Zomaar een avond, nacht en ochtend vissen op barbeel

Vismaten Marcel en Tom hebben sinds kort de beschikking over een bootje welke ze mogen lenen wanneer het hen uitkomt. Afgelopen weekend hebben ze op de bonnefooi hun hele hebben en houden ingescheept en zijn ze naar een afgelegen strandje op de IJssel gevaren om een lange sessie op barbeel te doen. Het resultaat mocht er wezen: vier barbelen mochten de binnenkant van het landingsnet even bekijken. Marcel heeft zijn video edit skills uit de kast gehaald en er onderstaande compilatie van gemaakt. Toen ik de video voor het eerst zag, baalde ik dat ik er zelf niet bij was. Super gedaan mannen!! Spoiler alert: er is ook een ‘uit het boekje’ (keiharde) barbeelaanbeet vastgelegd, kijken dus zou ik zeggen!

De eersten van het seizoen

Zondag 28 juni was het eindelijk eens tijd voor mijn eerste barbeelsessie aan de IJssel. Ik had de hele dag de tijd, maar lekker vroeg beginnen leek me toch een goed plan. De avond van tevoren al de spullen klaargemaakt en een lekker stinkend voertje in elkaar gedraaid met ‘Sonubaits Hemp and Hali Crush’, ‘Sonubaits Supercrush Cheesy Garlic Crush’ en ‘Sonubaits Supercrush Green’. Als extra flavour ook nog ‘Sonubaits Flavour Shaker Spicy Sausage’. Natuurlijk ook allerlei grove bestanddelen zoals gekiemde hennep, mais en pellets in alle mogelijke formaten en smaken / afbreektijden. Omdat ik vandaag een lange sessie ging vissen had ik besloten maar eens in te zetten met grof voeren. Ik schat dat ik zo’n 2,5 kilo voer in mijn voertas had zitten. Doel was alles opmaken. Vandaag dus maar eens geen ‘monkey-mix’ al kon ik dat altijd nog ter plekke maken indien nodig.

Tegen 7:00 was ik ter plaatse (een uur later als gepland). Om te beginnen 2 voerballen voor de krib en nog een paar handen pellets erbij in de hoop een geurspoor te starten. Na de steun geïnstalleerd te hebben even de hengels klaar maken. Dit ging sneller als voorheen, omdat ik mezelf heb getrakteerd op ‘Korum 5-rod Quiver Holdall’.

Met dit foudraal kan ik mijn molens op de hengel laten zitten, waardoor de hengels afgezien van voerkorf en onderlijn gelijk visklaar zijn. Daarnaast gaat het opbergen van de hengels ook sneller.

Het plan is 1 hengel op dichtbij en 1 veraf (ongeveer 50 meter, richting volgende krib). De verre stek eerst aanvoeren met 10 grote voerkorven. Dat is nog een hele inspanning om 10 korven van 180 gram exclusief voer naar zo’n afstand te smijten. Gelukkig is het geen feedervissen waarbij je op de vierkante meter precies moet gooien. Het gaat om een geurspoor en grove bestanddelen tussen de stenen, waarop de barbeel gaat azen. Tegen 7:30 kon ik de hair beazen met twee 15mm Sonubaits ‘Code Red’ boilies. Een aas waar ik tot nu toe bijna alle barbelen op gevangen heb. Ik geloof eigenlijk niet in heilige aasjes, maar deze geeft mij wel heel veel vertrouwen. Daarna een zelfde voerstrategie voor de ‘dichtbij’ stek op ongeveer 25 meter. Deze hengel wordt voorzien van een enkele 15mm pellet die ik in de olie bewaar om ervoor te zorgen dat ze lang goed blijven in het warme IJssel water (20,4 graden alweer). Het (hopelijk korte) wachten kan beginnen.

Midden op de rivier klapt er af en toe met veel geweld vis uit het water, vermoedelijk roofblei. Niet mijn target, maar activitiet van wat voor vis dan ook zie ik wel als positief teken.

Het eerste uur blijven aanbeten uit en ik haal de hengels op voor aaswissels en om nieuw voer brengen. De enige activiteit die ik bespeur zijn diverse bootjes met roofvissers die het kribvak naast mij uitvissen met de verticaal hengel / dropshot. In totaal 3 bootjes gedurende de dag die geen van allen wat vangen. Af en toe een handje pellets en / of een balletje voer voor de kop van de krib, om het spoor maar actief te houden.

