Tropisch bootvissen op Bonaire

Op 12 januari 2016 begon eindelijk onze lang geleden geboekte vakantie naar het zonnige Bonaire. In de meest deprimerende koude maand van het jaar lekker naar de zon, wat een heerlijk vooruitzicht. Mijn vriendin Liesbeth heeft tussen 2001 en 2003 gewoond op dit eiland en na al die verhalen wilde ik het ook eindelijk wel eens zien. Hoofddoelen waren zonnen, het eiland bekijken, snorkelen, misschien een keertje duiken, lekker eten etc. Kortom gewoon genieten van een tropische vakantie. Vantevoren had ik mij nog wel even verdiept in eventuele vismogelijkheden. Ik kwam er al snel achter dat je dan aangewezen bent op de big-game charters. Kosten voor een dag vissen komt dan tussen de $500 en $800. Je zit dan met 4 a 6 man op een boot en na wat ik later hoorde mag je dan blij zijn met 2 aanbeten op een dag. Als je dat combineert met golven van soms wel 5 meter dan is dat niet een manier van vissen waar ik blij van wordt. Kortom: vissen in deze vakantie had ik eigenlijk afgeschreven.

Na de vlucht van 10 uur stapten we uit het vliegtuig en de warmte viel als een warme deken over ons heen. Wat een heerlijk gevoel. Door het altijd aanwezige windje is het zeer goed uit te houden. Een dag na ons kwamen ook mijn schoonzusje en zwager op het eiland. Met hen hebben we de dag daarna gelijk een eiland tourtje hebben gedaan met de huurauto. Ook mijn schoonzusje heeft hier 2,5 jaar gewoond en de dames konden ons dus veel vertellen en de bezienswaardigheden laten zien.
20160114_155648_zps4sdr0t2d
De beroemde ‘slavenhuisjes’

20160115_105123_zpsur9e4fno
Leguaan, bijna net zo zeldzaam als mussen in Nederland 😉

20160114_164042_zpsp3v6gkpi
Bergen met zeezout, groot export product van het eiland

20160114_132845_bijgesneden_zps76epbyju
Gotomeer (zout), foerageer- en broedgebied voor Flamingo’s

sam_4599_zpsgug1qpcd
En de bijbehorende flamingo’s

Kortom, lekker de toerist uithangen dus. Tijdens het snorkelen komen we tientallen vissoorten tegen, maar de drang om ze te vangen heb ik niet. Gewoon lekker kijken en genieten.

Naast de eerder genoemde toeristenbezigheden zijn mijn schoonzusje en zwager vooral gekomen om te kite-surfen. Spijtig voor hen was dat deze week de wind niet krachtig genoeg was, dus van kiten kwam niet veel terecht. Wel gingen ze met enige regelmaat naar ‘het kitestrand’ om te kijken wat de status aldaar was. Mijn zwager Mathijs kwam daar iemand tegen die druk bezig was om de kaak uit een haaienkop te snijden (schoongemaakt super voor aan de muur natuurlijk). Deze kop was dezelfde ochtend achtergelaten voor lokale vissers.
sam_4688_zpsec4pqa0y

Ze raakten aan de praat en de ‘ontkaker’ bleek Peter te zijn, een Nederlands kite instructeur, die al enkel jaren op het eiland woont. Als het niet waaide bleek hij veel te vissen vanuit te boot die hij trailert vanaf het kitestrand. Nog mooier is dat Peter tegen vergoeding ook opstappers meeneemt! Toen Mathijs mij dat ’s avonds vertelde, met de mededeling dat we de volgende ochtend meekonden hoefde ik niet lang na te denken natuurlijk.

Maandag 18-01-2016
De volgende dag stonden we tegen 9:00 op het kitestrand en even later kwam Peter ook aanrijden met de boot. Een ‘simpele’ Carolina Skiff met een 15pk motor.
img_9333_zpsigmt46xo
Peter had voor ons beiden een hengel meegenomen. Het plan was trollen met als doel tonijntjes vangen. Daar hadden we wel oren naar, want hoewel ik normaal altijd ‘Catch and Release’ vis, wilde ik nu wel eens een vers maaltje sashimi vangen.

Als setup had Peter voor een beiden een stevige, maar zeer lichte hengel met high-end Daiwa molens in 4000 / 5000 model, voorzien van een 80ponds PE lijn. Deze lijn had een kleurindicatie (elke 10 of 25m een andere kleur), zodat je weet hoeveel lijn je hebt uitstaan. Onderaan de hoofdlijn zat een zeer dikke 1,5 m fluorcarbon leader en tenslotte een korte stalen onderlijn (voor de baracuda’s). Onderaan deze stalen onderlijn geen wartel, zoals we hier in het zoete water gewend zijn, maar een splitring. Peter vist hier al enige jaren en heeft door schade en schande ontdekt dat je materiaal hier ‘top of the bill’ moet zijn om de keiharde aanbeten en runs van sterke zeevissen op te vangen. Peter had nog geen enkele wartel gevonden die de krachten aankon. Wellicht dat grote ‘zeewartels’ het houden, maar aangezien het kunstaas bestaat uit kleine zoetwaterplugjes (Rappala taildancers etc.) is dat geen optie, omdat dat alle actie uit het kunstaas haalt. Een splitring is dan natuurlijk een zeer stevige, maar toch verfijnde optie. Deze doordachtheid gaf mij al gelijk het gevoel dat we hier met een ‘visgids’ te maken hebben die weet wat ie doet.

Na het traileren en de nodige uitleg beginnen we met trollen met dieplopers. Gewoon de plugjes die we hier voor snoekbaars op de rivieren gebruiken. Wel waren ze allen voorzien van stevige splitringen en zeewater bestendige haken. We trollen ze een flink eind achter de boot (50 a 60 meter), want zo vertelde Peter, tonijn is een schuwe vis die zich laat wegjagen door motorgeluid. We trollen langs de rand van de ‘drop-off’. Dus waar het water naar grote diepte gaat. We zigzaggen wat naar dieper water en weer terug. Verschil met het trollen in Nederland is dat de snelheid hoger ligt (geen stationair gepruttel als hier) en dat je veel agressiever actie in je kunstaas brengt. Als ik hier trol op snoek of snoekbaars geef ik ook wel rukjes aan het kunstaas, maar ik ga niet zo tekeer zoals Peter ons heeft voorgedaan. Het eerste half uur zijn er geen aanbeten, maar Peter vertelt ondertussen wat over zijn avonturen hier hoe het er onder water uitziet qua structuur (daar zit een bult, daar een stroomnaad, daar kuil etc.) M.a.w. Peter kent het water behoorlijk goed. Hij vertelt ook dat ie vrij minutieus de boel in kaart heeft gebracht door op diverse plekken zware pilkers te laten zakken. Met de eerder genoemde lijn met kleurindicatie kom je je er dan al snel achter wat de dieptes zijn.

