Wedstrijdverslag van “De nacht van Koedijk” 2014

Wedstrijdvissen: een tak van de hengelsport die mij eigenlijk helemaal niet trekt. Één keer per jaar echter is er een wedstrijd waar ik graag één en ander voor aan de kant zet: de nacht van Koedijk. Een nachtelijke wedstrijd op witvis waarbij er in koppels gevist wordt van 20:00 tot 8:00. Deze wedstrijd wordt georganiseerd door hengelsportforum http://www.sportvistotaal.nl. Dit jaar was het alweer de 4e editie van dit evenement dat werd gehouden in de nacht van 27 op 28 juni. In totaal is er ruimte voor 12 koppels en er doen sportvissers uit alle windstreken van het land aan mee. Fanatieke wedstrijdvissers, maar ook doorgedraaide hobbyisten zoals ikzelf en mijn koppelmaat Michaël (team Sjors en Sjimmie). Enige voorwaarde voor deelname is dat je lid bent van het forum. Doel van een wedstrijd is natuurlijk winnen, maar de meeste deelnemers (waaronder ikzelf) vinden vooral het meedoen het leukst.

Zoals de titel al doet vermoeden vindt de wedstrijd plaats in het Noord Hollandse Koedijk. Het viswater is het Noord-Hollandskande kanaal. Zoals elk jaar (ik doe nu voor de 3e keer mee) is het tegen 17:00 verzamelen in molen ‘De Gouden Engel’ voor de loting, alwaar we ontvangen worden met versie koffie. Hard nodig, want vele vissers hebben een lange rit achter de rug om hier te komen. Brabant, België, Gelderland, Friesland, Overijssel, overal komen de mensen vandaan om hier een goede prestatie neer te zetten, maar vooral ook om leden van het forum nu eens in ‘real live’ te ontmoeten.

img_3084_zps8ab12920

Zoals altijd wordt er alweer veel gepocht en geblaat over wie nu wie nu gaat verslaan. Niks vreemds dus. Er hangt echter ook een mysterieuze sfeer over de groep. Er is iets geks aan de hand. We staan allemaal buiten, er zijn mensen die alleen een t-shirtje aan hebben (en ook een broek hoor ;-)). De zon schijnt en er staat een zacht aangenaam briesje. Dit klopt niet, bij alle vorige edities was er storm en regende het keihard. Zou dit dan het jaar worden waarbij we super weer hebben? Een vreemde gewaarwording.

Tegen 17:30 is het tijd voor de loting. Er is 1 vak, maar dit vak is wel opgedeeld in 2 stukken vanwege een onvisbare oever in het midden. Hierdoor zijn feitelijk 4 van de 12 stekken kop-/ staartstek. Vorig jaar hadden Michaël en ik zo’n plek en werden we 2e met 37kg. We hoopten er dit jaar dus weer op, maar helaas was het een plek middenin het eerste gedeelte van het vak (stek 4). Ook prima, wij vangen onze vis wel…. toch??
img_3711_zps31895261

Rond 18:00 was het tijd om naar de stek te rijden en de boel op te bouwen. Dit moet secuur en goed gebeuren, want de komende 12 uur zit je op die plek en je moet het dus wel even kunnen uithouden. In het donker is het ook lastig om nog dingen te veranderen. Aangezien er nog 2 uur de tijd was, konden we daar rustig opbouwen. Dus alles goed klaarzetten, peilen voor de vastestokkers, lijnen uitlopen voor de feedereraars etc.
img_3091_zpsb7bc3cc3
img_3714_zps7c06cd22
De stekken zijn mooi gemaaid, wat het allemaal nog makkelijker maakt om je plek perfect in te richten.

Ongeveer een half uur voor het begin waren we klaar en konden we onder genot van koffie de tactiek nog eens doornemen die wij als niet wedstrijdvissers toch hadden uitgedacht. Allebei vissen we met de feeder en allebei gingen we twee stekken onderhouden. Één strak aan de overkant en één op zo’n 17 meter. Michaël ging beginnen op de korte stek en ik op de lange. De korte stekken gingen we aanvoeren met een zoet vismeel voertje en de lange stek met een ‘klassiek’ feedervoer (dus geen vismeel). Michaël is vanaf woensdagavond al bezig geweest de voeren perfect te bevochtigen en zeven. Daar zal het niet aan liggen. Beide voeren konden we opvullen met allerlei lekkers zoals geknipte mais, geknipte wormen en casters.