Bij de derde aaswissel besluit ik de verre hengel wat dichter bij de oever te werpen. Nog wel ongeveer 50 meter ver, maar zo’n 8 meter naar links. Nog steeds in de volle stroom. Ik ga rustig zitten en verwacht nog steeds niks, maar al naar 5 minuten na inwerpen een overduidelijke barbeel aanbeet. De hengel stuitert dus in de steun. Na zo’n lang tijd van inactiviteit, ben je dan gelijk klaarwakker. Ik pak de hengel en voel gelijk: dat is er één! Gaaf hoor, eerste sessie van het jaar en gelijk al barbeel aan de haak. Nu nog binnenhalen, wat erg lastig is op deze zeer obstakel rijke plek. Het ligt bezaait met basaltblokken waar Barbus Barbus maar al te graag induikt. Ik hou de hengel zo hoog mogelijk en dril hard. Ik heb het gevoel dat het goed gaat, maar dan zwemt de vis zich vast. Shit, ik trek wat en haal daarna even de spanning van de lijn. Als ik daarna weer lijn opdraai is al snel duidelijk dat ik de vis kwijt ben. Ik haal de boel binnen en de gerafelde onderlijn maakt duidelijk dat de onderlijn stukgezwommen is aan een basaltblok of mosselbank. Snel een nieuwe onderlijn er aan, natuurlijk de ‘Code Red’ boilies aan de hair en op dezelfde plek ingooien. Je verzint het niet, maar binnen tien minuten klapt de top weer dubbel en de baitrunner giert. Gaaf, de goeie plek gevonden dus! Wederom sta ik met samengeknepen billetjes te drillen. Nog steviger drillend en ook nu weer de de hengel hooghoudend krijg ik de vis dit keer wel naar de oppervlakte. Ik laat haar nog wat spartelen voor de kant en dan kan ik het net eronder krijgen. Yes!! de eerste van het seizoen is binnen. Wat een enorme power hebben deze visjes toch. Met 57cm geen record exemplaar, maar met deze maat heb je al plezier voor 10.

In het net kan ze op adem komen en na een minuutje kiest ze het ruime sop.

Dezelfde boilies kunnen weer de plomp in en eens kijken of ik nog meer vissen kan verleiden. Twee aanbeten in zo’n korte tijd geeft toch wel moed. Na een half uur begint de bairunner hard af te lopen, maar dit duurt maar 2 seconden of zo. Ik had niet eens tijd om op te staan.

Daarna wordt het weer stil. Op de dichtbij hengel gebeurt ook nog steeds niks, dus met aas verversen, voeren (met korf en ballen voer voor de krib) en wat verplaatsen van de korf hoop ik vis te verleiden. Ik ga maar eens lunchen en bij boterham 3 kijk ik toevallig naar wat ik eet en wat zie ik: ik zit beschimmeld brood naar binnen te werken! Lekker dan. De rest is voor de windes….. helaas zijn de eenden zijn er eerder bij.

Schimmelbrood 😦

Eindelijk tegen 13:15 weer een onmiskenbare barbeel aanbeet op de verre hengel. De vis hangt en weer wordt er hard gevochten aan de andere kant van de lijn. Ik krijg de vis met veel druk mijn kant op, maar ze blijft diep dan valt de spanning weg en weer haal ik een gerafelde / afgeschuurde onderlijn naar boven. Balen, maar er is weer actie. Na opnieuw ingeworpen te hebben krijg ik onmiddelijk een paar tikken op de top. Duidelijk geen barbeel en inderdaad kan ik even later mijn net onder een winde van in de 40cm schuiven. Geen doelvis, maar zeker geen straf. Zo heb je lange tijd geen actie en dan gaat het plotseling weer ‘los’.

Nog geen half uur later, wederom op de verre hengel een harde aanbeet. Een stuk onzekerder als aan het begin van de dag begin ik aan de dril. Het lijkt nu goed te gaan, maar alweer valt de spanning weg en is de onderlijn doorgesleten. Dat is nummer 3 al! Let wel ik vis niet met licht materiaal of zo. De onderlijn is 30/100 Shimano Technium van ruim 10kg trekkracht. Bekend om z’n slijtvastheid ook. De hoofdlijn is 35/100 van hetzelfde merk en type. Stug doorvissen dan maar, want de vis is aanwezig en heeft ook trek, dus wie weet krijg ik weer een kans. Een half uur later nogmaals de baitrunner die hard afloopt en een stuiterende hengel. De vis hangt, nu moet het toch eens lukken hem binnen te halen. Wederom een sterke vis en weer hou ik de hengel zo hoog mogelijk. Ik loop nu maar eens wat verder het kribvak in. Als de vis niet maar mij komt, ga ik wel naar de vis! Of het daar aan ligt of dat ik gewoon geluk heb: na een paar minuutjes komt daar toch die zo gewenste barbeel aan de oppervlakte. Kleiner dan het gevecht deed vermoeden, maar na 3 geloste vissen is deze vis van 56cm zeer welkom.

De reanimatie duurt een minuutje of 2, maar dan zwemt ze weer de diepte in. Wordt maar lekker groot!