Na het eerste half uur wijst Peter ons op zeevogels die het water induiken als we goed kijken zien we nu ook springende aasvis. Dit duidt duidelijk op roofvis (waarschijnlijk tonijn) die van onder een school aasvis naar de oppervlakte jaagt. Onmiddelijk wordt 1 van onze hengels voorzien van een pilkerachtig stuk kunstaas. Iets zwaars wat lekker ver geworpen kan worden. Peter legt uit dat als we weer zo’n school aasvis zien bovenkomen we zo dichtbij mogelijk proberen te komen en dan moet dat aasje zo dicht mogelijk bij of nog beter over de school heen geworpen worden. Dan binnenhalen en het is direct vis of niks. Te dichtbij komen, of door de school heen varen kan dus niet, want zoals eerder gezegd is tonijn schuw. We varen wat rond en er komt weer een school aasvis boven. We zijn redelijk in de buurt en we komen binnen werp afstand. Ik doe een eerste worp, maar ik mis finaal het doel. De scholen verdwijnen als bij toverslag en komen dan opeens 200 meter de andere kant op weer boven. Vissen kunnen ongekende snelheden halen. Terwijl we rondvaren trolt Mathijs rustig door en ik sta (of zit) werpklaar. Er komen nog twee scholen boven. Ik mis er 1 en de ander is alweer weg, voordat ik kan werpen. Dan is Mathijs aan de beurt. Er komt weer een school boven en Mathijs werpt finaal mis……. Peter maakt er een opmerking over dat dat wel een heel slechte worp is, Mathijs draait binnen en bam, toch vis. Het is niet heel groot merkt Mathijs en inderdaad draait hij evenlater een klein ‘black fin’ tonijntje vinnen. Omdat het nu pas de eerste vis is twijfelen Mathijs en ik om hem mee te nemen, ondanks de maat. Peter geeft de doorslag door aan te geven dat je dergelijke kleine vis moet laten zwemmen. Deze krijgt nog tijd om zich voort te planten.
sam_4691_zpsa49et7dw
We gaan verder Mathijs neemt de trollhengel weer over. We zitten in een gebied waar steeds scholen aasvis bovenkomen, maar we kunnen ze niet altijd op tijd bereiken. Dat er in de buurt wel tonijn rondzwemt merkt mathijs aan het feit dat ie weer een beuk krijgt. Wederom een black-fin tonijn en deze keer van het formaat eetbaar en dus gaat deze in de coolbox.

De aanwerpbare scholen blijven even uit de buurt en Peter voorziet mijn hengel ook weer van een trollplugje. Deze is iets zwaarder als de eerdere, dus er kan in geval van een school dichtbij ook nog iets beter mee geworpen worden. Even later heb ook ik mijn eerste black-fin tonijntje te pakken tijdens het trollen. Deze is lekker aan de maat en geeft goed partij. Het zijn lekkere sterke visjes, maar geen probleem voor het gebruikte materiaal.

Omdat we per uur betalen en Mathijs een uurtje vissen wel mooi vind geeft ie de hengel over aan Peter. Ik wil nog wel even doorgaan en al snel pak ik weer een tonijn. Peter weet dat het scholenvis is en dus moeten er meer in de buurt zijn. Hij haalt dan ook niet gelijk binnen maar zegt: “Even een double hookup”. Hij heeft het nog niet gezegd of we staan plotseling allebei vis te drillen. En even later verdwijnen er weer 2 black-fin tonijnen in de coolbox.

Double hookup!
tonijn_zps4mmgg03u

Vlak daarna komen er weer wat scholen aasvis naar boven en we kunnen dichtbij genoeg komen om te werpen. Ik maak een slechte worp naast de school, maar toch vergrijpt een tonijn zich vrijwel onmiddellijk aan de plug. Dit is een ander soort (ik ben even de naam vergeten) en Peter verteld dat deze nog roder is van kleur dan de black-fin en uitermate geschikt is voor sashimi.
sam_4697_zps35zjvoey

Peter haakt even later ook nog een redelijke tonijn, maar deze verspillen we vlak voor de boot. Hierna blijven de ‘aasvis erupties’ uit en we moeten langzamerhand weer terug naar het trailer strand. Dat doen we trollend, waarbij ik helaas niks weet te vangen. Peter vangt nog een mini tonijntje die weer terug gaat. Daarnaast komen er nog 2 kleine typische rifvissen boven. Eert deze ‘lizard fish’. Dit is een klein visje (ongeveer 25cm), maar je ziet de enorme bek waar heel wat in kan verdwijnen. Deze bodemvisjes komen het kunstaas halen wat zo’n 10 meter boven hen langskomt.
lizard_fish_zpsp7lr0ki4
Lizard Fish, past genoeg eten in

Even later komt deze ‘grouper’ boven. Deze kan serieus groot worden. zoals Peter omschrijft: ‘een regenton met vinnen’. Beide soorten gaan natuurlijk terug.
grouper_zpstfxbpfiz
Grouper

Uiteindelijk gaan we aan wal met 5 tonijnen. Peter verwijderd voor ons de ingewanden en laat ons zien hoe we ze verder schoon moeten maken.
img_9337_zpsujuatl0p
img_9341_zpsl20ibsa8
img_9342_zpskyl9aayp
Prachtige verse shashimi filets

Ik vraag Peter ook eens de maaginhoud te laten zien en dit is het resultaat: Allerlei kleine half verteerde visjes. Dat zijn dus de scholen aasvis die we steeds boven zagen komen.
img_9343_zpsd34shrv6
Maaginhoud

Aangezien er deze week nog geen wind verwacht wordt en Peter dus niet hoeft te werken als kite-instructeur, geeft ie aan dat hij nog wel een keer gaat vissen deze week. Ik besluit dan wat langer mee te gaan, waarbij we ook wat andere technieken kunnen gaan proberen om nog wat meerdere soorten te vangen. Tenzij de wind onverwacht toch aanwakkert zullen we woensdag of donderdag op pad gaan.