Om 20:00 klonk het start signaal (denken we, we begonnen maar in overleg met de buren) en het jaarlijks voerbombardement begon weer. Korven vlogen door de lucht en voerballen plompten met veel bombarie in het water. De lange zit kon beginnen. Het zonnetje scheen nog steeds heerlijk en de voorspellingen gaven aan dat het voorlopig ook wel zo zou blijven. Alleen ’s nachts was er een kans op een klein buitje. Uniek dus voor dit evenement, dat al jaren geteisterd wordt door noodweer. Het aanvoeren van 2 stekken koste toch wel een half uur dus tegen 20:30 ging de beaaste onderlijn er aan en kon het echte vissen beginnen. Na ongeveer 15 minuten kreeg ik de eerste aanbeet op de lange stek en het eerste halfwas brasempje kon in het leefnet. Niet de vissen waar je op hoopt, maar vang er heel veel van en je komt een eind.
img_3733_zps55579000

De eerste uren bleven bij mij de aanbeten en vissen doorkomen. Helaas waren het meestal ronduit kleine visjes met af en toe zo’n halfwas brasempje ertussen. De dikke zware platten lieten het bij ons massaal afweten. Onze buren zagen we af en toe wel een visje vangen, maar ook daar leek het er op dat de grote brasems niet dik op het voer lagen. Bij Michaël op de korte stek bleef het lang stil. Nadat hij geswitcht was van stek echter begon ook hij zijn vis te vangen.

Totdat het donker werd konden we onze directe buren nog wel een beetje in de gaten houden, maar daarna was het gissen hoe het in de rest van het parcours ging. We bleven wel vangen, maar het bleef kleine vis. Op de korte stek kreeg ik helemaal geen actie, maar ik bleef daar wel doorvoeren voor de zekerheid, maar ik bleef vissen op lang. Ook Michaël was nu overgeschakeld op de overkant stek wat toch het beste liep. De breekstaafjes op onze feedertoppen gaven de aanbeten goed door. Voor ons de beste methode, lekker simpel.

Met dat het donker werd kwam ook de eerste paling voor Michaël. Irritant, want ze tellen natuurlijk niet mee en je bent bijna zeker je onderlijn kwijt. We vangen die beesten eigenlijk nooit behalve hier. Gedurende de nacht loopt het niet storm bij ons. Er gaat geen uur voorbij zonder vis, maar de vis ligt er niet dik op. Een buurman komt nog eens een praatje maken en ook bij hen is het niet wild. Het blijft natuurlijk afwachten hoe het met de rest gaat. We krijgen niet veel mee uit de rest van het deelnemersveld

Voordat we het weten begint het alweer te gloren en om 5:00 is het licht. Bizar hoe snel zo’n nacht voorbij gaat. Bij Michaël komen de aanbeten ondertussen in een wat hoger tempo door dan bij mij, maar het blijft allemaal klein spul. Beiden hebben we nu slechts 1 ‘fatsoenlijke’ brasem (50cm+). We beseffen heel goed dat we er echt meer moeten hebben om een kans te maken.

Helaas voor ons blijft het bij kleine vis en voordat we het weten is het alweer 8:00. We proberen in te schatten hoeveel gewicht we in de netten hebben en hopen dat we de 7kg halen. Heel wat anders als de 37kg van vorig jaar. Na het opruimen kletsen we wat met de buren. Zij hebben ook niet tientallen kilo’s, maar net als wij ook wel genoeg actie gehad. Ze hadden zelfs enkele snoekbaarsjes gevangen op de worm. Leuk, maar telt helaas niet voor de wedstrijd.

Het wachten was nu op de weegploeg. Het begin van onze sector werd als eerste gewogen. Geen extreme hoge gewichten, maar we zagen al meer grote brasems dan wij ons in onze netten hadden. Na weging bleken we precies 13kg te hebben. Michaël en ik hadden praktisch hetzelfde gewicht (6,85 voor mij en 6,15 voor Michaël). Zeker niet het hoogste gewicht uit onze sector, maar het viel mee. De laatste weging was van de weegploeg zelf (Antoine en Alex). Bij aankomst bij hun stek was al duidelijk dat dit wel eens de klapper kon worden aangezien Antoine 2 leefnetten in het water had hangen. Na weging bleek dit team ruim 42kg te hebben. Ruime winnaar van onze sector, maar we wisten nog niet wat de andere sector (met een andere weegploeg) had gedaan.
img_3727_zps411dfd12
img_3724_zpsfe7d5859
img_3722_zpsff96ad57

Na het wegen konden we aanschuiven voor het ontbijt in ‘De Gouden Engel’. De gewichten werden op een rijtje gezet en na het ontbijt werden uitslagen bekend gemaakt en de prijzen uitgereikt.