Tegen alle voorspellingen in begint het helaas ook wat te regenen nu. De plu had ik thuis laten liggen, maar gelukkig biedt de grote onthaakmat uitkomst als regenschermpje. Stinkt wel een beetje naar vis natuurlijk ;-). Het bijtuurtje is kennelijk weer voorbij, want op beide hengels is er totaal geen actie meer te bespeuren. De regen is gelukkig van korte duur en tegen 16:00 is het tijd om op te ruimen. Op zich ‘maar’ 2 barbelen en een winde, maar wat een actie en spanning vandaag zeg. Wel steeds in korte tijd actie en dan weer lange tussenpozen waar niks gebeurt. Twee barbelen is eigenlijk al best goed, en met de 3 verspeelde vissen erbij is dit simpelweg een zeer goede dag, waar de vis toch echt los was. Het geeft ook veel vertrouwen voor volgende sessies (waar het lange tijd aan ontbrak). Op een handje na was de 2,5 kg voer ook volledig op, dus dat doel is ook gehaald en scheelt weer sjouwwerk voor de terugweg :wink:. Kanttekening is dat naast verspelen van vis door lijnbreuk niet leuk is voor mijzelf, het ook rottig dat er nu 3 mooie vissen met een haak rondzwemmen, altijd zonde.

De rivier blijft geven

Voorwoordje: vismaten Henk en Marco zijn gisteren wederom de rivier opgegaan in de hoop weer een flink aantal rovers te verleiden. Hieronder het relaas. Leuk eindelijk weer eens verslag van je te kunnen plaatsen Marco!

Door Marco

Zoals jullie konden lezen in het verslag van Joris hadden hij, ik en Henk verleden week een mooie dag op de rivier achter de rug. Met het plannen van die dag had ik aangegeven dat ik 20 juni eventueel ook kon. Voor Henk was dat geen probleem en was de afspraak snel gemaakt. Helaas kon Joris die dag niet, dus Henk en ik zouden het alleen waar moesten maken. Rond 8 uur stond ik bij Henk op de stoep en na een welkome kop koffie scheepten we in. Plan was om zoveel mogelijk te gaan dropshotten en Henk had zich even kwaad gemaakt en 72 aasvisjes gevangen.

Varend op de electromotor deden we de eerste krib aan en rustig begonnen we te dropshotten. Henk gaf mij via de dieptemeter de waterdieptes aan en proberend de snorkels tot aanbeten te verleiden visten we de krib af. Na ongeveer 10 minuten vond Henk de electromotor niet optimaal werken en begon eraan te rommelen. Hij had zijn hengel tegen de bootrand aan gezet en was bezig met de electromotor, mij een aanblik gevend van een heuse ”bouwvakkersspleet”

Ineens zag ik zijn hengel richting water schuiven en met een heuse snoekduik pakte ik zijn hengel. Hem zo de kans gevend de eerste snoekbaars te drillen.

Dat ging lekker snel van de 1 af, en hoopvol gestemd gingen we verder, maar toen volgde de Henk show. Die gaf effe een snelcursus dopshottten weg en ving er al snel een stuk of 6 vissen bij


En ik zei de gek werd gek. Beten waren er wel maar ze verzilveren lukte niet. Na een tijdje werden ook bij Henk de vangsten minder en besloten we trollend naar de andere kant te varen en daar verder te gaan dropshotten. Allebei hadden we een Spro power catcher aan de speld, een aasje dat door menig roofvisser niet bekeken word, maar bij Henk goed aangeschreven staat. Meerdere vangsten zijn hiermee al geboekt, en met een prijs van rond de 3 euro is je plug op de bodem parkeren nog wel te overzien.

Na ongeveer een 2 a 300 meter gevaren te hebben bonkte er een snoekbaars van effe 40cm bij Henk op de plug en zowaar bij het indraaien klapte mijn eerste vis op de spro. De 4de double hook up (in alle gezamenlijke sessies) was een feit.

Na deze eerste vis voor mij, besloten we weer te gaan dropshotten en dat leverde hetzelfde beeld op als eerder. Henk pakte zijn visjes en ik had wel actie, maar vangen ho maar. Rond 12 uur besloten we te gaan lunchen. Het was niet echt warm en een warme bak koffie zou er ook wel in gaan. Trollend terug naar de thuisbasis en dan overleggen wat er verder zou gaan gebeuren. Een goeie 100 meter voor de haven kreeg ik een harde beuk op de trolhengel. En na een strakke dril had ik een mooie 79cm riviersnoek in mijn handen.

Na de lunch besloten we te gaan kribhoppen met de dropshot en ik had ondertussen besloten wat meer risico te gaan nemen door het loodje wat meer te laten slepen dan te heffen. Hoewel Henk vrij vlot weer met een kromme hengel stond leverde mij deze verandering van techniek een mooie baars op van 48cm.

