Vrijdag 14 september 2012 vond de tweede forumdag van het jaar plaats van witvisforum.nl plaats. Dit keer op een Nederlands ‘commercial’ water in Appeltern: visvijver nummer 7 bij ’t Mun. Deze vijver bevat spiegel en kruiskarper en is eigenlijk de vaste stok karpervijver van ’t Mun, maar omdat wij de vijver voor onszelf hadden waren werphengels in al z’n soorten ook toegestaan. De eigenaren van ’t Mun hadden de vijver voor deze dag geheel gratis ter beschikking gesteld. Dit had cadeautje hadden we te danken aan forumlid Marco Woudstra en daarom was de dag ook omgetoverd in de ‘Marco Woudstra visdag’. Marco: super geregeld!!! “Zwollenaar”, jij bedankt voor het praktisch regelen en beheren van de inschrijvingen en afzeggingen.

Bij vijver 7 zijn 30 visstekken aanwezig, maar omdat er ook veel met de feeder gevist ging worden was belsoten om slechts 20 stekken te gaan benutten op deze dag. Door een afzegging vanwege omstandigheden stonden er 19 enthousiaste vissers uit alle windstreken van het land te trappelen om de vijver helemaal leeg te vissen (niet echt, want ‘catch & release’ natuurlijk). Naast deze 19 vissers was ook fotograaf Harry Ekkelboom mee om de dag te verslaan met beeldmateriaal.Dit heeft hij eerder gedaan op een forumdag en dat was uitstekend bevallen. Harry vist zelf niet, maar hij is een collega / kameraad van Marzman en vindt het gewoon leuk om geheel belangeloos foto’s te maken van dit soort gelegenheden.

7:30 Was de verzameltijd in de kantine van ’t Mun en na de nodige hartelijkheden en koffie begon de optocht naar de vijver. Vele leden waren op de visdag en de slechte vangsten van toen stonden nog vers in het geheugen. Maar met de gedachte ‘geen visdag is hetzelfde’ schuifelden we zwaar bepakt naar het water.




Er stond een stevige wind waarover vooral de vaste stokkers zich zorgen maakten. Voordeel van een vijver is natuurlijk dat je kan kiezen waar je de wind vandaan kan laten komen, dus zochten deze vissers een mooi plekje met de wind in de rug.

Vorig jaar waren wij er allemaal uitgevist door een clubje forumleden uit het Twentse Borne. Zij waren de enigen die echt goede vangsten boekten, ging dat dit jaar weer gebeuren? We wisten het niet. Rond 8:30 ging mijn eerste pelletkorf te water. Ik hoorde dat aan de andere kant van de vijver de eerste karpers al geland waren. Dat is hoopvol, maar ik heb ondertussen wel geleerd dat dat soort hoop snel kan vervliegen in onze sport. Dus je houdt nergens rekening mee. Mijn directe buurman Arjan had zijn aas ook al te water en binnen 10 minuten stond hij zijn eerste karper te drillen.

Hmmm, de hoop neemt toe. Is de vis dan toch helemaal los vandaag? Iedereen is ondertussen aan het vissen. Vanaf mijn plek kan ik ongeveer de halve vijver overzien en ik zie continue vis geland worden. Bij mij blijft het stil op wat tikjes na dus ik zie alweer blankvisioenen opkomen. Arjan vangt het eerste uur doodleuk 3 karpers. En overal om mij heen zie ik soortgelijke taferelen. Het clubje Bornezen zit ook naast mij. Ook daar wordt vis gevangen, maar niet zo achterlijk veel als vorig jaar.

Na een uur besluit ik mijn gevlochten onderlijn te vervangen voor Nylon en na 10 minuten krijg ik een keiharde aanbeet die de hengel dubbeltrekt. Gelijk weer wakkergeschud door deze megamethodaanbeet begin ik aan de dril. Helaas verspil ik deze vis door een gebroken onderlijn, maar 10 minuten later weer zo’n snoeiharde aanbeet en na een mooie dril ik land de eerste spiegel van 55 cm. Zo’n lekker knolletje.

Zo de kop is er af, tijd voor mijn ‘rondje’. Even de vijver rond, kennismaken met de forumleden die ik nog niet persoonlijk ontmoet had en de vangsten bespreken. Zoals ik al vermoede was iedereen reeds voorzien van vis. De ochtend was nog niet voorbij en 0 blanks op het scorebord, een mooi begin.

De meesten voeren en vissen met de ge-ijkte voer / aassoorten voor dit soort vijvers: dus vismeel voerpellets en boilies / vismeelpellets op de hair. Maar ook de andere aassoorten worden gebruikt en vangen goed. Henk met mais, kikkererwten en maden. Borkentio vist met de maggotclip op de hair voorzien van zo’n 10 maden en vangt een leuk aantal karpers. Degenen die met met deze klassieke aassoorten vissen hebben wel meer ‘last’ van de jonge aanwas op de vijver: spiegelkarpertjes van zo’n 10 a 15 cm. Marco73, de naamgever van deze visdag, zit in een hoekje liters snot te produceren. Hij is niet helemaal fit en met raspende stem probeert hij te vertellen wat de vangsten zijn.

Ik merk dat ik qua aantallen flink achterloop, dus na mijn rondje snel weer verder vissen. Bij mij loopt het niet storm, maar om mij heen zie ik dat er wel continue iemand vis landen. Zelf verspil ik nog eens een vis, maar ik land er ook een paar. Ik heb goed zicht op Marzman en hem zie ik eigenlijk continue vis drillen. Inwerpen en vlak daarna is het raak en staat ie weer met een kromme feeder.

Ook Twanneke80 en zijn vader (Twanneke senior?) vangen zich helemaal de ziekte. Twanneke senior alles met de vaste stok. Twanneke80 voornamelijk met de vaste stok, maar als dat terugvalt schakelt hij naadloos over op de feeder waar het dan ook al snel raak is. Als dat weer terugvalt, hup terug naar de vaste stok. Erg krachtig als je beide disciplines goed beheerst.

Op een gegeven moment komt Arjan met een plak smac aanlopen die hij van Arnoud heeft gekregen. Mijn vorige ervaringen op ’t Mun hebben mij ook geleerd dat dit een goed aas is. Omdat de vangsten bij ons allebei wat teruglopen besluiten we een stuk aan de hair te doen. Dit is een goede keus, want binnen de kortste keren staan we allebei met een kromme feeder. Bij Arjan bijten ze zelfs al bij het strakdraaien.