Zo blij als kinderen sms’en en Mathijs en ik naar de meiden dat we vanavond verse vis eten. Thuis zijn we nog een paar uur aan het snijden, waarbij we nog bezoek krijgen van een zeer schichtige kat, die zich te goed doet aan wat reststukjes. Resultaat is dit bord vol super verse tonijn waar we 2 dagen van hebben gegeten met z’n vieren. Een waar feestmaal.
img_9348_zps39oxcjgu
img_9350_zpsm56f0v03
Sashimi time!

Zoals eerder gezegd ben ik normaal altijd van het ‘catch and release’, maar op deze manier gevangen en op zo’n eiland geeft het wel een heel speciaal gevoel.

De volgende dag krijg ik van Peter een appje met de vraag of ik vandaag ook kan vissen. Helaas voor mij zie ik dit appje pas in de middag (zeer slecht wifi hier) en ben ik dus te laat. Later op de dag stuurt hij me een foto van de vangsten:
img_9361_zpsm9sogs4n
Grote Mahi Mahi’s gevangen aan de oppervlakte! Dit is balen, want dit loop ik dus mis. Peter geeft aan dat het beter is woensdag uit te varen, ivm wind verwachting op donderdag.

Woensdag 20 januari 2016
Met de foto’s van de Mahi Mahi’s in mijn hoofd meld ik me om 9:00 op het kitestrand. Ik hoop dat het vandaag net zo’n succesvolle dag is als gisteren, maar het blijft vissen. Peter vertelde dat de Mahi Mahi’s gewoon 2 meter naast de boot aan het jagen waren. Het kunstaas werd gegrepen op het moment dat het het water raakte. Ze hadden er ook nog 1 verspeeld en daarnaast nog wat andere vissoorten gevangen.

We begonnen wederom met trollen en nadat we bijna tegen een schildpad aanvaren die lucht kwam happen had ik al snel de eerste vis. Een kleine ‘lizard fish’ die direct weer terug mocht zonder foto. Vlak daarna een veel hardere beuk en ik had voor mijn gevoel iets groots aan de haak. Even later kwam er een vis naar boven die veel kleiner was dan ik verwacht had, maar dat geeft dus aan hoe sterk zeevis is. Deze prachtige ‘Bar Jack’ mocht na de foto weer vrolijk rondzwemmen.
img_9365_zps0l5fw6af

Het begin is hoopgevend en hopelijk dienen de grote vissen zich ook aan. Het trollen levert niet veel meer op en Peter besluit om het eens jiggend te proberen met pilkers. Hij legt uit hoe het werkt: de boot wordt stationair in zijn achteruit gezet, waardoor we min of meer stil liggen. De Pilker van 60 a 80 gram moeten we gewoonweg naar beneden laten zakken. Als de bodem bereikt is (zo’n 80 meter onder ons!) stevig ‘zwiepend’ met de hengeltop naar boven rossen, waarbij de pilker steeds even ‘dwarrelt’ (beter als dit kan ik het niet uitleggen) . Peter doet het een paar keer voor en geeft aan dat het niet helemaal naar de oppervlakte hoeft. Het gebeurt op de eerte 20 meter vanaf de bodem of helemaal niet. Nu is de eerder genoemde kleurindicatie op de PE lijnen erg handig, omdat je dan weet waneer je 20 meter hebt opgehaald. Ook krijg je een idee op welke dieptje je vist. Deze visserij is een kwestie van 2 a 3 keer proberen en als je niks vangt een stukje verderop of wat dieper / ondieper vissen.

Al snel krijgt Peter (duidelijk de degene die deze visserij goed beheerst) een gigantische beuk. Zijn pilker is bij de eerste molenslag op 80 meter diepte te grazen genomen. Aan zijn euforie merk ik dat hij ook verrast is door de kracht van de aanbeet. Hij heeft geen idee wat er aan de andere kan van de lijn zit, maar het voelt lomp. Eenmaal aan de oppervlakte ligt ie te ‘knorren’ (ik heb later gelezen dat deze vis daar bekend om is, ook onderwater kan je dat schijnbaar horen soms) en neemt nog even doodleuk een run van 25 meter de diepte in. Uiteindelijk blijkt het te gaan om een ‘Queen Trigger Fish’. Een prachtige tropische vis.
img_937120kopie_zpshyagkegh
Queen Trigger Fish

Wel een groot exemplaar van deze soort (de max is 60cm), maar veel kleiner dan de dril deed vermoeden. Peter heeft een dergelijk vis slechs 1 keer gevangen (wat kleiner), dus hij is er zeker blij mee. Peter steekt even zijn tang in de bek van de vis en deze begin onmiddelijk keihard te bijten. Geen grote muil, maar wel verstandig je vingers er een beetje bij vandaan te houden. Ook apart is dat de huid van de vis leerachtig ruw aanvoelt. Nodeloos te zeggen natuurlijk dat ook deze vis na de foto weer terug is gezet. Later heb ik nagelezen dat deze vis voor de mens zelfs giftig is om te eten.

We ‘verticalen’ verder en even later vangt Peter weer een soort die we nog niet aan boord gehad hebben.
onbekende20vis_zpsdzouoxoz
Onbekende soort

Peter kent de naam van deze vis niet en tot op heden weet ik ook nog steeds niet wat het is. Wel een mooie beestje die weer snel mag zwemmen. Ik weet met deze methode geen vis te vangen en ook bij Peter valt het stil. We besluiten nog een klein stukje te trollen waarbij Peter een vis lost en ik een aanbeet krijg die niet blijft plakken. Dan gaan we op volle snelheid naar een stek waar we vanuit de boot werpend barracuda kunnen vangen. Het trollen levert niks op en dus gaat het gas er even op. Prachtig in deze wateren is dat de vliegende vissen met je meevliegen. ik heb dit nog vastgelegd op film, maar helaas is het allemaal niet goed zichtbaar op het filmpje :-(.