Uitslag:

1 Team Alex en Twanneke———– 42.100 Grs.
2 Team Maurice en Franske——— 31.925 Grs.
3 Team Erik en Ron—————— 27.700 Grs.
4 Team Hans en Pascal————– 20.440 Grs.
5 Team Adje en Akkie—————- 19.730 Grs.
6 Team Sander en Frank————- 17.900 Grs.
7 Team John en Jan—————— 14.000 Grs.
8 Team Ruud en Vincent————-13.250 Grs.
9 Team Sjoris en Sjimmie————13.000 Grs.
10 Team Mark en Marinus———–10.300 Grs.
11 Team Martin en Leon————–8.990 Grs.
12 Team Sil en Fred——————-4.300 Grs.

Een 9e plaats voor ons. Geen topscore, maar we hebben ons weer prima vermaakt en lekker gevist. Op een klein buitje in de nacht na was het weer perfect. Er was wel onweer in de buurt, maar dat bleef boven zee (je kon de flitsen op afstand zien). Er is in totaal toch weer een groter gewicht gevangen dan vorig jaar (223.635 om 210.150 kg).

Hans en Pascal (eigenaren forum), wederom bedankt voor de perfecte organisatie. Sponsor http://www.jwh-hengelsport.nl, bedankt voor het ter beschikking stellen van prijzen.

06-06-2014 Soms is ééntje genoeg (roofvis)

Door Henk

Na een drukke dag en de dames naar de stad om te “winkelen” waren we eigenlijk van plan om `s avonds nog een paar uurtjes lekker lui met dood aas voor anker te gaan.
Aangezien ik het niet al te laat wilde maken en dropschotten met een visje al een aantal keren behoorlijk succesvol is geweest, alsnog besloten om met de dropshot te gaan driften.
Bij aankomst op de stek viel op de dieptemeter al op dat het mager was. Geen typische rode ballen tegen de bodem en ook weinig vis op half water. Maar ach, het was top weer met een klein windje in de lengte van het water dus voor de kapitein een makkie. Ook was het te laat om nog 20 minuten naar een andere stek te varen.
Na een paar driftjes toch nog een snoekbaarsje weten te pakken, ook nu viel het op dat ipv de vinnige tikken van de afgelopen keren de snoekbaars niet echt gretig was, want de aanbeet was nauwelijks te voelen. Tijdens het achteruit terug varen naar het begin van het talud laat ik eigenlijk gewoon uit ballorigheid mijn montage in het water en zeg tegen mij maat “en dan zal je zien dat er een snoek op klapt”. Gelijk gaat de hengel krom en krijst de slip, we kijken elkaar aan…….. snoek 😀 , ja soms moet je de goden een beetje verzoeken hahaha.
bild0530
bild0533

Net geen meter (99.5 cm), maar een, zeker voor de rivier, zwaar gebouwde vis die het relatief lichte dropshot materiaal zwaar op de proef stelde. Daarna nog ff doorgevist maar niks meer gevangen, ach mij hoor je niet klagen, soms is eentje genoeg……….

Snorkels op ‘het Rijntje’

Na een tweetal totaal mislukte barbeelsessies (lees blank) was ik weer eens toe aan vis vangen. Gelukkig had ik met Marco en Henk afgesproken om in het openingsweekend van roofvisseizoen 2014 / 2015 de Neder-Rijn weer eens onveilig te maken. Natuurlijk moest dit gebeuren vanuit de boot van Henk. Doel: alle hapgrage rovers. Wat op het Rijntje meestal vadertje glasoog betekent. Onze gezamelijke vissessies zijn veelal bere gezellig, maar qua vangsten vaak bar slecht. Henk heeft echter in de gesloten tijd behoorlijk goed gevangen met ‘wormshotten’ (dropshotten met de worm) en dus was er eigenlijk best wat vertrouwen (heel gevaarlijk natuurlijk). Op de eerste dag van het nieuwe seizoen is Henk ook gelijk begonnen met het dropshotten met dode vis op de stek waar hij daarvoor met de worm actief was. Dat leverde gelijk een enorm resultaat op: in 45 minuten 6 aasvisjes, 7 aanbeten en 3 vissen in de boot. Erg hoopvol dus, maar geen enkele garantie helaas.