Vrij kort daarna kreeg Henk een beet van ”iets” dat absoluut weigerde mee te werken aan een gang naar boven. Vijf minuten lang vocht Henk met iets dat lak had aan zijn 25/100 gevlochten lijn. Uiteindelijk loste de dreg, zwaar balen, maar Henk hield zich goed in. Wat was het? Allebei hadden we geen idee. Snoek en roofblei geloofde Henk niet in, dus of een monsterlijk grote snoekbaars of meerval.

Lekker slap kletsend en stevig balend visten we verder tot we weer aan de dropshot stek kwamen van die morgen. Wat toen volgde was een 2 uur durend vis walhalla. Dit was vissen pur sang. Iedere drift leverde een beet op en veel beten werden dit keer verzilverd


Ondertussen had ik het roer van Henk overgenomen voor een praktijkles ”electromotor gebruikend om te driften om een kop met een stroming van 200+ m3 per uur”. Goed kapitein als ik ben stelde ik Henk in staat om een mooie riviersnoek te haken en te drillen. Vlak voor het scheppen dachten we allebei dat dit een meter snoek was, mede door zijn bouw en kracht. De meetmat stopte bij 93cm maar aan Henk zijn lichaamstaal te zien was het een zware vis.

Henk en ik hadden een geweldige middag, veel actie en veel vis, de teller stond op 20 vissen, 1 baars 2 snoeken en 17 snoekbaarzen, het was ff pauze tijd. Dus rechtstreeks naar de haven was het devies. Effe een happie en daarna weer door, nog even dropshotten en dan voor anker op een krib en met doodaas verder vissen.

Zo gezegd zo gedaan, van krib naar krib varend wist Henk er nog 3 snorkels bij te vangen waaronder 1 van 73cm.

Rond half 9 ankerden we en met een zachte regen die ondertussen was neergedaald wachten we de gebeurtenissen af. terwijl ik en Henk onze zonden aan het bespreken waren veerde de top van mijn rechter hengel door, na even gewacht te hebben sloeg ik aan en daar was nr 24. Perfect gehaakt in het scharnier.

Voor de rest bleef het vrij rustig. Ik had ondertussen 1 hengel opgeruimd na mijn montage verloren te hebben. Henk had zijn dropshot hengel in een steun gezet met een aasvisje ongeveer 50cm boven de bodem. Henk tipte mij om een aasvis klein te snijden en bij die hengel te gooien. Net toen ik dat wou gaan doen zag ik de top heen en weer gaan en verwittigde ik Henk met een droog ” dat hoeft niet meer” drilde ik vis nr 25

Kort daarna besloten we op te houden en na een kort stukkie varen zat deze visdag erop. Na de boot leeg geruim en even kort nagepraat te hebben begon ik aan de thuisreis. Einduitslag was 15-10 in het voordeel van Henk.

Henk, bedankt voor een geweldige dag op 1 van Nederlands mooiste wateren. Ik heb ontzettend genoten en weer veel opgestoken. Enne die “mysterie vis” pakken we nog.

Eindelijk geeft de rivier eens

Na lange tijd eindelijk weer eens een vangstverslag van mijn kant. De afgelopen maanden heb ik door omstandigheden weinig gevist en de dagen die ik gemaakt heb waren vaak dusdanig dramatisch dat ze het schrijven van een verslagje niet waard waren. Vandaag 14-06-2015 komt daar gelukkig eindelijk weer eens verandering in.

Voor de eerste keer dit roofvisseizoen hadden Marco, Henk en ik weer eens afgesproken om de rovers op de rivier te belagen vanuit de boot van Henk die hij bij zijn vaste campingplek heeft liggen. Dat houdt meestal in trollen met dieplopers en als de omstandigheden het toelaten (wind / stroming) ook dropshotten met dood aas. Deze sessies zijn altijd gezellig, maar meestal niet al te best qua vangsten. Henk vangt echter vrij goed de laatste tijd, dus wie weet wordt vandaag een succes. Omdat Henk aangegeven had dat het iets grotere kunstaas vrij goed loopt op dit moment, was ik vrijdagavond nog even naar Hengeldiscount in Oldemarkt gegaan, om daar nog een paar wat grotere dieplopers te halen. Op aanraden van de eigenaar die altijd even een praatje komt maken besloot ik ook 2 Halco pluggen aan te schaffen. Het enthousiasme over dit voor mij onbekende Australische merk deed me over de streep trekken. Hopelijk gaan ze hun vangkracht bewijzen. Ondertussen begint mijn bak met rivier dieplopers al aardig vol te raken, al weet ik dat dit voor sommigen helemaal niks is ;-).

