Na een paar korte redelijk succesvolle kunstaassessies vanaf de kant, was het vandaag weer eens tijd voor een hele dag vissen. Perfect warm en zonnig nazomerweer. Goed voor de visser, maar ook voor de rovers? Het plan was om met de auto verschillende stekken in en om Zwolle aan te doen.

Wat later dan gepland stond ik rond 11:00 bij stek 1: een smal kanaaltje / vaartje in de buurt van Zwolle. Bij de topplek (brug en duiker) lag helaas veel blad in het water. Een eind verderop was dit helemaal verdwenen, dus daar maar een paar worpen gemaakt. Na drie kwartier zonder actie besloot ik het toch maar eens te proberen in het bladerparadijs. Na 3 worpen met dit soort resultaten was het tijd om naar stek 2 te gaan.

Stek 2 was een Zwolse stadsvijver. Bij het binnendraaien van de tweede worp zag ik 10 meter verderop plotseling een snoek springen vlakbij de kant. “Die is van mij”, dacht ik nog. Echter dook er vlak daarna 2 meter voor de kant een snoek op de swimbait. Wow, wat een actie gelijk. Eerst maar ‘even’ de snoek vangen die al bijna mijn bait te pakken had. Drie worpen later lukte dat ook. Niet zo’n heel fel gevecht, maar toch een aardig maatje van 77cm. Wederom op de de Fresh Real HD Small (topper!). De snoek zat gewoon in de bek gehaakt (in de onderkaak), maar bloede echt enorm, heel raar.

Daarna was het tijd voor de snoek die ik even ervoor zag jagen. Bij de 4e of 5e worp op de die plek dook er een aardige door het water oppervlak, mooi met een gekromde rug, maar voor mijn gevoel zat ie wel een meter bij mijn aas vandaan. Helaas kon ik hem / haar daarna niet meer verleiden. Even verderop besloot ik dezelfde plek nog eens van de andere kant aan te werpen, vlak langs wat in het water liggende takken. Een meter of 5 van de kant zag ik een zilveren schim en hangen! De vis begon zwom gelijk hard weg, schudde met de kop (zo voelde het)…. en los. Balen, maar wat een lekker eerste half uur op deze stek!

Hier schoot ie onder vandaan, perfecte plek natuurlijk

Na deze losser was het helemaal afgelopen. Ik heb de halve vijver nog afgelopen, maar geen enkele actie meer mee mogen maken. Tegen 14:00 was het dan ook tijd voor stek 3: de slootjes / weteringen van een Zwolse wijk die aansluit op de polder. Ik had verwacht dat hier nog veel planten aanwezig zouden zijn, maar dat viel erg mee. Het water was kraakhelder, dus het zag er goed uit. Ik had een plek uitgekozen met een 5 a 6 meter brede sloot waar om de 25 meter een bruggetje of een ander vaartje is wat er op uit komt. Kortom bruggen en kruisingen te over.

Het eerste half uur viste ik met de Fresh Real HD, maar omdat daar geen enkele actie op kwam besloot ik om een (voor mij) nieuw stuk kunstaas te proberen: Een SPRO BBZ-1 Junior in snoek kleur. Goede keus, want al bij de tweede worp had ik een aanbeet. Deze loste echter al binnen enkele seconden. Waarschijnlijk had ie al haken gevoeld,want ik hem hem niet meer verleiden. Even later echter in één van de vele kruisingen toch vis. Volgens mij wierp ik deze vis op zijn kop, want het was ingooien en hangen. Een voorbijganger die het zag gebeuren riep nog “Huh, dat is snel?” Een mini snoekje van 51cm had zich vergrepen aan de BBZ. Ondanks dat de dreg mooi voorin de bek zat, moest ik deze wel knippen. Op één of andere manier had de vis het voor elkaar gekregen dat alle dregpunten binnen in de bek zaten (kan het niet beter uitleggen). Op de foto kan je het een beetje zien. Met een hoop gepiel en gescheur had ik het waarschijnlijk wel voor elkaar kunnen krijgen, maar knippen was de snelste oplossing. Gelukkig had ik nog een ander stuk kunstaas dat graag bereid was een gelijksoortige dreg te doneren.

