Laatste barbeelsessie van 2015

Door omstandigheden (en keuzes) heb ik in 2015 slechts 3 barbeelsessies gevist. Gelukkig had ik vandaag 11 oktober nog tijd voor vermoedelijk de laatste sessie van dit seizoen. De weersvoorspelling was stralend zonnig weer, maar wel koud met een straf oostenwindje. De avond vantevoren al druk in de weer met het voer voorbereiden. De beoogde tactiek was zeer veel voeren in de hoop dat de vis bezig is met volvreten voor de winter. Het voer bestond uit Sonubaits Hemp and Halicrush met wat Ringers Dark. Dit aangemaakt met het kookvocht van gekiemde hennep. Voor de rest een flinke schep knoflookpoeder voor de geur. Qua groffe bestanddelen een grote hoeveelheid pellets, een blik mais, een grote pan gekiemde hennep en een blik smac welke ik door een voerzeef had gedrukt, zodat kleine blokjes ontstaan.
img_8371_zpszlyc7nlh

Omdat de nacht koud was, besloot ik wat later in de ochtend te beginnen als de zon al op volle kracht schijnt. Rond 10:00 was ik op de beoogde stek, maar helaas was deze bezet. Balen, want dit is een goede najaarsstek. Toen maar uitgeweken naar mijn zomerstek, wat toch weer 20 minuten rijden + 15 minuten lopen was. Eenmaal op ‘mijn’ krib aldaar zag ik dat het water extreem laag stond. Op onderstaande foto is dat mooi te zien. Ik sta op de krib, maar mijn stoel staat er een paar meter voor. Eerder dit jaar heb ik hier gevist en toen klotste het water tegen die grote steen op de voorgrond.
img_8381_zps8do9zsy6
Zeer laag water

Zoals eerder gezegd wilde ik grof gaan voeren, dus per stek bracht ik 15 a 20 grote korven voer. Helaas kwamen er tijdens het voeren meerdere schepen langs (meestal is het rustig op zondag). Erg irritant, omdat daarmee natuurlijk een groot gedeelte van het voer weggezogen wordt. En aangezien 20 worpen met een 180grams korf best zwaar werk is wordt je daar niet blij van ;-).

Na de voercampagne kon ik eindelijk gaan zitten en kom ik er achter dat er inderdaad een frisse oostenwind staat, maar met de zon er op is het toch wel heerlijk zitten. De eerste uurtjes gaan voorbij zonder enig tegen van leven. Dus ik wissel wat van aas en voer wat bij. Tegen 14:30 een vrij rustige aanbeet op de kortbij hengel. Ik vermoed winde en als ik de hengel pak voel ik duidelijk vis en het kopschudden bevestigt mijn vermoeden. In de harde stroom is het nog een aardig gewicht, maar omdat ik winde vermoed doe ik rustig aan. Dan gaat de vis plotseling hard tegen de stroom in zwemmen. Iets wat helemaal niet bij winde past! Een moment later komt de vis boven en ik zie dat het een lekkere dikke barbeel is. Voor de kant wordt er nog wat tegengesputterd, maar dan kan ik het net er onder schuiven. Een lekker dik exemplaar van 68cm cm. Hij leek groter, maar dat kwam denk ik doordat het zo’n volle vis is. Na het fotomomentje een korte reanimatie zwom ze met een krachtige slag van de staart weer de diepte in. Gevangen op een Sonubaits ‘Hemp and Spicy sausage’ pellet.
barbeel68_zps1cntt0wv
img_8368_zpswfynk9nj
img_8369_zpsxbxrhry8
img_8370_zpsswibpyda

Eerlijk gezegd had ik deze vis niet meer verwacht, gezien het feit dat er geen enkele actie te bespeuren was hiervoor. Aangemoedigd door dit succes snel de korf weer te water en hopen op meer. De doodse stilte breekt echter weer aan. Ik wissel wat met aas en verplaats de korven wat verder of wat dichterbij, maar het helpt niet. Op een gegeven moment besluit ik maar eens een soort popup te maken van een 15mm boilie i.c.m. met een gele drijvende imitatie pellet, maar ook dat soort trucjes werken vandaag niet. Ik besluit nog maar eens 10 korven voer per stek te brengen. Een soort slotoffensief zeg maar. Natuurlijk komen vlak nadat ik daarmee klaar ben 2 grote diepgeladen boten voorbij. Tegen de stroom in, dus enorm zuigend. Dat verzin je niet. Er was al enkele uren geen schip voorbij gekomen en dan dit.