En zo gaat ook de middag weer heel snel voorbij. Op een gegeven moment staan we nog met 5 man op rij karper te drillen. Dat is toch wel leuk hoor.

Tegen 16:00 beginnen de eersten op te ruimen en tegen 17:00 is het vangstfeest voorbij. Ik heb even geïnventariseerd wat de vangsten waren en volgens mij heeft zowat iedereen minimaal 5 a 7 vissen gevangen. Velen hadden er tussen de 10 en 15. Uitschieters zijn Twanneke80 en zijn vader met 28 (dacht ik?) en 31 stuks. De dagprijs gaat dit keer naar Marzman: 34 stuks!!!! Marzman, hierbij ben jij uitgeroepen tot koning van het lopende band vissen, gefeliciteerd!

Met deze dag is eindelijk de vloek van slechte vangsten op forumdagen doorbroken, wat een opluchting. Ik schat dat er in totaal zo’n 200 karpers gevangen zijn. Het kleine grut niet eens meegerekend. Daarnaast heeft bijna iedereen wel meerdere vissen verspeeld. kortom gemiddeld meer dan 10 karpers per persoon. Wat een dag! Daarnaast was het zoals altijd weer supergezellig. Ondanks de goede vangsten namen velen de moeite even een rondje te lopen wat zo’n dag natuurlijk zijn charme geeft.

Harry, jij natuurlijk weer hartelijk dank dat je wederom geheel belangeloos de fotograaf van de dag bent geweest. En laten we niet vergeten dat ook jij de nodige karpers er uit hebt gedrild onder begeleiding van de dagkampioen Marzman. Wat denk je, is de visser in je wakker geworden? Wordt je net zo gek als wij? Ik hoop het wel.

Harry, de vissende fotograaf

Al enkel maanden proberen mijn collega Bas en ik tijd te vinden om samen te gaan vissen. Donderdagavond 02 augustus was het zover. Ik zou afreizen naar één van de diepe ‘spelonken’ van ons land: Borne (Twente). In en rond Borne vist bas regelmatig op een paar leuke karperwatertje met de method feeder of met de pen. Één van deze 2 vijvertjes zouden we gaan bevissen. We hadden twee keuzes. De eerste was een ‘makkelijke’ vijver in Hengelo. Deze is vooral geschikt om met de method feeder relatief grote aantallen karper te vangen (5 op een avond is heel normaal). Dit zijn allemaal vissen van de rond de 50 cm. Nadeel is dat deze vijver vaak erg druk is, vooral in de vakantieperiode. Optie 2 was een typisch penwater net over de grens van Borne in Hengelo.Een stuk minder viszekerheid, maar wel grotere exemplaren.

Bij de eerste optie aangekomen zagen we al dat het redelijk druk was met vissers en mede daarom besloten we door te rijden naar de penvijver. Daar aankomen zagen we gelukkig dat we de vijver helemaal voor onszelf hadden. Gewapend met ons penmateriaal (de method spullen konden immers in de auto blijven) liepen we langs de vijver. We besloten er helemaal omheen te lopen naar een plek waar wat versmallingen waren met overhangende bomen. Bas wist te vertellen dat ze daar vaak zaten.

Al gauw had Bas een groep van vijf behoorlijk formaat schubkarpers ontdekt die op een redelijk smal stuk met slechts 60 cm water aan het cruisen waren. Na op wat andere plekjes ook nog wat voerplekjes aangemaakt te hebben begonnen we met vissen. Dat was tegen een uur of 19:00. Op de plek waar ik begon kwam de groep met karpers net langszwemmen. Ze zwommen aan mijn kant en staken toen (zonder mij gezien te hebben) schuin over en gingen gelijk verder. De plek waar ze overstaken was recht tegenover mij en ik bedacht mij iets wat ik gelezen had onlangs: karpers leggen vaak dezelfde routes af, ze hebben een soort ‘onderwater wegen’. Mijn idee was om een handje mais met pellets op het midden te gooien met mijn pen er bovenop. Dus midden op hun ‘weg’. Ik kon de vissen een eindje verderop nog zien en voordat ik mijn pen in het water had, zag ik de groep alweer draaien en recht op de beoogde stek afkomen. Als een gek de pen te water, een handje mais erbij en afwachten. Als aas een maiskorrel en een 8mm halibut pelet.

YES, ze komen recht op mijn voerplekje en pen af! Bij aankomst stoppen ze zelfs. De mais met pellets krijgt hun aandacht. Heel erg spannend dit. Maar dan raakt één van de vissen mijn pen met de staart. Dit is het sein ‘onveilig’ voor de hele groep en hevig stofwolken achterlatend zwemmen ze er snel vandoor.

Na geen verdere activiteit waar te nemen, besluit ik te verkassen naar een eerder aangelegd voerplekje in het diepere gedeelte van de vijver. Bas staat een eindje verderop bij het ondiepe gedeelte en van tijd tot tijd komt hetzelfde groepje of een aantal vissen daarvan weer langszwemmen. Ze zijn vooral actief onder de overhangende takken. Bas z’n maiskorrels worden totaal genegeerd.

Na een tijdje zo doorgevist te hebben begint ons het gevoel te bekruipen dat dit wel eens een blankavond kan gaan worden. We denken er nog even aan om naar de makkelijke vijver te gaan, maar besluiten toch te blijven.

Bas raakt steeds gefrustreerder, omdat hij de karpers continue dichtbij spot, maar ze negeren zijn aas. Ik heb ondertussen zo’n lekker stinkende leverboilie van Verpa aan de hair gedaan. Volgens mij is dat eens wat anders als al die mais, maar ook hierop geen actie waar te nemen. Ik besluit naar Bas toe te lopen die op het allersmalste stukje van het water zit te vissen. Twee meter breed en 50 cm diep ongeveer. Er hangen een paar boomtakken over het water en daar zit de hele tijd een karper onder te klooien. Af en toe komt ie een beetje te voorschijn, maar wederom geen interesse voor het aas van Bas dat vlak voor de takken ligt. Stekkenpezer als ik ben besluit ik mijn pen een metertje naast die van Bas te leggen. Wellicht is de stinkende leverbal wel interessant voor deze vis, al heb ik weinig hoop. De vis rommelt ondertussen vrolijk verder zonder enige aandacht voor onze schitterend gepresenteerde aas. Maar dan, na 5 minuten, volledig uit het niets gaat mijn pen onder, ik sla aan en, JAAAA! hangen. Geen snoeiharde run, maar een lomp gewicht begint aan een gevecht om te voorkomen dat 2 van die etters hem uit het water gaan tillen. Aanvankelijk wil de vis nog wel de schuilplekken in (takken), maar door vakkundig drillen (ahum), weet ik de vis op het brede open stuk te houden en na een minuut of 10 kan Bas de vis landen. Wat een gewicht en veel groter dan ik in eerste instantie dacht! Precies 80cm schubkarper. Een mooie volle vette vis en helemaal onbeschadigd. Voor mij is dit DE vis van het jaar tot nu toe. En dat op zo’n laagje water. Ook voor het eerst dat ik baal dat ik geen weegschaal heb. Ik had hem graag gewogen. Ik schat zo’n 10 a 15 kilo, maar het blijft een gokje natuurlijk.