Drie kwartier later was het weer raak. Een leuk snoekje van 57cm. De landing ging mooi ‘survival achtig’. De vis loste aan de kant, maar bleef rustig liggen. Met een snelle nekgreep kon ik hem echter toch op het droge krijgen. Een jeugdige visser was graag bereid even een foto te maken. Aardige gast die z’n spullen mooi voor elkaar had. Zo zie ik het graag. Een behoorlijk gehavende vis, maar hij zwom al snel weer weg.

Na deze vis heb ik nog even een half uurtje door gevist en toen was het tijd om naar huis te gaan. Totaal geen spectaculaire wereldschokkende vangsten, maar wat een heerlijk dagje. Morgen weer storm en regen, dus dit heb ik mooi in de pocket.

Het camping seizoen voor Henk nadert zijn einde. Nog enkele weken en zijn stacaravan aan de Neder-Rijn wordt weer winterklaar gemaakt en de camping zelf veranderd in een spookdorp. Daarom was het tijd om nog 1x (dit seizoen) een lange visdag te houden met z’n drieën. Om 9.00 waren Marco en ik ter plaatse. Het plan was vissen vanuit de boot op roofvis. De laatste weken waren de vangsten zeer slecht. Henk wijde dit aan het ontbreken van stroming en het overvloedig aanwezige natuurlijk aas (jonge vis). Nou was het zo dat sinds vandaag het water van de rivier weer begon met stromen. In principe dus goed, maar plotselinge veranderingen zijn vaak ook weer niet goed. Met een wisselend gevoel over wat de dag ging brengen gingen we dus het water op. Trollend de taluds afwissen met diepduikers was het plan. Indien we nog zin hadden de avond doorbrengen met doodaasvissen.

Rond 10:00 kozen we het ruime sop. Het eerste uur was de score een plastic zakje, wat waterplanten en een stuk visnet. Dat zijn de dingen waar je het voor doet natuurlijk. Aanbeten van vis bleven echter uit. Slap ouwehoerend en theorieën uitwisselend waarom de vis niet bijt, vloog de ochtend voorbij. Het is weer een ouderwets taaie dag. Op één of andere manier is dat eigenlijk altijd als we met z’n drieën vissen. Er wordt wel een visje gevangen, maar een echte topdag qua vangsten is er meestal niet bij. Aan het eind van de ochtend eindelijk vis voor mij op een zilverblauwe Storm plug. Geen supermonster aan het gevecht te voelen, maar eindelijk vis. Helaas verspil ik de vis vlak voor de boot. Hoongelach van Marco en Henk was mijn deel. Balen, want als de aanbeten zo dun bezaaid zijn, moet je ze wel verzilveren natuurlijk. We vissen nog even door en besluiten dan even te gaan lunchen aan de wal.

Tijdens de lunch besluit ik eens ‘out off the box’ te gaan vissen. Zoals gezegd vissen we allemaal met relatief kleine diepduikende plugjes (5 a 6m) langs het talud. Dit werkt tot nu echter nog niet. Omdat ik hier wel een beetje bang voor was heb ik mijn giga trolpluggen meegenomen. Eigenlijk niet geschikt voor dit jaargetij, maar wel eens wat anders. Uit de schuur van Henk pak ik een geschikte zware stok (zelf niet bij me) en met een ‘baat het niet dan schaad het niet’ gevoel stappen we weer op de boot. Aan de speld deze ‘Squirly Jake’ van 25 cm. Deze duikt maximaal tot een meter of 4 ongeveer.