Op de dichtbij hengel zit op een gegeven moment duidelijk vuil op de lijn. Bij binnenhalen echter blijk ik gewoon de vangst van het jaar te hebben! Een prachtige roos heeft zich vastgeprikt op de haak. Dat is een PR die nog wel even blijft staan dacht ik zo!
img_8373_zpsrp4qibja
roos_zpstp47ut1f

Helaas is dit het laatste wapenfeit van de dag en om 17:00 is het tijd om op te ruimen. Geen wilde dag, maar toch weer een mooie barbeel kunnen vangen. Het is ook geen visserij waarbij je tientallen exemplaren op een dag vangt (bij mij niet tenminste). Volgens seizoen weer verder en nu weer lekker aan het roofvissen.

Een dagje commercieel bezig zijn

Samen met vismaten Leon en Antoine (Twan) hebben we het plan opgevat om in juni 2016 een week te gaan meerval vissen in Spanje op de Ebro. Het is nog lang niet zo ver, maar in het kader van ‘voorbespreken’ hadden we besloten om dit dan gelijk maar te combineren met een dag vissen. Door verhuisperikelen kon Leon helaas niet, dus daarom op zaterdag 19 september met Twan afgesproken op één van de zogenaamde ‘commercials’ die Nederland rijk is: ’t Mun in Appeltern. Voor degenen die dat niet weten, een commercial is een afgesloten viswater waar je tegen betaling kan vissen op Karper. Bij ’t Mun zijn er 2 karpervijvers vijver 7 is de zogenaamde ‘vaste stok vijver’. Hierop zit alleen spiegel en schubkarper. Vijver 8 is bestemd voor alle hengelsoorten en bevat naast karper ook steuren tot ruim over de meter. Deze laatste vijver was ons doel. Wat ik nog wil opmerken over het commercial vissen: veel mensen denken dat het op dat soort water continue ingooien en ophalen is. Natuurlijk kan iedereen daar wel z’n visje vangen,maar wil je echt succesvol zijn en de grote aantallen vangen (wat ik wel als doel heb als ik daar ben), dan moet je werken voor je geld. Je ziet meestal ook een tweedeling in vissers aldaar: de ‘serieuze’ vissers die met een plan komen en de dagjesmensen die denken ‘even’ 20 karpers / steuren te komen vangen. Uitzonderingen daargelaten, valt dat meestal tegen.

Naast vissen en ‘vergaderen’ was het voor mij ook de vuurdoop voor mijn nieuwe viskist. Een ‘Preston Onbox serie 5 3D’ die ik sinds afgelopen week in mijn bezit heb. Thuis had ik deze al een keer volledig opgesteld en voorzien van aastafels, steunen etc., maar de praktijktest moest vandaag plaatsvinden.

Al om 6:30 was ik ter plaatse en ik was de eerste aan de vijver. Na de kist en overige zooi op het bijbehorende transport bevestigt te hebben, kon ik alles in 1 x meeslepend naar de stek lopen. Dat was de eerste test: krijg ik ik alles mee? Test geslaagd. We vissen eigenlijk altijd aan de ‘verre’ kant van de vijver (tov de parkeergelegenheid). De wat ‘luiere’ vissers gaan meestal aan de parkeerkant zitten, maar onze ervaring is dat de verre kant altijd meer vis oplevert. Even later arriveerde Twan ook en gingen we rustig opbouwen. Omdat ik thuis reeds had ‘geoefend’ ging dat redelijk snel. Alles lekker bij de hand en 3 hengels klaar om snel te kunnen wisselen.
kist1_zps24wzdhdj
img_4521_zpsrgon2nxx
img_4519_zpsw5neqcjo
Genoeg hengels mee

Voor ons beiden waren de de te gebruiken technieken vandaag:
– Feederhengel met een methodfeeder en korte onderlijn (ongeveer 10cm)
– Feederhengel met een bomloodje en een lange onderlijn (ongeveer 60cm)
– Pellet Waggler (voorgelode dobber waarmee je redelijk hoog in het water vist).

img_4514_zpsiovigsg5
Pellet Waggler en Method feeder

Nadat we dagkaarten hadden gehaald, konden we beginnen. Twan besloot om te starten met flink wat korven voer brengen met de methodfeeder. Ik besloot te beginnen met het bomlood. Daarbij heb je geen voerkorf, maar creëer je een voerplek door gestaag, maar continue pellets bij te schieten met de katapult. Geen compacte voerplek, zoals met de feeder dus, maar een wat grotere plek, waar de vis hopelijk gaat rondzwemmen op zoek naar meer lekkers. Het is geen ruim gedekte tafel, waar de vis kan vreten wat ie wil. Nee, ze komen af en toe een pellet tegen en die moeten ze pakken, voordat de buurman hem heeft. Dat is de theorie natuurlijk. Sowieso is het wat commercials betreft pellets, pellets, pellets wat de klok slaat. (Ja Leon, dat heb ik van jou geleerd).
img_8127_zpsv5wtjily
Pellets is voor de kweekkarpers op commercials ‘natuurlijk’ aas. Daar zijn ze mee groot gebracht. Op ’t Mun heb ik overigens ook altijd een blik SMAC mee. Een killer voor de steur, maar ook de karper is er gek op. Voor mij is bomlood overigens een techniek die ik dit jaar voor het eerst ontdekt heb.

