enkele palingen). Doorwisselen van aas en gebruik van een dip leverde af en toe een snelle vis op (bij het strakdraaien al), maar het was schrapen. De reacties van dronken mensen die terug kwamen uit de kroeg was natuurlijk wel grappig. Die vroegen zich volgens mij vooral af wat voor mafketels er nu nog aan het vissen zijn! Tegen 4:00 begon het alweer te schemeren en anderhalf uur later kon de verlichting uit. Tijd voor de laatste loodjes. We besloten om dan maar een eindsprint in te zetten door de verre voerplekken nog maar eens flink aan te voeren met vooral veel grove bestanddelen (casters, mais, pinkies, geknipte wormen etc.) in de hoop de vis nog eens extra aan het azen te krijgen. We vingen nog wel wel visjes, maar de gewenste zware brasems bleven uit.
Sneller dan verwacht was het alweer tijd en kon het opruimen beginnen. De vangsten werden gewogen en na het opruimen troffen we onze forumgenoten weer bij ‘De Gouden Engel’. De vangsten waren voor velen niet om naar huis te schrijven. Inderdaad had iedereen veel paling gevangen. Sommig deelnemers hadden zelfs 8 of 9 van deze kronkelaars te pakken gekregen. De witvis was dan misschien niet los, de paling wel.
De medewerkers van ‘de Gouden Engel’ hadden het ontbijt al klaarstaan, maar voordat dit genuttigd werd was er eerst de prijsuitreiking. De uitslag was als volgt:
Vak A:
1. Peter en William ( Team de auto’s ) : 22500
2. John Berendrecht en Jan Wijnberg ( Team de 2 J J.’s ): 14100
3. Pascal84 en Alex (Team champion feed): 13150
4. Maurice en Frans(ke) (Team Brabootjes): 12500
5. Erik en Marinuszaal (Team Utregters): 11200
6. Pascal en Hans ( Team Witvisforum.nl ): 4850
Vak B:
1. Allart en Dirk (Team de kwastjes): 37300
2. Ruud en Jent (Team de Buurtjes): 35700
3. Frank en Sander (Team F&S ): 10500
4. Arjan van der Scheer en Joris van Wortel (Team Zotte Zwollenaren): 6800
5. René en Juan (Team Eujeheude): 3900
In totaal een gewicht van 172500 gram, wat het gemiddelde op 15681 gram per koppel brengt. Een stuk meer dan vorig jaar in ieder geval.
De grote vangsten lagen dan wel in ons vak, maar helaas zaten wij met onze vangsten ver onder het gemiddelde. Wel was er voor de eerste 4 plaatsen in het vak een geldprijs, dus gingen we niet met lege handen naar huis. en het belangrijkste is natuurlijk dat we allemaal weer een mooie ervaring rijker zijn.
Vervolgens werden de 3 forumleden die veel hebben bijgedragen aan de wedstrijd (in de vorm van sponsoren zoeken), nog even in het zonnetje gezet en gingen zij naar huis met een waardebon voor een dag gratis vissen op ’t Mun in Appeltern. Nogmaals namens alle deelnemers bedankt: Alex (Alex), Sander (Semd) en Pascal (Pascal84). Natuurlijk Hans (vishark) en Pascal (webmaster) ook bedankt voor het wederom organiseren van dit visavontuur. De “Zotte Zwolenaren” zijn volgend jaar zeker weer van de partij. Fotografen Nicole en Henk, bedankt voor het vastleggen van het forumevenement van het jaar.
Rest mij tenslotte om ook de sponsoren te bedanken voor hun bijdrage aan dit top evenement:
– Nipro hengelsport
– Geers wedstrijd pennen
– Arca
– J.W.Hoveling hengelsport
– t’ Mun
– StarFish
– Lasebo uit Nijkerkerveen
Vangstenregistratie
Barbel Basterd 