Heerlijk lomp vissen en omdat ie ook niet tot de bodem komt (we vissen boven 5 a 6 meter water) hoef je ook niet telkens te zorgen dat je tegen de bodem aanvist. Best verbaast was ik dat na ongeveer 15 minuten vissen een aanbeet kreeg en jawel, hangen!! Wat volgde was een chaotisch moment, omdat de vis bijna onmiddellijk door de lijnen van Marco en Henk heen zwom. Met zijn drieën stonden we dus 1 vis te drillen. Ondanks de lompe pook voelde ik dat het om snoek moest gaan en een flinke ook. Na een korte dril kwam de vis boven en er verscheen een lompe snoekkop. Dit is een meter +! De eerste van mijn leven, wat gaaf! Met enige moeite kon Marco de snoek scheppen (het rubber bootnet was gewoon klein), maar het ging. Wauw wat een vis, absoluut zeker boven de 1 meter, geen twijfel. De vis had ook een schitterende tekening. Ik zag mezelf al op de foto staan met zo’n prachtige vis. Maar wat er toen gebeurde……. door al het geklooi van 3 in de knoop geraakte hengels die kriskras door de boot liggen legt Marco de vis niet op de bodem van de boot, maar op een bankje. De vis is licht gehaakt aan de buitenkant van de bek. Hij schud nog 1 keer met de kop, de haak schiet los. Dan nog 1 spartel…. EN DE VIS LIGT IN HET WATER! NEEEEEEEE, niet gemeten, geen foto en de snoek van mijn leven is weg. Ik kan het niet geloven. Ik heb letterlijk een minuut staan schreeuwen en schelden, Marco zakt bijna door de bodem van de boot en voelt zich net zo k*t als ik. Henk draait een shaggie (tja). Ik zit te trillen en te shaken, Marco is stil en Henk merkt op: “Tja jongens, dit hoort er ook bij”. Het is waar helaas, ik heb eindelijk een metersnoek gevangen. Hij telt, want hij was in de boot gekomen, maar ik kan hem niet bijschrijven, want ik heb geen idee hoe lang ie was en er is geen foto.

We vissen onmiddellijk verder en na een kwartier begin ik weer bij zinnen te komen. Ik maak vooral aan Marco duidelijk dat ik hem niks kwalijk neem. Gezien de situatie had ik wellicht hetzelfde gedaan. Eigenlijk heb ik meer medelijden met hem, dan met mezelf. Wat ik wel heel positief vind: ik heb ‘out off the box’ gevist en het werkt. Altijd een fijn gevoel. Volgens Henk vang ik er nog wel zo één, maar ik weet dat die kans heel klein is.

We trollen verder. Ik blijf bij het grote kunstaas, Marco en Henk blijven de ene na de andere dieploper aan de speld hangen. Geen van drieën krijgen we ook maar 1 aanbeet. De vis is totaal niet los. Het water begint wel harder te stromen, merkt kapitein Henk (we varen stroomopwaarts), maar het is nog goed te doen. Pas een paar uur later pakt Marco een schitterende rivierbaars van 46cm. Wat een prachtige lompe baarzen zwemmen hier toch.

Ik kan nog veel meer typen over de rest van de dag, maar dat wordt ééntonig. In het kort: we vissen door tot 18:00, maar vangen geen enkele vis meer. Wat een slechte visdag qua vangsten en dan ook nog twee getraumatiseerde vissers in de boot. Uit frustratie besluiten Marco en ik op de wal nog even wat aasvisjes te vangen. Op deze manier komen we toch nog aan de gewenste aantallen. Er zitten ook nog aardig wat roofbleitjes tussen, dus qua roofvisaantallen is het toch nog een superdag geworden. Na het eten waren we eigenlijk wel klaar met het vissen. Doodazen? Nee even niet.

Marco, Henk wederom bedankt voor de gezellige dag met een best bizar verloop. Wederom slechte vangsten, maar onze dag komt nog wel!!!