Ondanks dat pellets de hoofdmoot zijn, besloot ik te beginnen met een groene ‘Neo Baits’ egg aan de hair. Het nieuwe heilige aas (als je Neo Baits zelf moet geloven). Letterlijk binnen 30 seconden klapt mijn top dubbel en kon ik even later mijn eerste spiegelkarper landen. Is het dan toch een wonder aasje? Nee, dat niet, want verder kwam er geen actie meer en besloot ik over te schakelen op de de pellet waarmee ik ook aan het schieten was (ook van Neo Baits, de groene versie). Twan haakte tijdens het voeren zijn eerste vis terwijl hij niet eens aas aan de hair had. Vals gehaakt in de rugvin, een ‘bijzonder’ begin noemen we dat ;-).

Zoals vaker in de ochtend op ’t Mun komt het niet echt snel op gang en is het zoeken naar de manier die snel vis oplevert. We pakken zo nu en dan een visje, maar het schiet niet echt op. Er zitten wel een paar mooie dikke exemplaren bij die de hengels mooi krom laten gaan
img_4503_zpsavcevquw
img_4505_zpsbpzup5pl
img_4511_zpshyygyzfi

Na verloop van tijd besluit ik de waggler maar eens in te zetten. Voor degenen die dat niet kennen een korte uitleg. Je vist met een voorgelode dobber op een diepte van 30 tot 100 cm (dieper / ondieper kan ook natuurlijk, dobber kan schuiven). Aan de onderlijn met hair een harde pellet van 6 of 8mm in een baitband aan de hair. Het is één van de meest actieve manieren van commercial vissen, omdat je constant bezig bent. De bedoeling is dat je in een ritme komt van inwerpen, even wachten of de de dobber niet direct onder gaat, 3 pellets bij de dobber schieten en een korte ‘twitch’ zodat de aaspellet even beweegt, weer even wachten en als de vis niet bijt ophalen en de de hele riedel herhalen. Bij elkaar ligt je dobber tussen de 10 en 20 seconden in het water. Het mooie is dat de aanbeet meestal komt direct na het landen van je dobber. De karper reageert in de regel op de ‘splash’ van de dobber. Erg spectaculair natuurlijk, omdat het soms gepaard gaat met een kolk alsof er een snoek op je kunstaas duikt. Met het heel regelmatig bijschieten van pellets zorg je ervoor dat de vis omhoog komt om de zinkende pellets te pakken (en daarbij natuurlijk ook je haakaas). Door steeds weinig pellets te schieten creëer je voedselnijd. Er is immers niet veel eten en dus pakken ze onmiddellijk wat ze kunnen pakken. Als het ritme goed is en de vis gaat los, kan je soms elke worp vis hebben gedurende een periode. Dat vergt natuurlijk wel oefening en ik kan zeggen dat ik dat nu redelijk kan, maar ik zal mezelf geen ster noemen. Twan is een ander verhaal. De vorige keer op ’t Mun zat hij echt in een flow van om de worp vis. Het is ook zaak om ervoor te zorgen dat als je een vis drilt dat je het schiet ritme blijft volhouden om de vis actief te houden. Lastig, maar na wat tips van Twan gaat het me redelijk af.
schiet20dril_zpsv5zwo25q

Op de waggler pak ik redelijk snel een vis, maar het blijft bij die ene. Ik schakel dan weer over naar het bomlood. Ik wis daarmee op dezelfde plek als de waggler. Een groot gedeelte van de geschoten pellets zullen immers op de bodem terecht gekomen zijn. Ook Twan krijgt de vis niet dik op de waggler en wisselt de verschillende methoden af. Gedurende de ochtend pak ik snel na elkaar 2 vissen en een losser op een ‘Spicey Sausage’ pellet op het bomlood, maar dan valt het weer stil. Kort voor de kant (2 a 3 meter) heb ik ook een voerplekje gemaakt met losse pellets. Dit is meestal een plek die ik pas aan het eind van de dag ga bevissen, maar ik besluit het nu maar eens te proberen met de method. Dit keer niet alleen geweekte pellets, maar ook een blik SMAC wat ik door een voerzeef heb gedrukt als voer.
img_8128_zpsumv70e33
Aan de hair een blokje SMAC en met een onderhands worpje, ligt ie al op z’n plek. Binnen een minuut volgt er al een aanbeet. Een mooie steur van 97 cm kon de SMAC niet weerstaan. Dat het steur was snel duidelijk doordat ie tijdens de dril 2x boven het water uitsprong. Erg spectaculair gezicht.
steur9720op20de20mat_zpsc3qvtfo6

