Door Marco

Het missen van de Helmondse snoek verleden week, en het dood aas debacle van Harderwijk brachten mij toch een beetje aan het twijfelen over het systeem voor het dood azen wat ik gebruikte. Immers in Harderwijk had ik wel een mooie snoek gevangen. maar dat was op een tripple devil swimbait. Terwijl ik ook daar een snoek miste op het doodaas. Dus besloot ik om de 16de nog een paar uur te gaan proberen op een thuiswatertje waar ik vroeder veel viste. Namelijk de Kromme Rijn en dan het stuk tussen de universiteit en de Galgenwaard. Daar heb je een aftakking en een paar afsplitsingen van de hoofdstroom, waardoor er een soort eiland is waar je op kan komen via een simpel bruggetje. En door de aftakkingen heb je een paar kruispunten van waterlopen. En in mijn boekje zijn dat potentiële hotspots.

Van Henk had ik een dvd gekregen over dood aas vissen van twee Duitse cracks. Uit dit filmpje besloot ik om de aasvis niet horizontaal onder de dobber te hangen, maar zo in de takel te zetten dat de vis met de kop naar beneden hing. Ik had Henk dat ook zien doen verleden week, en eigenlijk vergeten te vragen waarom dat was. Ook had ik vrijdag op een stek die ik wou bevissen een zestal horsmakrelen en een haring, die in hapklare brokken waren gesneden, in het water gedeponeerd. Jullie lezen dat ik alles wou proberen om een snoek aan de vinnen te komen.

Ik begon te vissen op een eerste kruising, wat me opviel was dat het warmere weer van de laatste dagen wat activiteit had laten ontstaan in het water. Je zag her en der bewegingen die duiden op vis. Welke soort tja dat weet Joost maar ik niet.

Na pak en beet een half uur kwam er een beuk op de dobber, hij ging niet onder maar maakte een rare beweging. Ik besloot om het aas te controleren, en het arme makreeltje was onthoofd. Maar goed gesterkt door deze ”beet” viste ik door. Na een uurtje besloot ik te verkassen naar de stek waar ik de chum had gevoerd. De eerste stek was op het eiland. Je staat/zit daar lekker rustig. De tweede stek is vlak naast een brug waar nogal wat joggers over heen komen.

Ik wierp in zodat de aas vis in de monding lag van de waterloop recht tegenover me. Ik had daar het lokaas in gedeponeerd, en had wat beweging gezien in het water. Rustig tegen de brugleuning geleund staarde ik naar mijn dobber,

Af en toe een jogster nakijkend die dat nakijken ook waard was. Ik schat dat ik daar zo een drie kwartier stond toen ineens de dobber de diepte in knalde. Yes dit was een duidelijke beet, en nog steeds is er niks mooiers dan een dobber die de diepte in getrokken word. Rustig pakte ik de hengel op deed de beugel dicht en maakte contact met de vis. Met een zwaai zette ik de haak. En verrek in tegenstelling tot de vorige beten bleef deze goed hangen. De vis bleef vrij lang diep. En ik weet dat daar nogal wat takken en rommel op de bodem ligt. Dus bang als ik was om de vis te verspelen, oefende ik aardig wat druk uit. En een mooie snoek doorbrak het water oppervlakte. Na een dril van een minuut of 5, 6. Gleed de snoek het schepnet is. YES eindelijk succes, snel legde ik de snoek op de onthaakmat. En onder publieke belangstelling onthaakte ik de snoek. Hij was perfect gehaakt met de onderste dreg van de takel voorin de bek. Er stonden een 6 a 7 joggers om me heen. Waar van 1 beweerde dat ze niet eens wist dat er karper in de Kromme Rijn zwom 😆 Maar goed. Er stond een man tussen die aanbood om een paar foto’s te maken. Daar was ik erg blij mee.

79cm en een kerngezonde snoek had ik in mijn handen. Na de foto’s zette ik de snoek voorzichtig terug. Met de kieuwgreep hield ik hem/haar in het water en na een paar seconden zwiepte de snoek met haar staart, en verdween de diepte in. Persoonlijk vind ik dat een net zo mooi moment als het landen van de vis. Erg tevreden met mezelf stond ik op, ruimde de onthaakmat en het landingsnet uit de weg, beaasde de takel met een nieuwe voorn, en met een ferme zwiep legde ik de aasvis op ongeveer dezelfde plek. Immers waar 1 snoek ligt, liggen er meestal meerdere in deze tijd van het jaar.

Via de app en email stelde ik mijn vismaten Joris en Henk op de hoogte. En aan de reacties te merken waren die net zo blij als ik. Henk belde en die ging ook nog even een paar uurtjes. En terwijl ik appte met Joris dook de dobber weer onder, maar helaas dook hij net zo weer snel op. Een half uurtje later vond ik het welletjes. 3 beten waarvan 1 verzilverd in ongeveer 3 uurtjes vissen. Ik was tevreden en ging erg happy naar huis.