Aangekomen bij de stek Legt Peter wederom de visserij even uit. We vissen met simpele ondiep lopende polder plugjes, maar ipv rustig vissen zoals in de Nederlandse polders moet je ze keihard op hoge snelheid naar binnen rossen. Peter vangt bij de eerste worp gelijk een barracuda van 60 a 70 cm Tijdens de dril komen z’n maatjes even polshoogte nemen wat al die commotie toch is. Prachtig om te zien in het helderee water. Zodra je je plug er naast mikt draaien ze er naartoe om de potentiële prooi te pakken. Naast de boot pakken ze het aas echter niet. Het zijn imponerende vissen, met een vervaarlijk gebit. Een paar worpen later is het voor mij nu ook raak, maar deze verpeel ik (uitgebogen haak blijkt later). Peter pakt er nog één en ik krijg wat volgers die meezwemmen tot aan de boot. Gelukkig is het dan ook raak voor mij en kan ik mijn eerste barracuda landen van 60 a 70cm. Het zijn net snoeken, zowel qua looks als qua vechtgedrag. De aanbeten zijn echt keihard. Ik heb er geen foto van gemaakt, want we zouden er zo ‘nog wel even een paar bijvangen’. Helaas niet dus, want zo fel als deze vissen in eerste instatie toehappen, zo snel stopt het ook. Alsof ze het doorhebben. Daarom maar deze internet foto, zodat jullie begrijpen wat ik bedoel:

Bron: http://bigfishesoftheworld.blogspot.nl

We proberen nog wat worpen en plekjes en trollen nog 1x langs de stek, waarbij Peter nog een beuk krijgt die niet blijft plakken.

We varen op hoge snelheid terug naar de eerdere stekken richting het kitestrand en besluiten het laatste uurtje te trollen, zodat we meters maken. Helaas blijkt de vis er vandaag verder geen zin meer in het hebben. We varen nog een behoorlijk eind tot vlakbij de plek waar het eiland de bocht omgaat. De zee wordt daar gelijk een stuk ruiger, maar de vissen worden er verder niet hongeriger van. We slalommen wat van dieper naar ondieper water, maar we weten ze niet te vinden. We lullen ondertussen (net als de rest van de dag) over vissen en Peter legt me ook uit waarom de wateren hier zo rijk aan vis zijn: grote commerciële visserij is er niet. Alleen lokale vissertjes die met handlijnen kleine hoeveelheden vis vangen. Daarnaast is het speervissen verboden, waardoor de riffen vlak onder de kust ook vol met vis blijven zitten.

Ik merk aan mijn bijna rode benen dat de zon nu echt op zijn krachtigst is en het komt dus ‘goed’ uit dat de visdag erop zit. We varen naar het kitestrand en ik waad naar de kant, waar de volgende opstapper alweer klaarstaat.

Samenvattend een prachtige halve dag vissen. Geen grootse vangsten (een dag te laat opgestapt dus 😦 ), maar wel 5 verschillende soorten aan boord gehad en veel geleerd (al kan ik het in Nederland niet echt gebruiken ben ik bang). In tegenstelling tot de eerdere visdag hebben we vandaag geen enkele oppervlakte activiteit bespeurd (vluchtende aasvis / duikende vogels), waarmee dus duidelijk wordt dat ook hier de ene visdag niet de andere is.

Peter, bedankt voor deze 2 visdagen. Dit was wel een onverwachte verrassing voor mij deze vakantie en ik had ze niet willen missen. Mocht ik nog een keer naar Bonaire gaan (wat ik van harte hoop) dan zal ik zeker contact met je opnemen om een visdagje in te plannen.

Mocht je als lezer van dit verslag ook naar Bonaire gaan en je wil dit ook meemaken dan kan je Peter eventueel benaderen via facebook: https://www.facebook.com/peter.tuinman.1?fref=ts

Peter heeft zijn visgids werkzaamheden ondertussen wat professioneler aangepakt. Meer info, tarieven etc. vind je op zijn website: http://fishingadventuresbonaire.com/nl/

Als je mij even een berichtje stuurt, mag ik je ook zijn telefoonnummer geven.

Lekker bootdagje

Het roofvisseizoen is alweer een tijdje bezig, maar echt veel visuren heb ik dit seizoen nog niet gemaakt. Ruim maand geleden ben ik met Marco en Henk nog wel naar ons favoriete veenplassengebied geweest om te snoeken. Met 2 huurbootjes konden we daar alleen wat 60ers bemachtigen. Vandaag 28 november had ik met Henk bij dezelfde plek afgesproken. Voor ons allebei een uurtje rijden en om 20:30 waren we ter plaatse bij de bootverhuur. De vorige keer hadden we ons alleen op trollen met kunstaas gericht. Vandaag hadden we als extra backup ook de doodaasspullen meegenomen. Henk had de aasvis levend in een emmer met zuurstofpompje. Lekkere verse vis op het menu vandaag dus.

Nadat de bootverhuurder het water even uit de boot gepompt had (Henk begon natuurlijk gelijk te pochen over zijn boot zie zelflozend is 😉 ), konden de spullen aan boord en kozen we het ruime sop. Een vreemde situatie dit keer, omdat ik besloten had dat ik vandaag maar eens ging sturen. Ik moet het toch een keer leren. Meestal nemen Henk of Marco automatisch plaats achter het stuur (en ik protesteer dan natuurlijk niet). Henk liet in de haven zijn pikefighter al los, maar ik besloot even te kijken hoe zo’n boot zich gedraagt. Ja, best bizar eigenlijk. Ik heb al vele, vele uren vanaf de boot gevist, maar nog nooit gestuurd. Een schande! Toen we éénmaal op ons favoriete stuk waren kon ook mijn plug gaan zwemmen. Dit favoriete stuk betreft hier een ‘vaart’ tussen de legakkers en het een grote plas water.
img_8834_zpss9wlvk1g

Door ervaringen in het verleden begin ik hier bijna altijd met een zwarte Joe Bucher Shallow Raider van 7″. Het is Henk echter die na koud een paar minuutjes varen een beuk krijgt. Gelijk al op het eerste kruisinkje. Voor mij natuurlijk een test of ik goed kan omgaan met de ‘stress’ van de boot in bedwang houden tijdens de dril van een vis. Dat gaat allemaal prima en na een korte dril en een makkelijke onthaking (ook wel eens fijn), mag deze mooie vis van 72 centimeter op de foto en daarna weer zwemmen.
henk72_zpspkhohdui

