Door Marco

Een paar weken geleden had ik via de mail een afspraak gemaakt met Henk, om een dag te komen vissen bij hem. Henk stelde voor om een paar dagen voor de visdag contact te hebben om te beslissen waar op we zouden vissen. Wat mij betrof zou dat roofvis worden. Daar had ik de smaak van te pakken gekregen na de laatste dag dat ik met Henk had gevist. Henk waarschuwde wel dat door het sluiten van de stuwen de stroming weg was. En het niet mee zou vallen om een visje te verschalken.

We spraken af om 14.00 uur, dan zouden we tot het eten gaan trollen, na het eten effe een paar trolls maken, en dan voor anker met dood aas op snoekbaars zouden vissen. Zo gezegd zo gedaan, om 14.00 uur stond ik voor Henk zijn neus. Gezellig even een babbeltje gemaakt onder het genot van een kop koffie. En al snel togen we naar de steiger.

Op het gemakje trollend, voeren we naar het stuwkanaal, we keerden bij de laatste boeien lijn voor de stuw, en daarbij zwom mijn kunstaas aan de rivierkant, ik trolde met een spro pike fighter junior in de kleur mirror clown. Ploteling een doffe dreun, en kon ik de eerste vis van de dag drillen. Een baars van 40 centimeter dacht een lekker hapje te hebben, maar helaas hij moest in mijn handen even voor een foto poseren.

Yes de 0 was weg op de boot, vol goede moed trolden we verder, maar helaas het was echt taai. En onder het bidden voor een visje, en het zingen van, Moeder we willen een visje vangen. Maakten we aardig wat kilometers, en af en toe als we beet hadden maar niet haakten vlogen de wat mindere woorden door de boot, we voeren voorbij de pont van Eck en Wiel, wisselden van aas, probeerden alles maar helaas goede aanbeten bleven uit. Henk had dat al gezegd, dus echt teleurgesteld was ik niet. Henk is gewoon goed gezelschap, en ik hoop dat hij dat ook van mij vind, anders heeft hij gister een saaaie dag gehad.

Na een stuk getrold te hebben, zagen we een collega schipper in de problemen. Snel voeren we erheen, en de start motor bleek kapot te zijn. Hij draaide wel, maar de startekrans pakte niet, doordat de bendix niet los kwam. We sleepten de ongelukkige schipper met vrouw en kind naar de trailer plek. Daar werden we bedankt voor bewezen diensten, en onder het uitroepen van, dat was een goede daad dus nu gaan we vangen as een achterlijke, begaven we ons weer op weg richting Rhenen.

We trolden richting een plek waar zandschepen gelost worden, en ik besloot om een baars kleurige rapala shad rap aan de lijn te hangen. op ons gemak verder varend voelde ik ineens een enorme weerstand. Shit vast Henk riep ik, en die gooide de motor in zijn vrij, en achteruit. Nee riep ik hij geeft mee, en denkend aan een plastic tas of zoeiets haalde ik lijn binnen. Na een paar meter vond ik de plastic tas wel een eigen wil krijgen. Verrek, het is vis, begon ik aan een dril. Na een minuut riep Henk, Snoek. En dat dacht de vis ook, die dook de diepte in mij achterlaten met een kromme hengel en gierende slip.

Toen maakte ik een fout, bang om de vis te verspelen begon ik stug te drillen en Henk stak al snel het Rozemeijer rubberen schepnet buitenboord. Bam, vis in de boot, en wat voor 1. Dit kon wel eens mijn lang verlangde meter zijn. Maar door de stugge dril was de snoek nog vol energie, En onthaken was even een nachtmerrie, de kieuwgreep kende ik niet echt, en ondanks dat de dreggen mooi voorin de bek zaten, ging het onthaken niet zo snel als ik wilde. Sterker nog, ik loste de achterste dreg als eerste en toen besloot snoek vrouw even te demonstreren waarom een rivier snoek effe wat anders is dan een snoek uit de polders. Het achterstuk van de jointe shad rap, vloog met een boog uit de bek en het majem in. En passant haalde zij met een tand een stukje Marco weg uit mijn duim, maar goed degene die me kennen weten dat er nog wel wat over is

Henk legde me de kieuwgreep uit en toen had ik de voorkant van de plug er snel uit. Nou begon het, snel meten, de lat stopte op 98 centimeter. 1 centimeter onder mijn pr van 99. Een snoek die ik toen ving op Fort Rhijnauwen. Maar deze Neder Rijn snoek was vele malen sterker en zwaarder. De dril was enerverender, en gebeurde van uit een boot. Deze vangst was vele malen zwaarder en spectaculairder, dan die in de polder tussen Bunnik en Utrecht. Mede om die redenen zie ik de snoek die ik op de Rijn ving als mijn pr. per centimeter was dat meer snoek, dan die uit Rhijnauwen.

Ander half uur later had ik nog de heebiejeebies, en stroomde de adrenaline nog door mijn lichaam. We trolden nog een tijdje maar het was echt taai. Nou boeide mij dat niet zoveel, na de vangst van de snoek. Maar het frustreert na een tijdje wel. Henk begon ondertussen grapjes te maken in de trant van´met Joris vissen heeft wel een voordeel ten opzichte van jou, en dat is Henk, de boot gaat 5 kilometer sneller. Jullie zien het niveau daalt.

Dus besloten we snel naar huis te gaan om te eten. Bij de camping aangekomen stond Marion samen met Henk zijn moeder ons op te wachten met een heerlijke pan pasta. Gezellig kletsend en etend zaten we lekker in de buitenlucht met uitzicht over de Rijn en het polder gebied van Amerongen, zo de Utrechtse Heuvelrug opkijkend. Het is echt een stukje Neerlands schoon daar en ik benijd Henk en Marion om hun plekje.

Na het eten gingen we al snel verder. Nog een uurtje trollen en dan voor anker gaan om te gaan dood azen. Dat uurtje leverde mij nog een baars op van rond de 40 centimeter. En als snel gingen we voor anker. Lekker kletsend en een shaggie rokend wachten we de gebeurtenissen af. Nou daar kon ik kort over zijn. Dat was net zo taai als het trollen, 2 beten waarvan 1 verzilverd. Die leverde een snoekbaars op van rond de 60 centimeter.

Maar zo af en toe een vallende ster die langs kwam, en het gezellige gezelschap van Henk, maakten een hoop goed. Rond 23.00 uur, hielden we het voor gezien en togen we naar de thuishaven. We haalden de boot leeg, en na nog een laatste shaggie gerookt te hebben nam ik afscheid en toog weer naar het Stichtse land aan de overkant. Na 2 alcohol controles was ik om 00.30 thuis.

Henk, Marion en moeders hartstikke bedankt voor de gezellige en leuke dag, ik heb echt genoten, en het is en blijft leuk om bij jullie te komen. De vangsten vielen tegen, maar een eerste rivier snoek maakt alles goed, want dat is echt KICKEN. Samen met de baarzen en de snoekbaars, heb ik de grote drie gevangen op de zelfde dag. In de voetballerij heet dat een hattrick. En dat stemt mij meer dan tevreden over de dag van gisteren.