Witvisforum.nl forumdag t’Mun: officieel verslag

Na weken van zenuwen en spanning was het zondag 30 oktober 2011 eindelijk zover: de witvisforum.nl visdag op ’t Mun te Appeltern. Een raad van wijze vissers heeft besloten dat ik de eer krijg het verslag van deze dag te schrijven, onder het mom van “Vissen kan ie niet, maar hij schrijft leuke verhaaltjes”. Natuurlijk aanvaard ik zo’n eer met alle egards.

Ik moet jullie wel eerst even waarschuwen: ik heb geen foto’s gemaakt. Dat is jammer want beelden zeggen meer dan woorden.

Maar goed het verslag: rond 8:00 verzamelden de crème de la crème van de witvisforum.nl leden zich bij de kantine van ’t Mun. Ook een aantal gasten (familie en vrienden van de leden) hadden zich aangemeld, want die wilden het wel eens van dichtbij meemaken zo’n top visdag. Het handenschudden en kennismaken kon beginnen. Blijft een leuke ervaring om de mensen die je feitelijk al ‘kent’ nu eens in het echt te zien. Je ziet nu ‘het gezicht achter het forumbericht’. Na de koffie begaven we ons naar vijver 7 die voor de gelegenheid was afgehuurd. In totaal hadden 23 man zich aangemeld. Er is plek voor 30, dus we hadden lekker de ruimte.

Allereerst gingen de kofferbakken open waarna iedereen begon met tonnen aan materiaal naar de waterkant te slepen. Het leek wel een stoet vluchtelingen die met hun hele hebben en houden op de vlucht waren voor weet ik veel wat. Had iedereen zoveel materiaal? Nee, een kleine groep van 4 Bornezen (tukkers uit Borne) hadden gewoon een stoel en hengel en een tas met wat benodigdheden bij zich. Terwijl de stoet ‘vluchtelingen’ probeerde een bestaan op te bouwen aan de waterkant, stichten de Bornezen een enclave in de smalle hoek van vijver 7.

Alle witvisdiciplines waren vertegenwoordigd: feeders, pickers, vaste hengels, match hengels, van alles werd geprobeerd. Terwijl mensen nog aan het opbouwen waren werd in de Borne hoek de eerste karper geland. “Mooi” zullen velen gedacht hebben, “de vis is los”. Gedurende het verloop van de ochtend bleek dat toch wat taaier als verwacht. Her en der werd wel vis gevangen, maar het ging niet vanzelf. “Franske” ving op de vaste stok met mais (!) de enige forel die rondzwom op de vijver (nee, geen gerookte zalmforel , maar een echte) en tevens een karpertje van ongeveer 10cm of zo.
p1010214
p1010216

Je zag veel mensen switchen van vaste stok naar feeder / match, of andersom. Enige uitzondering was kamp Borne en dan vooral gast van het forum (maar ondertussen lid geworden) “Wouter”. Om de zoveel tijd was er een hoop commotie in hun hoek waarna je weer een hele kudde Bornezen om een onthaakmat zag verzamelen om de vis te landen, te bewonderen en te fotograferen (fooootooo, fooootooo hoorde je dan). De andere Bornezen gingen niet zo los als Wouter, maar de meeste vangsten vielen toch in hun hoek. Bij mijzelf was het niet wild, af en toe tikjes, maar niet veel. Direct naast me werd wel goed gevangen. Ik werd geflankeerd door ‘Repeltje’ (eigenlijk Henk) en Erik45 (Erik dus). Erik had zijn zoontje Luuk meegenomen. Dit mannetje van 9 ving ook aardig wat karpers (in totaal 4 stuks die dag). Erg gaaf om te zien. Voor hem is zo’n karpertje ongeveer hetzelfde als voor ons een dikke tonijn. Zo af en toe moest pa even helpen bij het drillen. Technisch kon hij het wel, maar die vissen geven natuurlijk aardig partij. Luuk gaat later een geduchte tegenstander worden in het wedstrijd circuit als hij zo doorgaat. Ook het werpen ging hem goed af, als moest forumlid “Twanneke80” (Twan) die aan de overkant zat af en toe wel dekking zoeken wanneer de korven iets te ver zijn kant op werden geworpen.