Zondag 01 juni 2014 was het zover. Om 8:00 hadden we afgesproken bij Henk en na een kop koffie en wat plannen bespreken kon de boel weer ingeladen worden. Het plan was: eerst trollen met dieplopers en als dat niet lukt naar de dropshot stek en daar meerdere driftjes maken. Marco en ik hadden ook nog onze zware hengels en groot kunstaas meegenomen om eventueel ook nog snoekdames te kunnen verleiden.

Rond 8:30 was de boot vol geladen met ruim 400 kilo personen, materiaal, aasvis en accu`s en kon het vangstfestijn beginnen. Met de zon op de kop en een rustig briesje leek het een mooie dag te worden.
foto1_zpsecd12731
foto2_zps879c7872

Al na een minuut of 20 trollen had Henk zijn eerste aanbeet en hangen. Marco en ik haalden gelijk in, maar na 2 slagen had ook Marco beet. YES! double hook-up. Altijd leuk, als de vissen binnen komen natuurlijk, maar dat lukte gelukkig. Henk met een prachtige dikke baars van 47cm en Marco met een mooie snoekbaars tussen de 50 en 60cm.
foto3_zps7d33ee2d
Het was wel een hectisch moment met 2 vissen in de boot (vol stekels en bungelende dreggen) icm twee rijnaken die net op dat moment passeren, maar het ging allemaal goed.

Gesterkt door dit snelle succes trolden we verder, maar verdere actie bleef helaas uit. Iets voor 10:00 had ik echter ook mijn aanbeet. Ik dacht even dat ik vastzat aan een tak of zo, maar de meeste takken kopschudden niet. Ook ik kon een leuk snoekbaarsje van rond de 55cm landen.
foto4_zps5060a608

Omdat het trollen niet liep zoals we wilden besloten we het door Henk nieuw ontdekte en ondertussen verheerlijkte dropshotten te gaan doen. Henk had de avond van tevoren reeds de nodige aasvisjes gevangen en de roofbleitjes, voorntjes, alvers, donderpadden en bliekjes konden niet wachten om ons van de nodige dikke baarzen en snoekbaarzen te voorzien. Voor mij is dit een visserij die ik nog niet eerder heb beoefend, maar na enige uitleg en het confiskeren van een dropshotmontage van Marco (waarvoor dank). Gingen we aan de slag.
foto5_zps6ff44a34

Henk had een heel duidelijk beeld waar we moesten zijn en dus was het plan steeds korte driftjes maken over die plek. Henk zei al dat vis vaak heel geconcentreerd ligt en als 1 iemand vis vangt dat de kans groot is dat er nog een aanbeet volgt. Naar Henks idee duurde het allemaal veel te lang (hij wilde binnen 2 minuten beet), maar ik schat dat binnen een half uurtje Henk zijn eerste aanbeet kreeg, maar deze verspeelde hij helaas. Zeer kort daarna echter ook voor mij een dikke kleun en de vis hing. Een mooi vol 50er snoekbaarsje mocht even op de foto. Niet heel groot, maar wel mijn eerste vis op de dropshot. Erg leuk en wat een niet te missen aanbeten! Ook was deze vis een stuk sterker dan mijn ‘trolvis’ van even daarvoor. Daarbij merkte ik nog tegen Henk op dat ik die snoekbaarsjes maar slappe visjes vind. Henk ik neem mijn woorden terug 😉 .
foto6_zpsa8c44162

Vlak daarna ook Henk met zijn eerste vis die wel bleef plakken: een 55+ cm vis met een half ontbrekende rugvin
foto7_zps5061684f

Binnen 3 minuten gelijk weer een snoekbaars in ongeveer hetzelfde formaat.
foto8_zpscb9638e7

Het lijkt er op dat we ze nu gevonden hebben. Maar zodra we iets verder driften is het afgelopen met de aanbeten. Wat Henk al zei: ze liggen beghoorlijk geconcentreerd. Het zijn ook allemaal vissen van ongeveer dezelfde grootte: de 90ers zullen we hier waarschijnlijk niet vangen. Geeft niks, want dit geeft lol voor 10!