Goede start, maar dat zegt niet altijd wat helaas. We maken onze ‘drift’ af en aan het einde van het vaartje krijg ik ook nog een overduidelijke aanbeet, maar die blijft niet plakken. We keren en varen dezelfde route terug. Henk en krijgt tussendoor ook nog wel wat onbestendige actie, maar of het vis of bodem / takken is is moeilijk te zeggen. Een uurtje na de eerste vis echter krijgt Henk wederom een harde aanbeet. De vis rolt zichzelf in de onderlijn, maar Henk kan hem / haar verder redelijk probleemloos naar de boot krijgen. Precies 80cm geeft de meetmat aan.
henk80_zpsxifuw5tk

Prima aan de maat de vissen tot nu toe. Geen monsters, maar niet van die frietjes als de vorige keer. Een half uurtje verder zijn we weer bijna bij het andere keerpunt. Ik ben qua aas ondertussen geswitched naar een Rapalla SSR ook ik krijg die verlossende beuk. Het voelt als een redelijk vis en ook deze rolt zich weer in de onderlijn, maar na korte tijd kan ik haar toch in de kieuw pakken. Bij de eerste aanblik hopen we op een 90er, maar de meetmat is onverbiddelijk en geeft 86cm aan. Prima vis en ook al redelijk vol.
snoek86_zpslkygynwf

Om de eerste en de derde vis van ongeveer hetzelfde stuk komen (een stuk van ongeveer 500 meter) besluiten we hier meerdere keren overheen te trollen. Na een kwartier heeft Henk dan ook alweer een vis te pakken. Dit keer een 60er (maximaal, niet gemeten). Maar ze mag toch even haar tandjes laten zien op de foto.
henk60er_zpsbfkxhmjg
We trollen nog een keer of 5, 6 heen en weer. Er is redelijk veel actie van missende aanbeten, maar er blijft niks plakken. Na verloop van tijd houdt dit op en besluiten we weer verder te varen. Het is prima vol te houden op het water. Het waait hard, maar we varen bijna continue in de luwte. Daarbij is er ook nog een heerlijk zonnetje, waardoor het gewoon genieten is.

We varen nog een keer heen en weer op ‘onze’ route, maar zonder resultaat. Af en toe moeten we de lijnen binnenhalen, omdat er niet te vissen is vanwege de bladerpakketten. Dit zijn gelukkig steeds maar vrij compacte gebieden.
img_8836_zpsld6ehonr

Omdat het met trollen rustig blijft qua vis besluiten we aan te leggen op de plek waar we tot nu toe 3 van de 4 vissen gevangen hebben. Lunchen en even de aasvissen laten zwemmen. Omdat we onze trol hengels ook even snel ombouwen, kunnen we ieder met 2 hengels in de weer. De benodigde aasvissen worden met een ferme klop ‘gelegaliseerd’. We vissen natuurlijk niet met levende aasvis, al kan Henk als oude stempel visser nooit nalaten te zeggen hoe goed dat werkt. Gelukkig ben ik er om hem in toom te houden ;-). Al snel dobberen er 4 dobbers en ga ik in de weer met het klaarmaken van de voor ons klassieke broodjes knakworst. Na verloop van tijd begint één van de dobbers van Henk tekenen van leven te vertonen. De dobber schiet steeds kort onder maar komt gelijk weer boven daarna. Het is een vrij lichte snoekbaarsdobber dus even denken we dat de aasvis misschien nog niet heelmaal dood is. Deze ligt er echter al 20 minuten in, dus dat kan het niet zijn. Na een minuutje houdt het op. Het lijkt er sterk op dat er een baars heeft lopen knabbelen. De voorn is verder niet beschadigd, dus verder vissen dan maar.

Na de lunch en zonder enige aanbeet besluiten we driftend op de wind hetzelfde stuk nog maar eens af te vissen met doodaas. Dit keer gaat Henk achter het roer. Alleen corrigerend met de motor weten we zo lekker rustig ons doodaas achter ons aan te slepen. Op een gegeven moment ligt de boot een beetje raar schuin op het water. Henk wil dit even corrigeren en vraagt mij zijn dobber in de gaten te houden. Ik kijk naar de plek waar ik die verwacht en zeg hem dat er helemaal geen dobber is. In die 2 seconden wat wij met elkaar aan het praten waren is die er snel vandoor gegaan. Henk wacht even, maakt contact en zet de haak. Een klein snoekje van 62cm had aasvis van Henk gevonden. Na snel onthaken mocht ook deze vis weer snel zwemmen. Een foto was niet nodig.

We besluiten het laatste uurtje weer te gaan trollen, want het doodaas brengt ook niet wat we er van verwachten. Helaas weten we op deze manier ook niks meer te vangen en om 16:00 leggen we weer aan in de haven. Met in totaal 5 vissen was het niet een topdag qua vangsten, maar vooral de ochtend had lekker wat actie. Met een lekker zonnetje was het een heerlijke visdag, dus mij hoor je niet klagen. Henk bedankt voor de leuke dag, eens kijken of we dat dit seizoen nog een keer kunnen doen.

Laatste barbeelsessie van 2015

Door omstandigheden (en keuzes) heb ik in 2015 slechts 3 barbeelsessies gevist. Gelukkig had ik vandaag 11 oktober nog tijd voor vermoedelijk de laatste sessie van dit seizoen. De weersvoorspelling was stralend zonnig weer, maar wel koud met een straf oostenwindje. De avond vantevoren al druk in de weer met het voer voorbereiden. De beoogde tactiek was zeer veel voeren in de hoop dat de vis bezig is met volvreten voor de winter. Het voer bestond uit Sonubaits Hemp and Halicrush met wat Ringers Dark. Dit aangemaakt met het kookvocht van gekiemde hennep. Voor de rest een flinke schep knoflookpoeder voor de geur. Qua groffe bestanddelen een grote hoeveelheid pellets, een blik mais, een grote pan gekiemde hennep en een blik smac welke ik door een voerzeef had gedrukt, zodat kleine blokjes ontstaan.
img_8371_zpszlyc7nlh

Omdat de nacht koud was, besloot ik wat later in de ochtend te beginnen als de zon al op volle kracht schijnt. Rond 10:00 was ik op de beoogde stek, maar helaas was deze bezet. Balen, want dit is een goede najaarsstek. Toen maar uitgeweken naar mijn zomerstek, wat toch weer 20 minuten rijden + 15 minuten lopen was. Eenmaal op ‘mijn’ krib aldaar zag ik dat het water extreem laag stond. Op onderstaande foto is dat mooi te zien. Ik sta op de krib, maar mijn stoel staat er een paar meter voor. Eerder dit jaar heb ik hier gevist en toen klotste het water tegen die grote steen op de voorgrond.
img_8381_zps8do9zsy6
Zeer laag water

Zoals eerder gezegd wilde ik grof gaan voeren, dus per stek bracht ik 15 a 20 grote korven voer. Helaas kwamen er tijdens het voeren meerdere schepen langs (meestal is het rustig op zondag). Erg irritant, omdat daarmee natuurlijk een groot gedeelte van het voer weggezogen wordt. En aangezien 20 worpen met een 180grams korf best zwaar werk is wordt je daar niet blij van ;-).

Na de voercampagne kon ik eindelijk gaan zitten en kom ik er achter dat er inderdaad een frisse oostenwind staat, maar met de zon er op is het toch wel heerlijk zitten. De eerste uurtjes gaan voorbij zonder enig tegen van leven. Dus ik wissel wat van aas en voer wat bij. Tegen 14:30 een vrij rustige aanbeet op de kortbij hengel. Ik vermoed winde en als ik de hengel pak voel ik duidelijk vis en het kopschudden bevestigt mijn vermoeden. In de harde stroom is het nog een aardig gewicht, maar omdat ik winde vermoed doe ik rustig aan. Dan gaat de vis plotseling hard tegen de stroom in zwemmen. Iets wat helemaal niet bij winde past! Een moment later komt de vis boven en ik zie dat het een lekkere dikke barbeel is. Voor de kant wordt er nog wat tegengesputterd, maar dan kan ik het net er onder schuiven. Een lekker dik exemplaar van 68cm cm. Hij leek groter, maar dat kwam denk ik doordat het zo’n volle vis is. Na het fotomomentje een korte reanimatie zwom ze met een krachtige slag van de staart weer de diepte in. Gevangen op een Sonubaits ‘Hemp and Spicy sausage’ pellet.
barbeel68_zps1cntt0wv
img_8368_zpswfynk9nj
img_8369_zpsxbxrhry8
img_8370_zpsswibpyda

Eerlijk gezegd had ik deze vis niet meer verwacht, gezien het feit dat er geen enkele actie te bespeuren was hiervoor. Aangemoedigd door dit succes snel de korf weer te water en hopen op meer. De doodse stilte breekt echter weer aan. Ik wissel wat met aas en verplaats de korven wat verder of wat dichterbij, maar het helpt niet. Op een gegeven moment besluit ik maar eens een soort popup te maken van een 15mm boilie i.c.m. met een gele drijvende imitatie pellet, maar ook dat soort trucjes werken vandaag niet. Ik besluit nog maar eens 10 korven voer per stek te brengen. Een soort slotoffensief zeg maar. Natuurlijk komen vlak nadat ik daarmee klaar ben 2 grote diepgeladen boten voorbij. Tegen de stroom in, dus enorm zuigend. Dat verzin je niet. Er was al enkele uren geen schip voorbij gekomen en dan dit.

Op de dichtbij hengel zit op een gegeven moment duidelijk vuil op de lijn. Bij binnenhalen echter blijk ik gewoon de vangst van het jaar te hebben! Een prachtige roos heeft zich vastgeprikt op de haak. Dat is een PR die nog wel even blijft staan dacht ik zo!
img_8373_zpsrp4qibja
roos_zpstp47ut1f

Helaas is dit het laatste wapenfeit van de dag en om 17:00 is het tijd om op te ruimen. Geen wilde dag, maar toch weer een mooie barbeel kunnen vangen. Het is ook geen visserij waarbij je tientallen exemplaren op een dag vangt (bij mij niet tenminste). Volgens seizoen weer verder en nu weer lekker aan het roofvissen.

Een dagje commercieel bezig zijn

Samen met vismaten Leon en Antoine (Twan) hebben we het plan opgevat om in juni 2016 een week te gaan meerval vissen in Spanje op de Ebro. Het is nog lang niet zo ver, maar in het kader van ‘voorbespreken’ hadden we besloten om dit dan gelijk maar te combineren met een dag vissen. Door verhuisperikelen kon Leon helaas niet, dus daarom op zaterdag 19 september met Twan afgesproken op één van de zogenaamde ‘commercials’ die Nederland rijk is: ’t Mun in Appeltern. Voor degenen die dat niet weten, een commercial is een afgesloten viswater waar je tegen betaling kan vissen op Karper. Bij ’t Mun zijn er 2 karpervijvers vijver 7 is de zogenaamde ‘vaste stok vijver’. Hierop zit alleen spiegel en schubkarper. Vijver 8 is bestemd voor alle hengelsoorten en bevat naast karper ook steuren tot ruim over de meter. Deze laatste vijver was ons doel. Wat ik nog wil opmerken over het commercial vissen: veel mensen denken dat het op dat soort water continue ingooien en ophalen is. Natuurlijk kan iedereen daar wel z’n visje vangen,maar wil je echt succesvol zijn en de grote aantallen vangen (wat ik wel als doel heb als ik daar ben), dan moet je werken voor je geld. Je ziet meestal ook een tweedeling in vissers aldaar: de ‘serieuze’ vissers die met een plan komen en de dagjesmensen die denken ‘even’ 20 karpers / steuren te komen vangen. Uitzonderingen daargelaten, valt dat meestal tegen.

Naast vissen en ‘vergaderen’ was het voor mij ook de vuurdoop voor mijn nieuwe viskist. Een ‘Preston Onbox serie 5 3D’ die ik sinds afgelopen week in mijn bezit heb. Thuis had ik deze al een keer volledig opgesteld en voorzien van aastafels, steunen etc., maar de praktijktest moest vandaag plaatsvinden.