Ondanks de niet bijster grote vangsten vloog de ochtend weer voorbij. Veel mensen liepen een rondje om een praatje te maken, stoere visverhalen uit te wisselen of elkaars materiaal te bewonderen. Dat maakt zo’n dag dus echt gezellig. Marco en Pascal hadden geregeld dat de mensen van ’t Mun eet bestellingen kwamen opnemen, dus tussen 12:00 en 13:00 werden de nodige patatten en frikandellen de vijver rondgereden met golf karretjes.

Vlak na de lunch werd de rust plotseling verstoord. Een golf van opwinding ging langs vijver 7: “HANSIE, HANSIE”, schreeuwden een aantal mensen naar de ander kant van de vijver. “Harkie?”, dacht ik even, maar nee het was ander hooggeëerd bezoek: Hans (van Patricia) kwam kennismaken met z’n forumvrienden vergezeld van een kameraad (en taxichauffeur?). Vanwege z’n tennisarm kon hij zelf helaas niet meevissen, maar zoveel forumvrienden bijelkaar kon hij natuurlijk niet voorbij laten gaan. Dat was een welkome verrassing. Of het door Hans kwam weet ik niet, maar na de middag zakten de vangsten helemaal in. Uitzondering natuurlijk Wouter van kamp Borne. Die sleepte de ene karper na de andere er uit in de verste uithoek van de vijver. Her en der werd er nog wel een visje verschalkt, maar het was schrapen. Bij mij vielen de weinige aanbeten helemaal weg.
Destemeer reden voor iedereen om nog maar eens een rondje te lopen (dat is het voordeel) of om van hengel te wisselen. Tientallen soorten boilies, pellets en andere aasjes werden geprobeerd. Er werd dichtbij de kant geprobeerd of juist in het midden, veel voeren / weinig voeren, dipjes op je aas etc. Maar echt lopen deed het niet. De vis had waarschijnlijk gewoon niet zo’n honger. Voor de één ging het natuurlijk beter als voor de ander, maar nogmaals het was niet wild.

Tegen vieren had kamp Borne z’n vangstquotum bereikt en vertrokken zij weer naar hun thuisplaneet Borne. Ze waren nog niet weg of “Franske” liet z’n korf in de hoek zeilen waar Wouter z’n visjes had verschalkt. Helaas voor hem waren de vissen daar allemaal weggevangen.

tussen 16:00 en 17:00 begon iedereen zo langzamerhand op te ruimen en af te druipen en toen de vijver leeg was (qua vissers dus) ging Erik nog eens even lekker de werpcapaciteit van z’n nieuwe ‘Peter van der Willik’ feeder proberen (die willik ook wel ).

Al met al was het vistechnisch slecht te noemen. Ik heb helaas geblankt, maar was ‘gelukkig’ niet de enige. Er waren ook velen van ons die het met slechts 1 of 2 visjes moesten doen. Grote uitzondering was nogmaals Wouter (11 stuks). Ook al had ik zelf wel wat willen vangen, toch vond ik het mooi om te zien dat je niet altijd een hardcore topvisser hoeft te zijn om goed te vangen. Mannen, we moeten toegeven we zijn aardig op ons nummer gezet met onze dure plataus, hengels, foedralen, zitkisten, 30 soorten boilies (wouter had slechts 2 soorten!) etc. Soms is de plek en de nodige dosis geluk gewoon bepalend. Natuurlijk zal het op een andere dag heel anders verlopen, maar eigenlijk is het wel lachen.