Om 7:00 waren we ter plaatse bij Henk op de camping en na een kop koffie kozen we het ruime sop. Plan was trollend naar de dropshot stek te varen en daar aangekomen dus dropshotten met de aasvisjes die Henk nog in de vriezer had liggen. Mijn plug was nog niet eens op diepte toen Henk letterlijk na een seconde of 15 al z’n eerste snoekbaars mocht landen.

Wat je noemt een vliegende start, maar daar wordt ik vaak heel huiverig van. Van die super starten…… en dat dan ook gelijk de laatste vis van de dag is. Gelukkig was dat niet het geval, want nog geen 10 minuten later bracht Henk weer een klein snoekbaarsje in de boot. Nog steeds niet zeker wetend wat de dag ging brengen, ging ook dit visje voor de zekerheid maar op de foto.

Bij aankomt bij de dropshot stek, besloten we er eerst nog maar eens trollend overheen te varen. Dat pakte voor mij goed uit, want op de nieuwe Halco plug pakte ik daar een snoek van 83cm. Ik had al wel eens wat kleine snoekjes gevangen hier, maar deze vis gedroeg zich als een echte riviersnoek. Dus hard doorvechten, onder de boot duiken en als toegift nog een mooie sprong. Prachtige sport en heel anders als de polder snoeken die ik normaal vang. Uiteindelijk werd de strijd opgegeven en kwam ze langszij.

Dat is 3 vissen in de boot in ongeveer 45 minuten. Het begin is goed in ieder geval. Trollend weten we verder geen vis meer te verleiden, en dus besluiten we over te stappen op het dropshotten met doodaas.

Het weer en de stroming leent zich perfect voor deze visserij vandaag. Nagenoeg geen wind en de stroming gaat precies zo hard dat we langzaam over de hotspot heen kunnen driften. Nu is het Marco die binnen een minuut in de eerste drift een beuk krijgt en een snoekbaarsje kan landen. Ook nu weer op de foto voor de zekerheid, want echt vertrouwen doe ik het nooit op dit water 😉

Henk mist ook al snel wat aanbeten en verspeelt een vis, maar dan mag ook hij zijn eerste dropshotvis van de dag bijschrijven.

Zowel Marco als Henk verspelen een aantal vissen. Bijna bij elke drift is er wel een aantbeet of een losser. M.a.w. de vis is lekker los. Het gebied waar de aanbeten plaatsvinden is vrij klein, dus maken we maar korte driftjes en is het concentreren geblazen omdat je er alweer zo voorbij bent. Je merkt dan toch dat Henk het meest bedreven is in deze visserij, want hij pakt kort na elkaar een aantal leuke vissen.


Marco krijgt ook z’n aanbeten en lossers, maar er blijft niks plakken. Bij mij is het angstvallig rustig. Kennelijk is mijn techniek niet optimaal, of wellicht is mijn Hengel niet gevoelig genoeg (Henk weet dit uit ervaring). Gelukkig krijg ik als de aasvis al bijna op is toch wat tikken. Ik sla aan, maar er hangt niks. Gelijk daarna weer 2 droge tikken en na aanslaan hangt de vis nu wel. In het begin denk ik aan een klein snoekbaarsje, maar dan wordt er gas gegeven en komt deze mooie vis uiteindelijk naar boven. Met 72cm een PR voor mij, waar ik natuurlijk superblij mee ben.

Hierna pak ik nog een klein snoekbaarsje en dan zijn we door onze aasvisjes heen. We besluiten weer te gaan trollen en ik bevestig mijn andere nieuwe Halco plug aan de speld. Kort na de start pak ik daar deze mooie dikke rivierbaars op van 41,5 cm die vlak voor de boot nog eens lekker gas geeft. Heerlijk die riviervissen!

Daarmee heb ik voor het einde van de ochtend zomaar een ‘grandslam’ te pakken. Nu nog roofblei en meerval ;-). Verder trollend vang ik nog een klein snoekbaarsje op dezelfde plug en ook Marco kan dit sprotje bijschrijven.

We varen even terug naar de camping om te lunchen, de benen te strekkken en de voorraad aasvis aan te vullen. Na de lunch beginnen we weer met trollen. Ook nu weer een vliegende start van Marco en Henk die allebei vis verspillen, maar uiteindelijk ben ik degenen die een klein snorkeltje in de boot mag verwelkomen. We besluiten om maar weer de andere kant op te gaan, op weg naar een tweede dropshot hotspot. Onderweg krijgen Marco en Henk nog even een double hookup cadeau. Geen monsters, maar double hookup is double hookup en dus een foto waardig!