Een beter foto dan dit is er niet helaas, omdat tijdens het fotograferen de hengel van Twan ook als een gek begon te stuiteren in de steun en hij zijn aandacht dus even moest verleggen ;-).

Tegen het eind van de ochtend heb ik iets van 6 vissen en Twan 4. Voor ’t Mun is dat slecht te noemen. We wisselen veel af en zoeken, naar de juiste methode / aas,maar we krijgen de vis niet echt aan de praat. Qua weer hebben we geluk, maar tegen 13:00 krijgen we een paar fikse buien over ons heen. De grote paraplu’s beschermen ons gelukkig, maar het is nooit fijn vissen vanonder zo’n obstakel.
img_8131_zpsopcyqsg6

Ondertussen is het in drukte ook toegnomen, wat nooit bevorderlijk werkt voor de vangsten, maar het hoort erbij. Wat ik echter niet begrijp is dat er vissers zijn die het nodig vinden om hun paraplu met een hamer keihard in de grond te rammen. Dat werkt pas echt niet bevorderlijk. Ben je zo’n visser…… stop daarmee!!

Na de buien klaart het helemaal op en wordt het zelfs lekker warm, blauwe lucht en een zonnetje. In theorie is dat goed weer voor de waggler. Twan lijkt daar ook z’n ritme in te vinden want hij krijgt aardig wat aanbeten en vangt wat vissen, maar totaal ‘karper mayhem’ wordt het niet en het blijft taai. Ik onderga bij mijn waggler visserij ook nog even de blunder van de dag: bij het inwerpen blijft mijn haak hangen achter mijn speedmaster feeder die achter mij in de steun ligt en bij de inworp zwiep ik deze hengel zo de plomp in! Gelukkig vlak voor de kant, dus kan ik hem makkelijk pakken. Bij het weer fatsoeneren van de te water geraakte hengel ligt mijn waggler dobber 1 meter van de kant, maar met aas aan de hair. Wellicht raden jullie het al, maar ook deze hengel valt bijna in het water, maar nu door een karper die de pellet gegrepen heeft. Deze vis kan ik na een mooie dril gelukkig gewoon landen. Beetje vreemd, maar hij telt wel ;-).

Beiden wisselen af met bomlood, method en waggler. We proberen wat ‘gekkigheden’ zoals totaal buiten je voerplek vissen, ‘blind’ inwerpen (twan), ik knoop een zakje pva met pellets aan mijn haak. We vangen onze visjes, maar nog steeds gaat het niet los. We kunnen wel stellen dat we beter vangen dan de rest van de vijver. Bijna alle stekken zijn bezet, maar er is weinig activiteit te bespeuren.
spiegel_joris_zpsre3ryo5e
Af en toe een leuke spiegel gelukkig

Het laatste uur van de dag zijn bijna alle vissers vertrokken. Er is bijna geen wind en de zon schijnt, dus persen we er nog een laatste waggler uurtje uit. Dat gaat redelijk en vooral Twan laat zien dat hij deze visserij goed beheerst. Helaas verspeelt hij redelijk veel vis, maar gelukkig komen er ook nog een paar de binnenkant van het net bekijken. De dagafsluiter (op de waggler) is voor mij in de vorm van deze dikke spiegel (opvallend overigens dat de waggler meestal de dikke vissen oplevert). Twan heeft de dril, landing en release vastgelegd op film.