De vangsten waren dan misschien slecht, de gezelligheid maakte dat helemaal goed. Ik heb dus geblankt, maar ik heb me super goed vermaakt. De volgende keer meld ik me zo weer aan. Dus aan iedereen die mee was: BEDANKT!!!! Daarnaast, dat vergat ik bijna, het weer was super: af en toe wel een fris windje, maar met de juiste kleding (een jas bijvoorbeeld) was het prima uit te houden.

Hieronder nog wat filmpjes:
Wouter, de grote winnaar van de dag met een typisch Borne’s ritueel rond het karper vangen.

Het ‘rondje van Marco’ (filmend de vijver rondlopen):

Visdag ’t Mun

Donderdag 29 september 2011 ben ik met een groepje forum leden van witwisforum.nl wezen vissen bij ’t Mun te Appeltern. ’t Mun is een Nederlandse ‘Commercial’. Een karperputje vol met spiegelkarpertjes tot 65cm en, nog leuker, steuren van meer dan een meter.

Donderdagochtend vlak voor 8:00 waren de vier de gegadigden present bij de receptie van ’t Mun te Appeltern. Voor midden Nederland hadden we Marco (forumnaam Marco73), voor zuid Nederland Pascal (forum naam Pascal84) en vanuit noordoost Nederland een zware Zwolse delegatie namelijk Arjan (forumnaam Zwollenaar) en ondergetekende (team “Zotte Zwollenaren”). Pascal had ook nog zijn ‘forumloze’ kameraad Dennis (een echte Tukker, net als Arjan) meegenomen. Deze ging eerst Forel vissen en zou later aansluiten. Het doel van vandaag: zoveel mogelijk (spiegel) karpers vangen en wellicht een steur.
Vijver 8 waar we op gingen vissen had een groot bestand van die vissen. De ontvangst (met gratis koffie) begon al goed. Leuk om de mede forumleden die je ‘online’ al kent, nu eens in het echt te ontmoeten.

Terwijl de zon langzaam aan kracht won (het zou schitterend weer worden) betaalden we onze entree (10 euro p.p. voor een dag, een lachertje) en reden we met de auto even naar de betreffende vijver 200 meter verderop. Daar aangekomen konden we op +- 50 meter van de stek parkeren en begonnen we met uitladen van de zooi. Wat nemen we toch altijd veel mee. Er zaten al een stuk of 7 a 8 vissers bij de vijver, maar er was nog plek zat. Vele disciplines waren vertegenwoordigd: vaste stok, feeder, matchhengel en helemaal verderop zat iemand op de statische manier te vissen. Kortom: je kan alle kanten op hier.

Wij begonnen allen de method feeder op te tuigen en tegen 8:30 gingen de eerste korven te water. Iedereen viste ongeveer in het midden van de vijver, vlak tegen de boeienlijn aan die daar gespannen was. Op aanraden van een medeforum lid legde niemand echt een voerplek aan. Was ook niet nodig, want deze vijvers zitten zo tjokvol vis dat echt lokken niet nodig is. Als je alle vis uit de vijver zou halen, zakt het waterpeil met ongeveer 75 cm. Je mag blij zijn dat je korf op de bodem landt en niet op een vis. Zo vol laat maar zeggen.
SONY DSC
img_5982
dsc00124
img_5959
Na korte tijd (10 minuten ongeveer) had Marco zijn eerste spiegelkarpertje al te pakken. Een kleintje en vals gehaakt weliswaar, maar dat mocht de pret niet drukken. De kop was eraf.

Vlak na 9:00 ving ook Pascal z’n eerste spiegel. Binnen een kwartier daarna gelijk nog één.

SONY DSC
SONY DSC

Deze spiegeltjes kunnen wellicht een stuk groter worden, maar ze geven toch echt leuk partij op de method. Het eerste stuk zijn ze redelijk goed mee te krijgen (met de hengel laag), maar vlak voor de kant begint het pas echt. Het is daar ook relatief diep (1,5 / 2 meter), dus probeert de vis daar ook telkens naar beneden te duiken.