Al om 6:30 was ik ter plaatse en ik was de eerste aan de vijver. Na de kist en overige zooi op het bijbehorende transport bevestigt te hebben, kon ik alles in 1 x meeslepend naar de stek lopen. Dat was de eerste test: krijg ik ik alles mee? Test geslaagd. We vissen eigenlijk altijd aan de ‘verre’ kant van de vijver (tov de parkeergelegenheid). De wat ‘luiere’ vissers gaan meestal aan de parkeerkant zitten, maar onze ervaring is dat de verre kant altijd meer vis oplevert. Even later arriveerde Twan ook en gingen we rustig opbouwen. Omdat ik thuis reeds had ‘geoefend’ ging dat redelijk snel. Alles lekker bij de hand en 3 hengels klaar om snel te kunnen wisselen.
kist1_zps24wzdhdj
img_4521_zpsrgon2nxx
img_4519_zpsw5neqcjo
Genoeg hengels mee

Voor ons beiden waren de de te gebruiken technieken vandaag:
– Feederhengel met een methodfeeder en korte onderlijn (ongeveer 10cm)
– Feederhengel met een bomloodje en een lange onderlijn (ongeveer 60cm)
– Pellet Waggler (voorgelode dobber waarmee je redelijk hoog in het water vist).

img_4514_zpsiovigsg5
Pellet Waggler en Method feeder

Nadat we dagkaarten hadden gehaald, konden we beginnen. Twan besloot om te starten met flink wat korven voer brengen met de methodfeeder. Ik besloot te beginnen met het bomlood. Daarbij heb je geen voerkorf, maar creëer je een voerplek door gestaag, maar continue pellets bij te schieten met de katapult. Geen compacte voerplek, zoals met de feeder dus, maar een wat grotere plek, waar de vis hopelijk gaat rondzwemmen op zoek naar meer lekkers. Het is geen ruim gedekte tafel, waar de vis kan vreten wat ie wil. Nee, ze komen af en toe een pellet tegen en die moeten ze pakken, voordat de buurman hem heeft. Dat is de theorie natuurlijk. Sowieso is het wat commercials betreft pellets, pellets, pellets wat de klok slaat. (Ja Leon, dat heb ik van jou geleerd).
img_8127_zpsv5wtjily
Pellets is voor de kweekkarpers op commercials ‘natuurlijk’ aas. Daar zijn ze mee groot gebracht. Op ’t Mun heb ik overigens ook altijd een blik SMAC mee. Een killer voor de steur, maar ook de karper is er gek op. Voor mij is bomlood overigens een techniek die ik dit jaar voor het eerst ontdekt heb.

Ondanks dat pellets de hoofdmoot zijn, besloot ik te beginnen met een groene ‘Neo Baits’ egg aan de hair. Het nieuwe heilige aas (als je Neo Baits zelf moet geloven). Letterlijk binnen 30 seconden klapt mijn top dubbel en kon ik even later mijn eerste spiegelkarper landen. Is het dan toch een wonder aasje? Nee, dat niet, want verder kwam er geen actie meer en besloot ik over te schakelen op de de pellet waarmee ik ook aan het schieten was (ook van Neo Baits, de groene versie). Twan haakte tijdens het voeren zijn eerste vis terwijl hij niet eens aas aan de hair had. Vals gehaakt in de rugvin, een ‘bijzonder’ begin noemen we dat ;-).

Zoals vaker in de ochtend op ’t Mun komt het niet echt snel op gang en is het zoeken naar de manier die snel vis oplevert. We pakken zo nu en dan een visje, maar het schiet niet echt op. Er zitten wel een paar mooie dikke exemplaren bij die de hengels mooi krom laten gaan
img_4503_zpsavcevquw
img_4505_zpsbpzup5pl
img_4511_zpshyygyzfi

Na verloop van tijd besluit ik de waggler maar eens in te zetten. Voor degenen die dat niet kennen een korte uitleg. Je vist met een voorgelode dobber op een diepte van 30 tot 100 cm (dieper / ondieper kan ook natuurlijk, dobber kan schuiven). Aan de onderlijn met hair een harde pellet van 6 of 8mm in een baitband aan de hair. Het is één van de meest actieve manieren van commercial vissen, omdat je constant bezig bent. De bedoeling is dat je in een ritme komt van inwerpen, even wachten of de de dobber niet direct onder gaat, 3 pellets bij de dobber schieten en een korte ‘twitch’ zodat de aaspellet even beweegt, weer even wachten en als de vis niet bijt ophalen en de de hele riedel herhalen. Bij elkaar ligt je dobber tussen de 10 en 20 seconden in het water. Het mooie is dat de aanbeet meestal komt direct na het landen van je dobber. De karper reageert in de regel op de ‘splash’ van de dobber. Erg spectaculair natuurlijk, omdat het soms gepaard gaat met een kolk alsof er een snoek op je kunstaas duikt. Met het heel regelmatig bijschieten van pellets zorg je ervoor dat de vis omhoog komt om de zinkende pellets te pakken (en daarbij natuurlijk ook je haakaas). Door steeds weinig pellets te schieten creëer je voedselnijd. Er is immers niet veel eten en dus pakken ze onmiddellijk wat ze kunnen pakken. Als het ritme goed is en de vis gaat los, kan je soms elke worp vis hebben gedurende een periode. Dat vergt natuurlijk wel oefening en ik kan zeggen dat ik dat nu redelijk kan, maar ik zal mezelf geen ster noemen. Twan is een ander verhaal. De vorige keer op ’t Mun zat hij echt in een flow van om de worp vis. Het is ook zaak om ervoor te zorgen dat als je een vis drilt dat je het schiet ritme blijft volhouden om de vis actief te houden. Lastig, maar na wat tips van Twan gaat het me redelijk af.
schiet20dril_zpsv5zwo25q