Het is ondertussen 17:15 en het is wel mooi geweest. We zijn moe en hebben honger, dus tijd om de zooi op te ruimen (Oh, leve de roofvisserij waarbij je met een hengel en een tasje kunstaas op pad gaat). Eindresultaat is 18 stuks voor Twan (2x steur, 1x schubkarper, 15x spiegelkarper) en nog zo’n 7 verspeelde vissen, 16 stuks voor mij (1x steur, 1x schubkarper, 14x spiegelkarper) en 1 of 2 verspeelde vissen. Dat klinkt als veel, maar op ’t Mun heb ik als norm dat 20 stuks ok is en alles van 30 en meer is een topdag. Komt wellicht arrogant over, maar dit is nu eenmaal niet natuurlijk water. Niettemin was het een heerlijk dagje vissen. Wat fikse buien halverwege, maar aan het eind van de dag was het prachtig weer. Ik heb mooi kunnen testen met mijn nieuwe spullen en het beviel me prima. Twan, het was een topdag (afgezien van de vangsten). Dat gaan we zeker nog eens overdoen, wellicht in Spanje aan de Ebro. Als dat dezelfde aantallen oplevert hebben we wel spierpijn denk ik 😉

Zomaar een avond, nacht en ochtend vissen op barbeel

Vismaten Marcel en Tom hebben sinds kort de beschikking over een bootje welke ze mogen lenen wanneer het hen uitkomt. Afgelopen weekend hebben ze op de bonnefooi hun hele hebben en houden ingescheept en zijn ze naar een afgelegen strandje op de IJssel gevaren om een lange sessie op barbeel te doen. Het resultaat mocht er wezen: vier barbelen mochten de binnenkant van het landingsnet even bekijken. Marcel heeft zijn video edit skills uit de kast gehaald en er onderstaande compilatie van gemaakt. Toen ik de video voor het eerst zag, baalde ik dat ik er zelf niet bij was. Super gedaan mannen!! Spoiler alert: er is ook een ‘uit het boekje’ (keiharde) barbeelaanbeet vastgelegd, kijken dus zou ik zeggen!

De eersten van het seizoen

Zondag 28 juni was het eindelijk eens tijd voor mijn eerste barbeelsessie aan de IJssel. Ik had de hele dag de tijd, maar lekker vroeg beginnen leek me toch een goed plan. De avond van tevoren al de spullen klaargemaakt en een lekker stinkend voertje in elkaar gedraaid met ‘Sonubaits Hemp and Hali Crush’, ‘Sonubaits Supercrush Cheesy Garlic Crush’ en ‘Sonubaits Supercrush Green’. Als extra flavour ook nog ‘Sonubaits Flavour Shaker Spicy Sausage’. Natuurlijk ook allerlei grove bestanddelen zoals gekiemde hennep, mais en pellets in alle mogelijke formaten en smaken / afbreektijden. Omdat ik vandaag een lange sessie ging vissen had ik besloten maar eens in te zetten met grof voeren. Ik schat dat ik zo’n 2,5 kilo voer in mijn voertas had zitten. Doel was alles opmaken. Vandaag dus maar eens geen ‘monkey-mix’ al kon ik dat altijd nog ter plekke maken indien nodig.
img_7233_zpsrz85dxrl

Tegen 7:00 was ik ter plaatse (een uur later als gepland). Om te beginnen 2 voerballen voor de krib en nog een paar handen pellets erbij in de hoop een geurspoor te starten. Na de steun geïnstalleerd te hebben even de hengels klaar maken. Dit ging sneller als voorheen, omdat ik mezelf heb getrakteerd op ‘Korum 5-rod Quiver Holdall’.
foudraal_zpseqyt9kf6
Met dit foudraal kan ik mijn molens op de hengel laten zitten, waardoor de hengels afgezien van voerkorf en onderlijn gelijk visklaar zijn. Daarnaast gaat het opbergen van de hengels ook sneller.

Het plan is 1 hengel op dichtbij en 1 veraf (ongeveer 50 meter, richting volgende krib). De verre stek eerst aanvoeren met 10 grote voerkorven. Dat is nog een hele inspanning om 10 korven van 180 gram exclusief voer naar zo’n afstand te smijten. Gelukkig is het geen feedervissen waarbij je op de vierkante meter precies moet gooien. Het gaat om een geurspoor en grove bestanddelen tussen de stenen, waarop de barbeel gaat azen. Tegen 7:30 kon ik de hair beazen met twee 15mm Sonubaits ‘Code Red’ boilies. Een aas waar ik tot nu toe bijna alle barbelen op gevangen heb. Ik geloof eigenlijk niet in heilige aasjes, maar deze geeft mij wel heel veel vertrouwen. Daarna een zelfde voerstrategie voor de ‘dichtbij’ stek op ongeveer 25 meter. Deze hengel wordt voorzien van een enkele 15mm pellet die ik in de olie bewaar om ervoor te zorgen dat ze lang goed blijven in het warme IJssel water (20,4 graden alweer). Het (hopelijk korte) wachten kan beginnen.

img_7223_zpssdky6px3

Midden op de rivier klapt er af en toe met veel geweld vis uit het water, vermoedelijk roofblei. Niet mijn target, maar activitiet van wat voor vis dan ook zie ik wel als positief teken.