Marco Begint wat te kniezen, waar blijft zijn vis? Omdat ie in het midden zit mag ie wel continue helpen landen, onthaken en aas aangeven, maar vangen ho maar. Gelukkig voor hem na een tijdje toch ook de dikke beuk en hangen. Wederom een snoekbaars van het formaat zoals we ze al eerder vingen.
foto9_zps8cffd3e0

Vlak daarna een heel klein 30er snoekbaarsje voor Marco en dan wordt het even stil. Tegen 12:00 weer een 50er voor mij en ook voor Henk klapt er weer een snorkel vol overgave op de aasvis en de eerste 60er snoekbaars van de dag is een feit. Een lekker dik visje. Zoals Henk zegt: “ze vreten zich hier helemaal vol met grondels”
foto10_zps8d99f475
img_2791_zps20704ebf

Hierna stoppen de aanbeten en besluiten we trollend terug te varen naar de camping voor een sanitaire stop en de lunch. De terugvaart levert geen vis op en dus sluiten we de ochtend (tot 13:30 ongeveer) af met 11 vissen in de boot en wat lossers. Niet slecht voor een gezamenlijk avontuur! Hopelijk is de middag ons ook gunstig gezind. Na de lunch willen Marco en ik nog eventjes proberen of we met het grote kunstaas nog vis kunnen verleiden. We willen dit kort doen en als het niet werkt gewoon weer terug naar de dropshot stek met wat verse aasvis.

Het grote spul levert niks op en dus keren we terug naar onze eerdere stek. Helaas lijkt de honger verdwenen bij het visvolk. Marco haakt na verloop van tijd eindelijk een vis, maar deze lost helaas. We besluiten de ‘vaste’ stek te verlaten en een wat langere drift te maken, want wellicht vinden we nog andere ‘hotspots’. Het is echter zeer taai en pas na lange tijd driften weet Marco deze fraai gekleurde baars van 38cm te vangen.
foto12_zps7f9f6a51

Een kwartiertje later dreunt er bij Henk ook weer een snoekbaars op de aasvis
foto13_zps2dc09f05

En na onthaking en lovende woorden richting zijn persoontje mag deze 50er mag weer snel het ruime sop kiezen
foto14_zps415d7f4c

We varen weer naar het begin van ons driftpunt (de hotspot) om te kijken of ze daar alweer wakker geworden zijn. Dat blijkt, want in ons laatste uurtje van de dag lost Marco nog 3 vissen. Harde aanbeten even drillen en los. Ook Henk lost nog een vis. Frustrerend voor hen, maar ik vind het vooral frustrerend dat ik niet eens een aanbeet heb gehad in het tweede deel van de dag! Gelukkig wordt ik in ons allerlaatste driftje van de dag nog beloond met een harde klap en mag ik de sterkste vis van vandaag (voor mij dan) landen. Een 61,5 cm snoekbaars, wederom een lekker dik en vol visje.
foto15_zps2fb88bd8
foto16_zps076f743b

Hierna wordt het helaas tijd om terug te gaan. Jammer, want het lijkt er op dat de vis net weer actief wordt. Helaas moeten Marco en ik morgen weer werken, dus een beetje bijtijds thuis zijn is wel fijn.

Al met al een heerlijke dag op het water. Geen recordvissen gevangen, maar vooral tijdens het eerste deel van de dag voldoende actie gehad en allemaal ons visje kunnen vangen. Daarnaast heb ik op een voor mij nieuwe manier gevist en dat is altijd leuk. Eindstand is 1 baars en 3 snoekbaarzen voor Marco, 1 baars en 6 snoekbaarzen voor Henk en 4 snoekbaarzen voor mij. Henk en Marco ook nog de nodige lossers. Marco / Henk zoals altijd: wederom bedankt voor de leuke dag en nog excuses voor mijn lichaamsgassen terwijl de wind net verkeerd stond…… nee dat meen ik niet, ik ga daar gewoon mee door… 😉

22-5-2014 Eindelijk, hebben we hem! (Roofvis)

Door Henk

De laatste weken is het wormshotten wat de klok slaat, zo ook vandaag. Elke keer weer vol verwachting. Zou ie vandaag in de boot komen? Je weet wel die ene waar ooit de complete visserijwet voor aangepast is, die ene die zo dol is op de worm!!!!!
Vol goede moed varen we weer naar de eerste stek, de visvinder geeft vis tegen de bodem, is dat er één? Vlug de hengel te water en na enkele minuten tik en hangen, het zou kunnen…. maar nee hoor, de korte sprints boren gelijk de hoop de bodem in en een brutale baars heeft helaas het aas voor onze doelvis onverbiddelijk aangevallen.
baars2

