Donderdag 29 september 2011 ben ik met een groepje forum leden van witwisforum.nl wezen vissen bij ’t Mun te Appeltern. ’t Mun is een Nederlandse ‘Commercial’. Een karperputje vol met spiegelkarpertjes tot 65cm en, nog leuker, steuren van meer dan een meter.

Donderdagochtend vlak voor 8:00 waren de vier de gegadigden present bij de receptie van ’t Mun te Appeltern. Voor midden Nederland hadden we Marco (forumnaam Marco73), voor zuid Nederland Pascal (forum naam Pascal84) en vanuit noordoost Nederland een zware Zwolse delegatie namelijk Arjan (forumnaam Zwollenaar) en ondergetekende (team “Zotte Zwollenaren”). Pascal had ook nog zijn ‘forumloze’ kameraad Dennis (een echte Tukker, net als Arjan) meegenomen. Deze ging eerst Forel vissen en zou later aansluiten. Het doel van vandaag: zoveel mogelijk (spiegel) karpers vangen en wellicht een steur.
Vijver 8 waar we op gingen vissen had een groot bestand van die vissen. De ontvangst (met gratis koffie) begon al goed. Leuk om de mede forumleden die je ‘online’ al kent, nu eens in het echt te ontmoeten.

Terwijl de zon langzaam aan kracht won (het zou schitterend weer worden) betaalden we onze entree (10 euro p.p. voor een dag, een lachertje) en reden we met de auto even naar de betreffende vijver 200 meter verderop. Daar aangekomen konden we op +- 50 meter van de stek parkeren en begonnen we met uitladen van de zooi. Wat nemen we toch altijd veel mee. Er zaten al een stuk of 7 a 8 vissers bij de vijver, maar er was nog plek zat. Vele disciplines waren vertegenwoordigd: vaste stok, feeder, matchhengel en helemaal verderop zat iemand op de statische manier te vissen. Kortom: je kan alle kanten op hier.

Wij begonnen allen de method feeder op te tuigen en tegen 8:30 gingen de eerste korven te water. Iedereen viste ongeveer in het midden van de vijver, vlak tegen de boeienlijn aan die daar gespannen was. Op aanraden van een medeforum lid legde niemand echt een voerplek aan. Was ook niet nodig, want deze vijvers zitten zo tjokvol vis dat echt lokken niet nodig is. Als je alle vis uit de vijver zou halen, zakt het waterpeil met ongeveer 75 cm. Je mag blij zijn dat je korf op de bodem landt en niet op een vis. Zo vol laat maar zeggen.




Na korte tijd (10 minuten ongeveer) had Marco zijn eerste spiegelkarpertje al te pakken. Een kleintje en vals gehaakt weliswaar, maar dat mocht de pret niet drukken. De kop was eraf.

Vlak na 9:00 ving ook Pascal z’n eerste spiegel. Binnen een kwartier daarna gelijk nog één.

Deze spiegeltjes kunnen wellicht een stuk groter worden, maar ze geven toch echt leuk partij op de method. Het eerste stuk zijn ze redelijk goed mee te krijgen (met de hengel laag), maar vlak voor de kant begint het pas echt. Het is daar ook relatief diep (1,5 / 2 meter), dus probeert de vis daar ook telkens naar beneden te duiken.

Ook Arjan ving z’n eerste vissen. Een mooi maatje (tegen de 55) Daar was hij toch wel even zoet mee. Er volgde een licht euforisch moment (orgastisch gaat misschien iets te ver), want dit was Arjan’s eerste vis op de methodfeeder.

Ikzelf bleef gelukkig nog even bespaard van dat vermoeiende gedoe van drillen van een karper, maar de start van deze dag was explosief te noemen. Zo ging het eigenlijk gewoon door. Continue werd er vis gevangen door één van ons. Ook aan de overkant zag je veel mensen een visje verschalken. Zo konden we ruim 20 minuten lang genieten van een visser die met z’n vaste stok een steur aan het drillen was. Dat is geen makkelijke kost kan ik je vertellen. Ik denk dat je na 5 minuten al verlangt naar een Alvertje.

Rond 10:00 had ook ik eindelijk mijn eerste spiegel aan de haak. Het koste me toch al snel zo’n 5 minuten om deze naar binnen te krijgen.

Arjan was ondertussen begonnen aan z’n ‘veel-vis-aan-de-haak-lang-drillen-maar-niks-landen-sessie’. Drie karpers in korte tijd ‘vlogen’ na een paar minuutjes van de haak. Toen nummer 4 zich aandienden keken wij al niet eens meer op. “Ja, ja, Arjan, we komen wel met het fototoestel als die op het matje ligt”. Maar gelukkig voor hem, kwam deze vis toch z’n netje in gegleden uiteindelijk.

De ochtend vloog voorbij, ondertussen kwamen de mensen van ’t Mun langs met koffie, dus dat was ook goed geregeld.

Qua aas gebruikte iedereen wat anders (Ringers wit of rood boilies, knalgele scopex pellets, crabpellets, aarbei pellets, mais, tutti frutti boiles). Op alles werd eigenlijk wel wat gevangen. Als je een tijdje geen beet kreeg was wisselen van aas iets wat vaak weer vis begon op te leveren. We hadden ook allemaal steeds korte periodes waarin we veel vingen. Dus kort achterelkaar 2 of 3 vissen en dan viel het weer even stil, maar dan begon het bij een ander weer. Op deze manier was er telkens actie.

Had je zelf niks? Gewoon even lekker bij de buurman kijken. Wel de slip los (Arjan was nog bijna z’n hengel kwijt). Ik heb zelf ook en paar keer naar m’n hengel met gierende slip moeten rennen. Er was ook een moment dat we met z’n drieën tegelijk een karper zaten te drillen erg gaaf hoor. Soms echter zwommen de beestjes iets teveel naar links of rechts, waardoor de buurman ook onbedoeld mee kon drillen, maar gelukkig geen grote knooppartijen.

Knoopmomentje

Het was geen moment saai dus. En als ik al even wegdroomde dan werd ik door het extreme aanslaan van Pascal wel weer wakker geschud. Mijn god, het lijkt wel of hij de korf in 1 ruk van 30 meter afstand op de kant wil trekken. Het weinige riet heeft zwaar te lijden gehad.

Qua werpafstanden werd er ook nog wel wat geëxperimenteerd. Omdat je niet echt een voerplek aan hoefde te leggen kon dat ook mooi. Soms was het juist beter even te verplaatsen. Marco had op een gegeven moment waarschijnlijk een aanvaring met een steur (redelijk kort voor de kant). Deze vis wist echter te ontsnappen, volgens Marco’s eigen zeggen: “er was geen houden aan”. De dobberresten en vislijn wat deze vis meesleepte had Marco nog wel gevangen.

Tegen het eind van de ochtend liep de score redelijk gelijk op. Iedereen had tussen de 4 en 6 mooie karpertjes naar binnen gehaald. Wat je merkte was dat Marco en Pascal met hun meer parabolische hengels de vissen wat sneller naar binnen kregen. Hun hengels vangen de klappen van de vis beter op kon. De hengels van Arjan en mij zijn wat stijver, waardoor we de slip meer heb moeten gebruiken. De volgende keer laat ik het verlengdeel van de hengel eraf. Dat is meer nodig bij het werpen op afstand.

parabolisch

Rond 12:30 gingen Pascal en Marco naar het restaurant om eens even wat eten te halen. Alleen maar gezonde dingen natuurlijk (salades en fruitshakers), want van patat en frikandellen houden we niet. Na (of eigenlijk tijdens) het eten natuurlijk vrolijk verder vissen. Ook de kameraad van Pascal (forumloze Dennis) kwam ons versterken samen met een collega. De zon brande ondertussen lekker in onze ruggen, dus Arjan (zonnehater) had z’n parasolletje maar opgezet. Het vangstgedrag van de ochtend ging eigenlijk gewoon door. Er ging geen uur voorbij zonder vis.

Ook nu weer zaten we op een gegeven moment met z’n drietjes een karper te drillen (3 verschillende hoor). Dat kunnen jullie zien op één van de filmpjes hieronder (het bewijs!). Onze buurman met de vaste stok drilde ondertussen doodleuk even een steurtje van 117 cm. Een big-game harnas had hem niet misstaan, zo hing hij aan z’n hengel met 2 a 3 meter elastiek uit de top. Hij ving hem overigens met wormen.

Halverwege de middag probeerde Pascal het nog even met de matchhengel aan de oppervlakte (we zagen redelijk wat vis springen), maar dat leverde helaas geen vis op.

Op het laatst zakte bij mij en in mindere mate bij Marco de vangsten even in, dus gingen we het maar eens kort voor de kant proberen (2 tot 4 meter). Marco trok daar met boilies / pellets ook nog de nodige visjes er uit. Ik brak m’n blikje met smac (ruikt naar kattenvoer) maar eens aan, want er was ons verteld dat dat ‘het’ steur aas was. Steur heb ik niet gezien, maar in het laatste visuur heb ik nog wel 2 karpers gevangen en 1 verspeeld op de smac. Drie meter uit de kant met de method is wel een ervaring hoor.

Om 17:00 gingen we met tegenzin opruimen (we mochten maar tot 17:00). Het was gewoon nog super lekker weer en de vangdrang was nog niet over, maar helaas was het niet anders. Uiteindelijk hebben we allemaal tussen de 8 en de 12 vissen gevangen (ik had er 8, de rest weet ik niet precies). En we hebben er allemaal een paar verspeeld tijdens de dril. De grootste vis was van Pascal met 63 cm. Rond 18:00 hebben we met z’n vieren nog even lekker een saté-tje weg geknaagd in het restaurant van ’t Mun. Heerlijk buiten in de zon.

Samenvattend: een heerlijke, eigenlijk perfecte, visdag. Vier mannen die elkaar niet tot nauwelijks kennen (alleen via het forum), maar het was gelijk gezellig. Een hoop lol, dezelfde domme / lompe humor, veel vis, lekker weer. Helemaal top dus!!! Wat ik persoonlijk ook erg leuk vond was dat we allemaal ongeveer evenveel vis vingen. Het was niet zo dat er 1 iemand achterbleef. Ik moet zeggen dat Pascal en Marco de meer ervaren vissers zijn en het was leuk om te merken dat de behulpzaamheid die je op het witvisforum.nl ook meemaakt op deze dag gewoon voortgezet werd. Ik heb in ieder geval weer de nodige dingen opgestoken.

wil je ook een dag vissen op ’t Mun, zie deze link voor meer details: http://www.carpfishery.nl/

Tenslotte: hier nog even de drie filmpjes die we opgenomen hebben