Ook Arjan ving z’n eerste vissen. Een mooi maatje (tegen de 55) Daar was hij toch wel even zoet mee. Er volgde een licht euforisch moment (orgastisch gaat misschien iets te ver), want dit was Arjan’s eerste vis op de methodfeeder.
SONY DSC
img_5961

Ikzelf bleef gelukkig nog even bespaard van dat vermoeiende gedoe van drillen van een karper, maar de start van deze dag was explosief te noemen. Zo ging het eigenlijk gewoon door. Continue werd er vis gevangen door één van ons. Ook aan de overkant zag je veel mensen een visje verschalken. Zo konden we ruim 20 minuten lang genieten van een visser die met z’n vaste stok een steur aan het drillen was. Dat is geen makkelijke kost kan ik je vertellen. Ik denk dat je na 5 minuten al verlangt naar een Alvertje.

Rond 10:00 had ook ik eindelijk mijn eerste spiegel aan de haak. Het koste me toch al snel zo’n 5 minuten om deze naar binnen te krijgen.
SONY DSC

Arjan was ondertussen begonnen aan z’n ‘veel-vis-aan-de-haak-lang-drillen-maar-niks-landen-sessie’. Drie karpers in korte tijd ‘vlogen’ na een paar minuutjes van de haak. Toen nummer 4 zich aandienden keken wij al niet eens meer op. “Ja, ja, Arjan, we komen wel met het fototoestel als die op het matje ligt”. Maar gelukkig voor hem, kwam deze vis toch z’n netje in gegleden uiteindelijk.

De ochtend vloog voorbij, ondertussen kwamen de mensen van ’t Mun langs met koffie, dus dat was ook goed geregeld.
img_5986

Qua aas gebruikte iedereen wat anders (Ringers wit of rood boilies, knalgele scopex pellets, crabpellets, aarbei pellets, mais, tutti frutti boiles). Op alles werd eigenlijk wel wat gevangen. Als je een tijdje geen beet kreeg was wisselen van aas iets wat vaak weer vis begon op te leveren. We hadden ook allemaal steeds korte periodes waarin we veel vingen. Dus kort achterelkaar 2 of 3 vissen en dan viel het weer even stil, maar dan begon het bij een ander weer. Op deze manier was er telkens actie.

Had je zelf niks? Gewoon even lekker bij de buurman kijken. Wel de slip los (Arjan was nog bijna z’n hengel kwijt). Ik heb zelf ook en paar keer naar m’n hengel met gierende slip moeten rennen. Er was ook een moment dat we met z’n drieën tegelijk een karper zaten te drillen erg gaaf hoor. Soms echter zwommen de beestjes iets teveel naar links of rechts, waardoor de buurman ook onbedoeld mee kon drillen, maar gelukkig geen grote knooppartijen.
SONY DSC
Knoopmomentje

img_5995
img_5991
img_5965
SONY DSC

Het was geen moment saai dus. En als ik al even wegdroomde dan werd ik door het extreme aanslaan van Pascal wel weer wakker geschud. Mijn god, het lijkt wel of hij de korf in 1 ruk van 30 meter afstand op de kant wil trekken. Het weinige riet heeft zwaar te lijden gehad.

Qua werpafstanden werd er ook nog wel wat geëxperimenteerd. Omdat je niet echt een voerplek aan hoefde te leggen kon dat ook mooi. Soms was het juist beter even te verplaatsen. Marco had op een gegeven moment waarschijnlijk een aanvaring met een steur (redelijk kort voor de kant). Deze vis wist echter te ontsnappen, volgens Marco’s eigen zeggen: “er was geen houden aan”. De dobberresten en vislijn wat deze vis meesleepte had Marco nog wel gevangen.