Het eerste uur blijven aanbeten uit en ik haal de hengels op voor aaswissels en om nieuw voer brengen. De enige activiteit die ik bespeur zijn diverse bootjes met roofvissers die het kribvak naast mij uitvissen met de verticaal hengel / dropshot. In totaal 3 bootjes gedurende de dag die geen van allen wat vangen. Af en toe een handje pellets en / of een balletje voer voor de kop van de krib, om het spoor maar actief te houden.

Bij de derde aaswissel besluit ik de verre hengel wat dichter bij de oever te werpen. Nog wel ongeveer 50 meter ver, maar zo’n 8 meter naar links. Nog steeds in de volle stroom. Ik ga rustig zitten en verwacht nog steeds niks, maar al naar 5 minuten na inwerpen een overduidelijke barbeel aanbeet. De hengel stuitert dus in de steun. Na zo’n lang tijd van inactiviteit, ben je dan gelijk klaarwakker. Ik pak de hengel en voel gelijk: dat is er één! Gaaf hoor, eerste sessie van het jaar en gelijk al barbeel aan de haak. Nu nog binnenhalen, wat erg lastig is op deze zeer obstakel rijke plek. Het ligt bezaait met basaltblokken waar Barbus Barbus maar al te graag induikt. Ik hou de hengel zo hoog mogelijk en dril hard. Ik heb het gevoel dat het goed gaat, maar dan zwemt de vis zich vast. Shit, ik trek wat en haal daarna even de spanning van de lijn. Als ik daarna weer lijn opdraai is al snel duidelijk dat ik de vis kwijt ben. Ik haal de boel binnen en de gerafelde onderlijn maakt duidelijk dat de onderlijn stukgezwommen is aan een basaltblok of mosselbank. Snel een nieuwe onderlijn er aan, natuurlijk de ‘Code Red’ boilies aan de hair en op dezelfde plek ingooien. Je verzint het niet, maar binnen tien minuten klapt de top weer dubbel en de baitrunner giert. Gaaf, de goeie plek gevonden dus! Wederom sta ik met samengeknepen billetjes te drillen. Nog steviger drillend en ook nu weer de de hengel hooghoudend krijg ik de vis dit keer wel naar de oppervlakte. Ik laat haar nog wat spartelen voor de kant en dan kan ik het net eronder krijgen. Yes!! de eerste van het seizoen is binnen. Wat een enorme power hebben deze visjes toch. Met 57cm geen record exemplaar, maar met deze maat heb je al plezier voor 10.
barbeel57cm_1_zpsksrt7opr
In het net kan ze op adem komen en na een minuutje kiest ze het ruime sop.

Dezelfde boilies kunnen weer de plomp in en eens kijken of ik nog meer vissen kan verleiden. Twee aanbeten in zo’n korte tijd geeft toch wel moed. Na een half uur begint de bairunner hard af te lopen, maar dit duurt maar 2 seconden of zo. Ik had niet eens tijd om op te staan.

Daarna wordt het weer stil. Op de dichtbij hengel gebeurt ook nog steeds niks, dus met aas verversen, voeren (met korf en ballen voer voor de krib) en wat verplaatsen van de korf hoop ik vis te verleiden. Ik ga maar eens lunchen en bij boterham 3 kijk ik toevallig naar wat ik eet en wat zie ik: ik zit beschimmeld brood naar binnen te werken! Lekker dan. De rest is voor de windes….. helaas zijn de eenden zijn er eerder bij.
bah_zpsdmzl8wkn
Schimmelbrood 😦

Eindelijk tegen 13:15 weer een onmiskenbare barbeel aanbeet op de verre hengel. De vis hangt en weer wordt er hard gevochten aan de andere kant van de lijn. Ik krijg de vis met veel druk mijn kant op, maar ze blijft diep dan valt de spanning weg en weer haal ik een gerafelde / afgeschuurde onderlijn naar boven. Balen, maar er is weer actie. Na opnieuw ingeworpen te hebben krijg ik onmiddelijk een paar tikken op de top. Duidelijk geen barbeel en inderdaad kan ik even later mijn net onder een winde van in de 40cm schuiven. Geen doelvis, maar zeker geen straf. Zo heb je lange tijd geen actie en dan gaat het plotseling weer ‘los’.