De tweede dropshot stek geeft geen vertrouwen en we besluiten naar de stek van vanochtend te varen. Daar aangekomen blijkt de vis nog steeds los te zijn. Eigenlijk nog gekker dan vanochtend. We hebben nog ongeveer een uurtje, dus dat is mooi. Henk pakt in de eerste seconden van de eerste drift onmiddelijk al deze prachtige hoge snorkel die ook goed partij geeft.

Wat mij betreft de mooiste vis van vandaag. Hij lijkt veel groter vind ik, maar hij is ‘slechts’ 62cm.

Henk pakt lekker door en vangt er doodleuk nog wat mooie vissen bij.


Ook Marco krijgt z’n aanbeten. Na een vis verspeelt te hebben krijgt hij het aan de stok met een mooi snorkel die z’n hengel prachtig laat buigen.

En in het laatste driftje weet Marco vis nummer 21 in de boot te brengen

In dit laatste uurtje waar de vis toch echt los was heb ik slechts 1 aanbeet weten te forceren. Het voelde als een aardige vis, maar helaas loste deze. Dropshot technisch heb ik nog wel wat bij te leren dus ;-).

Om 16:00 was het mooi geweest. De aasvis was nu echte helemaal op en Marco moest ook weer een beetje bijtijds naar een huis wegens andere verplichtingen. Uiteindelijk zijn er 21 vissen in de boot gekomen vandaag: 5 voor Marco, 7 voor mij en 9 voor Henk. Met alle lossers erbij hadden we over de 30 kunnen zitten schat ik. Genoeg actie dus. Echt super aantallen zijn het niet eens (in totaal 7,5 uur gevist), maar we zijn lekker bezig geweest. Voor mij persoonlijk een ‘grandslam’ en een PR verbetering snoekbaars. Tel daarbij op dat het perfect weer was en dat we geen één keer vastgezeten hebben (en dus geen plug hebben verspeeld) en je kan concluderen dat dit toch wel de meest geslaagde gezamenlijke sessie ooit is geweest. Het mag ook wel eens een keertje 😉 . Het meest opvallende was dat bij elke keer dat we wisselden van techniek er binnen enkele seconden vis in de boot kwam. O ja, en dat Marco bij elke vis van mij nat gespat werd. Springende snoek, plonzende snoekbaars bij het teruggooien of een druipend net: Marco was het bokje ;-).

Heren bedankt voor deze geslaagde dag. En nu niet eens alleen vanwege de gezelligheid.

De eerste tandjes van het seizoen

Na gisteren mijn, waarschijnlijk, laatse barbeelsessie van 2014 gehad te hebben was het vandaag, zaterdag 18 oktober 2014 tijd voor de eerste gezamenlijke roofvisbootsessie van Marco en mij. Ok, ok, we hebben deze zomer al enkele keren bij Henk op de rivier vertoeft, dus helemaal de eerste sessie is het niet. Laat ik het zo zeggen: de eerste gezamenlijke sessie van dit roofvisseizoen (voor mij begint dat ongeveer in oktober). Eind vorig jaar/ begin dit jaar hebben we dit ook al enkele keren met veel succes gedaan. We huren een simpele stalen roeiboot met crappy 4pk buitenboordmotor op een schitterend veenplas gebied. Het vorig seizoen hebben we daar met deze simpele setup ongekende successen gehad (voor ons doen). Meerdere meters, 90ers en 80ers zijn de boot ingekomen zowel op doodaas als slepend op kunstaas. Ondertussen beginnen we dit water al een beetje als ‘thuiswater’ te zien. En hebben we al voorkeurstekken voor onze visserij.

De weersvoorspellingen waren super voor vandaag, dus de warmtepakken konden thuisblijven. De kans op veel pleziervaart was daardoor wel aanwezig. Het plan vandaag was om de hele dag te slepen met groot en middelgroot kunstaas. Het doodaas doen we later in het seizoen wel. Om 8:15 konden we pas terecht bij het verhuurbedrijf, dus rond die tijd waren we er ook. Kop koffie naar binnen harken, afrekenen en gaan. De eerste meevaller was al daar: het water zit nu in de grote lijst dus een dagvergunning was niet meer nodig voor mij.

Na de spullen ingeladen te hebben ‘even’ de motor starten. Helaas, dat ging dus niet. Na een hoop gezweet en gevloek van Marco het verhuurmannetje er even bijgehaald. Deze stelde voor om de motor dan maar om te wisselen (er lagen helaas geen andere boten meer). Aangezien deze meneer nogal op leeftijd was, moesten we zelf met veel pijn en moeite de boel wisselen. Geen probleem natuurlijk, maar niet helemaal de start die we in gedachten hadden. Na de wissel probeerde Marco te starten, maar dat ging weer niet. Extra zuur voor hem dat ik de motor naar 4x wel aan de praat had ;-).

Zodra we aan het varen waren gelijk de pluggen overboord en trollen maar. Na zo’n vijf minuten slaat de motor af. Marco probeert te starten, maar al snel ziet ie het probleem: de benzineslang is afgebroken. AAARGH!!! mogen we ook nog vissen vandaag? Maar goed, motor kapot, wat doe je dan? Juist…..

We hadden ondertussen gebeld dus toen we weer bij de verhuurder aankwamen lag er een andere boot met draaiende motor op ons te wachten. Deze was klaargelegd door de eigenaar die ondertussen ook gearriveerd was. Doodleuk vertelde hij dat dit de motor was die we zonet niet aan de praat konden krijgen. Het lag aan de benzineslangconstructie die kapot was. en dat was al bekend. Verhuur dat dan niet!! Niet zo moeilijk toch?


Maar ach, we vetrokken weer en nu konden we echt beginnen. Trollend tussen de legakkers voeren we naar onze favoriete trolplek: een vaartje van zo’n 8 a 9 meter breed tussen de legakkers en de ‘grote plas’. Heen en weer varend op dat vaartje hebben we slepend onze grootste successen geboekt. De eerst keer afvaren levert geen vis op en we besluiten aan het eind van die vaart een voor ons onbekend zijvaartje te proberen. Dit is erg ondiep en troebel en na 5 minuten varen we terug naar ‘ons’ vaartje. Ik besluit een gloednieuwe Joe Bucher Shallow Raider 7″ in de kleur ‘Black Perch’ aan de speld te binden. Deze plug heb ik bij Hengeldiscountgigant in Oldemarkt gekregen bij de aanschaf van mijn reel en hengel. Volgens de eigenaar ‘de trollplug die je moet hebben’. Tja, ik geloof daar niet zo in, maar het ziet er toch uit als een mooi stuk kunstaas en ik heb wel vertrouwen in donker kunstaas. Vooral op zo’n zonnige dag als vandaag. Hoe dan ook, we waren net weer aan onze vaart begonnen en ik krijg een mega beuk op de hengel. Bam! die plug doet het. De vis hangt en ik merk gelijk: dit is een beste. Mijn nieuwe hengel + reel doen hun werk en even later komt er een mooie dame aan de oppervlakte. Op alle plekken rond de kop bungelen de dreggen vervaarlijk en dus besluiten we de vis te scheppen in het grote net van Marco. Supervis, een dikke 90er zo op het oog. De hengel + reel zijn is ontmaagd en gelijk met een mooie vis. Op de meetmat blijkt ze 92cm. Geen PR, maar wel gelijk een mooie maat. Ze verliest wel wat bloed, maar een kieuw lijkt niet geraakt te zijn. Het op krachten komen duurt wat langer als normaal, maar dan zwemt ze toch weg.

Helaas was deze vis niet zo goed voor mijn hagelnieuwe Shallow Raider. Een dikke scheur boven de middelste dreg was namelijk het resultaat. Niet zo leuk voor een plug van bijna €20 (gelukkig had ik hem gratis)

Zo op het oog doet het nog prima, dus blijft ie aan de speld en we vissen verder. Na 20 minuutjes weer zo’n lekkere beuk en weer hangen. Wederom een aardige vis, 77cm dit keer.

Dat belooft een mooi ochtendje te worden en inderdaad een kwartier later weer een vis. Een harinkje dit keer, maar dankbaar als we zijn, mag alles op de foto. Het kan immers de laatste zijn 😉

Marco kijkt vertwijfeld en vraagt of ik nog zo’n plug heb. “Helaas, maar jou vis komt ook nog wel” zeg ik. Daarbij kan ik niet laten om op te merken “Weet jij ook eens hoe dat voelt”. De laatste keer dat we hier visten namelijk had ik 1 vis en hij een stuk of 5 + ontelbare aanbeten. Gelukkig zijn we vismaten die het elkaar gunnen. Van ware strijd is geen sprake. Het blijft dan een tijdje rustig. Gelukkig pakt Marco na een tijdje ook zijn eerste visje. Een kleintje, maar gelukkig van de 0 af en tot nu toe is het een behoorlijk actief ochtendje zo in de eerste uurtjes.

Het valt dan even stil en ondanks het goed begin besluit ik toch maar eens een aaswissel door te voeren. Een 23cm Fox rage firetailschad (wit met oranje staart) mag het gaan doen. Dat werkt want binnen 10 minuten sta ik weer met een kromme hengel. Deze vis is een stuk sterker als die 92cm van vanochtend, dus ik hoop op de meter vis. Bij bovenkomst is gelijk duidelijk dat dat niet zo is, maar het is wel weer een heel mooie 80er zo schatten we in.