Tegen het eind van de ochtend liep de score redelijk gelijk op. Iedereen had tussen de 4 en 6 mooie karpertjes naar binnen gehaald. Wat je merkte was dat Marco en Pascal met hun meer parabolische hengels de vissen wat sneller naar binnen kregen. Hun hengels vangen de klappen van de vis beter op kon. De hengels van Arjan en mij zijn wat stijver, waardoor we de slip meer heb moeten gebruiken. De volgende keer laat ik het verlengdeel van de hengel eraf. Dat is meer nodig bij het werpen op afstand.
SONY DSC
parabolisch

Rond 12:30 gingen Pascal en Marco naar het restaurant om eens even wat eten te halen. Alleen maar gezonde dingen natuurlijk (salades en fruitshakers), want van patat en frikandellen houden we niet. Na (of eigenlijk tijdens) het eten natuurlijk vrolijk verder vissen. Ook de kameraad van Pascal (forumloze Dennis) kwam ons versterken samen met een collega. De zon brande ondertussen lekker in onze ruggen, dus Arjan (zonnehater) had z’n parasolletje maar opgezet. Het vangstgedrag van de ochtend ging eigenlijk gewoon door. Er ging geen uur voorbij zonder vis.
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
img_5958

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Ook nu weer zaten we op een gegeven moment met z’n drietjes een karper te drillen (3 verschillende hoor). Dat kunnen jullie zien op één van de filmpjes hieronder (het bewijs!). Onze buurman met de vaste stok drilde ondertussen doodleuk even een steurtje van 117 cm. Een big-game harnas had hem niet misstaan, zo hing hij aan z’n hengel met 2 a 3 meter elastiek uit de top. Hij ving hem overigens met wormen.

Halverwege de middag probeerde Pascal het nog even met de matchhengel aan de oppervlakte (we zagen redelijk wat vis springen), maar dat leverde helaas geen vis op.

Op het laatst zakte bij mij en in mindere mate bij Marco de vangsten even in, dus gingen we het maar eens kort voor de kant proberen (2 tot 4 meter). Marco trok daar met boilies / pellets ook nog de nodige visjes er uit. Ik brak m’n blikje met smac (ruikt naar kattenvoer) maar eens aan, want er was ons verteld dat dat ‘het’ steur aas was. Steur heb ik niet gezien, maar in het laatste visuur heb ik nog wel 2 karpers gevangen en 1 verspeeld op de smac. Drie meter uit de kant met de method is wel een ervaring hoor.

Om 17:00 gingen we met tegenzin opruimen (we mochten maar tot 17:00). Het was gewoon nog super lekker weer en de vangdrang was nog niet over, maar helaas was het niet anders. Uiteindelijk hebben we allemaal tussen de 8 en de 12 vissen gevangen (ik had er 8, de rest weet ik niet precies). En we hebben er allemaal een paar verspeeld tijdens de dril. De grootste vis was van Pascal met 63 cm. Rond 18:00 hebben we met z’n vieren nog even lekker een saté-tje weg geknaagd in het restaurant van ’t Mun. Heerlijk buiten in de zon.
SONY DSC

Samenvattend: een heerlijke, eigenlijk perfecte, visdag. Vier mannen die elkaar niet tot nauwelijks kennen (alleen via het forum), maar het was gelijk gezellig. Een hoop lol, dezelfde domme / lompe humor, veel vis, lekker weer. Helemaal top dus!!! Wat ik persoonlijk ook erg leuk vond was dat we allemaal ongeveer evenveel vis vingen. Het was niet zo dat er 1 iemand achterbleef. Ik moet zeggen dat Pascal en Marco de meer ervaren vissers zijn en het was leuk om te merken dat de behulpzaamheid die je op het witvisforum.nl ook meemaakt op deze dag gewoon voortgezet werd. Ik heb in ieder geval weer de nodige dingen opgestoken.

wil je ook een dag vissen op ’t Mun, zie deze link voor meer details: http://www.carpfishery.nl/

Tenslotte: hier nog even de drie filmpjes die we opgenomen hebben