Bas heeft (zo goed en kwaad als het kon) ook nog wat filmpjes gemaakt van de dril, landing en onthaking. dus zie hier hoe zelfs 2 prutsvissers een flinke karper kunnen landen als het materiaal maar in orde is.

Na deze vis hebben we het nog een halfuurtje geprobeerd, maar het stuk waar de vissen hele avond zaten was dusdanig verstoord dat ze nu definitief vertrokken waren. Vlak voor vertrek zagen we nog een grote schub op een andere plek, maar helaas deponeerde Bas zijn pen iets te hardhandig op het water, waardoor de vis schrok en snel wegzwom.

Bas, bedankt voor het betere camerawerk en het landen van deze vis. Ik heb een topavond gehad, ik hoop jij ook ondanks dat ik jou vis ‘gejat’ heb. Maar dan weet je ook eens hoe dat voelt 😉

Afgelopen winter had ik mij voorgenomen om zodra de temperaturen weer echt lekker worden me eens op het penvissen te storten. De eenvoud van deze visserij trekt mij aan: hengel, dobber, haak, handje mais, plekkie maken en klaar. Matje mee om te onthaken en op te zitten en een schepnet voor de landing natuurlijk. Lekker mobiel en direct vissen bij aankomst en een opruimtijd van 5 minuten.

Ik had een heel mooi watertje in Zwolle op het oog. Deze had ik al eens op google maps gespot en via een vriend kwam ik er achter dat dit watertje echt vol met karper zit. En niet alleen kleintjes, hier zwemmen ook echte jongens rond. Het is een beetje een publiek geheim in Zwolle. ‘Veel’ vissers weten het, maar er wordt niet teveel over gepraat om te voorkomen dat het water te druk wordt.

Avond 1: 13-05-2012
Zondagavond 13 mei was het zover. Thuis had ik mijn Korum Neoteric 12FT Quiver al opgetuigd met de avontop (1,75lb). Als molen mijn Shimano feeder molen (4000 model). De spoel bevat een 20/100 lijn (JVS Vulcan). Is wat licht voor de visserij, maar omdat de trekkracht tegen de 7 kilo aanzit durfde ik het wel aan. Als haak een karperhaak maat 10 (Korda Wide Gape) direct op de hoofdlijn en de hair voorzien van een quickstop. De pen middels een kleine speldwartel op de hoofdlijn (afneembaar voor vervoer, makkelijk bij wisselen), gestopt door een rubber stuitje. Ik had deze thuis al uitgelood. Hij stond mooi op 2 hageltjes. Een derde mini hageltje 10 cm van de haak deed de pen zinken. Met het dit derde hageltje op de bodem, stond de pen dus precies goed. Daarmee was peilen niet nodig en dat is weer een visverstorende handeling minder. Voorzien van mijn hengel, schepnet, onthaakmat en voertasje met reserve materiaal en aas reed ik naar de stek en iets na 19:00 was ik ter plaatse.

Het watertje is overal zo’n 5 a 6 meter breed en loopt uiteindelijk uit in een wat bredere kolk. Ik had mij laten vertellen dat de vissen door dat smalle gedeelte foerageren en zich vooral ophouden aan de overkant, omdat dat dat volstaat met overhangende struiken. Eerst voorzichtig langs het water geslopen om te zien of ik activiteit waar kon nemen van vis (bubbel van de bodem of kringen aan de oppervlakte). Het water was strak, dus ik kon het goed zien. Helaas weinig activiteit van vis, wel een (muskus?)rat aan de overkant die daar in het riet aan het klooien was.

Daarom op de gok een viertal voerplekjes aangemaakt met wat mais en wat micro pellets: 2 aan de overkant tegen de overhangende bosjes aan, en twee aan ‘mijn’ kant.

Lekker simpel

Het jachtgebied

Na de diepte bepaald te hebben (toch nog zo’n 1.70) de hair beaast met 2 maiskorrels en mezelf genesteld in het hoge gras. Na een minuut of 15 de eerste voorzichtige tikken op de pen en rond 19:50 een hele mooie wegloper, even wachten…. aanslaan…. MIS!! en het mais van de hair gesnoept. Dit was mijn eerste aanbeet op een dobber sinds 20 jaar en ik vind dit toch wel heel spannend. Omdat ik niet het idee heb dat ik heel veel verstoord heb met de misslag de hair beaast en opnieuw op dezelfde plek verder vissen. Na een kwartier wederom een goede wegloper en weer mis en weer het mais van de hair. Wellicht de hair te lang?

Vlak na deze aanbeet komt er nog een visser. En wel één met de vlieghengel. Ik ken hem niet, maar weet wel wie het is. Edwin Kerssies is een Zwolse vliegviscrack die veel op karper vist met de vlieg. En niet op de kleintjes, nee, 30 ponders op de vlieg. Hij publiceert ook regelmatig in visbladen, heeft een eigen vliegvis webshop en vist over de hele wereld. Kortom een visser waar ik in ieder geval jaloers op ben. Ik weet dit, omdat de kameraad die mij informatie verschafte over dit water een aantal jaar geleden (toen hij nog viste), een vaste vismaat was van Edwin. Voor mooie plaatjes en praatjes: kijk maar eens op zijn website en dan vooral in het blog gedeelte: http://www.dyckers.com/blog/

Edwin keek dan ook lichtelijk verbaast dat ik hem bij naam noemde, maar een gemeenschappelijk vriend is natuurlijk een mooi aanknopingspunt voor een gesprek. Hij wist mij te vertellen dat dit water een oude karper kweekvijver is (vandaar het goede bestand). Tevens zwemmen er een aantal Koi karpers rond (jaar of vier geleden uitgezet). Deze zijn echter na een aantal keren gevangen te zijn zeer schuw geworden en nauwelijks nog vangbaar. Naast karper zit er eigenlijk alleen voorn. Brasem, Zeelt etc. is niet tot nauwelijks aanwezig. Dat is mooi, want ook al vind ik bijvangsten altijd leuk, ik kom voor de karper.

Edwin gaat struinen en ook ik verkas naar een tweede voerplek (ook tegen de overkant). De eerste voer ik eerst nog licht bij met een handje mais en pellets. Op plek twee krijg ik ook al snel beet, maar dit zet niet door. Edwin komt op een gegeven moment weer teruglopen. Hij heeft een mooie spiegel gevangen van 10 pond.

We maken weer een praatje. Daar loopt de pen wederom mooi weg en weer mis ik de aanslag en weer is de mais van de hair. Balen, maar wel heel spannend. Edwin maakt nog wat worpjes en vertrekt dan. Ik besluit nog even door te vissen tot het donker wordt. Wel heb ik nu de mais op de haak gedaan, want ik vermoed toch dat de voorzichtige vissen de korrels voorin de bek nemen zonder de haak mee te nemen. Er gebeurd weinig meer op de plek, en dus ga ik weer naar stek één. Rond 22:00 wordt het eigenlijk te donker, maar daar loopt de pen toch weer weg, ik sla aan… hangen! ‘Helaas’, een kleine voorn heeft zich vergrepen aan de 2 maiskorrels. Niet het doel, maar ook niet geblankt. Tijd om op te ruimen en te concluderen dat dit wel een heel spannende manier van vissen is. Morgen terug!

De boef die me van de 0 af heeft gehouden

Avond 2: 14-05-2012
Een dag later weer een vrije avond met mooi weer. Droog en zonnig, maar wel redelijk koud. De spullen lagen nog in de auto, dus instappen maar en rond 19:15 was ik weer ter plekke. Dezelfde 2 overkant plekken als gisteren aangevoerd en vissen maar. Dit keer even geen gebruik gemaakt van de hair maar 2 korrels mais op de haak. Gisteren werd het me er net iets te snel vanaf gesnoept. Het waaide in het begin van de avond wel iets harder als de dag ervoor, maar het was nog goed te doen. Na 10 minuten verschenen er bellensporen van twee kanten bij mijn pen, pff wat spannend is dit. Vlak daarna een schitterend schuinweglopende pen, aanslaan en wederom het mais van de haak. Op dezelfde plek doorvissen en een kwartier later hetzelfde scenario met de mooie wegloper, misslaan en mais van de haak. Wordt dit dan een herhaling van de dag ervoor?

De aanbeten vallen terug en na de plek licht bijgevoerd te hebben verkas ik naar plek 2. Daar heb ik rond 21:00 wederom een mooie aanbeet en deze hangt wel. De avond van tevoren herhaald zich bijna letterlijk, want weer een voorn. Dit keer een blankvoorn.

Daarna nog wat lichte activiteit gehad op beide plekken, maar geen mooi doorzettende aanbeten. Op een gegeven moment ook de hair weer ingezet en beaast met een 10m soft hook pellet. Na wat licht getril op de pen het aas geinspecteerd en deze was gewoon half weggevreten. Waarschijnlijk kleine visjes. Tegen 22:00 weer ingepakt. Een dejavu avond. Bijna een herhaling van gisteren. Nog steeds erg spannend en ik heb het volste vertrouwen dat ik hier karper ga vangen.

Avond 3: 20-05-2012:
Het hele weekend waren we weggeweest, maar zondagavond toch onverwachts vroeger thuis als geplanned. Mij vriendin zei: “ga toch nog even lekker vissen”. Dus ik als een gek de Korum weer opgetuigd (had er ondertussen een keer mee gefeederd), de spullen verzameld en vlug de ingevroren mais ontdooid in een bak warm water. Tegen 20:00 was ik ter plaatse. Het water lag er weer prachtig bij en de temperatuur was een stuk aangenamer dan vorige week.

Er was ook een stuk meer activiteit van vis waarneembaar. Kleine witvis (voorn) aan de oppervlakte en meerdere bellensporen onder de takken aan de overkant. Bij een mooi bellenspoor weer wat handjes mais en micropellets gegooid en daarna ook nog een tweede plek gevoerd een eindje verderop. Op plek 1 ingeworpen en dit keer weer de hair gebruikt met een 8mm halibut pellet en een maiskorrel. De bellen bleven komen en ook zag ik heel dicht tegen de kant takken bewegen door karper. Na 15 minuten wederom de welbekende wegloper van de dobber, aanslaan… BAF!!!! Onmiddellijk een gigantische run. Letterlijk binnen 2 seconden zat de vis 10 meter verderop. Hij probeerde ook direct de kant in te duiken. Ik besefte mijn 20/110 lijn en ik begon me zorgen te maken. De slip lekker los zetten kon niet, want er waren teveel obstakels. Daarom met de hand op de spoel proberen de run iets te temperen en druk te zetten, maar dat was ook gelijk het einde en de vis schoot los. Mijn hart klopte in de keel, wat een geweld!! Na het binnenhalen baalde ik pas echt: de haakknoop was duidelijk losgeschoten (klein krulletje aan het einde van de lijn)!! Te vlug opgetuigd, ik was erg boos op mezelf. Even bijvoeren met een handje mais om de vis actief te houden en zelf even bijkomen.

Daarna een lusje op de lijn gemaakt en toch maar een kort onderlijntje opgezet. Deze had was slechts 18/100 dik met een trekkracht ongeveer 5,5 kilo, maar ik wilde niet het risico lopen dat een eventuele volgende vis met een dobber zou gaan rondzwemmen (bij hoofdlijnbreuk). Verder vissen op dezelfde plek, want ondanks de commotie van de losgeschoten karper waren er nog steeds veel bellen aanwezig. Helaas gooide ik mijn montage in een struik aan de overkant, dus mijn net opgezette onderlijn was gelijk al stuk getrokken voordat hij ook maar het water geraakt had. Poging 2 met een nieuwe onderlijn dan maar en weer verder vissen.

Rond 21:10 wederom een mooie wegloper met daarna de bekende misslag. Zowel pellet als maiskorrel waren weer van de hair gesnoept. Wat een leipe vissen hier. Opnieuw beaast, want de bellen bleven aanwezig. Ondertussen had ik mijn vismaat Arjan ge-whatsapped over de avonturen tot nu toe en hij besloot even te komen kijken. Op een gegeven moment dacht ik een auto te horen en ik besloot even te gaan staan om te kijken. Ik had me vergist en wilde weer gaan zitten, toen mijn hengel, die in het hoge gras lag, plotseling ‘bewoog’. Ik dacht dat ie viel, maar de kromme top en weglopende lijn verraadde wat anders: vis!. In die 5 seconden dat ik even niet oplette had een karper zichzelf gehaakt en nam gelijk een flinke run. Snel de hengel gepakt en wederom een sterke vis die probeerde de kant in te duiken. De run was niet zo krachtig als de eerste vis, dus ik had goede hoop. Helaas vervloog deze hoop al na een seconde of 10, want ondanks voorzichtig drillen was toch mijn onderlijn gebroken.

Vlak daarna was mijn vismaat er en heb ik nog even doorgevist. De vis bleef actief op de stek maar op wat licht tikjes op de dobber na heb ik geen mooie aanbeten meer gehad.

Ik had dan wel geblankt, maar wat een spanning. En ik weet nu in ieder geval zeker dat er sterke karper in dit water zit. De volgende keer ga ik hier zwaarder bewapend aantreden, want de 20/100 hooflijn met dunnere onderlijn is te licht voor dit obstakel rijke water.

Avond 4: 23-05-2012
Na de spannende momenten van 2 dagen gelden kon ik haast niet wachten om weer terug te gaan naar ‘mijn’ plek. Ik had mijn Korum hengel ondertussen opgetuigd met mijn ‘zware’ barbeelmolen. Dit is een Shimano baitrunner uit de 6000 serie en deze is volgespoeld met 30/100 Shimano technium lijn. De molen is eigenlijk te zwaar (qua gewicht) om lekker te kunnen vissen met de pen, maar aangezien ik nog niet zo goed in de molens zit was dit de enige optie. Als onderlijn dit keer een 6/100 gevlochten onderlijn. Onderlijn en bovenlijn had ik met elkaar verbonden middels een micro warteltje. Ik was bang dat de dunne gevlochten lijn door het dikke nylon zou snijden. Dit keer was mijn vismaat Arjan ook aanwezig, altijd gezellig. Hij was wat eerder aanwezig dan ik en was zo vriendelijk alvast een plekje voor me aan te voeren. Bij aankomst ook nog even een tweede plekje aangemaakt met wat mais en pellets en lekker gaan vissen. De rest van de avond is helaas kort samen te vatten: een paar kleine tikjes en stootjes op de dobber, maar geen goede aanbeten. Arjan wist op kattenbrokken (zinkende) nog wel twee voorns te haken, dus er was in ieder geval vis te zien. Daarnaast was het ook weer eens echt lekker weer. Dus weer eens vissen in je t-shirt.

Later op de avond had ik overigens ook nog wat brood gestrooid om te kijken of ik de vis naar boven kon lokken, maar er werd alleen door de voorn aan het brood geknabbeld.

Avond 5: 18-06-2012
Zo, eindelijk weer eens tijd om naar ‘mijn’ stek te gaan. Nog niks noemenswaardigs gevangen, maar ik weet zeker dat er mooie karper zit, dus blijven we volhouden. Bij aankomst bespeur ik helaas vrij weinig visactiviteit. Het is een graadje of 20 en er staat toch een behoorlijk windje. Lastig, omdat ik een metertje of 4 van me afvis en de wind de lijn pakt. Na 3 voerplekjes gemaakt te hebben start ik om 20:15 met vissen met dezelfde configuratie als de vorige keer. Ik bespeur geen enkele activiteit en pas na een uur als ik terugkom op plekje 1 zie ik daar de eerste bellensporen bij mijn dobber, maar de vis wil niet bijten. Tegen 21:30 vang ik op plek 2 een kleine voorn op 2 maiskorrels, een kwartiertje later verspeel ik er één. Na deze plekverstorende vangsten verkas ik maar weer naar plek 3. Daar verspeel ik nog een voorn en één exemplaar grijpt mijn aas bij het ophalen, maar ook deze valt van de haak. Ik vind het niet zo erg, ik kom immers niet voor de voorns. Het valt wel op dat zodra er alleen mais aan de hair zit dat je dan al heel snel de voorns strikt. Tegen 22:30 pak ik de boel weer in. Helaas geen karper, ik heb ook niks zien azen. Volgende keer dan maar.

Avond 6: 29-06-2012
Vanavond lekker weer (20+, beetje broeierig), dus maar weer eens met de pen proberen op dezelfde plek waar het toch een keer moet gaan lukken. Ondertussen heb ik mezelf wel een nieuwe molen aangeschaft. Een Preston PXR Power 5000. Een mooie solide molen met de slip voorop. Veel beter in balans met mijn Korum hengel dan die zware baitrunner.

De spoel volgespoeld met 26/100 Berkley nylon. Als onderlijn 20/100 nylon met een trekkracht van meer dan 5 kilo een weerhaakloze karperhaak maat 10 voor zien van hair met een quickstop.

Bij aankomst (tegen 20:15) natuurlijk wederom een drietal voerplekjes aangemaakt met wat mais en minipellets. Het ‘beloopbare’ gedeelte naast het water was gemaaid, wat het struinen natuurlijk wel vergemakkelijkt. Er is best veel activiteit in en om het water: eenden, meerkoeten, schapen aan de overkant, wederom een waterrat die met een rietstengel naar zijn nest duikt (ik zie hem bijna elke keer als ik hier kom). Qua vis veel kleine vis aan de oppervlakte. Geen karper te bespeuren, ook geen bellensporen. Na het voeren sta ik bij plek 1 mijn dobber te bevestigen en het aas (maiskorrel+red halibut-pellet van 8mm) op de hair te rijgen als ik daar meteen al bellensporen bespeur. Dat is hoopvol! Ik werp op mijn voerplek en ik bespeur meteen dat er een soort trek of stroming in het water zit. Heel lastig om de dobber op 1 plaats te houden. De bellensporen zijn ondertussen ook weer verdwenen. Na verloop van tijd verkas ik naar plek 2, dat ik plek 1 nog heel lichtjes aangevoerd heb met wat maiskorrels.

Ik vervang mijn aas voor een 10 mm softpellet met lekker veel olie. Ik krijg daarbij gelijk actie op de dobber, maar ik vermoed kleine vis die aan de pellet knabbelt. Tegelijk gaat ook mijn storingsdienst telefoon. O shit, daar heb ik geen zin in. Ik moet nog vis vangen. Tijdens het bellen gaat natuurlijk de pen vol onder, maar ik sla een gat in de lucht en de pellet is van de hair. Waarschijnlijk toch die kleine visjes. Gelukkig kan ik de gemelde storing afwimpelen en kan ik verder vissen.

Ik wissel mijn plekjes weer af en tegen 21:30 haak ik weer eens een voorn op 2 maiskorrels. Deze valt er voortijdig af. Er is vanavond weer veel kleine vis actief. Erg vervelend eigenlijk. Een eind verderop in het brede stuk zie ik een statische karpervisser zijn spullen opbouwen. Die gaat hier de nacht doorbrengen.

Tegen 22:00 besluit ik eens wat anders te proberen. De voerplekken lijken alleen kleine vis aan te trekken vanavond. Ik beaas de hair met een stinkende 10mm leverboilie van Verpa. In plaats van op de voerplekjes te vissen, besluit ik op zoek te gaan naar azende karper, luchtbelletjes dus, om daarna mijn aas voor zijn of haar neus te laten zakken. Dit zal lastig worden, want er is de hele avond al weinig activiteit te bespeuren, maar al na 5 meter sluipen stuit ik toch op een mooi bellenspoor in het midden van het water. Ik kan zonder werpen mijn aas laten zakken. 20 seconden later kijk ik even op en weer terug naar de pen….. WEG PEN! Ik sla aan en direct een forse run, whoaa, weer een sterke vis. Zo een paar meter verderop in 2 seconden. De kracht is groot en ik wil nu toch echt dat de slip gaat ingrijpen. Maar ach, ach, ach, die staat praktisch helemaal dicht….. Jullie raden het al binnen 5 seconden klapt deze vis door de onderlijn. Wederom kan ik mezelf wel voor de kop slaan. Hoe kan je zo stom zijn!!! Na een nieuwe onderlijn en deze beaast te hebben struin ik verder, maar ik zie nergens meer bellen. Later probeer ik het weer op mijn plekjes, maar dan wordt het echt te donker en vertrek ik weer naar huis.

Wederom heb ik de kracht gevoeld van een karper kort voor de kant en wederom is mijn onkunde de oorzaak geweest van het ontkomen van deze vis. Balen, want het was mijn enige kans op vis gezien de geringe activiteit. Maar ik blijf dit volhouden, deze plek gaat mijn eerste penkarper opleveren. Wordt vervolgd.

Avond 7: 04-06-2012
Het is warm drukkend weer en ik besluit deze avond maar weer eens naar ‘mijn’ penwater te gaan. Van tevoren besluit ik al alleen tot het donker te blijven als ik merk dat de vis lekker actief is. Tegen 19:30 ben ik ter plekke en bij aankomst zie ik onmiddellijk een mooie spiegelkarper van zo’n 70cm aan de oppervlakte rustig zwemmen. Dat is ook de enige vis die ik zie. Ik maak 3 voerplekjes tegen de overkant met mais en micropellets. En begin met vissen. Als aas de Verpa leverboilie. De rest van de avond is eigenlijk kort samen te vatten: rustig. Op de Verpa krijg ik één keer een tik op de dobber, maar dat is het dan ook. Wel heb ik wat actiever gevist en ook wat meer ‘gejaagd’ buiten de voerplek. Dus letten op bellensporen en daar de pen laten zakken. Helaas waren er sowieso weinig sporen die avond. Af en toe een bel en daarna was het gelijk weer weg. Daarom heb ik rond 21:30 de spullen maar weer gepakt en ben ik naar huis gegaan. Gewoon geen azende vis.

Avond 8: 07-07-2012
Ik was helemaal niet van plan te gaan vissen. Het was lekker weer en we zaten heerlijk in de tuin te genieten van één van spaarzame zomeravonden van dit jaar. Tegen 20:30 stel begint het toch een beetje te kriebelen en vraag ik mijn vriendin Liesbeth of ze zin heeft om even een uurtje mee te gaan pennen. “Ach waarom niet” zegt ze. Mijn spullen staan nog klaar van de vorige sessie, dus we kunnen praktisch gelijk vertrekken. Tegen 21:00 staan we aan het slootje. Ik zie vrij weinig activiteit, behalve wederom van de muskusrat die rustig in het midden van de sloot zwemt. Bij een paar spaarzame bellen maar 2 voerplekjes aangemaakt. Dit keer met een blik kattenvoer, brokjes in gelei. Dit had ik als tip van een bevriende karpervisser gekregen. Na het voeren ook zo’n brokje aan de hair en vissen maar. Nog steeds weinig visactiviteit op de plek, maar plotseling wordt mijn blik naar de overkant getrokken. Daar zwemt een grote oranje gedaante: koi! Dit is één van de beruchte koikarpers in dit water. Ik schat hem op ongeveer 70 cm. Erg mooi om te zien. Vlak daarna verschijnt deze vis op ongeveer 1 meter voor mijn voeten aan de oppervlakte. Wat een gaaf gezicht. Dan ziet hij mij ook en schiet de diepte weer in.

Ik krijg geen aanbeten op beide voerplekjes en het kattenvoer gaat erg snel van de hair. Daarom toch maar weer een 8mm Verpa leverboilie er aan. Daar heb ik wel vertrouwen in. Ik maak nog een kattenvoerplekje een eind verderop en vis door. Ook hier geen enkele activiteit waar te nemen, dus besluit ik weer ‘op jacht’ te gaan. Zoeken naar azende vis en daar de pen laten zakken. Bij het begin van het brede stuk zie ik zowaar een groot bellenspoor een meter of 6 uit de kant (dus tegen de overkant), onder een overhangende tak. Met wat geluk weet ik mijn pen vlak voor die tak in het water te krijgen. De bellen blijven actief, maar mijn pen verroert zich niet. Verderop in het brede gedeelte zitten nog 4 statische karperaars.

Ik zeg tegen Liesbeth dat het waarschijnlijk niks wordt deze avond. Terwijl ik dat zeg kijk ik dus niet naar de pen en Liesbeth zeg: “Hé, je dobber gaat onder!”. Ik kijk, pen weg, aanslaan….. HANGEN! Gelijk weer een krachtige run, maar ik voel op één of andere manier gelijk al dat dit goed gaat komen. De vis neemt z’n eerste spurt het brede stuk in. Het open water dus. Daarna probeert ie nog de kant in te zwemmen, maar ik kan de vis goed sturen. Voor het eerst wordt mijn nieuwe Preston molen op de proef gesteld en ik kan niet anders zeggen dat ik er erg tevreden over ben. De slip is precies in te stellen en grijpt mooi soepel in als de vis z’n krachten laat zien. Wel sta ik met knikkende knietjes, want ondanks dat de dril best lekker verloopt, wil ik deze vis absoluut niet verspillen. Liesbeth heeft ondertussen het net opgehaald (lag nog een stukje terug) en krijgt het voor elkaar te filmen en het net aan te geven. Waar vindt je zulke vrouwen! Hieronder het resultaat. Let vooral op de legendarische uitspraak van Liesbeth tijdens de dril (bij seconde 30): “Zal ik even je hengel vasthouden?” Ook mijn orgastische geluiden als de vis het net inglijdt zijn heel bijzonder te noemen.

Na opmeten blijkt het een mooi dik spiegel karpertje te zijn van exact 60cm. Voor vele van jullie niet bijzonder denk ik, maar dit is dus mijn eerste penkarper in het ‘wild’, dus geen ’t Mun vis.

Ik heb er best hard voor moeten werken, maar het smaakt erg zoet. Ik kan wel stellen dat Liesbeth mij geluk brengt. Ik heb een dergelijke avond al eerder met haar meegemaakt en toen ving ik mijn eerste zeelt welke ook nog steeds mijn PR is (52). Dat kan je hier teruglezen

Één van de statische vissers verderop komt ook nog even een praatje maken. Hij heeft die avond ook 1 karpertje gevangen. Hij bevestigt nog een keer dat deze vijver / sloot de officiële kweekvijver van de hengelsportvereniging is. Er wordt echter niet tot nauwelijks vis meer weggevangen, omdat biologen bij de gemeente geen karperuitzet meer willen in de Zwolse wateren. Men wil helder water met veel planten en karper als bodemwoeler past niet in dat plaatje. De karpervisser kan zich daar erg kwaad om maken. Als ik hem vertel over de koi die ik gezien heb weet hij te vertellen dat dat de target-vissen zijn die iedereen wel wil vangen. Maar door schuwheid / dressuur is het haast onmogelijk. Doordat er vrij intensief gevist wordt, is dressuur sowieso een probleem hier. Wat dat betreft ben ik best trots dat ik er hier toch maar één uit heb weten te trekken (en een aantal heb verspeeld) met relatief simpele middelen.

Na dit klets-intermezzo hebben we nog een kwartiertje doorgevist, maar ten 22:15 was het mooi geweest. Een erg effectief uurtje (ruim) moet ik zeggen.

Concluderend kan ik wel weer zeggen dat ook deze visserij voor mij niet gelijk super makkelijk begint. Ik heb behoorlijk mijn best moeten doen en vol moeten houden, maar dat maakt het des te mooier als je dan succes boekt. Ik ga dit water veel vaker met een bezoek vereren en nu ik een beetje een manier gevonden heb die werkt ga ik ook maar eens op zoek naar andere watertjes hier in de buurt.

Op vrijdag 30 maar 2012 ben ik met een groepje visvrienden van witvisforum.nl wezen vissen op karpervijver 8 van ’t Mun te Appeltern. Met vijf man sterk hadden we besloten dat we wel zin hadden in een dagje karpers en hopelijk steuren vangen. Arjan, Marco, Twan, Robbert en ondergetekende waren de 5 gelukkigen.

We wilden een goede plek dus hadden we vanochtend om 7:00 reeds afgesproken bij vijver 8. Twan moest eerst werken en zou tegen de middag aansluiten. Arjan en ik waren al vroeg uit Zwolle vertrokken om op tijd aanwezig te zijn. Ook Marco moest vroeg uit de veren. Robbert woont waarschijnlijk in één van de schuilhuisjes bij vijver 7, dus voor hem was het een thuiswedstrijd.  Bij aankomst was het behoorlijk frisjes. Het waaide stevig en miezerde lichtjes. We besloten aan de ‘verre kant’ (t.o.v. de kantine) van de vijver te gaan zitten, zodat we nog enige beschutting tegen de wind hadden van de dijk die daar achter loopt. Weken mooi weer en nu plotseling dit. Maar ach jas dicht, lekker vissen. Niks aan het handje.

Terwijl Marco, Robbert en ik nog aan het opbouwen waren (vooral ik natuurlijk, traag als ik ben), was Arjan ondertussen al aan het vissen geslagen. Rode aarsvin opwekkende spicy nog wat mix van Sonubaits in de method en een ringers boilie aan de hair. Binnen 5 minuten.. hangen! Ik had m’n hengel nog niet eens uit het foedraal en meneer stond alweer te drillen. Helaas, na een korte dril schoot deze vis van de haak. Terwijl ik iets later ook net mijn eerste worp heb gedaan………. BAM! Marco heeft vis en het is nog geen 8:00. WTF, gaat dit de hele dag zo? Al gauw wordt het voor Marco duidelijk: dit is geen karper. En inderdaad na een mooie dril van een minuutje of 10 kan Marco gelijk al een steur z’n net in dirigeren. Niet zomaar één. Het is gelijk 1m+, 105 cm om precies te zijn. Gevangen aan een 11mm halibut pellet.

Eerste vis voor Marco, steur 105cm

Leuk detail: Marco heeft het al dagen over dat ie zo graag een steur wil vangen. Allerlei voorbereidingen had ie al getroffen. Er zouden voerplekjes aangelegd worden dichtbij de kant, PVA sticks waren thuis al in elkaar gedraaid etc. Er moest steur gevangen worden! Wat gebeurt er: eerste beet, zomaar op een plekje midden in de vijver……. hoppa in de pocket, doel bereikt. Het is je gegund Marco, proficiat met deze vangst.

Na deze vliegende start kunnen we even bezinnen. Behalve Robbert, want die vangt onmiddellijk al de ene spiegelkarper (en af en toe een schub) na de ander. Robbert vangt alles op Halibutpellets. Als grondvoer een mix van 2 verschillende groottes hallibutpellets en hennep. Simpel maar zeer doeltreffend.

Rond 8:30 is daar ook de verlossende aanbeet voor mij. Een mooie vette spiegel die goed partij geeft. Gevangen aan een 12mm red halibut pellet van Rixbaits. In de method 2 en 3 mm geweekte micropellets (green betaine en ‘carp’ pellets).

Vlak daarna ook de eerste steur voor Robbert. Ergens in de 80 meen ik.

En vlak daarna, weer een steur van 83 cm voor Marco, zijn dag kan niet meer stuk.

“He, maar wacht eens even”, hoor ik jullie denken. Waarom lezen wij niks over de vissen van Arjan. Nou, beste lezers, die waren er niet :sad:. Nou, da’s niet helemaal waar, want Arjan kreeg met enige regelmaat een vis aan de lijn, maar verspeelde deze. Echt vreemd, een korte dril en weg waren ze. Geen onderlijnbreuk of zo, maar gewoon losschieten.

Tussendoor kreeg Robbert nog een bijzonder vangst. Wat een gewone aanbeet leek te zijn, was feitelijk een karper met een volledige karperig in zijn bek (onderlijn, wartel, voerkorf en een stuk bovenlijn). Deze lijn was door Robbert gehaakt. Toen dat uiteindelijk duidelijk was moest hij de vis met de hand vangen. Dus met het stuk bovenlijn in de hand de vis uitdrillen. Gelukkig had hij een mooie parabolische arm die de runs van de karper mooi op kon vangen  😆

Tegen voor 11:30 kreeg ook ik eindelijk weer een aanbeet. Het werd al snel duidelijk dat dit een steur was, want hij sprong tot 3x toe tijdens de dril uit het water. Wauw, wat is dat gaaf. 84 cm kon ik na 5 a 10 minuten landen.

Zoals jullie begrijpen vloog de ochtend voorbij. Tegen 12:00 was de tussenstand 2 steuren voor Marco, een karper en een steur voor mij, 3 verspeelde vissen voor Arjan en, let op,: zo’n 15 a 20 vissen voor Robbert  😯  😯  😯  Niet normaal, de één na de ander vloog het water uit. Z’n stek was een modderpoel omdat continue het drijfnatte net in de modder werd gelegd. Hij was echt de enige, want de rest van de mensen aan de vijver hadden het ook niet heel druk. Ondertussen was ook Twan gearriveerd en die was lekker met de vaste stok en de picker (niet tegelijk) aan het vissen geslagen.

Arjan en ik gingen even eten halen in de kantine van ’t Mun en na terugkomst natuurlijk direct verder vissen tijdens het eten. Het was niet wild met de aanbeten en ook bij Robbert liepen de vangsten nu iets terug. Voor hem ook wel lekker rustig natuurlijk 😉

Tegen 13:00 toch weer een aanbeet voor mij en weer een steur!, 83 cm dit keer

Vlak daarna ook weer Robbert met een hele mooie 110cm, het dagrecord  tot nu toe.

Arjan verspeelde ondertussen nog 2 vissen. En nu was ie het zat. Met z’n allen bedachten we dat het wel eens aan een te kleine haak kon liggen (preston witvishaak, maat 10). Of het klopte weten we niet, maar Robbert bood Arjan één van zijn onderlijnen met Korda karperhaak aan. Vol vertrouwen ging. Arjan weer aan de bak. Hij wisselde ondertussen ook even van grondvoer: geen spicey mix meer, maar een ‘standaard’ vismeel grondvoer van sonubaits. Bij Marco bleef het wat rustiger. Wel aanbeten en wat misgeslagen vissen, maar geen vis in het net. Bij Twan was het geen vetpot. Hij haakte nog wel een paar keer een spiegel, maar deze schoten helaas los. Wel mooi gezicht hoor, zo met de vaste stok met dat lange elastiek. Is toch een stuk lastiger als met de werphengel.

Tegen 14:00 besloot ik dan maar dat tijd werd voor het geheime wapen: Smac. Deze kattenvoerachtige substantie die kennelijk ook voor menselijke consumptie geschikt is, heeft mij wel vaker vis opgeleverd hier, dus waarom nu niet. Een pellet vormig stuk aan de hair, ingooien, en tijdens het strakdraaien….zwiep, terugloper, hangen!! Wat is dit, een duikboot? 😮 Wat het ook is, het zwemt hard en het stopt niet. Van links naar rechts naar het midden, overal. Ook deze vis maakt weer een kleine sprong, steur!! Na 10 minuten of zo kan deze geland worden: 110 cm

Redelijk vlak daarna een mooie (relatief grote) schubkarper van 53cm, ook op de smac

Plotklaps waar weer een aanbeet voor Arjan en deze bleef hangen! De ander haak werkte dus wel. Tegen 15:45 had Arjan gelukkig toch die felbegeerde vis. Hij en robbert hadden een mooie double hookup:

Samen drillen…

Samen op de foto

En ook voor Twan nu 2 verlossers in plaats van lossers op de vaste stok:

Tussendoor voor mij nog een Spiegel van 54cm:

Terwijl hij dat deed kreeg Arjan weer een mooie aanbeet. En ook hij had dit keer een duikboot getroffen. De lijn van Arjan heeft alle hoeken van de vijver gezien en het resultaat mag er zijn, steur van 117cm!! Arjan, daarmee heb jij het dagrecord. Je hebt er lang op moeten wachten en veel vissen voor moeten verspelen, maar daar krijg je dit dus voor terug.

zo langzamerhand liep de visdag ten einde. Ik besloot om voor de grap maar eens een barbeel boilie aan de haak te doen(Rixbaits 15 mm barbel cheezers). En warempel, na 5 minuten ik trok er nog een schub uit van  ik meen 54cm

Beetje leipe foto

Dat was het laatste wapenfeit op vangstgebied en we konden weer opruimen. Eindstand was:
– 2 steuren voor Marco en nog 1 of 2 verspeeld.
– 1 karper en een steur voor Arjan.
– 2 karpers voor Twan en twee verspeeld (in een halve dag)
– 4 karpers en 3 steuren voor mij

En even een apart stukje voor de absolute topper van de dag, Robbert: 34 stuks 😯  😯  😯  😯 . Twee steuren en de rest spiegel / schubkarper. Niet normaal wat jij er uit trok vandaag Robbert.

Afgezien van Robbert was het dus niet heel vet qua aantallen, maar 4 van ons hebben dus wel mooi een steur van meer dan 1 meter gevangen. Daarnaast was het gewoon alweer een geweldige topdag met mensen die dezelfde passie delen. Dus heren wederom bedankt voor deze gezellige en visrijke dag.

Slotwoord: veel vissers denken dat het bij betaalwateren als ’t Mun simpel vissen is: ingooien en je hebt gegarandeerd vis. Natuurlijk is het wat simpeler als in ‘het wild’ vissen, maar vangstgarantie heb je absoluut niet. Als je goed wil vangen moet je zeker wel je viskunde tonen. Natuurlijk speelt er altijd een portie geluk mee, maar in het voorbeeld van Robbert ben ik er van overtuigd dat hij gewoon de juiste formule voor veel vis op ’t Mun heeft gevonden.