Teleurstelling alom, maar we gaan stug verder en door naar de volgende stek. We hebben er hier ooit één zien springen dus er zit er in ieder geval ééntje.
Onder aan het taluud geeft de hds vis aan en gelijk weer vol verwachting aan het vissen. Dit keer vergrijpt een vermoedelijk stekeblinde en gedragsgestoorde snoekbaars zich aan onze duur gekochte wormen.
snoekbaars64

Met de aanhouder wint in het achterhoofd laten we ons niet van de wijs brengen en even later vangen we ook nog een klein familielid (moet haast wel familie zijn want ook deze is vermoedelijk stekeblind).
kleintje-2

Gevolgd door weer zo`n lastpost van een baars, pfffff.
baars1

Maar dan!!!! Bij mijn vismaat buigt de hengel rustig door en een sloom gewicht doet de hengel buigen, zou het echt!!?? Vol verwachting wachten we het moment af dat de vis aan de oppervlakte komt. YESSSS het is er één! Voorzichtig het net er onder en aan boord die hap.
Dan volgt het fotomoment, maar deze vis laat zich niet zo maar op de foto zetten en na een woest gespartel weet deze vis zich uit de handen van mn vis maat te worstelen.
springbrasem

Poging 2 ging beter en de vangst van het seizoen kon op de foto.
brasem

Ze kunnen veel groter maar met 56 cm waren we al dik tevreden.
Ik kan weer rustig slapen 😀 😀 😀

Nawoordje: Met dit verhaaltje had Henk mij zwaar te pakken. Eerst stuurt ie een sms met de mededeling dat ie een nieuw verslag heeft met een schokkende vangst. Ik begin te lezen en verwacht een meerval, maar nee, meneer heeft eindelijk weer eens een brasem (worden slecht gevangen de laatste tijd op de Neder-Rijn). Hopelijk komt die meerval ook Henk, maar dan wel aan wat ander materiaal als een dropshot hengeltje 😉

18-5-2014 Ode aan de “mighty” worm (roofvis)

Door Henk

Voorwoord: vaste lezers (alle 20 ;-)) en bekenden van Henk weten het: hij is een roofvisser in hart en nieren. Andere visserij is ook leuk, maar roofvis (en met name snoekbaars) op de rivier is echt Henk’s ding. Normaal is de gesloten tijd voor aassoorten een lastige tijd om door te komen voor, maar Henk heeft iets ‘nieuws’ gevonden: de worm. Hieronder één van zijn recente avonturen en een ode aan dit alround aasje.

Wie kent hem niet, de worm. Bijna elke visser is zijn carriere begonnen met deze aas soort.
Nu zijn er natuurlijk inmiddels diverse soorten worm verkrijgbaar, iedereen kent wel de beetje sjofele en vaak zelf gevangen gewone regenworm, de altijd dartele mestpier, de benjamin onder de wormen, en de altijd vrolijke en levendige dendero.
Wat minder bekend is hun macho familielid de dauwpier, meestal geimporteerd uit Canada, formaat potlood en nergens bang voor. Een cool figuur die dan ook het liefst in de koelkast bewaard wordt, met recht dus een mighty worm!
wormindoos
wormhand
Aangezien dit type nergens bang voor is en zijn kleinere neven zelfs voor witwiswatjes uitmaakt is deze worm, na enige training, zeer geschikt om mee op jacht te nemen op de rovers. Na een middagje markt in Zoelen had ik wel erg veel behoefte om deze jongens eens aan het werk te zetten. Dus enkele geschikte exemplaren uitgezocht, het dropschot materiaal in de boot geladen en op weg naar een geschikte stek.

Dat de wormen goed getraind waren bleek al snel en na in totaal een kleine 2 uurtjes vissen wisten ze 3 soorten rovers aan de haak te sleuren, 3 40+ baarzen,
mooiebaars

3 snoekbaarzen met als topper een lekkere dikke van 73 cm
snoekbaars73

en als bonus nog een snoek van 78 cm
snoek78

Deze laatste deed, eenmaal in de boot, nog een lafhartige wraakpoging op de mighty wormen door hun dooswoning met een staartzwiep van de bank te meppen. Hierdoor belande de inhoud daarvan op de bodem van de boot. Gelukkig konden ze na enig opruimwerk en enige bemoedigende woorden weer allemaal terug in de doos. Een verschrikkelijke moeilijk te verwijderen mix van snoekslijm en wormenturf achter latend.
bild0484

Ik dank mijn wormen voor deze geweldige middag, ze zitten in de koelkast al weer te wachten op hun volgende en ongetwijfeld heldhaftige avonturen.

HULDE AAN DE MIGHTY WORM