Nog geen half uur later, wederom op de verre hengel een harde aanbeet. Een stuk onzekerder als aan het begin van de dag begin ik aan de dril. Het lijkt nu goed te gaan, maar alweer valt de spanning weg en is de onderlijn doorgesleten. Dat is nummer 3 al! Let wel ik vis niet met licht materiaal of zo. De onderlijn is 30/100 Shimano Technium van ruim 10kg trekkracht. Bekend om z’n slijtvastheid ook. De hoofdlijn is 35/100 van hetzelfde merk en type. Stug doorvissen dan maar, want de vis is aanwezig en heeft ook trek, dus wie weet krijg ik weer een kans. Een half uur later nogmaals de baitrunner die hard afloopt en een stuiterende hengel. De vis hangt, nu moet het toch eens lukken hem binnen te halen. Wederom een sterke vis en weer hou ik de hengel zo hoog mogelijk. Ik loop nu maar eens wat verder het kribvak in. Als de vis niet maar mij komt, ga ik wel naar de vis! Of het daar aan ligt of dat ik gewoon geluk heb: na een paar minuutjes komt daar toch die zo gewenste barbeel aan de oppervlakte. Kleiner dan het gevecht deed vermoeden, maar na 3 geloste vissen is deze vis van 56cm zeer welkom.
barbeel56cm_1_zpsbggtorji

De reanimatie duurt een minuutje of 2, maar dan zwemt ze weer de diepte in. Wordt maar lekker groot!
release1_zpspv8sizud
release2_zpsucte48oq
release3_zps2jaecxlk

Tegen alle voorspellingen in begint het helaas ook wat te regenen nu. De plu had ik thuis laten liggen, maar gelukkig biedt de grote onthaakmat uitkomst als regenschermpje. Stinkt wel een beetje naar vis natuurlijk ;-). Het bijtuurtje is kennelijk weer voorbij, want op beide hengels is er totaal geen actie meer te bespeuren. De regen is gelukkig van korte duur en tegen 16:00 is het tijd om op te ruimen. Op zich ‘maar’ 2 barbelen en een winde, maar wat een actie en spanning vandaag zeg. Wel steeds in korte tijd actie en dan weer lange tussenpozen waar niks gebeurt. Twee barbelen is eigenlijk al best goed, en met de 3 verspeelde vissen erbij is dit simpelweg een zeer goede dag, waar de vis toch echt los was. Het geeft ook veel vertrouwen voor volgende sessies (waar het lange tijd aan ontbrak). Op een handje na was de 2,5 kg voer ook volledig op, dus dat doel is ook gehaald en scheelt weer sjouwwerk voor de terugweg :wink:. Kanttekening is dat naast verspelen van vis door lijnbreuk niet leuk is voor mijzelf, het ook rottig dat er nu 3 mooie vissen met een haak rondzwemmen, altijd zonde.

De rivier blijft geven

Voorwoordje: vismaten Henk en Marco zijn gisteren wederom de rivier opgegaan in de hoop weer een flink aantal rovers te verleiden. Hieronder het relaas. Leuk eindelijk weer eens verslag van je te kunnen plaatsen Marco!

Door Marco

Zoals jullie konden lezen in het verslag van Joris hadden hij, ik en Henk verleden week een mooie dag op de rivier achter de rug. Met het plannen van die dag had ik aangegeven dat ik 20 juni eventueel ook kon. Voor Henk was dat geen probleem en was de afspraak snel gemaakt. Helaas kon Joris die dag niet, dus Henk en ik zouden het alleen waar moesten maken. Rond 8 uur stond ik bij Henk op de stoep en na een welkome kop koffie scheepten we in. Plan was om zoveel mogelijk te gaan dropshotten en Henk had zich even kwaad gemaakt en 72 aasvisjes gevangen.

Varend op de electromotor deden we de eerste krib aan en rustig begonnen we te dropshotten. Henk gaf mij via de dieptemeter de waterdieptes aan en proberend de snorkels tot aanbeten te verleiden visten we de krib af. Na ongeveer 10 minuten vond Henk de electromotor niet optimaal werken en begon eraan te rommelen. Hij had zijn hengel tegen de bootrand aan gezet en was bezig met de electromotor, mij een aanblik gevend van een heuse ”bouwvakkersspleet”

Ineens zag ik zijn hengel richting water schuiven en met een heuse snoekduik pakte ik zijn hengel. Hem zo de kans gevend de eerste snoekbaars te drillen.

175085

Dat ging lekker snel van de 1 af, en hoopvol gestemd gingen we verder, maar toen volgde de Henk show. Die gaf effe een snelcursus dopshottten weg en ving er al snel een stuk of 6 vissen bij

175066
175053

En ik zei de gek werd gek. Beten waren er wel maar ze verzilveren lukte niet. Na een tijdje werden ook bij Henk de vangsten minder en besloten we trollend naar de andere kant te varen en daar verder te gaan dropshotten. Allebei hadden we een Spro power catcher aan de speld, een aasje dat door menig roofvisser niet bekeken word, maar bij Henk goed aangeschreven staat. Meerdere vangsten zijn hiermee al geboekt, en met een prijs van rond de 3 euro is je plug op de bodem parkeren nog wel te overzien.