Op de waggler pak ik redelijk snel een vis, maar het blijft bij die ene. Ik schakel dan weer over naar het bomlood. Ik wis daarmee op dezelfde plek als de waggler. Een groot gedeelte van de geschoten pellets zullen immers op de bodem terecht gekomen zijn. Ook Twan krijgt de vis niet dik op de waggler en wisselt de verschillende methoden af. Gedurende de ochtend pak ik snel na elkaar 2 vissen en een losser op een ‘Spicey Sausage’ pellet op het bomlood, maar dan valt het weer stil. Kort voor de kant (2 a 3 meter) heb ik ook een voerplekje gemaakt met losse pellets. Dit is meestal een plek die ik pas aan het eind van de dag ga bevissen, maar ik besluit het nu maar eens te proberen met de method. Dit keer niet alleen geweekte pellets, maar ook een blik SMAC wat ik door een voerzeef heb gedrukt als voer.
img_8128_zpsumv70e33
Aan de hair een blokje SMAC en met een onderhands worpje, ligt ie al op z’n plek. Binnen een minuut volgt er al een aanbeet. Een mooie steur van 97 cm kon de SMAC niet weerstaan. Dat het steur was snel duidelijk doordat ie tijdens de dril 2x boven het water uitsprong. Erg spectaculair gezicht.
steur9720op20de20mat_zpsc3qvtfo6

Een beter foto dan dit is er niet helaas, omdat tijdens het fotograferen de hengel van Twan ook als een gek begon te stuiteren in de steun en hij zijn aandacht dus even moest verleggen ;-).

Tegen het eind van de ochtend heb ik iets van 6 vissen en Twan 4. Voor ’t Mun is dat slecht te noemen. We wisselen veel af en zoeken, naar de juiste methode / aas,maar we krijgen de vis niet echt aan de praat. Qua weer hebben we geluk, maar tegen 13:00 krijgen we een paar fikse buien over ons heen. De grote paraplu’s beschermen ons gelukkig, maar het is nooit fijn vissen vanonder zo’n obstakel.
img_8131_zpsopcyqsg6

Ondertussen is het in drukte ook toegnomen, wat nooit bevorderlijk werkt voor de vangsten, maar het hoort erbij. Wat ik echter niet begrijp is dat er vissers zijn die het nodig vinden om hun paraplu met een hamer keihard in de grond te rammen. Dat werkt pas echt niet bevorderlijk. Ben je zo’n visser…… stop daarmee!!

Na de buien klaart het helemaal op en wordt het zelfs lekker warm, blauwe lucht en een zonnetje. In theorie is dat goed weer voor de waggler. Twan lijkt daar ook z’n ritme in te vinden want hij krijgt aardig wat aanbeten en vangt wat vissen, maar totaal ‘karper mayhem’ wordt het niet en het blijft taai. Ik onderga bij mijn waggler visserij ook nog even de blunder van de dag: bij het inwerpen blijft mijn haak hangen achter mijn speedmaster feeder die achter mij in de steun ligt en bij de inworp zwiep ik deze hengel zo de plomp in! Gelukkig vlak voor de kant, dus kan ik hem makkelijk pakken. Bij het weer fatsoeneren van de te water geraakte hengel ligt mijn waggler dobber 1 meter van de kant, maar met aas aan de hair. Wellicht raden jullie het al, maar ook deze hengel valt bijna in het water, maar nu door een karper die de pellet gegrepen heeft. Deze vis kan ik na een mooie dril gelukkig gewoon landen. Beetje vreemd, maar hij telt wel ;-).

Beiden wisselen af met bomlood, method en waggler. We proberen wat ‘gekkigheden’ zoals totaal buiten je voerplek vissen, ‘blind’ inwerpen (twan), ik knoop een zakje pva met pellets aan mijn haak. We vangen onze visjes, maar nog steeds gaat het niet los. We kunnen wel stellen dat we beter vangen dan de rest van de vijver. Bijna alle stekken zijn bezet, maar er is weinig activiteit te bespeuren.
spiegel_joris_zpsre3ryo5e
Af en toe een leuke spiegel gelukkig

Het laatste uur van de dag zijn bijna alle vissers vertrokken. Er is bijna geen wind en de zon schijnt, dus persen we er nog een laatste waggler uurtje uit. Dat gaat redelijk en vooral Twan laat zien dat hij deze visserij goed beheerst. Helaas verspeelt hij redelijk veel vis, maar gelukkig komen er ook nog een paar de binnenkant van het net bekijken. De dagafsluiter (op de waggler) is voor mij in de vorm van deze dikke spiegel (opvallend overigens dat de waggler meestal de dikke vissen oplevert). Twan heeft de dril, landing en release vastgelegd op film.

Het is ondertussen 17:15 en het is wel mooi geweest. We zijn moe en hebben honger, dus tijd om de zooi op te ruimen (Oh, leve de roofvisserij waarbij je met een hengel en een tasje kunstaas op pad gaat). Eindresultaat is 18 stuks voor Twan (2x steur, 1x schubkarper, 15x spiegelkarper) en nog zo’n 7 verspeelde vissen, 16 stuks voor mij (1x steur, 1x schubkarper, 14x spiegelkarper) en 1 of 2 verspeelde vissen. Dat klinkt als veel, maar op ’t Mun heb ik als norm dat 20 stuks ok is en alles van 30 en meer is een topdag. Komt wellicht arrogant over, maar dit is nu eenmaal niet natuurlijk water. Niettemin was het een heerlijk dagje vissen. Wat fikse buien halverwege, maar aan het eind van de dag was het prachtig weer. Ik heb mooi kunnen testen met mijn nieuwe spullen en het beviel me prima. Twan, het was een topdag (afgezien van de vangsten). Dat gaan we zeker nog eens overdoen, wellicht in Spanje aan de Ebro. Als dat dezelfde aantallen oplevert hebben we wel spierpijn denk ik 😉

Zomaar een avond, nacht en ochtend vissen op barbeel

Vismaten Marcel en Tom hebben sinds kort de beschikking over een bootje welke ze mogen lenen wanneer het hen uitkomt. Afgelopen weekend hebben ze op de bonnefooi hun hele hebben en houden ingescheept en zijn ze naar een afgelegen strandje op de IJssel gevaren om een lange sessie op barbeel te doen. Het resultaat mocht er wezen: vier barbelen mochten de binnenkant van het landingsnet even bekijken. Marcel heeft zijn video edit skills uit de kast gehaald en er onderstaande compilatie van gemaakt. Toen ik de video voor het eerst zag, baalde ik dat ik er zelf niet bij was. Super gedaan mannen!! Spoiler alert: er is ook een ‘uit het boekje’ (keiharde) barbeelaanbeet vastgelegd, kijken dus zou ik zeggen!