Ook al ligt ze naast de boot, ze gaat nog niet op haar zei liggen wat voor mij aangeeft dat ze nog niet klaar is met vechten. Ik vis shads met een enkele dreg en de haak zit mooi voorin. Om niet te verspillen toch maar in het net. Ze neemt nog een sprong in het net, maar ze komt er niet uit. Ze flipt nog wat bij het optillen, maar dan is het rustig onthaken, opmeten en een fotosessie. Bij de release duikt ze onmiddellijk weer de diepte in, van reanimatie is geen sprake. Een mooi getekende vis van 85cm, maar als ik naar de kop kijk heeft ze de potentie om een stuk groter te worden. Tot ziens hoop ik dan maar.


Blijft imposant

Het is nu 12:00 en de ochtend die eigenlijk later begon dan gepland heeft toch zo maar 5 vissen in de boot gebracht. Een zeer succesvol begin voor ons, hopelijk blijft de vis zo actief. Helaas, zoals zo vaak gebeurt valt het stil. We trollen het vaartje nog meerdere keren af, maar er volgt geen enkele aanbeet meer. Wel hebben we veel last van bladeren en drijvende plompebladeren die los komen nu de planten langzaam aan het afsterven zijn. We lunchen nog even kort met voor ons klassieke knakworsten op brood met staalsmeltend scherpe mosterd en verse jus d’orange om de boel weg te spoelen. We vissen weer verder, maar er gebeurt niks. Dat feit in combinatie met de toenemende drukte op het vaartje doet ons besluiten dat we het eens tussen de legakkers gaan proberen. Na verloop van tijd pak ik daar toch weer een harinkje op een knaloranje Rapala Magnum.

En ook Marco mag een sprotje bijschrijven

Geen grote vissen, maar na 2 uur radiostilte is het toch fijn om te zien dat er weer wat activiteit te bespeuren valt. We besluiten om het laatste uurtje toch nog het vaartje af te trollen. Wie weet is daar ook weer wat meer leven in de brouwerij gekomen. Daar aangekomen haalt Marco zijn plug per ongeluk extreem dicht langs een damwand (veroorzaakt doordat we wat moesten uitwijken voor een partij kano’s en een zeilbootje). Marco ziet vanonder een drijvende plank een schim en de vis beukt zich op zijn Rapala SSR in een baars kleur. Gelukkig, de aantallen voor Marco lopen nu toch op en Marco kan deze snoek van 70cm met de nekgreep uit het water tillen.

Fijn om te merken dat er weer activiteit is. Dat kan nog een leuk laatste uurtje worden zo. Vlak na het keerpunt op het vaartje, merkt Marco plotseling dat zijn lijn om z’n top heen zit geslagen. Hij geeft even een rukje aan de hengel in de hoop dat het losschiet, maar het wordt juist erger. Dat rukje aan de hengel is waarschijnlijk ook de trigger geweest voor een klaarliggende snoekdame om eens lekker de SSR aan te vallen. Wat volgt is een zeer hectisch moment. Marco heeft een serieuze vis aan de haak, maar de vis kan geen lijn nemen en natuurlijk varen we nog. Gelukkig vissen we altijd met grof materiaal. Een 50 of 60 ponds lijn kan heel wat hebben. Marco heeft zijn prio op de lijn om de top gezet en dus blijven we ook nog even varen. Ondanks alles kan de dame toch een beetje lijn nemen en als ze iets rustiger word kan ik de top vrij maken. De lijn heeft even slap gelegen, dus zit ze er nog aan? Jazeker, nog even neemt ze wat runs en dan komt ze boven. “Dit is een meter Marco!”, “Nee, echt?” zegt zegt Marco vol ongeloof. Het net gaat er onder, want deze mag niet ontsnappen. Na het snelle onthaken volgt het spannende meetmoment: 100,5cm! Geweldig, op de valreep toch maar zo weer een meter de boot in. Wat een heerlijk gevoel en ondanks de hectiek mooi gelukt.

Even leek Marco’s dag te eindigen in 2 harinkjes als resultaat en nu is daar zomaar weer die felbegeerde metervis. Een PR op kunstaas voor Marco. We vissen verder en ik heb de Shallow Raider er maar weer eens aangebonden. Op een kruisinkje wederom een dikke beuk en ik voel gelijk dat het hier weer om een serieuze vis gaat. Helaas lost deze na een seconde of 5. Ondanks de goede dag baal ik hier stevig van, want dit voelde als de vis die de kroon op de mijn dag kon zijn. Dit was ook het laatste wapenfeit van de dag en trollend tussen de legakkers koersden we weer richting havenwaar we tegen 17:00 weer aanlegden.

Voor ons een topdag. Negen vissen in de boot en vooral de ochtend was zeer productief. Die laatste metervis maakt de taaie middag in 1 klap goed. Deze veenplas is ons zeer gunstig gezind we zullen er nog vaak naar terugkeren dit seizoen. Marco, bedankt voor de wederom een topdag.