Na ongeveer een 2 a 300 meter gevaren te hebben bonkte er een snoekbaars van effe 40cm bij Henk op de plug en zowaar bij het indraaien klapte mijn eerste vis op de spro. De 4de double hook up (in alle gezamenlijke sessies) was een feit.

175091

Na deze eerste vis voor mij, besloten we weer te gaan dropshotten en dat leverde hetzelfde beeld op als eerder. Henk pakte zijn visjes en ik had wel actie, maar vangen ho maar. Rond 12 uur besloten we te gaan lunchen. Het was niet echt warm en een warme bak koffie zou er ook wel in gaan. Trollend terug naar de thuisbasis en dan overleggen wat er verder zou gaan gebeuren. Een goeie 100 meter voor de haven kreeg ik een harde beuk op de trolhengel. En na een strakke dril had ik een mooie 79cm riviersnoek in mijn handen.

175052

Na de lunch besloten we te gaan kribhoppen met de dropshot en ik had ondertussen besloten wat meer risico te gaan nemen door het loodje wat meer te laten slepen dan te heffen. Hoewel Henk vrij vlot weer met een kromme hengel stond leverde mij deze verandering van techniek een mooie baars op van 48cm.

175058

Vrij kort daarna kreeg Henk een beet van ”iets” dat absoluut weigerde mee te werken aan een gang naar boven. Vijf minuten lang vocht Henk met iets dat lak had aan zijn 25/100 gevlochten lijn. Uiteindelijk loste de dreg, zwaar balen, maar Henk hield zich goed in. Wat was het? Allebei hadden we geen idee. Snoek en roofblei geloofde Henk niet in, dus of een monsterlijk grote snoekbaars of meerval.

Lekker slap kletsend en stevig balend visten we verder tot we weer aan de dropshot stek kwamen van die morgen. Wat toen volgde was een 2 uur durend vis walhalla. Dit was vissen pur sang. Iedere drift leverde een beet op en veel beten werden dit keer verzilverd

175064
175092

Ondertussen had ik het roer van Henk overgenomen voor een praktijkles ”electromotor gebruikend om te driften om een kop met een stroming van 200+ m3 per uur”. Goed kapitein als ik ben stelde ik Henk in staat om een mooie riviersnoek te haken en te drillen. Vlak voor het scheppen dachten we allebei dat dit een meter snoek was, mede door zijn bouw en kracht. De meetmat stopte bij 93cm maar aan Henk zijn lichaamstaal te zien was het een zware vis.

175057

Henk en ik hadden een geweldige middag, veel actie en veel vis, de teller stond op 20 vissen, 1 baars 2 snoeken en 17 snoekbaarzen, het was ff pauze tijd. Dus rechtstreeks naar de haven was het devies. Effe een happie en daarna weer door, nog even dropshotten en dan voor anker op een krib en met doodaas verder vissen.

Zo gezegd zo gedaan, van krib naar krib varend wist Henk er nog 3 snorkels bij te vangen waaronder 1 van 73cm.

Rond half 9 ankerden we en met een zachte regen die ondertussen was neergedaald wachten we de gebeurtenissen af. terwijl ik en Henk onze zonden aan het bespreken waren veerde de top van mijn rechter hengel door, na even gewacht te hebben sloeg ik aan en daar was nr 24. Perfect gehaakt in het scharnier.

175093

Voor de rest bleef het vrij rustig. Ik had ondertussen 1 hengel opgeruimd na mijn montage verloren te hebben. Henk had zijn dropshot hengel in een steun gezet met een aasvisje ongeveer 50cm boven de bodem. Henk tipte mij om een aasvis klein te snijden en bij die hengel te gooien. Net toen ik dat wou gaan doen zag ik de top heen en weer gaan en verwittigde ik Henk met een droog ” dat hoeft niet meer” drilde ik vis nr 25

175094

Kort daarna besloten we op te houden en na een kort stukkie varen zat deze visdag erop. Na de boot leeg geruim en even kort nagepraat te hebben begon ik aan de thuisreis. Einduitslag was 15-10 in het voordeel van Henk.

Henk, bedankt voor een geweldige dag op 1 van Nederlands mooiste wateren. Ik heb ontzettend genoten en weer veel opgestoken. Enne die “mysterie vis” pakken we nog.