De eerste snorkel van 2014

Door Henk

Voorwoordje: Naar aanleiding van de wintervisavonturen van Marco en mij begon het bij Henk ook weer flink te kriebelen. Normaal zou je Henk als zomervisser kunnen bestempelen, maar mede door het goede weer van de laatste tijd kon hij het gelukkig toch niet laten. Hieronder het relaas van Henk’s eerste visdag van 2014. Bedankt voor je bijdrage Henk!

Ik heb al eens vaker bij mijn broer aangekaart om weer eens ouderwets samen achter de snoekbaarzen aan te gaan, maar ja nooit geen tijd hè. Aangezien het ook in Helmond erg slap is in de bouwwereld, hebben we de knoop maar eens doorgehakt en woensdag 26-2 zouden we eens een dagje naar de oude stekken vertrekken om te kijken of die nog altijd vis opleverden.
Deze week had ik al een prachtige middag vissen gehad om aasvis te vangen dus we waren der klaar voor. Nou zal je dus altijd zien dat er wat tussen komt, dus ook vandaag, een karwij van gisteren was wat uitgelopen en vanmorgen moest dat nog afgewerkt worden. Pas om een uur of 11 konden we vertrekken.

Gelijk naar de eerste stek lekker dicht bij huis gegaan, maar bij aankomst zagen we het al: helemaal plat gelopen gras, dus zeker zwaar bevist. Aangezien hier catch en release niet vanzelfsprekend is hadden we er al een hard hoofd in. Na een uur hadden we nog geen beet gehad, niet op statisch doodaas en niet op de dropshot montage met dode aasvis.

Dus door naar de volgende stek. Lekker afgelegen en moeilijk bereikbaar, maar ook hier plat gras en we hebben het niet eens meer geprobeerd. Gelijk door naar stek 3. Dit is echt een onooglijk hoekje kanaal van amper een meter diep en niemand verwacht hier snoekbaars. Er was dus niet gevist. Dit is altijd een van onze topstekken geweest met een record snoekbaars van 96 cm. Maar goed, het zonnetje stond er pal op en het was vrij helder water dus niet echt ideaal vandaag.
Ongeveer een 3 kwartier het hoekje uitgevist zonder resultaat en met de gedachte aan de zon eens wat dieper gegaan, de palen voorbij. Na 5 minuutjes een enorme kleun op de dropshot gevolgd door een ‘ik zit vast’ gevoel, dat toch langzaam de hengel steeds krommer trekt. De toch wel strakke slip begint rustig te tikken en de vis vertrekt onstuitbaar richting palen! Plotseling slappe lijn…. lijnbreuk? Nee helaas gewoon gelost. We zullen nooit weten wat het geweest is maar dat het groot was is zeker.

Terwijl ik een nieuwe aasvis monteer krijgt mijn broer beet. De dobber beweegt voorzichtig en komt langzaam richting de kant. Daar zitten ze dus, helaas slaat ie een gat in de lucht. We richten ons nu dus op het kantje. Één a twee meter uit de kant krijg ik weer beet op de dropshot en hangen. Na een korte dril wordt er met de hand een mooie snoekbaars geland, 64 cm en een foto waardig. 
Traveler

Hierna mist mijn broer er nog 2 en ik mis er ook nog één. Onvoorstelbaar eigenlijk, met een dropshothaak in de bek en een stinger in de rug. Tja zo gaat dat soms. Dan is het al weer half 4 en moeten we helaas richting huis, Marion moet om 4 uur met de auto weggebracht worden. Met een zucht pakken we in en beloven de vissen dat we vlug weer terug komen. We hebben een heerlijke maar helaas veel te korte vissessie gehad. Was weer jaren geleden wij saampjes en dat met een zonnetje in een vestje einde februari !!! Hoe dan ook: we hebben ze weer gevonden.

Vorige bericht
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: